Keşfet - Raf

Kadına yönelik şiddeti ele alan bir İran filmi. Beni çok üzen ise olayın yaşanmış olması.. Başrol oyuncusunun sonunda verdiği mesaj ise daha anlamlıydı: fiziki verilen zararın zihinde bir değişim yapmayacağı bunun için en büyük zulmün affetmek olacağını izleyiciye aktardı. Belgesel…devamı

thebadshows 1 day ago

Ritüel

David Bruckner

45 Gönderi

Uzun zamandır izleme listemde olan filmi şimdi izleme fırsatı buldum. Açıkçası pek özel bir şey söyleyemeyeceğim çünkü çok klasik bir konuyu ele almıştı. Eğer filmi beğendiyseniz platformlarda çok sayıda hemen hemen aynı filmler bulabilirsiniz. Boş zamanlarda izlenebilecek bir film. 29.06.2026

ilelebet 1 day ago

İtalya Tatili

Max Giwa

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Keşfetimde sürekli rastladığım bir filmdi merak edip izlemeye karar verdim. Yaklaşık bir buçuk saatlik bol müzikalli bir film, disneyin genç filmlerine benziyor. Yani sonu güzel bitti denebilir ama kime göre neye göre yani. Bana kalırsa çok ahlaksızca şeyler vardı yani…devamı

aleyka 1 day ago

Oyuncak Hikâyesi 5

Andrew Stanton

7 Gönderi

Toy Story 5’i sinemada izledikten sonra filmle ilgili hissettiğim ilk şey şu oldu: içimi ısıttı. Toy Story zaten benim için her zaman sadece bir animasyon serisi olmadı. Çocukken Toy Story 3’ü izledikten sonra oyuncaklarımı gece rahat rahat hareket edebilsinler diye…devamıToy Story 5’i sinemada izledikten sonra filmle ilgili hissettiğim ilk şey şu oldu: içimi ısıttı. Toy Story zaten benim için her zaman sadece bir animasyon serisi olmadı. Çocukken Toy Story 3’ü izledikten sonra oyuncaklarımı gece rahat rahat hareket edebilsinler diye yatağın kenarına dizip uyuyan çocuktum. Gerçekten onların da duyguları olduğuna inanıyordum. Belki biraz saçma geliyor ama bugün dönüp bakınca bunun bana empati kurmayı öğreten şeylerden biri olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden Toy Story 5’in konusu beni ayrıca etkiledi. Film aslında çok güncel bir yerden yaklaşıyor: Teknoloji hayatımıza girdikten sonra çocukluk ne kadar değişti? Filmde geçen bir replik özellikle aklımda kaldı. Çocukların teknolojiyle birlikte çocuk olmayı unuttuğu, çok erken yaşta yetişkin gibi davranmaya başladığı söyleniyordu. Bence bu cümle düşündüğümüzden daha gerçek. Çünkü artık birçok çocuk oyundan çok ekrana, hayal kurmaktan çok tüketmeye daha yakın büyüyor. Burada teknoloji düşmanı bir yerden konuşmuyorum. Sonuçta ben de tam iki dönemin arasında büyüdüm. Çocukluğumun bir kısmı oyuncaklarla geçti, bir kısmı tablet oyunlarıyla. Temple Run, Subway Surfers oynadım; eğlendim ama dönüp baktığımda bana en çok kalan şey onların kendisi değil. Oyuncaklarla kurduğum hikâyeler, kendi dünyamı yaratmak, arkadaşlarla oynanan oyunlar kaldı. Filmde çok sevdiğim başka detaylar da vardı. Çocukların davranışları mesela. Bir çocuğun oyun teklifine cevap vermeden önce annesine bakıp onay alması ya da karşıdan karşıya geçerken sağa sola bakmaları… Çok küçük detaylar ama karakterlerin gerçekten çocuk gibi yazıldığını hissettiriyor. Ebeveynlerin yaklaşımı da aynı şekilde oldukça özenliydi. Bir de Gus karakterinin yeni versiyonları çok hoşuma gitti. Drone özelliği gelmesi, teknolojik hâle dönüşmesi gerçekten eğlenceliydi. Hatta izlerken “Ben de istiyorum” dediğim an oldu. Ve bunu söyleyen biri olarak 25 yaşındayım. Ama filmin finali konusunda aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Film boyunca oyuncakların çocukların yaratıcılığına, sosyalliğine ve hayal gücüne katkısını anlatıp sonunda “aslında teknolojiyle oyuncaklar birlikte olursa en iyisi” noktasına gelmesi bana biraz zayıf geldi. Ben daha cesur bir final beklerdim. Oyuncakların neden hâlâ önemli olduğunu daha güçlü anlatabilirdi. Yine de Toy Story’nin yıllardır iyi yaptığı bir şey var: insana çocukluğunu kısa süreliğine geri vermek. Ve galiba bazen bunun için bile sinemaya gitmeye değer. 4/5

byfrodo 1 day ago

İçimde yaralı bir av hayvanının çaresizliği var, Kimse korkudan yaklaşamıyor ona. Adımlarımdan savrulan acı dolanıyor ruhuma, Haset ediyor geçmişim şimdiki ona. Gözlerimi değiştirmek istediğim bir anda, Yine kurban oluyorum gözlerimin onuruna. Yazdıklarını bir hazine gibi sakla diyorlar, Oysa kalem benimle…devamı

tembel_koala 1 day ago

Bugün mezuniyetim vardı pavyon gibi bı ortamdi yani açılan şarkılar milletin dansı fln hiç doğru düzgün değildi beklentim de yüksek değildi ama yani ama 30-40 kişilik bı ortamda böyle bişey beklemiodum yaklaşık 10 kişi birilerine açıldı hepsine büyük şoklar yaşadım…devamı

kurusampuan 1 day ago

Ruhum oturmuş intiharımı bekliyor. Kaç senedir bekletiyorum şu garibimi. 2 gün evvel yine dadandı kapıma da açamadım. İçeriden zile basıp duruyor akşam akşam. Bi' dur da kahvemi bitireyim diyorum, o da fark ediyor galiba oyaladığımı. Otur bir kahve de sana…devamı

buggyninburnu 1 day ago

Yorum yaptığımız diziyi/filmi bidaha ekleyemediğimiz için ekstradan buraya da yorumumu tekrar ekliyimmm 😒😢 __________________________ Fourever You'nun ikinci sezonunu da bitirdim ve ilk sezonun sonunda dediğim gibi... neyse ki bozmadılar. 🥹 İlk söyleyeceğim şey şu; her ne kadar tam bir green…devamıYorum yaptığımız diziyi/filmi bidaha ekleyemediğimiz için ekstradan buraya da yorumumu tekrar ekliyimmm 😒😢 __________________________ Fourever You'nun ikinci sezonunu da bitirdim ve ilk sezonun sonunda dediğim gibi... neyse ki bozmadılar. 🥹 İlk söyleyeceğim şey şu; her ne kadar tam bir green flag olsa da Fah benim favori karakterim olamadı. 😭 Evet çok tatlıydı, çok olgundu ama ben Arthit'i daha çok sevdim. Bilmiyorum ya, bana daha yakın hissettirdi. Daha doğal geldi. Zaten dürüst olmak gerekirse bu diziye başlama sebebim de Arthit ve Dao'ydu. 😭 "Şunları izleyeyim" diye başlamışken kendimi bütün diziyi bitirmiş buldum. The Sun from Another Star kısmına gelirsek... benim için ikinci sezonun en güçlü kısmı kesinlikle buydu. Kimya, duygu, tempo... her şey yerli yerindeydi. Tek kusuru gerçekten daha fazla bölümünün olmaması. O kadar güzel akıyodu ki hikâye tam alışmışken bitiverdi. Bir iki bölüm daha izlesem zerre sıkılmazdım. Sonra Nao ve Tiger kaldı. Açıkçası ilk başta onları izlemeyi bile düşünmüyodum. 😭 "Tamam başladık artık bitirelim" kafasıyla açtım ama beklediğimden daha çok sevdim. Arthit & Dao'nun yerini tutmadılar tabii ama düşündüğüm kadar da ilgimi kaybetmediler. Bence asıl problem hikâyenin kendisi değildi. Sürekli geçmişe dönmeleriydi. Bir yerden sonra "tamam anladık ortaokulda ne yaşandığını, biraz günümüze dönelim artık" dedim kendi kendime. 😭 Hele ki iki çifti aynı anda işliyosan bence ilişkiyi bu kadar finale bırakmamak gerekiyodu. Kissler, sevgililik, ilişkinin oturması... her şeyi son iki bölüme sıkıştırınca ister istemez o beklediğin tatmini tam alamıyosun. Biraz daha dengeli dağıtılsa çok daha güzel olurmuş. Bir de final... 🥹 Bence kesinlikle bir bölüm daha hak ediyodu bu dizi. Böyle bütün castın tekrar bir araya geldiği, herkesin mutlu olduğu, ufak ufak neler yaptıklarını gördüğümüz bi kapanış bölümü isterdim. Final kötü değildi ama bana biraz erken bitmiş gibi hissettirdi. "Eee bu kadar mıydı?" dedim resmen. Genel olarak ikinci sezonu ilk sezondan daha çok sevdim diyebilirim. İlk sezonda dizi bazen ne anlatmak istediğini arıyomuş gibi hissettiriyodu. Burada ise daha oturmuştu. Hâlâ tempo konusunda tökezlediği yerler vardı ama karakterlerin enerjisi o açığı kapatmayı başardı bence. Sonuç olarak... iyi ki başlamışım diyorum. Sadece biraz daha uzun olsaymış keşke. 🥹🤍

berk1907 1 day ago

Gençken, dünyadaki bütün duyguları ilk hissedenin biz olduğumuzu zannederiz. Ben Kirke

azraofrivia 1 day ago

Felaketler Dizisi: Kabusa Dönen Mavi Yolculuk

James Ross

1 Gönderi

poop thrust engine. boklu tahrik sistemleri. disiplinime yönelik bu teknolojiyi onaylıyorum. seks manyağı eski sovyet vatandaşı abla tamamiyle sovyetler’e geçiriyor. valla belgesele bile amerikan propogandası sıkıştırmışlar. bir de eşşek amerikalılar aynı şirketin (carnival) 3 sene önce yine bir yangın sebebiyle…devamı