(@) - Raf

Elimizde Abuklamaya karşı çok güçlü bir koz var. Yakalanmamak... Bu espriyi yapmasam ölürdüm. Umarım benden önce yapan olmamıştır, çok üzülürüm. Mesafe, tıkaç, kulaklık düsturu ile yola çıkmış olan ilk yerli distopya dizimiz. Başrolünde Osman Sonant'ı görünce hemen listeme aldığım, Haluk…devamıElimizde Abuklamaya karşı çok güçlü bir koz var. Yakalanmamak... Bu espriyi yapmasam ölürdüm. Umarım benden önce yapan olmamıştır, çok üzülürüm. Mesafe, tıkaç, kulaklık düsturu ile yola çıkmış olan ilk yerli distopya dizimiz. Başrolünde Osman Sonant'ı görünce hemen listeme aldığım, Haluk Bilginer'in de olduğunu öğrendikten sonra hiç vakit kaybetmeden izlemeye başladığım bir dizi oldu. Bitirdiğimde 'vay be.' dedim. 'Ne diziydi be.' Çünkü yapılmamış bir şey denenmiş, Türkiye'de daha önce denenmemiş bir şey. Ve çok da iyi, eksiği yok fazlası var denilecek bir proje çıkmış ortaya. Dünya geneline bakarsak elbette salgın konulu diziler var ama bu yine onlardan çok farklı. Yani bence... Aslında dizi biraz yavaş başlıyor, fakat bu yavaşlıkla bizi olaylara, salgına, baş karakterimize, SMK'ya, +1'e alıştırıyor. Çat diye olaya giriş yapsaydı akıllarda bir sürü soru işareti bırakır, kafaları allak bullak ederdi. İlk başta ana temaya alıştırıp sonrasında aksiyonunu yükseltmesi olayı çok iyi düşünülmüş. Zaten bir noktadan sonra heyecanı hiç düşmüyor. Ben 4. bölümden sonra maksimum atraksiyona ulaştım dizide. Öncesi biraz daha yavaş ilerliyor gibiydi. Tabii yine çok yavaş diyemeyiz, çünkü heyecan vardı. Sadece kendi gücünden biraz düşüktü. Senaryo o kadar iyi yazılmış ki bayıldım, kitabını alıp okumak isterim. Distopya evrenini yaratmak, denenmemişi denemek, hem de bunu daha önce yapılmamış bir yerde yapmak zordur. Mert Baykal ve ekibi bunun altından o kadar güzel kalkmışlar ki büyük bir merakla başladığım diziyi büyük bir hayranlıkla ve yine merakla bitirdim. Finali fazlasıyla heyecan verici bir noktada bitmiş. Bu da devamının geleceğinin sinyallerini verdiği anlamına gelir. Eğer proje iptal olursa çok üzülürüm. Çünkü bu kadar farklı ve iyi bir proje havada kalamaz, kalmamalı. Osman Sonant'ın oyunculuğunu çok beğenirim, bu dizide kendini aşmış. Haluk Bilginer'e söyleyecek bir sözüm yok zaten. Bir insan sadece susarak bile kalitesini konuşturur mu? Haluk Bilginer ise yapar. Görsel efektleri de en az senaryo kadar iyiydi. Özellikle bölüm başlarında Murat'ın zihninde olup bitenlerin gösteriminde kullanılan efektler çok muazzamdı. Diziye bambaşka bir hava katmış ve seviyesi yüksek bir projeyi daha da yükseltmiş. Arka Sokaklar'ı polisi oynamaktan sıkıldığı için bırakan burada da polisimsi bir rolde oynayan Şevket Çoruh abimiz... Kaderin bu senin, bu senin kaderin. Hâlâ izlemediyseniz bir an önce izlemelisiniz. Üst düzey bir dizi.

kalli 3 years ago

Simyacı

Paulo Coelho

341 Gönderi

Kitabı o kadar uzun zamandır erteliyordum ki bu kadar olumlu yorum ve öneriye kulak asıp okumaya karar verdim. Kitabı bitirdiğimde verdiğim kararın ne kadar doğru olduğunu anladım, çok çok iyi bir kitaptı. Felsefeyi sevmemin dışında evrenin enerjisi olayına inandığımdan ötürü…devamı

kalli 3 years ago

One Punch Man: Wanpanman

ONE

36 Gönderi

1. SEZON: Halihazırda izlemiş olduğum dizilerin arasında çerezlik olsun diye sıkıştırdığım bir animeydi. İlk başlarda konusu gereğiyle pek bir beklentim yoktu diziden. Tüm düşmanlarını tek yumrukla alt eden bir kahramanın hikâyesi ne kadar ilgi çekici olabilir ki sonuçta? Fakat ilk…devamı

kalli 3 years ago

Yılanların Öcü

Fakir Baykurt

8 Gönderi

Yılanların Öcü... Buram, buram köy hayatı ve isyan kokan bir kitap. Hikâye köylülerin bilhassa Kara Bayram ve ailesinin yılanlarla olan mücadelesi ile başlayıp ardından bir baş kaldırıya dönüşüyor. Öyle güzel isyan ediyor ki yönetime, haksızlığa, hor görülmeye... Her bir cümlesine…devamı

kalli 3 years ago

Güz Sonatı

Ingmar Bergman

52 Gönderi

''Kızının mutsuzluğu annenin zaferi midir?' Yine Ingmar Bergman ve yine bir sinema harikası. İzlediğim -sanırım- 6. Bergman filmi ve yine hayran olduğum bir yapım oldu. Her filminde biraz daha gıpta ediyorum bu adama... Çocukluğunu anne sevgisinden yoksun olarak geçirmiş bir…devamı

kalli 3 years ago

Connected: The Hidden Science of Everything

Latif Nasser

2 Gönderi

Doğada var olan her şeyin, beşeri ya da doğal, aklınıza gelebilecek her şeyin birbiriyle olan bağıntısını anlatan hem eğlenceli, hem de öğretici belgesel dizisi. Belgeselleri genel anlamıyla çok sevdiğim için hemen hemen hepsi ilgimi çekiyor fakat bu diğerlerinden biraz farklıydı,…devamı

kalli 3 years ago

Sarmaşık

Tolga Karaçelik

86 Gönderi

6 kişilik kadroyla tek bir mekânda harika bir gerilim filmi. Filmde armatörün iflası nedeniyle Mısır'da bir limanda hacize uğrayan Sarmaşık adlı geminin içinde yaşananlar anlatılır. Bu 6 kişi ne gemiden çıkabiliyordur, ne de gemiyi hareket ettirebiliyorlardır. Bir türlü bekledikleri yardım…devamı6 kişilik kadroyla tek bir mekânda harika bir gerilim filmi. Filmde armatörün iflası nedeniyle Mısır'da bir limanda hacize uğrayan Sarmaşık adlı geminin içinde yaşananlar anlatılır. Bu 6 kişi ne gemiden çıkabiliyordur, ne de gemiyi hareket ettirebiliyorlardır. Bir türlü bekledikleri yardım da gelmez. Yiyecek stoklarının tükenmeye başlaması öfkeleri, öfkeler tartışmaları doğurur. Gemide hiçbir şey yolunda gitmemektedir. Peki çıkış yolu nedir? Bir çıkış yolu var mıdır? Film birçok metaforla dolu. Benim en çok dikkatimi çeken salyangoz metaforu oldu. Yönetmene metaforun anlamı sorulduğunda bunu seyirciye bıraktığını söylemiş. Yani metaforun belli bir anlamı yok, siz nereye çekerseniz oraya gider. Ben salyangoz metaforunu Cenk'in nefret ettiği şeyler olarak yorumladım. Onları ezdikçe onlardan kurtuluyor, büyük bir haz duyuyordu. Tabii yönetmenin dediği gibi birçok yere çekilebilir. Filmin adını aldığı sarmaşık metaforunu da gemideki çalışanların birbirine olan bağları gibi yorumladım ve artık tamamıyla o gemiye ait olduklarını. Her ne kadar birbirlerinden nefret ediyorlar gibi görünse de birbirlerine muhtaçlar ve içindeki yaşadıkları ruh hali bir diğerinin benliğini sarmaşık gibi sarıyor. Kısacası birçok anlam çıkarabileceğimiz harika bir film. Yönetmen tek mekânda çeken filmlerin daha kolay olduğunu belirtse de ben zor olduğunu düşünüyorum. Hep aynı yerde, aynı yüzlerle seyirciyi tatmin edecek bir yapıma imza atmak kolay değildir. Bu ekip bunu başarmış, filmin her sahnesinden, her karakterinden ayrı etkilendim. Tüm oyuncular harika performanslar sergileseler de Nadir Sarıbacak'ın performansı hepsinin üstündeydi. Cenk karakterine bu kadar uyan bir profil daha olamazdı. Kendisi malum sebeplerden ötürü yurtdışına kaçmış olmasaydı 'keşke bir Türk dizisinde ya da filminde başrol olarak izleyebilsek' derdim. Filmin kilit ismi diyemem çünkü bütün karakterler birbiriyle bağlıydı ve hepsi de bir şekilde kilit ismiydi. Lakin bana göre Cenk karakteri ve Nadir Sarıbacak'ın oyunculuğu filmi zirveye çıkaran nokta olmuş. İzlemeye doyamadım onu, öfkesini, konuşmasını, hareketlerini. Siyasi açısından harika bir eleştiriydi. Başkaldırış, isyan, alt üst dengesizliği, otorite, baskı, Kürt'ün suskunluğu, Beybaba'nın otoritesi, Cenk'in öfkesi, İsmail'in boyun eğişi, Alper'in bağımlılığı, son sahnelerde çıldırması, Nadir'in sakinliği ve yavaş yavaş delirmesi. Bozulan dengeler... Muazzam bir filmdi. Filmi izlerken küfüre doydum, sanırım en son Gemide filminde küfürden bu kadar çok zevk almıştım, ama bu küfür konusunda da bambaşkaydı.

kalli 3 years ago

Kurt Seyit ve Şura

Hakan İnan

3 Gönderi

Spoiler içeriyor BİRİNCİ SEZON: Dizi 8 sene önce televizyonda yayınlanmış, benim ise bu diziden daha yeni haberim oluyor. Oyuncu kadrosunu beğendiğim için izlemeye başladım. Daha ilk bölümünden itibaren sinematografisi ve oyuncu uyumları ile beni kendine çekti. Dönemin şartlarını, savaşın zorluklarını, yaşattığı acıyı…devamıBİRİNCİ SEZON: Dizi 8 sene önce televizyonda yayınlanmış, benim ise bu diziden daha yeni haberim oluyor. Oyuncu kadrosunu beğendiğim için izlemeye başladım. Daha ilk bölümünden itibaren sinematografisi ve oyuncu uyumları ile beni kendine çekti. Dönemin şartlarını, savaşın zorluklarını, yaşattığı acıyı çok başarılı bir şekilde anlatmışlar. Oyuncularda karakterlerinin acısını iyi bir şekilde ekrana yansıtmışlar. Bütün bunların yanında dönemsel kıyafetlerin, dekorların da çok iyi kullanıldığını söylemek isterim. Dizi iki gencin zorlu aşkını konu ediniyor. Bu bağlamda romantizm ön planda. İlk bölümlerinde beni mutlu eden, özendiren bir aşk olsa da sanırım 10. bölüme doğru çok başka yerlere evrildi, bu da beni biraz rahatsız etti. Konu bulamayınca böyle bir şeye başvurmuşlar galiba keşke yapmasalardı, ya da bu kadar fazla uzatmasalardı. Bilmiyorum, ilk sezonun sonu birazcık rahatsız etti. Büyük beğenilerle izlediğim diziden soğuma geldi aniden.(Bu arada 13. bölüm ilk sezonun finali.) Sanki hiç olmaması gereken bir konuyu gereksiz bir biçimde uzatmışlar, yorumlarından anladığım kadarıyla birçok izleyici rahatsız olmuş bu durumdan. Dizideki oyunculuklar çok güzeldi. Özellikle Kıvanç'ın oyunculuğunu çok beğendim. Lâkin ben olsam herhalde Celil'e aşık olurdum. Neyse konumuz bu değil. Partner uyumları da çok güzeldi dizide. Özellikle Farah ve Kıvanç gayet uyumlu bir ikili olmuşlar. Hem birbirlerine benziyorlar, hem de çok farklılar. Bir şekilde birbirlerini tamamlıyorlar yani. Bu ilk sezon yorumum eğer izlemek isterseniz 2. sezon yorumunu ilki izlemeden okumayın. İKİNCİ SEZON: Dizi hiç istemediğim ama beklediğim bir tarafa evrildi. Gerçek hikâye olduğu için çok da senaryoya laf etmek istemiyorum ama keşke seyirciyi tatmin edecek bir biçimde değiştirselerdi. Sonuçta değiştirilip sunulmuş gerçek hikâyeler de var. Tabii bir yandan da seyirciyi tatmin edecek bir biçimde değiştirilmesi akışı ne derece bozacaktı ya da ne derece etkili olacaktı onu da düşünmek lazım. Sinir ola ola izlesem de genel hatlarıyla beğendiğim bir dizi oldu. Sinematografisi harikaydı, kadro tam anlamıyla yıldızlar geçidiydi. 2. sezonda daha da üstün bir hale geldi. Her ne kadar Fahriye'nin oyunculuğunu beğenmesem de güzelliğiyle diziye başka bir hava katmıştı. Dizide görmezden gelemeyeceğimiz mantık hataları vardı. Mesela Mürvet'in annesinin o kadar inançlarına bağlıyken sonunda açılması, Yahya Bey'e olanlardan sonra Güzide ve Cemil'in mutlu mesut hayatlarına devam etmeleri. Bu kısımı aslında pek mantık hatasına sokamayız. Lakin geçen o sürede neler yaşadıklarına hızlıca yer verip en azından seyirciyi bu konuda tatmin etmelerini beklerdim. Belki kitabında yazıyordur, bilmiyorum. En bariz hatası da soyadı kanunu çıkmadan İsmet Paşa, Kazım Paşa gibi ifadeler kullanmak yerine İsmet İnönü, Kazım Karabekir demeleriydi. Bu kadar basit bir hata koskoca sektörün gözünden nasıl kaçmış acaba merak konusu. Son olarak bu Kıvanç neden hep aşkına sahip çıkamayan korkak erkek rollerinde oynuyor?

kalli 3 years ago

Yaratılan Adam

Billy Wilder

2 Gönderi

Billy Wilder'i bilenler için ne kadar iyi bir yönetmen olduğundan söz etmeme gerek yok. Bilmeyenler için şunu söylemek isterim ki bana göre en iyi kara film yönetmenidir. Bugün Billy Wilder sinemasından ele alacağım film 'The Lost Weekend' olacak. Film 1946…devamı

kalli 3 years ago

1984

Michael Radford

35 Gönderi

Kitabını henüz okumadım, kitabı okumadan önce birebir uyarlaması olduğu söylenen filmi izlemek istedim. Fakat izledikten sonra bu yaptığımdan pişman oldum. Keşke önce kitabı okuyup sonra filmi izleseydim. Belki film çok daha anlamlı gelebilirdi. Kötü bir film değildi, aksine ortalamanın da…devamıKitabını henüz okumadım, kitabı okumadan önce birebir uyarlaması olduğu söylenen filmi izlemek istedim. Fakat izledikten sonra bu yaptığımdan pişman oldum. Keşke önce kitabı okuyup sonra filmi izleseydim. Belki film çok daha anlamlı gelebilirdi. Kötü bir film değildi, aksine ortalamanın da birazcık üstündeydi ama nedense beklentilerimi çok fazla yüksekti ve aradığım o mükemmeliği bulamamış olmak beni rahatsız etti. Filmin kitaba en yakın uyarlaması olduğunu görmek beklentimi yükselmişti. Lâkin hikâyede anlamdıramadığım bir eksiklik vardı. Bazı kısımları anlamakta zorlandım. Film kitaba sadık kalırken herhalde bazı şeyleri 'kitabı okunmuştur.' mantığıyla açmayı reddetmiş. Veyahut ben bir bilinmezlik hissettim, bilmiyorum... Kitabı okuyunca daha iyi anlayacağım bu durumu. Bir kitap uyarlaması olduğu için hikâye bazında bir değerlendirmede bulunmayacağım. Zira onu kitabın yorumuna saklamayı düşünüyorum. Ben genel hatlarıyla sinematografiyi, oyunculukları, filmin havasını ve üzerimde bıraktığı etkiyi açıklayacağım. İlk olarak üzerimde bıraktığı etkiye değinmek istiyorum. Anlayamadığım, açıklama getiremediğim kısımlar olmasa çok daha etkileyici bir film olabilirdi. Filmde beni geren birçok nokta oldu. Zira distopik bir yapımdaki amaçlardan biri de germek, korkutmak, negatif düşüncelere itmektir. Bunu filmi izlerken yaşadım. Sadece hikâye açısından bir gerilim yoktu, hikâyenin verdiği gerilim görsel olarak da çok güzel desteklenmiş. Özellikle Big Brother'in her an karşımıza çıkması beni çok gerdi. Filmde her an için haber anonsu dinliyoruz, bunlar hep pozitif haberler. Yönetimi öven, her şeyin güllük gülistanlık olduğunu -içinde bulundukları savaş haricinde, ki onda da üstün konumdalar- olduğunu söyleyen haberler. Ne yalan söyleyeyim, ismi lazım değil bir haber kanalını hatırlattı bana. Pozitif şeyler duymak mutluluk verici olsa da gerçekler uzun vadede her zaman daha çok mutlu eder. Her neyse bunları geçelim. Filmin görselliğine girişmek istiyorum biraz. Evet tam anlamıyla girişmek istiyorum. Bir önceki paragrafta gerilim görsellikle desteklenmiş dedim bunun arkasındayım. Fakat olay biraz abartılmış, filmin tüm sahnelerinde kasvetli, karanlık bir hava var. Doğru düzgün ne renk, ne de ışık görebiliyoruz. Evet distopik bir dünya. Evet kasvetli olması gerekiyor. Yine de gerilimin çok daha fazla olduğu sahnelerde ışık kullanımı daha az, geri kalan sahnelerde biraz daha fazla olabilirdi. Dengeyi yakalayamamış bu konuda. Son olarak oyunculukları değerlendirmek istiyorum. Julia karakterinin oyunculuğunu pek faza beğendiğimi söyleyemem. Ne tip olarak rolüne gitmiş ne de mimikleriyle karakterini yansıtabilmiş. Fakat Winston karakterinde izlediğimiz John Hurt'un oyunculuğu bir harikaydı. Tüm kadro bir yana, o bir yana. Filmi bana kalırsa tek başına sırtlamış. Her şeyin yasak olduğu bir distopyada aşkın, hazzın yanında duyduğu üzüntü duygusunu çok iyi yansıtmış. Aslında donuk bir ifadeye sahip gibi ama sanki karakterine çizilen o donuk imajın altında o an yaşanılması gereken duyguyu da bir şekilde aktarmayı başarmış. Özellikle işkence sahnesinde çok çok başarılıydı. O sahne ise gerek oyunculuklar, gerek replikler, gerekse filmin havası ve duyguları açısından en anlamlı, en güzel sahneydi.