Keşfet - Raf

The Old Guard. Ölümsüz olmak bi armağan mı? Yoksa zamanla daha da ağırlaşan bir borç mu? Öncelikle şunu belirtmem gerekir ki, aksiyon filmi olarak izlense de benim aklımda kalanlar aksiyon sahneleri olmadı. Daha ziyade yüzyıllardır yaşayan bu arkadaşların yüzündeki o…devamıThe Old Guard. Ölümsüz olmak bi armağan mı? Yoksa zamanla daha da ağırlaşan bir borç mu? Öncelikle şunu belirtmem gerekir ki, aksiyon filmi olarak izlense de benim aklımda kalanlar aksiyon sahneleri olmadı. Daha ziyade yüzyıllardır yaşayan bu arkadaşların yüzündeki o tuhaf yorgunluk kaldı. Andy’nin artık savaşmaktan çok, yaşamaktan yorulmuş hali mesela, bana filmin en güçlü tarafı gibi geldi. Ölümsüzlük fikrini çoğu zaman güç, avantaj, sınırsız zaman üzerinden düşünürüz ancak film bunu tersine çeviriyor gibi bir miktar. Her şeyi görmüş geçirmiş, herkesi kaybetmiş ve buna rağmen hala yaşamaya devam etmek zorunda olan bir insanın ruh halini düşünelim bi, ölümün neden bazen bir son değil de bir lütuf gibi görülebileceğini anlıyosun gibi, bu da bir gereklilik yani. Andy'ye bakınca özellikle bu insanın içine işliyor gibi. Güçlü olması ilgi çekici ancak yorgun olması daha çok dikkat çekici. Çok fazla açıklama yapmadan, birkaç bakışla karakterin geçmişindeki ağırlığı hissediyosunuz bi şekilde. Hatta şey var, bazı sahnelerde yüzündeki ifade, söylediği cümleden çok daha fazla şey anlatır hale geliyor. Bence filmin en insani tarafı burada ortaya çıkıyo, aksiyon ayrı bir yerde, insanlığın temeli ve yapısal bütünlüğü başkaca bir yerde işlenmiş gibi. Yüzyıllar boyu yaşamış birinin hala bazı şeylere kırılabiliyor olması, onu süper kahraman kılıfından çıkarıp insan oluşuna, sıradan oluşuna ulaştırıyor. Nile'ın hikayeye girişi de bu yüzden önemli geldi bana. O mesela hala hayatın değerini kaybetmemiş biri. Diğerleri için sıradan hale gelmiş olan ölüm, kayıp ve mücadele, onun gözünde hala oldukça korkunç. İki tarafın karşılaşması, beni yaşlanmakla ilgili tuhaf bi düşünceye itti. İnsan yaş aldıkça gerçekten bilgeleşiyo mu, yoksa bazı acılara sadece alışıyo muyuz? Film her ne kadar bu sorunun cevabını vermiyor olsa da karakterlerin davranışlarında cevabı aramaya devam ediyosun ister istemez. Joe ve Nicky'nin ilişkisini de ayrıca sevdiğimi belirtmeliyim, bu tarz filmlerde bildiğiniz üzere duygusal yakınlaşmalar çoğu zaman hikayeye eklenmiş bi süs gibi durur, sırf var olsun diye serpiștirilmiș olur. Yüzyıllar boyunca birlikte kalmış iki insanın sevgisi daha sessiz, daha olgun ve daha sahici geldi bana, bu yönden bakmak lazım bir de. Büyük romantik cümlelerden ziyade birbirlerine bakışların, bi tarih ve yaşanmışlıklar içeriyor. Quynh ise filmin bütün fikrini başka bi yere taşıyo diyebilirim çünkü orada ölümsüzlüğün romantik tarafı tamamen ortadan kalkmış durumda. Sonsuz yaşam fikrinin altında korkunç bi yalnızlık ihtimali mevcut. İnsan unutulabilir, sevdiği herkes ölebilir, dünya değişebilir amaaa kendisi hala orada. Bir noktadan sonra sonsuzluk, hayatın uzaması değil, acının da katlanarak uzaması anlamına gelmeye başlamış. Filmin eksikleri var mı, yani çok zorlarsak şunu söyleyebiliriz, bu kadar güçlü bi fikirden çok daha derin bi hikaye çıkarılabilirdi mesela. Bazı karakterlerin geçmişlerini yalnızca yüzeyden görmemiz bende "keşke biraz daha kazısalardı" hissi bıraktı. Yine de şahsi kanaatim, klasik bi aksiyon filmi olmadığı yönünde. Zira film bittiğinde kim kimi yendi şimdi demiyor insan, ne kadar uzun yaşadığımız mı, yaşadığı zamana ne bıraktığı mı önemli diye soruyosun bi noktadan sonra. En vurucu kısmı buydu bence.

essy.watch.read 2 months ago

Ölüm Meleği

Agatha Christie

3 Gönderi

agatha christie hicbir zaman hayal kırıklığına uğratmaz yazım dili, konusu, karakterleri, kitabın ismi her seyiyle cok ince zekice ve düsünülmüs bu kitabı okumak o kadar zevkliydi ki bu sefer ipuclarının vurgulanma sekli sayesinde katili yakalamayı da basardım normalde ters köseler…devamı

reabisya 2 months ago

True Detective

Nic Pizzolatto

94 Gönderi

Spoiler içeriyor Uzun zamandır erteliyordum. Birkaç kez başlamayı denemiştim aslında ama başı ilgimi çok cezbetmiyordu. Klasik bir polisiye dizisi bakış açısıyla bakıyordum açıkçası. Matthew McConaughey'in oyunculuğunu özlediğim için tekrar şans vermek istedim. Ve uzun zamandır hiç olmadığı kadar bir şeye odaklanmış buldum…devamıUzun zamandır erteliyordum. Birkaç kez başlamayı denemiştim aslında ama başı ilgimi çok cezbetmiyordu. Klasik bir polisiye dizisi bakış açısıyla bakıyordum açıkçası. Matthew McConaughey'in oyunculuğunu özlediğim için tekrar şans vermek istedim. Ve uzun zamandır hiç olmadığı kadar bir şeye odaklanmış buldum kendimi. Bir gün içinde bitirdim. Dizinin bu kadar etkisi altına alma sebebinin sadece olay sonuç çizgisinde dayanmadığı için olduğunu düşünüyorum. Çünkü her karakter kendine has bir derinlik ve bakış açısı ile doluydu. Dizinin merak unsuru sadece cinayet değildi. Karakterleri analiz edip anlamaya çalışmak da zor ve haz vericiydi. Şu an hâlâ karakterlerin felsefelerini, düşündüklerini tam olarak anladığımı düşünmüyorum. Biraz inceleme okuyacağım. Mesela sezonun son sahnesinde Rust'un aydınlığın kazandığını düşündüğünü söylemesi bana çok garip gelmişti. Kendisini anladığım kadarıyla Marty'in karanlığın daha geniş yer kapladığı fikrine katılmasını beklemiştim. Bu karakterin bir kırılmasıydı. Yine son sahnede bahsettiği ölmek üzere olduğu kendini karanlığa bıraktığı sırada kızının ve babasının sevgisini hissettiğini söylemesi ve ilk kez duygularını bu kadar açıkça göstermesi de mantıkçı bakış açısına göre tezattı. Ya da mantığının yine devredışı kaldığı Maggie ile olan kısa yakınlaşma sahnelerinde de karakterin içindeki iptidai duyguların açığa çıktığını gördük ve ne kadar mantıkçı bir karakterle karşı karşıya olsak bile duygusal kırılmaların yine de mevcut olup işlenmesi bence diziyi daha da gerçekçi bir noktaya götürmüştü. Karakterleri bu verdiğim örneklerle tek bir yere kategorize edip yerleştiremedim. Tıpkı gerçek hayattaki gibi. Karakterler genel ölçüde birbirine zıt gibiydi. Mesela Rust ne kadar kendini hayata karşı emin ve ulaşılamaz konumlandırdıysa,dışarıdan gördüğümüz kadarıyla, Martin'in ise daha muğlak ve sezgisel davrandığını görüyoruz. Rust birkaç kırılma dışında genel olarak tahmin edilebilir davranmışken Martin'in duygularının sürükleyişiyle hareket etmesini izledik hep. Ek olarak son zamanlarda kafamı çok kurcalayan bir şeyi de eklemek istiyorum. Dizide Tuttle ailesi güçlü olan, erişilmez konumda olan yaptıkları tüm kötülükleri korkuyla susturan ve gizleyen bir aileydi. Diziyi izlerken dahi yani kurgusal dünyada dahi içimden geçen düşünce ne yapılabilir ki, nasıl engelleyeceksin ama bunlara göz mü yumalım şimdi minvalindeydi. Ne kadar korksak bile hissedebiliyoruz ama sorun şu an herkesin korkup harekete geçememesi. Çoğu yerde karakterlerin yerine koydum kendimi. İğrendiğim ve sesimi çıkarmak istediğim çoğu yerde çok da korktuğunu fark ettim. Korku, elindekileri kaybetme korkusu, hayat korkusu, daha kötü bir duruma geçme korkusu. Bu gerçekten çok üzücü, belki de korkuyla susturulduğumuz alanları sığınak yapmışızdır bu kadar sürede, bu kadar zamanda sadece harekete geçmemeyi öğrenmişizdir. Günümüzün genel sorunun bu olduğunu düşünüyorum artık cesur değiliz. Sadece kendi konumumuzun ve hayatımızın ne olacağıyla ve nasıl etkileneceğiyle ilgileniyoruz. Sosyal medyadan çıkarmaya çalıştığımız sesler belki vicdanımızın bir yansıması fakat ne yazık ki bizleri bir yere götürmüyor. Karakterleri bu açıdan çok cesur buldum ve örnek almaya çalışacağım ama işte sığınaktan çıkmak biraz zor sanırım. Bulduğum bazı incelemeleri okuduktan sonra belki biraz ekleme yaparım. Benim düşündüklerim bunlardı. Şimdilik sadece ilk sezonu izledim. Canım sıkıldıkça ağır ağır devamını da izlerim belki. Mutlaka izleyin.

onurb 2 months ago

Piç

Hakan Günday

23 Gönderi

"Kitap, başındaki piç kelimesiyle, kıçındaki hiç kelimesinin arasını doldurmak için yazılmıştır. ne zaman ve nasıl yazdığımı hatırlamıyorum." Hakan Günday.

brave_bird 2 months ago

Kill Ao

Grant George

2 Gönderi

İzlemesi keyifli bir animeydi. Komedi ağırlıklı bir aksiyon animesi. Aksiyon sahneleri bile komikti fakat aşırı güldüren bir komedi yoktu. Animenin hikayesi ise klasik bir hikaye fakat genelde bu tarz hikayelerde olaya pedofili katarlar (ve pedofili değilmiş gibi gösterirler ki bazı…devamı

izlerizzz 2 months ago

Eine Saison in Hakkari

Erden Kıral

36 Gönderi

Spoiler içeriyor Lisedeyken edebiyat hocamın önerisiyle aklımda kalmıştı izlemek. Uzun süre erteliyordum. Genco Erkal şiir seslendirmeleriyle tanır severdim. Başrol yani öğretmen rolünde izliyoruz Genco Erkal’ı. Yabancısı olduğum bir kültür değildi. Ama ona rağmen benimseyemedim. Resmen hiçliğin ortasında yaşama tutunan insanları görüyoruz. Tam…devamı

tubbiss 2 months ago

Hayat Kitabı

Jorge R. Gutiérrez

28 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu animasyonu izlediğimiz geceyi hatırlıyorum da gerçekten çok umutsuz bir dönemden geçiyorduk ve bize bir nebze de olsa umut vermişti. 'Sıradan bir film, bir yazı ya da basit bir söz' deyip geçmemek gerek bunlar bazı insanların dünyasında çok derin ve…devamı

ekerayrani 2 months ago

20th Century Girl

Woo-ri Bang

130 Gönderi

Spoiler içeriyor Gerçekten çok güzel bir filmdi ancak sonları gerçekten çok üzdü beni. Keşke kavuşabilselerdi. Niye öldüğünü de çok merak ediyorum ayrıca.

dreamwhisper 2 months ago

Korku ve Psikolojik Gerilim Odaklı (Kitap & Film) "Selam! Eğer bu aralar sağlam bir gerilim arıyorsanız size kesinlikle okumanız ve izlemeniz gereken bir efsane önereceğim: Kafes (Bird Box). İster Josh Malerman'ın kitabını okuyun, ister filmini izleyin ama o çaresizlik hissi…devamı

dreamwhisper 2 months ago

"Selam herkese! Biliyorsunuz gerilim, korku, fantastik ve doğaüstü temalı hikayelere ayrı bir zaafım var. Kitap, film, dizi ya da oyun fark etmez; sürükleyici, gizemli, insanı ekran başına veya kitaba kilitleyen harika önerilerinize ihtiyacım var! Son zamanlarda 'bunu kesinlikle izlemelisin/okumalısın/oynamalısın' dediğiniz,…devamı