I do not mean to assert that religious feeling has played no part in the massacres of our own day. But these massacres were arranged by the government, who incited the Moslems to attack their Christian neigh bours, inflaming the…devamıI do not mean to assert that religious feeling has played no part in the massacres of our own day. But these massacres were arranged by the government, who incited the Moslems to attack their Christian neigh bours, inflaming the ignorant mind more by an appeal to racial hatred, to loot, to lust, than to defence of the sacred faith. In the Armenian masacres it was represented to the ignorant village Moslem that the Armenians were plotting to set up an independent government or to betray the fatherland to some European power. I was in Adana during the terrible mamacre of 1909, and make this statement from personal experience and observation.
Gibbons.
Eğer ki bu filmi Instagram veya tiktok tan görüp izlemeye karar verdiyseniz şunu bilmeniz lazım. Film sadece kadın ve adam üzerinden ilerlemiyor hatta filmin türünde romantik bile yok suç be aksiyon diye geçiyor. Şimdi film hakkında yorum yapacak olursam 2…devamıEğer ki bu filmi Instagram veya tiktok tan görüp izlemeye karar verdiyseniz şunu bilmeniz lazım. Film sadece kadın ve adam üzerinden ilerlemiyor hatta filmin türünde romantik bile yok suç be aksiyon diye geçiyor. Şimdi film hakkında yorum yapacak olursam 2 saatlik uzun bir filmdi. İki kardeşin birbirine olan bağlılığı çok toxic ama etkileyiciydi. İkisinin kavga ettiği birbirlerine girdikleri bir sahne vardı film boyunca en sevdiğim sahne o sahneydi. Şunu da söylemeden geçemeyeceğim Ron un karakterini ve hafif olarak da görünüşünü baba candırdaki Haluk karakterine benzettim (psikopatlık kısmı hariç tabiki). Film bir kişinin değişmesini beklemek ve buna inanmak insanı ne hale getirebileceğini çok net bir şekilde anlatmış. Bir şeyi bırakmanız gerektiğini fark ediyorsanız o şeyi bırakın en sonunda olan yine insanın kendisine oluyor. Son olarak şerefin var mı reg?
İnanılmaz! Bu kitabı size nasıl anlatayım bilemiyorum. Geçenlerde Tevrat'ı ve İncil'i okumuştum, hâliyle sıra Kur'an-ı Kerim'e gelmişti. Bu kitabı okuduktan sonra Kur'an artık bana başkadır. Başkadır derken, çok farklı bir bakış açısı kazandırdı bana Burak Bey. Tüm çift anlamları düşünecek,…devamıİnanılmaz! Bu kitabı size nasıl anlatayım bilemiyorum. Geçenlerde Tevrat'ı ve İncil'i okumuştum, hâliyle sıra Kur'an-ı Kerim'e gelmişti. Bu kitabı okuduktan sonra Kur'an artık bana başkadır. Başkadır derken, çok farklı bir bakış açısı kazandırdı bana Burak Bey. Tüm çift anlamları düşünecek, tekrarlara ve vurgulara özellikle dikkat ederek okuyacağım. Bu kitabı 11-12 sene önce bir arkadaşım okuduğu için biliyordum ama kitabı hiçbir yerde bulamadığım için okuyamamıştım. Ta ki 2 sene önce bir sahafta önüme düşene kadar. Gerçi kitap elime geçse de okumam için gereken vakit gelmemiş demek. Geçenlerde ise iki gün elim sürekli bu kitaba gitti durdu, anlamadım. Başlayayım bari dedim ve ilk 50 sayfaya resmen gülüp geçtim. Sonraki 50 sayfada ise işin rengi değişmeye başladı. Kitaptaki ayetlere inanmayıp internetten baktım, şaka değil. Gerçekten kitaptaki gibi yazıyor. Peki, biz bu ayetlerde ne demek istendiğini daha önce nasıl fark etmedik? Şoke ola ola okudum. Spiritüalizm çok anlamasam da hoşuma giderdi. Galiba biraz da o konuları kurcalamak gerekiyor artık. Sahafları iyi takip edin, bu kitabı okumak istersiniz. =)
Mezarlık izlemeye en baştan tekrar başladım, psikolojim bu aralar alt üst ve Mezarlık hayatta "gerçek" acılar olduğunu bir kez daha suratıma çarptı. Normalde bir şeyler izlerken kafamı dagitamam beynimin arka planında kendi dertlerimi düşünmeye devam ederim ama Mezarlık o kadar…devamıMezarlık izlemeye en baştan tekrar başladım, psikolojim bu aralar alt üst ve Mezarlık hayatta "gerçek" acılar olduğunu bir kez daha suratıma çarptı. Normalde bir şeyler izlerken kafamı dagitamam beynimin arka planında kendi dertlerimi düşünmeye devam ederim ama Mezarlık o kadar gerçek ki buna asla izin vermiyor. Bu iyi bir şey mi kötü bir şey mi emin olamıyorum.
Aynı zamanda Momo kitabını da okuyorum, iki ayrı uç resmen xkdjdkd
Demiştim bu aralar psikolojim hiç iyi değil...
Klişeleri seven biri olarak hikaye karakterler o kadar itici ki. 2026 da bu tarz bir şey çekmezsiniz. Özgünlük sıfır, erkek dünyası ful. Kız da vizyonsuz. Hayat toz pembe falan. İlk bölümü bile zor tamamladım
Öncelikle şu sıralar sağlam yapımlar izlediğimi söylemek istiyorum. Arka arkaya çok kaliteli başyapıtları tükettim. Bunun başlıca sebebinin beni sinemadan uzunca bir süre uzaklaştıran Marvel maratonu olduğunu söyleyebilirim. Neredeyse 4 aylık bir süreden bahsediyorum. Bu süre içerisinde "Marvel bitince izleyeceğim." diye…devamıÖncelikle şu sıralar sağlam yapımlar izlediğimi söylemek istiyorum. Arka arkaya çok kaliteli başyapıtları tükettim. Bunun başlıca sebebinin beni sinemadan uzunca bir süre uzaklaştıran Marvel maratonu olduğunu söyleyebilirim. Neredeyse 4 aylık bir süreden bahsediyorum. Bu süre içerisinde "Marvel bitince izleyeceğim." diye küçük bir liste yapmıştım. Biter bitmez filmlere öyle bir kaptırdım ki dizi-film dengem tamamen alt üst oldu.
Filme gelirsek bu filmi spoiler yemeden izleyebildiğim için kendimi epey şanslı sayıyorum. Faydası oldu mu diye soracak olursanız; plot twist açıklanmadan 20 dakika kadar önce tahmin etmiştim. Yine de belli bir süre hikayenin nereye gideceğini düşündürttüğü için keyif aldım. Ayrıca gizem ve merak duygusu da beni ekran başında diri tuttu. Bugünün izleyicisi olarak bu ters köşeyi tahmin edebilmem filmin bir kusuru değil; bilakis açtığı çığırın kanıtıdır. Korku ve gerilim türünde devrim yapmış, kendinden sonraki yapımlara ilham vermiş bir başyapıtın 66 yıl sonra tanıdık gelmesi gayet doğal.
Ki benim aşırı dozda gerilim ve korku türünden de uzak durduğumu belirtmek isterim. Suç ve gizem hikayelerinde hafif bir gerilime hayır demem; ancak iş korku sinemasına gelirse tamamen deneyimsiz ve çok uzağım. Buna rağmen günümüz sinemasındaki etkilerini ve kendinden sonraki yapımlara neler kattığını fark edebildim.
Filmin siyah-beyaz olmasıyla beraber kurduğu atmosfer çok hoşuma gitti. Eminim renkli olsa aynı etkiyi veremezdi. Bu görselliği ve karanlık atmosferi Bernard Herrmann’ın müzikleri daha da yukarı taşımış. Özellikle film boyunca toplamda üç sahnede karşımıza çıkan ve o meşhur tiz keman sesleriyle gerilimi iliklere kadar hissettiren "The Murder" parçası, sahnelere çok yakışmış.
Son olarak finalde psikiyatristin ayrıntılı olarak her şeyi açıkladığı sahneyi sevemedim ve gereksiz buldum; ama tabii o dönem için gerekli olabilir, o yüzden bir şey diyemiyorum. Zaten ardından gelen o ikonik Norman’ın son bakışı ve korkunç gülüşü bunu unutturmaya yetti. O sahne için bile izlemeye değer.
"We all go a little mad sometimes."
İzlerken kendimi bir anda 2016 Kore dizilerinin o çok sevdiğim atmosferinde buldum. En sevdiğim K-drama döneminin havasını taşıyan, izlerken eski favorilerimi yeniden hatırlatan bir diziydi. Daha ilk bölümlerinden itibaren beni içine çekti ve bir an önce bitirmek için değil, hiç…devamıİzlerken kendimi bir anda 2016 Kore dizilerinin o çok sevdiğim atmosferinde buldum. En sevdiğim K-drama döneminin havasını taşıyan, izlerken eski favorilerimi yeniden hatırlatan bir diziydi. Daha ilk bölümlerinden itibaren beni içine çekti ve bir an önce bitirmek için değil, hiç bitmesin diye izlediğim dizilerden biri oldu. Şu olmamış diyebileceğim hiçbir şey yoktu. Hikâyesinden atmosferine, romantizminden komedisine kadar her şey tam olması gerektiği gibiydi. Uzun zamandır böyle keyifle izlediğim bir K-drama olmamıştı. Sanırım bazen insanın tam da ihtiyacı olan dizi karşısına çıkıyor ve benim için My Royal Nemesis tam olarak öyle bir diziydi.
Joseon döneminde zehir içerek ölüme mahkûm edilen bir saray hizmetçisi olan Kang Dan-ssim'in, zehri içtikten sonra kendisini günümüz Kore'sinde başarısız bir oyuncunun bedeninde bulmasıyla başlıyor hikâyemiz. İlk başta ne olduğunu anlamlandıramasa da zamanla bambaşka bir dönemde olduğunu keşfediyor. Hayatta kalmak için güçlü olmak zorunda olduğunun farkında olan Dan-shim, yeni tanıştığı chaebol varisi Cha Se-gye'ye bir anlaşma teklif ediyor. Başlangıçta yanlış anlaşılmalarla yolları sürekli kesişen bu ikili, zamanla kendilerini birbirlerinden uzak duramaz hâlde buluyor. Hayatta kalma mücadelesi, tanıdık düşmanlar ve her koşulda birbirlerini ölümüne koruyan iki âşık... Dizinin hikâyesini anlatmak için sanırım bundan daha güzel bir tanım bulamam.
Oyuncu kadrosuna gelecek olursak, karakterlerin her biri rollerine o kadar yakışmış ki başka birinin oynadığını düşünmek bile istemiyorum. Özellikle Heo Nam-jun'u daha fazla dizide görmek istiyorum, meğer neler kaçırmışım! Bir de dizinin bana en sevdiğim yapımlardan biri olan Legend of the Blue Sea'yi hatırlatmasına değinmeden geçemeyeceğim. Geçmişten gelen bir aşk, birbirlerini korumak uğruna gözlerini kırpmadan ölüme yürümeleri, komedisi, dramı ve romantizmiyle baştan sona aynı o büyülü havayı hissettirdi. Yayınlandığı dönemde karşıma her yerde çıkan ve bir gün mutlaka izleyeceğimi bildiğim bu diziye bugüne kısmetmiş. İyi ki de şimdi izlemişim. Konusu zaten en sevdiğim klişelerden birini barındırıyor ve ne kadar izlersem izleyeyim bu tarz hikâyelerden bıkacağımı sanmıyorum. Diziyi izlemeniz için daha pek çok sebep sayabilirim ama sanırım bunlar bile yeterli olacaktır. Kesinlikle şans vermelisiniz. Keyifli seyirler. ❤️
Spoiler içeriyor
2015 yapımı devam filmi.. Birinci filmin hatrına karakterleri sevdiğim için izledim. Yoksa herhangi bir aksiyon filminden farkı yok. Sadece silahlı çatışma ve kaçma-kovalama tam 2 saat boyunca.. Brenda ve Thomasın sahnesi gerçekten aksiyon dolu ve gericiydi o kısmı beğendim. Bazı…devamı2015 yapımı devam filmi..
Birinci filmin hatrına karakterleri sevdiğim için izledim. Yoksa herhangi bir aksiyon filminden farkı yok. Sadece silahlı çatışma ve kaçma-kovalama tam 2 saat boyunca..
Brenda ve Thomasın sahnesi gerçekten aksiyon dolu ve gericiydi o kısmı beğendim.
Bazı soru işaretleri giderilmiş oldu evet ama labirente dair hiçbir şey yok. O ilgi çekici ilk senaryodan buraya gelmesi üzücü. Thomas'ın başrol buff'ı ile her zaman işini halledeceğini fazlasıyla hissettirmişler. Son sahnede bile (yolun sonuna geldiklerini zannetmemiz gereken) Thomas çıkınca anladım kurtulacaklarını.
Sonda Minhonun yakalanması üzücü ve süpriz oldu onu çok seviyordum hayıırr.