(@) - Raf

Garcia Marquez'den okumuş olduğum ilk kitap oldu Kolera Günlerinde Aşk. Kitabı okuyup bitirmem bir hayli zamanımı aldı. Ekim başlarında okumaya başladığım kitabı Aralık sonunda bitirmişim. Tüm günüm evde geçmesine rağmen bu kadar uzun sürmesinin iki sebebi vardı. Birincisi kitabı okuduğum…devamıGarcia Marquez'den okumuş olduğum ilk kitap oldu Kolera Günlerinde Aşk. Kitabı okuyup bitirmem bir hayli zamanımı aldı. Ekim başlarında okumaya başladığım kitabı Aralık sonunda bitirmişim. Tüm günüm evde geçmesine rağmen bu kadar uzun sürmesinin iki sebebi vardı. Birincisi kitabı okuduğum esnada başka kitap(lar)da okumuş olmam. İkincisi ise kitabın akıcı olmaması oldu. Sanırım siz değerli raf sakinlerini, kitabı merak edenleri ilgilendiren ikinci sebep. O yüzden onu biraz daha açmak istiyorum. Kitap okuması çok zor bir eserdi. Çok uzun uzadıya, karmaşık cümleleri vardı. Bu karmaşık betimlemeler, uzun cümleler beni yoran şey oldu. Hikâyeyi, bu derin aşk hikâyesini, tutkuyu çok beğenmiş olsam da işte bu yavaşlığı sebebi ile çok zorlandım. Peki bu okurken beni bu kadar zorlayan kitap ne anlatıyor? Adından anlaşılacağı üzere bir aşk romanı. Fakat sınırları zorlayan bir aşk romanı. Hem erotizmin hem de romantizmin sınırlarını zorluyor. Marquez kitabı yazarken hiçbir cümlesinden sakınmamış, çat çat yazmış her şeyi. İçindeki tüm tutkularını, arzu duyduğu her şeyi, düşüncelerini... Bu kadar yavaş olması beni iterken, cesurca olması ise kendine çekti. Kitap aynı zamanda okuyucuyu da zaman içinde uzun bir yolculuğa çıkarıyor, yarım asırlık bir yolculuk. 50 seneyi aşan bir saplantının ve kavuşma hikâyesinin yolculuğu. Florentino Ariza'nın gençlik aşkı Fermina Daza'ya olan saplantılı aşkının, şehvetinin hikâyesi. Erotizm dilini çok güzel kullanmış Marquez. Bu kadar uzun kurmasının sebebi de bu galiba cümlelerini. Tüm hislerini olduğu gibi dışarı vurmak... Sadece romantizmi değil, salgını, sınıfsal ayrımı, karakterlerin 50 sene boyunca birbirlerinden ayrı geçirdikleri zamanı da çok çok mükemmel bir şekilde anlatmış. Kolera salgınında ölen insanları betimleme şekli dehşet vericiydi. Aşkın Kolera zamanlarında geçen bir aşk olmasının hakkını dibine kadar vermiş. Salgını da tıpkı Florentino Ariza'nın saplantılı aşkı gibi en ince detaylarıyla anlatmış. Bazı yerlerde karakterlere sinirlendim, bazı yerlerde onlarla bağ kurdum. Çoğu zamansa o derin tutkuyu hissettim. Finaline geldiğimde ise bu 50 senelik yolculuğu iyi ki deneyimlemişim dedim. Okuyun veyahut okumayın demeyeceğim, yorumumu yapıp gidiyorum. Takdir sizlerin... Not: Kitabı okurken özellikle finaline doğru gözümde geçen aylarda izlemiş olduğum Begin the Beguine filmi canlandı. Arada bir bağlantı olduğunu düşünmüyorum, fakat hikâyeleri birazcık birbirine benzettim.

kalli 3 years ago

Karanlıkta Koşanlar

Uğur Yücel

8 Gönderi

Bir seri cinayetlere ve bu cinayetleri çözmeye çalışan 3 yakın arkadaşa odaklanan polisiye gerilim/gizem dizisi. Dizinin senaryosunu Uğur Yücel Ahmet Ümit'in bir öyküsünden uyarlanarak yazmış. Öncelikle dizinin baş kadrosu çok güçlü isimlerden oluşuyor. Uğur Yücel, Ergün Köknar ve de Haluk…devamıBir seri cinayetlere ve bu cinayetleri çözmeye çalışan 3 yakın arkadaşa odaklanan polisiye gerilim/gizem dizisi. Dizinin senaryosunu Uğur Yücel Ahmet Ümit'in bir öyküsünden uyarlanarak yazmış. Öncelikle dizinin baş kadrosu çok güçlü isimlerden oluşuyor. Uğur Yücel, Ergün Köknar ve de Haluk Bilginer. Nevzat (Uğur Yücel) dizinin başrolü. Alkolik bir polis. Dizide de alkolü bırakıp katili bulma çabasını izliyoruz. Nevzat'ın en büyük dileği geçirdiği şok bir kaza sonucu kendi içine kapanan karısı Mualla'nın yeniden konuşması. Ali (Haluk Bilginer) Nevzat'ın çocukluk arkadaşı o da Nevzat gibi bir polis. Fakat Nevzat gibi olaylara duygusal değil daha mantıklı yaklaşan biri. Fikret (Köksal Engür) Ali ve Nevzat'ın çocukluk arkadaşı. Zengin bir iş adamı. Karısı Naciye seri katil tarafından öldürülmüş. O da katili bulmayı diğerleri kadar çok istiyor. Dizinin kadrosunda Amerikan polisiyesi havası vardı. Alkolik, duygusal bir polis memuru, diğer taraftan daha mantıklı düşünen hovarda bir polis memuru. Zengin bir 3. arkadaş... Bu kısmı en azından bizim televizyonlarımız için biraz alışılmadık olsa da beni rahatsız etmedi. Aksine dizinin böyle olmasını daha çok beğendim. Baş karakterlerin birbirlerinden çok farklı kişiliklere sahip olması filme renk katmış. Anlayacağınız üzere 'katil kim?' konulu bir dizi. Her bölümünde farklı farklı isimlere yoğunlaşıp hem karakterlerin hem de izleyicilerin kafasını karıştırmaya niyetlenmişler. Benim katil konusunda aklımda bir iki isim vardı, biri daha ağırlıklıydı, tahmin ettiğim çıktı. Bu iki isim dışında kalanlar parçaları birleştirdiğinizde zaten mantıklı gelmiyor. O yüzden tahmin ettiğim ismin katil çıkmasına sevindim. Katili bulma sürecinden bahsetmem gerekirse dediğim gibi gerçek katil ortaya çıkana kadar farklı isimlere yoğunlaşmışlar. Olan olaylar, işlenen cinayetler, katile giderken kullandıkları yollar çok zekiceydi. Gözüme bir hata eksiklik çarpmadı. Bir klişe vardır, bu tür yapımlarda. Katil yakalandıysa artık sıkılmıştır ve yakalanmak istemiştir. Bu dizide de bunu görüyoruz. Katil artık yakalanmak istiyor ve yakalanıyor. Senaryosunda sıyrılıp başka şeylerini de yorumlamak isterim. Dizinin çekimi, kurgusu bir gerilim/gizem dizisine yakışır şekildeydi. İzlediğim yerden kaynaklı olacak bir görüntü ses kalitesizliği vardı ama bunu pek dert etmedim. O yüzden kalite konusuna pek girmeyeceğim. Dizinin ortamı karanlıktı. Bu tür dizilerde ışık kullanımının olabildiğince az olması gerekir, etkiyi verebilmesi açısından. Bazı sahnelerde ise arttırılması gerekir. Dizi aradaki dengeyi iyi yakalamış. Dizideki en sevdiğim sahneler Nevzat'ın alkol ataklarında sanrı gördüğü sahnelerdi. Bana en çok gerilimi yaşatan da bu sahneler oldu. Özellikle ilk bölümlerde Ali'yle falan beraber otururken bir mekanda geçirdiği bir atak vardı, orada kendim izleniyormuşum, Nevzat'ın yerindeymişim gibi hissettim. Bu da dahil olmak üzere dizideki birçok sahne katile yönlendiren sahnelerdi. Önemli olan parçaları birleştirmek. Tabii yapmasanız da olur, çünkü sonucunda katili göreceğiniz bir dizi. Bu konuda havada kalmıyor. Dizinin havada kalan, izleyiciye bırakılan bir sahnesi var. Finalinde bir cinayet işleniyor, fakat bunun kim olduğunu göstermiyorlar. Bir eksiklik mi diye sorarsanız bana kalırsa hayır değil. Çünkü hikâyenin anlatıcısı olan kadın, yanındaki gazeteci kıza 'onu sen bul.' diyerek aslında sonunu izleyene bıraktığını belli ediyor. Bence net bir katil yok orada. Benim aklıma 4 isim geldi bu sahnede. Üçü de mantıklı geldi, dediğim gibi net bir isim yazılmadığı için aklımdaki 4 isimde katil olabilir, başka bir isim de olabilir. Fakat aklımdaki 4 isim dışındaki karakterler bunu yapmaya çok uzaklardı... Seri cinayet çözme yapımlarını sevenlere gözüm kapalı öneririm. Her bir bölümü yaklaşık 45 dakika sürüyor. Dikkat isteyen bir dizi. Parçaları birleştirmek, katili tahmin etmeye çalışmak, karakterleri tanırken katil olma potansiyellerinin artı eksilerini değerlendirmek çok zevkliydi.

kalli 3 years ago

Wednesday

Tim Burton

347 Gönderi

Tim Burton hayranı olarak bu diziye tek kelimeyle bayıldım. Tim abimiz yine yapmış yapacağını ve Addams ailesini harika bir pencereden değerlendirmiş. Diziye dair beklentilerim çok yüksekti, bunlar olumlu yorumlarla oluşan beklentiler değil, fragmanıyla, yaptığı tanıtımlarla büyülemişti beni. İzleyince beklentimi yüksek…devamıTim Burton hayranı olarak bu diziye tek kelimeyle bayıldım. Tim abimiz yine yapmış yapacağını ve Addams ailesini harika bir pencereden değerlendirmiş. Diziye dair beklentilerim çok yüksekti, bunlar olumlu yorumlarla oluşan beklentiler değil, fragmanıyla, yaptığı tanıtımlarla büyülemişti beni. İzleyince beklentimi yüksek tutmakta ne kadar haklı olduğumu anladım. Diziye dair bazı platformlarda, -sanırım biri buradaydı- HP özentisi tarzı bir yorum görmüştüm. Kurban olayım arkadaşlar hikâyesi 1930'lara dayanan bir yapım nasıl HP özentisi olabilir? Bir takım eksiklere rağmen harika bir senaryoya sahipti. Dizi olaylara hızlı bir giriş yapıyor, sonrasında ise hikâyeye yarışır olaylar daha çok Wednesday'in dedektiflik çabaları ile ilerleyip harika bir sezon finaliyle son buluyor. Finali de değerlendireceğim ama önce eksikliği söylemek istiyorum. Dizi hyde'ların (canavar) üzerinden ilerlerken canavarın bu kadar geri plana atılmış olması büyük eksiklikti. Bilmiyorum belki daha fazla anlatılsaydı finaline dair bir büyüsü kalmazdı, ama yine de daha fazla ve daha kaliteli sahneleri olmalıydı. Kendine has bir mizahı vardı. Korku komedisine yakışır bir mizah. Bu mizahi dili beni kendine çeken şeylerden biriydi zaten. Çünkü ara ara gülmeye de ihtiyacımız var değil mi? Bir karakterin hem suratsız hem pesimist hem de komik olması mümkün olabilir mi... oluyormuş. Önemli olan dizinin ve Wed'in mizahını kavramak. Tiktokta akım haline gelen dansı iyiydi de keşke cılkını çıkarmasalardı... Oyunculuklara söyleyecek pek bir şey yok aslında, hepsi özenle seçilmiş gibiydi, sadece Tyler karakterini canlandıran kişiyi biraz uyumsuz ve soğuk nevale buldum. Sanki o kardeşimiz rolüne gitmemiş gibi geldi bana. Wednesday dışında hayran olduğum karakterler Enid ve Şey oldu. Bir yapımda bir uzuva hayran olacağım 40 yıl düşünsem aklıma gelmezdi, teşekkürler Wednesday dizisi ailesi... Wednesday karakterinin karanlık tarzına bayıldım, bunu her sahnede vermişler ve üstüne basa basa göstermişler. Dans sahnesinde bile asiliğini konuşturuyordu Kraliçemiz. Sanırım bu noktada hâlâ izlemeyenlere bir uyarı da bulunmam gerekir dizi boyunca sürekli somurtan ve hep negatif konuşan bir karakter sizi rahatsız edip enerjinizi emecekse hiç başlamayın ya da başlayın ama önleminizi alın. Neyse zaten Wednesday iki paragraf önce söylediğim gibi dizinin mizahını yakalarsanız bu asi tavırları ile bile sizi güldürebilir. Wednesday'in tam tersi olan Enid karakterine hayran kaldım. En başında harika bir cast seçimi. Renkli dünyası, neşesiyle büyüledi beni. Ah o renk renk ojeleri... Sen mükemmel bir detaysın Enid'im.💛 Korku-komedi tarzına yakışır bir diziydi. Tabii hakkını veren korku filmlerinde rağmen korkmayan biri olarak komediyle karışmış bu korku da beni etkilemedi ama yine türünün hakkını verdiğini söylemek isterim. En azından vermek istediği o gizemi ve bundan doğan gerilimi hissettim. Bana kalırsa sürprizini hiç bozmadı. Canavarın kim olduğunu bilerek izledim, fakat spoiler yemeseydim bunu tahmin edebilir miydim bilmiyorum... Sanırım edemezdim çünkü hiç açık vermemişler. Hep dikkatleri başka kişilere, başka olaylara yoğunlaştırmışlar. Tim Burton sadece 4 bölümünü yönetmiş ama 8 bölümde de onun kendine has gotik tarzını görebiliyoruz. Zaten bu dizi Burton tarzında çekilmeseydi büyük eksiklik olurdu bence. Hiç yönetmenini bilmeseniz dahi Tim Burton dizisi diyebileceğiniz bir yapım. Her sahnesinde dediğim gibi gotik, karanlık bir tarz vardı. Bu tür korku komedilerinin ya da gizemli yapımların karanlık olmasını severim, senaryonun gücünü arttırır. Finalini bilerek izlediğimi düşünüyordum ama sadece canavarı biliyormuşum... Ters köşe yedim ve beklemediğim bu final yüreğimi çok hoş etti. Dizinin en aksiyonlu, en soluğu yüksek, en karanlık, en en bölümüydü. Bir sahnesinde hangi sahne olduğunu söylemeyeceğim izleyenler tahmin eder ufacık bir gözyaşı dökmüş olabilirim, duygusallık modum anlık açıldı ve kapandı. Aslında orada her şeyin bittiğini düşünüp buradan sonra ilerlemez artık düğümler çözüldü derken dizi başka bir yere bağladı ve hem bağladığı yer hem de Wed'in koyduğu soru işareti 2. sezonun sinyalini verdi. Sanırım bu sefer başka bir konu işlenecek ya da yine Hyde'ların üzerinden ilerleyecek ama bu sefer daha güçlü canavarlar göreceğiz.

kalli 3 years ago

Sıcak Kafa

Mert Baykal

112 Gönderi

Elimizde Abuklamaya karşı çok güçlü bir koz var. Yakalanmamak... Bu espriyi yapmasam ölürdüm. Umarım benden önce yapan olmamıştır, çok üzülürüm. Mesafe, tıkaç, kulaklık düsturu ile yola çıkmış olan ilk yerli distopya dizimiz. Başrolünde Osman Sonant'ı görünce hemen listeme aldığım, Haluk…devamıElimizde Abuklamaya karşı çok güçlü bir koz var. Yakalanmamak... Bu espriyi yapmasam ölürdüm. Umarım benden önce yapan olmamıştır, çok üzülürüm. Mesafe, tıkaç, kulaklık düsturu ile yola çıkmış olan ilk yerli distopya dizimiz. Başrolünde Osman Sonant'ı görünce hemen listeme aldığım, Haluk Bilginer'in de olduğunu öğrendikten sonra hiç vakit kaybetmeden izlemeye başladığım bir dizi oldu. Bitirdiğimde 'vay be.' dedim. 'Ne diziydi be.' Çünkü yapılmamış bir şey denenmiş, Türkiye'de daha önce denenmemiş bir şey. Ve çok da iyi, eksiği yok fazlası var denilecek bir proje çıkmış ortaya. Dünya geneline bakarsak elbette salgın konulu diziler var ama bu yine onlardan çok farklı. Yani bence... Aslında dizi biraz yavaş başlıyor, fakat bu yavaşlıkla bizi olaylara, salgına, baş karakterimize, SMK'ya, +1'e alıştırıyor. Çat diye olaya giriş yapsaydı akıllarda bir sürü soru işareti bırakır, kafaları allak bullak ederdi. İlk başta ana temaya alıştırıp sonrasında aksiyonunu yükseltmesi olayı çok iyi düşünülmüş. Zaten bir noktadan sonra heyecanı hiç düşmüyor. Ben 4. bölümden sonra maksimum atraksiyona ulaştım dizide. Öncesi biraz daha yavaş ilerliyor gibiydi. Tabii yine çok yavaş diyemeyiz, çünkü heyecan vardı. Sadece kendi gücünden biraz düşüktü. Senaryo o kadar iyi yazılmış ki bayıldım, kitabını alıp okumak isterim. Distopya evrenini yaratmak, denenmemişi denemek, hem de bunu daha önce yapılmamış bir yerde yapmak zordur. Mert Baykal ve ekibi bunun altından o kadar güzel kalkmışlar ki büyük bir merakla başladığım diziyi büyük bir hayranlıkla ve yine merakla bitirdim. Finali fazlasıyla heyecan verici bir noktada bitmiş. Bu da devamının geleceğinin sinyallerini verdiği anlamına gelir. Eğer proje iptal olursa çok üzülürüm. Çünkü bu kadar farklı ve iyi bir proje havada kalamaz, kalmamalı. Osman Sonant'ın oyunculuğunu çok beğenirim, bu dizide kendini aşmış. Haluk Bilginer'e söyleyecek bir sözüm yok zaten. Bir insan sadece susarak bile kalitesini konuşturur mu? Haluk Bilginer ise yapar. Görsel efektleri de en az senaryo kadar iyiydi. Özellikle bölüm başlarında Murat'ın zihninde olup bitenlerin gösteriminde kullanılan efektler çok muazzamdı. Diziye bambaşka bir hava katmış ve seviyesi yüksek bir projeyi daha da yükseltmiş. Arka Sokaklar'ı polisi oynamaktan sıkıldığı için bırakan burada da polisimsi bir rolde oynayan Şevket Çoruh abimiz... Kaderin bu senin, bu senin kaderin. Hâlâ izlemediyseniz bir an önce izlemelisiniz. Üst düzey bir dizi.

kalli 3 years ago

Simyacı

Paulo Coelho

324 Gönderi

Kitabı o kadar uzun zamandır erteliyordum ki bu kadar olumlu yorum ve öneriye kulak asıp okumaya karar verdim. Kitabı bitirdiğimde verdiğim kararın ne kadar doğru olduğunu anladım, çok çok iyi bir kitaptı. Felsefeyi sevmemin dışında evrenin enerjisi olayına inandığımdan ötürü…devamı

kalli 3 years ago

One Punch Man: Wanpanman

ONE

36 Gönderi

1. SEZON: Halihazırda izlemiş olduğum dizilerin arasında çerezlik olsun diye sıkıştırdığım bir animeydi. İlk başlarda konusu gereğiyle pek bir beklentim yoktu diziden. Tüm düşmanlarını tek yumrukla alt eden bir kahramanın hikâyesi ne kadar ilgi çekici olabilir ki sonuçta? Fakat ilk…devamı

kalli 3 years ago

Yılanların Öcü

Fakir Baykurt

9 Gönderi

Yılanların Öcü... Buram, buram köy hayatı ve isyan kokan bir kitap. Hikâye köylülerin bilhassa Kara Bayram ve ailesinin yılanlarla olan mücadelesi ile başlayıp ardından bir baş kaldırıya dönüşüyor. Öyle güzel isyan ediyor ki yönetime, haksızlığa, hor görülmeye... Her bir cümlesine…devamı

kalli 3 years ago

Güz Sonatı

Ingmar Bergman

49 Gönderi

''Kızının mutsuzluğu annenin zaferi midir?' Yine Ingmar Bergman ve yine bir sinema harikası. İzlediğim -sanırım- 6. Bergman filmi ve yine hayran olduğum bir yapım oldu. Her filminde biraz daha gıpta ediyorum bu adama... Çocukluğunu anne sevgisinden yoksun olarak geçirmiş bir…devamı

kalli 3 years ago

Connected: The Hidden Science of Everything

Latif Nasser

2 Gönderi

Doğada var olan her şeyin, beşeri ya da doğal, aklınıza gelebilecek her şeyin birbiriyle olan bağıntısını anlatan hem eğlenceli, hem de öğretici belgesel dizisi. Belgeselleri genel anlamıyla çok sevdiğim için hemen hemen hepsi ilgimi çekiyor fakat bu diğerlerinden biraz farklıydı,…devamı

kalli 3 years ago

Sarmaşık

Tolga Karaçelik

82 Gönderi

6 kişilik kadroyla tek bir mekânda harika bir gerilim filmi. Filmde armatörün iflası nedeniyle Mısır'da bir limanda hacize uğrayan Sarmaşık adlı geminin içinde yaşananlar anlatılır. Bu 6 kişi ne gemiden çıkabiliyordur, ne de gemiyi hareket ettirebiliyorlardır. Bir türlü bekledikleri yardım…devamı6 kişilik kadroyla tek bir mekânda harika bir gerilim filmi. Filmde armatörün iflası nedeniyle Mısır'da bir limanda hacize uğrayan Sarmaşık adlı geminin içinde yaşananlar anlatılır. Bu 6 kişi ne gemiden çıkabiliyordur, ne de gemiyi hareket ettirebiliyorlardır. Bir türlü bekledikleri yardım da gelmez. Yiyecek stoklarının tükenmeye başlaması öfkeleri, öfkeler tartışmaları doğurur. Gemide hiçbir şey yolunda gitmemektedir. Peki çıkış yolu nedir? Bir çıkış yolu var mıdır? Film birçok metaforla dolu. Benim en çok dikkatimi çeken salyangoz metaforu oldu. Yönetmene metaforun anlamı sorulduğunda bunu seyirciye bıraktığını söylemiş. Yani metaforun belli bir anlamı yok, siz nereye çekerseniz oraya gider. Ben salyangoz metaforunu Cenk'in nefret ettiği şeyler olarak yorumladım. Onları ezdikçe onlardan kurtuluyor, büyük bir haz duyuyordu. Tabii yönetmenin dediği gibi birçok yere çekilebilir. Filmin adını aldığı sarmaşık metaforunu da gemideki çalışanların birbirine olan bağları gibi yorumladım ve artık tamamıyla o gemiye ait olduklarını. Her ne kadar birbirlerinden nefret ediyorlar gibi görünse de birbirlerine muhtaçlar ve içindeki yaşadıkları ruh hali bir diğerinin benliğini sarmaşık gibi sarıyor. Kısacası birçok anlam çıkarabileceğimiz harika bir film. Yönetmen tek mekânda çeken filmlerin daha kolay olduğunu belirtse de ben zor olduğunu düşünüyorum. Hep aynı yerde, aynı yüzlerle seyirciyi tatmin edecek bir yapıma imza atmak kolay değildir. Bu ekip bunu başarmış, filmin her sahnesinden, her karakterinden ayrı etkilendim. Tüm oyuncular harika performanslar sergileseler de Nadir Sarıbacak'ın performansı hepsinin üstündeydi. Cenk karakterine bu kadar uyan bir profil daha olamazdı. Kendisi malum sebeplerden ötürü yurtdışına kaçmış olmasaydı 'keşke bir Türk dizisinde ya da filminde başrol olarak izleyebilsek' derdim. Filmin kilit ismi diyemem çünkü bütün karakterler birbiriyle bağlıydı ve hepsi de bir şekilde kilit ismiydi. Lakin bana göre Cenk karakteri ve Nadir Sarıbacak'ın oyunculuğu filmi zirveye çıkaran nokta olmuş. İzlemeye doyamadım onu, öfkesini, konuşmasını, hareketlerini. Siyasi açısından harika bir eleştiriydi. Başkaldırış, isyan, alt üst dengesizliği, otorite, baskı, Kürt'ün suskunluğu, Beybaba'nın otoritesi, Cenk'in öfkesi, İsmail'in boyun eğişi, Alper'in bağımlılığı, son sahnelerde çıldırması, Nadir'in sakinliği ve yavaş yavaş delirmesi. Bozulan dengeler... Muazzam bir filmdi. Filmi izlerken küfüre doydum, sanırım en son Gemide filminde küfürden bu kadar çok zevk almıştım, ama bu küfür konusunda da bambaşkaydı.