eliphly (@eliphly)

bizi çıkmaza sokan asıl şey düşüncelerimizdir, o yüzden biz değil onlar ölmeli… kirazın tadı, insanı kendi iç dünyasında uzun yolculuklara çıkaran gerçekten çok sade ve doğal bir film. filmin o ağır işleyişi, sanki varoluşu ve ölümü sorgulayalım diye bize bilerek…devamı

eliphly 4 months ago

Makas Eller

Tim Burton

136 Gönderi

masalsı havası ve gotik atmosferiyle beni çepeçevre saran, gözlerimde yaşlar ile son bulan büyüleyici bir film. aynı zamanda kendine yabancı bir toplumda ‘farklı’ olanın, onlardan olmadığı sürece onlarla da olamayacağını anlatan saf ve hüzün dolu bir hikâye. edward’ın o mahzun…devamı

eliphly 4 months ago

Güneşin Oğlu

Onur Ünlü

46 Gönderi

“aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci, üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci? hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.” “işiniz öldürmekse ölmekten en çok siz korkarsınız. öldürülmekten mi demeliyim yoksa? peki, öldürülmekten…devamı“aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci, üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci? hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.” “işiniz öldürmekse ölmekten en çok siz korkarsınız. öldürülmekten mi demeliyim yoksa? peki, öldürülmekten diyelim. ölüm korkusu için hiç kimsenin yapabilecek hiçbir şeyi yok. fakat bu sabahtan beri yaşadıklarım bana öyle öğretti ki öldürülmekten korkanların yapabilecek bir tek şeyi var: kendini hapsetmek. mesela kendinizi bir odaya kilitleyip dört duvar arasına hapsolabilirsiniz ya da bir koruma ordusu beslersiniz, etten bir duvarın arkasına hapsolursunuz. ama hem özgür olayım hem de duvarın içindeki gibi güvende olayım diyorsanız size önerebileceğim bir tek hapishane var. kendiniz. bir doktor arkadaşım anlatmıştı. insan korkuya kapıldığında ilkin kendine kaçarmış ve bir süre sonra kendine yepyeni bir alem yaratır orada yaşamaya başlarmış. fakat demişti doktor arkadaşım, insan çabuk sıkılan bir hayvandır. zamanla yalnızlıktan bunalmaya başlar ve gömüldüğü kendisinde yeni yeni insanlar yaratır sonra onlarla dertleşmeye giderek didişmeye ve en sonunda da çatışmaya başlar. peki o zaman ne yapar diye sormuştum, dışarı kaçar demişti. ama artık başka bir insan olarak. yani hamiyet hanım diye biri yoktu. hamiyet hanım, öldürülme korkusuyla delirmiş durumdaki kiralık katil kurban murat’ın zırhıydı. işte benim hayatımı karartan hamiyet hanım paradoksunun sırrı buydu.” “ölümden korkan yaşamdan da korkar. ve korku ruhu kemirir.” “bir gün bir şölene davet edilirsin sonra oraya vardığında bakarsın ki yemek listesinde adın yazılı...” “yaşlanmak gerçekten büyük mucize. ama ben artık ondan daha büyük bir mucizenin olduğunu biliyorum. o da ölmek. çünkü hayat başlayan bir şey olduğu gibi biten de bir şey olmalı. yaşadığınız en iyi seksi düşünün, yediğiniz en iyi yemeği, seyrettiğiniz en iyi maçı. eğer bunlar hiç bitmeyip hâlâ sürselerdi şu anda en iyi değil en sıkıcı olurlardı. hayat da böyle işte. eğer bir noktada bitmezse insanı canından bezdirebilir. iyi ki ölüm var da hayatta her şeyi yerli yerine koyuyor. nasıl diyorlar, yaşasın ölüm.”

eliphly 6 months ago

Düşler, Tutkular ve Suçlar

Bernardo Bertolucci

52 Gönderi

kendilerine ait, sınırların olmadığı bir dünya yaratan iki devrimci kardeşin sinemasever apolitik bir amerikalıyı aralarına alıp sinema, politika ve ilişkiler üzerine sohbet ettikleri keyifli bir filmdi. ön planda bu üç gencin toplumu sorgularken kendilerini keşfetmeleri, arka planda fransız halkının devlete…devamı

eliphly 7 months ago

Gemide

Serdar Akar

56 Gönderi

gemide, iktidar ve otorite kavramlarını sorgularken sert ve rahatsız edici anlatımıyla in your face sinemanın etkisini güçlü biçimde hissettiriyor. film boyunca kaptanın gemi üzerindeki mutlak otoriteye sahip olduğunu düşünmesi, aslında iktidarın ne kadar kırılgan ve yanıltıcı olabileceğini gösteriyor ve son…devamı

eliphly 7 months ago

Hayatını Yaşamak; On İki Tablodan Oluşan Bir Film

Jean-Luc Godard

35 Gönderi

“bence yaptığımız her şey bizim sorumluluğumuzda. özgürüz. elimi kaldırıyorum, ben sorumluyum. başımı çeviriyorum, ben sorumluyum. üzgünüm, ben sorumluyum. sigara içiyorum, ben sorumluyum. gözlerimi kapıyorum, ben sorumluyum. bazen sorumluluğumu unutsam da, hayat bu! ve dediğim gibi, ondan kaçış yok. yine de…devamı“bence yaptığımız her şey bizim sorumluluğumuzda. özgürüz. elimi kaldırıyorum, ben sorumluyum. başımı çeviriyorum, ben sorumluyum. üzgünüm, ben sorumluyum. sigara içiyorum, ben sorumluyum. gözlerimi kapıyorum, ben sorumluyum. bazen sorumluluğumu unutsam da, hayat bu! ve dediğim gibi, ondan kaçış yok. yine de her şeye rağmen yaşamak güzel. sadece hayatın tadını çıkarmaya çalışmalısın. sonunda her şey olacağına varıyor. mesaj mesajdır. tabak tabaktır. erkek erkektir. ve hayat hayattır.” “neden insanlar sürekli konuşmak zorunda? belki de bu kadar çok konuşmamalı, hayatı sessizce yaşamalıyız. ne kadar çok konuşursak, kelimeler de anlamlarını o kadar yitiriyor.” “sözcükler sadece insanların düşüncelerini ifade etmeli. bize ihanet etmemeli.” “her şeyde bir doğru vardır, hatalarda bile.” “sanat ve güzellik, yaşamdır!” “hayatta her insan hatalarıyla yaşar. önemli olan bunlarla baş edebilmektir.” “her zaman yaptığın hata da bu, vahşi şeyleri sevmek. eve de her zaman vahşi şeyler getirirdin. kanadı kırık bir şahin. bacağı kırılmış vahşi bir kedi. kalbini vahşi şeylere vermemelisin. sen bunu yaptıkça onlar güçlenir. bir ağaca yükselebilecek kadar güçlendikten sonra da gökyüzüne uçup gider.” “bence, insan ancak bir süre yaşamdan feragat ettiği zaman konuşmayı öğrenir. bedel budur. konuşmak neredeyse bir yeniden doğuş demektir. bir anlamda, yaşamın diğer boyutudur. yani bir insan konuşabilmek için, yaşamının konuşma olmayan bölümünden geçiş yapmalıdır. insanı, düzgün bir şekilde konuşmaktan alıkoyan şey, yaşamdaki bu ikilemin farkında olmayışından kaynaklanmaktadır. dengeyi kendimiz kurarız. sessizlikten, sözcüklere geçişimizin sebebi de budur. bu ikilemin arasında gider geliriz çünkü hayatın devinimi bunu gerektirir. insan bu şekilde, günlük yaşamdan daha üstün bir yaşama yükselir. düşünce yaşamına! ama bu yaşam da, insana, günlük yaşamından tamamiyle sıyrılmasını şart koşar.” “aşkın, hayatın tek gerçeği olması gerekmiyor mu? bunun için, aşkın hep aynı gerçeği işaret etmesi gerekir. bugüne kadar hiç aşık olduğu şeyin ne olduğunu bilen birine rastladın mı? hayır. yirmili yaşlarında bunu bilemezsin. yaptığın tek şey, keyfi seçimlerde bulunmaktır. ‘seviyorum’ kelimesi çoğu zaman fütursuzca sarf edilir. neyi sevdiğinden emin olmak için ihtiyacın olan şey ise, olgunluktur. doğruyu aramak! işte yaşamın gerçeği budur. ve aşk gerçekse, ancak o zaman bir çözüm olur.”

eliphly 7 months ago

Bir Rüya İçin Ağıt

Darren Aronofsky

224 Gönderi

requiem for a dream, sinematografisine hayran kaldığım bir film oldu. her sahnesi insanı farklı bir duygunun içine çekiyor. izlerken bir an bile sıkıldığımı hatırlamıyorum. öyle ki film adeta beni alıp kendi karanlık atmosferine hapsetti. filmdeki her karakterin hikâyesi büyük bir…devamı

eliphly 7 months ago

12 Maymun

Terry Gilliam

59 Gönderi

gelecekteki bir salgının sırrını çözmek için geçmişe gönderilen john cole, zamanda yolculuk yaptığı her seferde bir adım daha ileri gitmesine rağmen aslında özgür iradesiyle bir şey değiştiremez; aksine, her müdahalesi geleceği daha da pekiştiren bir döngüye yol açar. tam da…devamı

eliphly 7 months ago

Tiffany'de Kahvaltı

Blake Edwards

30 Gönderi

“senin sorunun ne biliyor musun, bayan her kimsen? sen korkaksın. cesaretin yok. hayatı olduğu gibi kabul etmekten bile korkuyorsun. insanlar aşık olur. insanlar birbirine ait olur çünkü gerçekten mutlu olabilmenin tek yolu budur. kendine özgür ruhlu, vahşi şey diyorsun. ve…devamı

eliphly 9 months ago

Mary ve Max

Adam Elliot

125 Gönderi

“aşkı hissederdi ama kelimelere dökemezdi. aşkın mantığı ona salatalı sandviç kadar yabancıydı. yıldızlar bile daha mantıklı geliyordu.” “max, mary ile teselli bulmasına rağmen dünyanın geri kalanını hâlâ anlayamıyordu. ve diğer herkes normal sayılırken neden kendinin garip görüldüğünü anlayamıyordu. insanlar sürekli…devamı“aşkı hissederdi ama kelimelere dökemezdi. aşkın mantığı ona salatalı sandviç kadar yabancıydı. yıldızlar bile daha mantıklı geliyordu.” “max, mary ile teselli bulmasına rağmen dünyanın geri kalanını hâlâ anlayamıyordu. ve diğer herkes normal sayılırken neden kendinin garip görüldüğünü anlayamıyordu. insanlar sürekli mantıksız davranıyorlardı. hindistan’da çocuklar açken yemekler neden atılıyor? madem oksijene ihtiyaçları var neden yağmur ormanlarını kesiyorlar? ve asla zamanında gelmedikleri halde otobüs zaman çizelgelerini niye yaparlar? en sevdiği fizikçinin söylediği söze aynen katılıyordu. ‘sadece iki şey sonsuzdur. evren ve insanoğlunun aptallığı.’ “ “ben gençken, kendimden başka herkes olmak isterdim. dr. bernard hazelhof dedi ki, ancak ıssız bir adaya düşersem kendimle barışabilirmişim. yalnızca ben ve hindistan cevizleri. kendimi kusurlarımla kabul etmem gerektiğini söyledi ve kusurlarımızı biz seçemeyiz. onlar bizim bir parçamız ve onlarla yaşamak zorundayız. ama yine de, arkadaşlarımızı seçebiliyoruz ve ben seni seçtiğim için çok memnunum. dr. bernard hazelhof ayrıca herkesin yaşamı uzun bir kaldırım gibidir dedi. bazılarının taşları iyi döşenmiştir. benim gibi diğerlerininkiler çatlaklar, muz kabukları ve izmaritlerle doludur. senin kaldırımın da benimki gibi ama muhtemelen benimki kadar çatlaklı değil. umarım bir gün kaldırımlarımız kesişir ve bir kutu koyulaştırılmış şekerli sütü paylaşabiliriz. sen benim en iyi arkadaşımsın. sen benim tek arkadaşımsın.” diyebilirsiniz ki tüm filmi yazsaydın daha kolay olurdu. inanın, yazmak isterdim. sevdiğim filmlerin her bir zerresini yeniden ve yeniden hissetmeyi çok seviyorum. bu film de onlardan biri oldu. mary and max, içime sessizce yerleşti; filmdeki her bir duygu ruhuma adeta ince ince işlenmiş bir nakış gibi sindi. hissedilesi bir film, muhakkak izleyin. “ailelerimizi bize tanrı verir. şükürler olsun ki arkadaşlarımızı kendimiz seçeriz.” -ethel mumford