(@) - Raf

Zeka hiçbir zaman diplomayla ölçülememiştir. Ama yine de o anlamsız sınırlar dahilinde insanları değerlendirmek; diline, tenine, rengine, kılığına kıyafetine bakıp da etiketlemek belki de yüzyıllardır insanoğlunun en kolay marifeti. Hem de ne marifet... Bir bakıyorsun, herkes insan sarrafı! 🧐 Diğer…devamıZeka hiçbir zaman diplomayla ölçülememiştir. Ama yine de o anlamsız sınırlar dahilinde insanları değerlendirmek; diline, tenine, rengine, kılığına kıyafetine bakıp da etiketlemek belki de yüzyıllardır insanoğlunun en kolay marifeti. Hem de ne marifet... Bir bakıyorsun, herkes insan sarrafı! 🧐 Diğer bir yandan ise insanları belli bir kalıba sığdırmayı hedefleyerek aslında onların tüm o kendi varlıklarına özgü niteliklerini, yeteneklerini de törpülemiş, aşağıya çekmiş olmuyor muyuz? Peki ya o halde, bunu niye hâlâ yapmaya devam ediyoruz? Hintli bir matematik dahisi olan S. Ramanujan'ın yaptığı çalışmalarının kendisiyle birlikte ölmemesini istemesi üzerine İngiltere'nin gurbet ellerine uzanan ve orada memleket, aile hasretiyle, psikolojik ve fizikî mücadelelerle geçen hayatını beyaz perdeye aktaran bu yapım, hem konusunu gayet yerinde ve güzel işlemesiyle hem de bana düşündürdükleriyle beğendiğim filmler arasında yerini almış bulunmakta. İzlenilesi bir film👍🏻 8/10 . . . 🗝 Not: Ayrıyeten bir de şunu eklemek isterim ki hani bazen insanın zihninde parça parça, oradan buradan edindiği düşünceler mevcuttur ve bazen insan, onların mevcudiyetlerinin bir anlam taşıdığından da habersizdir ya ama sonra bir an gelir, onları tetikleyen bir düşünce daha eklenir zihne ve böylece o dağınık yapboz parçalarının tümü yerli yerine oturur, net bir şekilde idrak edersin, o parçaları neden bunca zaman zihninde taşımış olduğunu... İşte, bu film de bende buna benzer bir etki oluşturdu. Film, bana Samed Behrengi'nin Küçük Kara Balık kitabından bir cümleyi hatırlattı. Cümle şu: "Elbette, bir gün ölümle karşılaşırsam -ki karşılaşacağım- önemli değil, önemli olan şu ki benim yaşamım veya ölümüm başkalarının yaşamını nasıl etkileyecek." 💫 Yani şöyle ki dünyaya gelen herkes bir şekilde, bir yerlere parmak izlerini bırakıp gidiyor ama bazılarının da parmak izleri pek dayanıklı olmuyor, çabucak siliniveriyor ya, öyleyse zamana meydan okuyup da kalanlarınki niçin unutulmuyor? Daha doğrusu nasıl oluyor da zamana meydan okuyabiliyor? O izler, sonradan gelenlere yol gösterdiğinden mi tazeleniyor da silinemiyor? Ve bu noktada kendime dönüp de şunu soruyorum: Kimin kaç yıl yaşayacağının kestirilemediği bu dünyada sen zamanını neyle harcıyorsun, neye harcıyorsun? Ya da şöyle sorasım geliyor yüzüme yüzüme: "Zamana meydan okusun ya da okumasın, senin bu dünyada gerçekten kendine özgü bıraktığın bir parmak izin var mı?" 📌Kendime Not: En azından bir-iki kelimelik dahi olsa bu soruya verebileceğin bir cevabın oluncaya kadar her gün bu soruyu kendine sormaya devam et... 🍃

dilarauzmez 5 years ago

Balance

Christoph Lauenstein

5 Gönderi

Sırf kendi çıkarlarımızı gözetiyor oluşumuzla, paylaşmaktan ve empatiden yoksun bencilliklerimizle belki de ne denli büyük kitlelerin avuçlarına bırakmış oluyoruz koskoca mahrumiyetleri... Ve bunun sonucunda da geriye, elimize ne kaldığı ise düşündürücü ve kocaman bir soru işareti... Ele aldığı konuyu gayet…devamı

dilarauzmez 5 years ago

Room 8

James W. Griffiths

23 Gönderi

Cesaret... Kendini hiçbir korkuya esaret etmeyenin midir yoksa alabileceği riskleri hesaplayarak üstesinden gelebileceği hususunda kendine güvenebilenin mi? Bu kısa filmin genel anlamda bana ilk düşündürdüğü soru bu oldu. Bilinmeyenlik çoğunlukla korkutur insanı ve aslında bir bakıma da kendini koruma refleksidir.…devamı

dilarauzmez 5 years ago

Küçük Küplerden Ev

Kunio Kato

4 Gönderi

Yaşamak dediğimiz şey aslında üst üste biriktirilmiş anılardan ibaret değil midir? Raflarda tozlanan hatıralarımız aslında sandığımızdan çok çok daha değerlidirler zira bizi biz olarak meydana getirmekteler... 🍃 Uzun zaman önce izlediğim ve @atonal sayesinde ân, anı, ânı yakalamak derken hatırladığım,…devamı

dilarauzmez 5 years ago

Borrowed Time

Andrew Coats

3 Gönderi

Muhakkak herkesin hayatında geri dönüşü olmayan birtakım hataları vardır ve kimi zaman ne telafisi mümkündür bu hataların ne de kolay kolay aşılması... Her hatadan sonra hayata öyle kolay devam edilemiyor kimi zaman, affetmek kolay olmuyor, özellikle de kendini... Ve insan…devamı

dilarauzmez 5 years ago

Stranger Things

Ross Duffer

414 Gönderi

Başrol oyuncularının çoğunluğunu çocukların oluşturuyor olmasından ve izlemeye değip değmeyeceğinin kararını uzun bir süre veremeyişimden sanırım, izlemeyi bayağı bir ertelemiştim. Ve sonuç, dört günde 3 sezon bitti 👀 Diziyi gerçekten sevdim, hoş bir havası var ve hakkındaki düşüncelerimi genel hatlarıyla…devamıBaşrol oyuncularının çoğunluğunu çocukların oluşturuyor olmasından ve izlemeye değip değmeyeceğinin kararını uzun bir süre veremeyişimden sanırım, izlemeyi bayağı bir ertelemiştim. Ve sonuç, dört günde 3 sezon bitti 👀 Diziyi gerçekten sevdim, hoş bir havası var ve hakkındaki düşüncelerimi genel hatlarıyla şöyle sıralayabilirim: ✔ 80'ler dönemini bayağı iyi yansıtmış, gerçekten çok hoştu.👍🏻 ✔ Oyunculuklar gayet iyiydi, çocuklar yaşlarına rağmen çok iyi oynamışlar yani çoğu (sözde) oyuncuları ceplerinden çıkarırlar 🙃 (Ama yine de ilk sezonda bir iki yerde ufak tefek gözüme batan oyunculuklar vardı söylemeden geçemeyeceğim.) ✔ Kamera çekim açıları gerçekten güzeldi. ✔ Bazı yerlerde sahne geçişleri çok hoşuma gitti. ✔ Sürükleyici bir kurgusu var. Bazı yorumlarda sezonlar ilerledikçe dizinin konu tekrarına düştüğü bahsedilmiş ama bence dizinin genel bir teması var ve sezonlar ilerledikçe konuyu detaylandırmışlar. Beni rahatsız eden bir tekrar yoktu açıkcası. ❌ Bazı sahneler görsel efekt açısından sıkıntılıydı ama sezonlar ilerledikçe bu durum biraz daha iyi yönde gelişti. ❌ Kusursuz hiçbir şey olmadığı gibi bu dizide de gözüme batan birkaç mantık hatası vardı. Kısacası favori dizilerimden biridir artık 👍🏻 8,5/10 Not: Afiş haricinde, diziye dair başka hiçbir şey bilmeden başlamış olmam büyük şanstı benim için. İzlemeyi düşünüyorsanız yorumları çok didiklemeden başlayın, derim zira süprizi kaçtı mı eğlencesi de kaçıyor. 🤷🏻‍♀️ Not 2: İzlediğim her filmden (en vasat yapımlardan bile) bir yolunu bulup bir fikir çıkarma huyumdan dolayı bu diziden de şöyle bir sonuca varmış bulunmaktayım ki sizlerle de paylaşmak isterim: "Hayatımızda herhangi bir sorunla karşılaştığımızda bu sorunla yüzleşip köküne inmek yerine, o sorunun üzerini geçici çözümlerle örtmeye devam ettiğimiz müddetçe o sorun, sorun olmaya devam edecektir."

dilarauzmez 5 years ago

Şu bağımsız gönderi olayı sırf müzik için gelmiş sanki ama iyi ki gelmiş diyelim zira yeni ezgiler keşfetmek pek hoş 🎶 Bir de herkes şarkı öneriyor, benim de canım çekti. Ben de öneriyorum hemen bir tane, buyurunuz efendim 🙃 Emre…devamı

dilarauzmez 6 years ago

Kerem İle Aslı

Sadık Yalsızuçanlar

1 Gönderi

Hey, bu satırlara denk gelmiş değerli okuyucu 💕 senden bir ricam olacak. Acaba kulaklıklarını takabilir misin? Taktın mı? Tamam, şimdi de "Erkan Oğur - Gnossienne No.1" parçasını açabilir misin? Ben yazarken bunu dinledim ve senin de okurken bunu dinlemeni isterim.…devamıHey, bu satırlara denk gelmiş değerli okuyucu 💕 senden bir ricam olacak. Acaba kulaklıklarını takabilir misin? Taktın mı? Tamam, şimdi de "Erkan Oğur - Gnossienne No.1" parçasını açabilir misin? Ben yazarken bunu dinledim ve senin de okurken bunu dinlemeni isterim. Arka fonda çalsın ama buraya geri dönmeyi unutma, gözüm yollarda bekliyorum gelmeni 👀 :) . . . . . . . . Geldin mi? Tamaam, çok güzel. Şimdi seni kaçırıyorum. 🤫 Şşş, kimseye bir şey deme ve usulca satırları aşağı doğru kaydırmaya devam et, yani lütfen istirham ediyorum 😶🔫 :) . . . . . . . Aa, bak şurada birileri var, görüyor musun? Saklan şuraya da görmesinler bizi. Ne konuştukları duyuluyor sanki, aşk meşk falan ne diyor bunlar, anlıyor musun bir şey? . . + Aşk ile yanan yüreğe kötülük uğrayamaz, dedi. - Nasıl uğrayamaz, diye sordu diğeri. "Kötülük bu, işi her şeye uğramak, her şerre bulaşmak değil midir zaten?" + Anlayacaksın, dedi. - Neyi? + Bildiğini. - Nasıl yani?! + Yüzüne, görmüş geçirmiş birinin tebessümünü yerleştirip "İnsan duyduklarını zamanı geldiğinde işitirmiş, evladım." dedi. "Her şeyin bir zamanı vardır. Zamanı geldiğinde anlarsın." - Anlayınca ne olacak peki? + İnsan anlamadığını sevemez, evladım. Önce anlaman gerekir. - Düşünceli başını önüne eğmişti diğeri. "Anlamak pek de kolay bir iş değil sanırım." diye söylendi usulca. + Görmüş geçirmiş olan bir kahkaha attı. "Kolay olsaydı herkes anlardı zaten evladım." Yüzündeki gülümsemeyi bozmadan konuşmaya devam etti karşısında duran bir çift düşünceli göze doğru. "Divan edebiyatı şiirlerini sever misin?" - Sevmem. Çok karışık ve abartılı geliyor bana. Sanat dediğin de bir yere kadar yani! + Gel beraber bakalım ne denli karışıkmış anlarız, dedi görmüş geçirmiş olan. - Diğeri huysuzlanarak "Eskimiş, tozlanmış dizeleri ne yapacaksak? Eskimişler bir kere ne işimize yarayabilirler ki!" diye kısık sesle söylendi. + Görmüş geçirmiş olanın bu dünyadaki senelerinin çoğu tükenmişti belki ama kulakları henüz tükenmemiş, belliydi. Duyduğunu belli eder gibi yan yan bakarak "Şansına Fuzûlî çıktı evladım." diyip iki satırlık beyiti okumaya başladı: "Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlare su Kim bu denlü dutuşan odlare çâre su" - Anlamını bilmediğim kelimeler var, dedi diğeri. Eşk ne demek, od ne demek ve ayrıca o e'ler, ü'ler, d'ler de ne öyle, yazım hatası mı? + Eşk, gözyaşı demek, od da ateş... Sana yazım hatası gibi gelen harflere gelince o zamanki kullanım öyleymiş. Şekile takılma, mânâya bakmak gerekir. Ne anladın bu dizelerden? - Hiçbir şey... Karışık işte. + Anlamamak için çabalarsan ulaşabileceğin tek sonuç anlamamak olur tabi. Neyi ararsan onu bulursun evladım. Sen önce ara bakalım da anlam bulursun elbet. Durmakla yol alınmazmış. - Ey göz demiş. Gönlümdeki, içimdeki ateşlere gözyaşı saçma ki, bu kadar tutuşan ateşlere su fayda vermez. Doğru anlamış mıyım? + "Evet evladım, doğru ama bu dizelerin anlatmak istediklerinin hepsi bu kadar mı?" dedi o yüzündeki alışıldık tebessümüyle görmüş geçirmiş olan. - Başka ne anlatabilir ki, diye sordu diğeri şaşkın şaşkın. + Gözyaşı tatlı mıdır, tuzlu mu evladım? - Tuzlu. + Pekii, tuz ateşi harlar mı? - ... Diğeri sessizce düşüncelere dalıp konuşmamaya başlamıştı, sadece görmüş geçirmiş olanın sözlerini dinliyordu artık. + Yüreği aşk ile yanan, gönlündeki ateşin sıcaklığıyla gözlerinden yaş döker ama bu su, gönlündeki ateşi söndürmek yerine daha da harlamaz mı? Yüreği aşk ile yanan gönüllü âşıktır. Kendi isteğiyle harlanarak aydınlanmış bir yürekte şeytanın ateşinin işi ne? Şeytanın işi kararmış yüreklerle... İnsan, yüreği sevgiyle aydınlandı mı o zaman insandır. Aksi hâlde karardı mı bir yürek neye yarar? - Eskiler büsbütün eskimemiş demek ki, diye sesli düşündü diğeri. "Hâlâ onlardan bir şeyler öğrenilebiliyormuş." + Görmesini bildikten sonra insan her şeyden bir şey öğrenebilir evladım, dedi görmüş geçirmiş olan. "İnsan bu dünyaya ölmek için değil, olmak için gelmiş evladım." - Ne olmak için? + Onu ben bilemem, orası da sana kalmış. Son sözü, diğerinin aklında dolanıp dururken görmüş geçirmiş olan, oturduğu yerden usulca kalktı, yürüdü, yürüdü... Ta ki diğerinin, arkasından bakakalan gözlerinin henüz göremediği yerde gözden kaybolup gidene dek... . . Tamam dostlar, zamanınızdan daha da çalmak istemiyorum :) Şimdi, ben niye bu kadar uzattım konuyu. Şöyle ki -sanırım biraz da öğretmen kimliğimin etkisiyle- sizi kitabın konusunun içine çekmek istedim. Derse hazırlık gibi düşünün 🙃 Veee dersimizin konusu aşk, kitabımızın adı da "Kerem ile Aslı" Bazı şeyler eskidikçe güzelleşirmiş. Eskidikçe güzelleşmiş, halkın dilinde, dilden dile dolana dolana şekillenmiş bir halk hikayesi. Bu kitabın anlatım dili çok çok iyi, sanki masal okuyormuşsunuz gibi akıp gidiyor. Birçoğunuz duymuştur bu hikayeyi ama yine de okumanızı tavsiye ederim. Okuyun dostlar, okudukça anlayın, anladıkça sevin... Sevgiyle, sağlıcakla kalın 🍃🌸 Son olarak buraya kadar sabırla okuyanlara teşekkürlerimi sunmak isterim. Sağ olunuz, var olunuz efendim :) 💕

dilarauzmez 6 years ago

Bahar Karları

Yukio Mişima

2 Gönderi

📌Sf. 52 "Ama benim en büyük sorunum, insanların duygularımı apaçık anlamalarından ölesiye korkmam değil mi?" Her insan illaki kendine dair bazı şeyleri diğer insanlardan saklayabilir. Bu gayet doğaldır ki bence herkesin her şeyi bilmesine de gerek yoktur zaten. (Bu cümle…devamı📌Sf. 52 "Ama benim en büyük sorunum, insanların duygularımı apaçık anlamalarından ölesiye korkmam değil mi?" Her insan illaki kendine dair bazı şeyleri diğer insanlardan saklayabilir. Bu gayet doğaldır ki bence herkesin her şeyi bilmesine de gerek yoktur zaten. (Bu cümle biraz "Seni seviyorum ama bundan sanane" der gibi oldu, neyse... sjdkfgskdj) Yine de insanların bir çift kulağının olması ve iki hoş kelam duymak istemesi de gayet doğal değil midir? Kitaba dönersek ana karakterimiz olan Kiyoaki'nin bu korkusu, duyguların apaçık dışa vurulmasının onaylanmadığı bir ülke için gayet yerinde bir korku olsa gerek. Japon yazarımızın ustalıkla yazdığı kitabında kullandığı dil ve betimlemeler oldukça iyi ve akıcı lakin bazı yerlerde şiirsel dili bir miktarcık abartmış sanki. Okurken "Bu şimdi ne alâka..." demedim değil ama kültür böyleymiş deyip geçelim yine de biz 🙃 Kitabı, içeriği bakımından iki alanda ele alabiliriz: ✔ Birincisi; soylu bir samuray ailesine mensup ama narin, zarif ve yakışıklı olarak tasvir edilen Kiyoaki ile soylu bir ailenin saray zarafetiyle yetiştirilmiş güzel kızı Satoko'nun aşkını konu almasıyla bir aşk romanı... ✔ İkincisi ise; Japonyanın kültürünü, geleneklerini, inanışlarını büyük bir ustalıkla yansıtması ve bunların yavaş yavaş yerini batı hayranlığına doğru bırakmasını işlemesi bakımından kültürel bir roman. Kitabın, benim ilgimi çeken asıl yanı ikincisiydi. Geleneksel Japon sanatları ve sporlarından tutun, Budizm'in mezheplerine kadar ve Şinto adetleri, ruh göçü, intihar inanışları, güzellik anlayışları, çeşitli günler ve törenler de dahil birçok konu işlenmiş kitapta. Japon kültürüne ilgi duyanlar veya bu kültürü merak edenler için okunacak kitaplar listesinde yer hak eden bir kitaptır kendileri 🗻🍃👘 ---------------------------------------------------------------------------- 📌Sf. 25 "Bir şey, bir daha geri döndürülemez bir biçimde kayıp gitmekte." 📌Sf. 131 "Gerçek kan hiç dökmedim. Yürek dışında hiçbir şeyi yaralamadım." diye övündü ama içten içe hafif bir üzüntü de duymuyor değildi. 📌Sf. 182 "İçten içe, gerçekten kaybetmiş olmayı, kaybetme korkusuna yeğliyordu." 📌Sf. 267 "Hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini bile bile, sürdürmeye hakkım var, diye tutturmak aptallık olmaz mı?" 📌Sf. 356 "Kimse Satoko'nun ruhuyla ilgilenmiyordu, ulusun çıkarını ilgilendiren tek şey saçlarıydı şimdi." 📌Sf. 372 "Vicdanını susturmak için onu hiçe sayması gerçekten de bir cesaret örneği miydi? Yoksa gerçek cesaret, şimdiki durumuna güçlü bir tutuklu gibi sessizce katlanmasını mı gerektirirdi?"

dilarauzmez 6 years ago

Elveda Gülsarı

Cengiz Aytmatov

22 Gönderi

📌Sf. 39 "Demek ki düşünmemek unutmak demek değilmiş." Hatıralarda tozlanan anılarımız, onların var olduklarının uzunca süreler hiç farkında olmasak dahi, bazen hiç ummadığımız bir anda gelip dikilebilirler karşımızda. Hatıralar ölümsüzdür, derler. Hatırlayanları olduğu müddetçe de var olmaya devam ederlermiş. Öyle…devamı📌Sf. 39 "Demek ki düşünmemek unutmak demek değilmiş." Hatıralarda tozlanan anılarımız, onların var olduklarının uzunca süreler hiç farkında olmasak dahi, bazen hiç ummadığımız bir anda gelip dikilebilirler karşımızda. Hatıralar ölümsüzdür, derler. Hatırlayanları olduğu müddetçe de var olmaya devam ederlermiş. Öyle ya, başka türlü nereden çıkıp da gelecekler tekrar tekrar karşımıza. Aynı böyle bir durumda, yaşlı bir adam ve yaşlı bir at, dağ yolunun ortasında, kendilerine çok uzakta kalmış geçmişlerinin yığın yığın saldırısına tutulmaya başlarlar kitabın başlarında. Onlar, köyden geç vakitte yola koyulup dağdaki evlerine doğru uzanan yolda seyrederlerken bir zamanlar -ikisi de daha gençken- biriktirdikleri anıları da yavaş yavaş eşlik etmeye başlar onlara. Aytmatov, şimdi ile geçmiş arasında mekik dokuyarak ustalıkla ve ince ince işlemiş kaleme aldığı hikayeyi. Ama öyle güzel, öyle güzel işlemiş ki... Anlatılamaz ancak okunur 🙃 Kitap o kadar hoşuma gitti ki yaşayarak okudum, resmen o sayfaların arasında kaybolup gittim. Sanki onlarla beraber o sıkıntıları çektim, o zorlukları aşmak için mücadele verdim, aynı hayal kırıklıklarını bölüştüm. O denli gerçekti kitap; ete kemiğe bürünmüş kanlı canlı gerçek... Aynı zamanda kitapta Kırgız kültürü de aynı incelikle nakış nakış işlenmiş. Türküler mi dersiniz, o türkülerin hikayeleri mi, keçe çadırlar mı, o asil mi asil atlar mı, yarışlar, yarışmalar mı, Kazak Kırgız kardeşliği mi dersiniz... Yani kısacası kitapta yok yok. Ayrıyeten birtakım ideolojik konulara da değiniyor kitap. Kitapta sosyalizm ve komünizmle birlikte eskiye dair her şeyi yıkıp yenilerini inşa etme düşüncesinin oluştuğu işleniyor. Eskiyi yıkıyorlar yıkmasına lakin yeni geldi mi gelecek mi bunu kitabı okudukça keşfetmenize bırakıyorum 🙃 Son olarak kitapta altını renk renk çizdiğim cümlelerden birkaçını alıntılayarak bitirmek istiyorum. Keyifli okumalar dilerim... 🌸🍃 Not: Bu arada kitabın Ötüken 2015 basımını okudum. Belki diğer basımlarda farklılıklar olabilir. ---------------------------------------------------------------------------- 📌 Sf. 96 "Bizim de insan gibi yaşamaya hakkımız olacak mı, olmayacak mı?" 📌 Sf. 98 "Dobra dobra konuşmasının, aklına geleni söylemesinin cezasını hep çekecekti." 📌 Sf. 122 "Tende beden, bedende can taşıdıkça, bu dünyada yaşadıkça hayat yolunun önündeki engelleri aşmaya, kaldırmaya çalışacaksın, arkadan omuz vereceksin. Başka türlü olmuyordu. Ne var ki, her omuz vuruşta, hayat arabasının tekerleği omuzunu bıçak gibi yaralıyor, yara üstüne yara, derken omuzu nasır tutuyor. Eğer yaptığın işi seviyor, meyvasını da alıyorsan, nasırların hiç önemi yok." 📌 Sf. 124 "Hayat sana hiçbir şey öğretmemiş, pek saf kalmışsın." 📌 Sf. 141 "Neye yarardı sadece düşünmek! "Umutsuzluğun canı cehenneme!" diye, çabayı bırakmamak, umutsuzluğa yenilmemek dileğinden başka ne gelirdi elinden?" 📌 Sf. 188 "Sonunda böyle olacağını önceden bilseydi, şimdi herkesin yüzüne daha korkusuz bakabilirdi belki." 📌 Sf. 195 "Üzüntümü, duygularımı böylesine açığa vurmam niye? Nelere uğradığımı, ne kadar acı çektiğimi herkes görüp anlasın diye mi?"