(@) - Raf

Spoiler içeriyor BİRİNCİ SEZON: Dizi 8 sene önce televizyonda yayınlanmış, benim ise bu diziden daha yeni haberim oluyor. Oyuncu kadrosunu beğendiğim için izlemeye başladım. Daha ilk bölümünden itibaren sinematografisi ve oyuncu uyumları ile beni kendine çekti. Dönemin şartlarını, savaşın zorluklarını, yaşattığı acıyı…devamıBİRİNCİ SEZON: Dizi 8 sene önce televizyonda yayınlanmış, benim ise bu diziden daha yeni haberim oluyor. Oyuncu kadrosunu beğendiğim için izlemeye başladım. Daha ilk bölümünden itibaren sinematografisi ve oyuncu uyumları ile beni kendine çekti. Dönemin şartlarını, savaşın zorluklarını, yaşattığı acıyı çok başarılı bir şekilde anlatmışlar. Oyuncularda karakterlerinin acısını iyi bir şekilde ekrana yansıtmışlar. Bütün bunların yanında dönemsel kıyafetlerin, dekorların da çok iyi kullanıldığını söylemek isterim. Dizi iki gencin zorlu aşkını konu ediniyor. Bu bağlamda romantizm ön planda. İlk bölümlerinde beni mutlu eden, özendiren bir aşk olsa da sanırım 10. bölüme doğru çok başka yerlere evrildi, bu da beni biraz rahatsız etti. Konu bulamayınca böyle bir şeye başvurmuşlar galiba keşke yapmasalardı, ya da bu kadar fazla uzatmasalardı. Bilmiyorum, ilk sezonun sonu birazcık rahatsız etti. Büyük beğenilerle izlediğim diziden soğuma geldi aniden.(Bu arada 13. bölüm ilk sezonun finali.) Sanki hiç olmaması gereken bir konuyu gereksiz bir biçimde uzatmışlar, yorumlarından anladığım kadarıyla birçok izleyici rahatsız olmuş bu durumdan. Dizideki oyunculuklar çok güzeldi. Özellikle Kıvanç'ın oyunculuğunu çok beğendim. Lâkin ben olsam herhalde Celil'e aşık olurdum. Neyse konumuz bu değil. Partner uyumları da çok güzeldi dizide. Özellikle Farah ve Kıvanç gayet uyumlu bir ikili olmuşlar. Hem birbirlerine benziyorlar, hem de çok farklılar. Bir şekilde birbirlerini tamamlıyorlar yani. Bu ilk sezon yorumum eğer izlemek isterseniz 2. sezon yorumunu ilki izlemeden okumayın. İKİNCİ SEZON: Dizi hiç istemediğim ama beklediğim bir tarafa evrildi. Gerçek hikâye olduğu için çok da senaryoya laf etmek istemiyorum ama keşke seyirciyi tatmin edecek bir biçimde değiştirselerdi. Sonuçta değiştirilip sunulmuş gerçek hikâyeler de var. Tabii bir yandan da seyirciyi tatmin edecek bir biçimde değiştirilmesi akışı ne derece bozacaktı ya da ne derece etkili olacaktı onu da düşünmek lazım. Sinir ola ola izlesem de genel hatlarıyla beğendiğim bir dizi oldu. Sinematografisi harikaydı, kadro tam anlamıyla yıldızlar geçidiydi. 2. sezonda daha da üstün bir hale geldi. Her ne kadar Fahriye'nin oyunculuğunu beğenmesem de güzelliğiyle diziye başka bir hava katmıştı. Dizide görmezden gelemeyeceğimiz mantık hataları vardı. Mesela Mürvet'in annesinin o kadar inançlarına bağlıyken sonunda açılması, Yahya Bey'e olanlardan sonra Güzide ve Cemil'in mutlu mesut hayatlarına devam etmeleri. Bu kısımı aslında pek mantık hatasına sokamayız. Lakin geçen o sürede neler yaşadıklarına hızlıca yer verip en azından seyirciyi bu konuda tatmin etmelerini beklerdim. Belki kitabında yazıyordur, bilmiyorum. En bariz hatası da soyadı kanunu çıkmadan İsmet Paşa, Kazım Paşa gibi ifadeler kullanmak yerine İsmet İnönü, Kazım Karabekir demeleriydi. Bu kadar basit bir hata koskoca sektörün gözünden nasıl kaçmış acaba merak konusu. Son olarak bu Kıvanç neden hep aşkına sahip çıkamayan korkak erkek rollerinde oynuyor?

kalli 3 years ago

Yaratılan Adam

Billy Wilder

2 Gönderi

Billy Wilder'i bilenler için ne kadar iyi bir yönetmen olduğundan söz etmeme gerek yok. Bilmeyenler için şunu söylemek isterim ki bana göre en iyi kara film yönetmenidir. Bugün Billy Wilder sinemasından ele alacağım film 'The Lost Weekend' olacak. Film 1946…devamı

kalli 3 years ago

1984

Michael Radford

34 Gönderi

Kitabını henüz okumadım, kitabı okumadan önce birebir uyarlaması olduğu söylenen filmi izlemek istedim. Fakat izledikten sonra bu yaptığımdan pişman oldum. Keşke önce kitabı okuyup sonra filmi izleseydim. Belki film çok daha anlamlı gelebilirdi. Kötü bir film değildi, aksine ortalamanın da…devamıKitabını henüz okumadım, kitabı okumadan önce birebir uyarlaması olduğu söylenen filmi izlemek istedim. Fakat izledikten sonra bu yaptığımdan pişman oldum. Keşke önce kitabı okuyup sonra filmi izleseydim. Belki film çok daha anlamlı gelebilirdi. Kötü bir film değildi, aksine ortalamanın da birazcık üstündeydi ama nedense beklentilerimi çok fazla yüksekti ve aradığım o mükemmeliği bulamamış olmak beni rahatsız etti. Filmin kitaba en yakın uyarlaması olduğunu görmek beklentimi yükselmişti. Lâkin hikâyede anlamdıramadığım bir eksiklik vardı. Bazı kısımları anlamakta zorlandım. Film kitaba sadık kalırken herhalde bazı şeyleri 'kitabı okunmuştur.' mantığıyla açmayı reddetmiş. Veyahut ben bir bilinmezlik hissettim, bilmiyorum... Kitabı okuyunca daha iyi anlayacağım bu durumu. Bir kitap uyarlaması olduğu için hikâye bazında bir değerlendirmede bulunmayacağım. Zira onu kitabın yorumuna saklamayı düşünüyorum. Ben genel hatlarıyla sinematografiyi, oyunculukları, filmin havasını ve üzerimde bıraktığı etkiyi açıklayacağım. İlk olarak üzerimde bıraktığı etkiye değinmek istiyorum. Anlayamadığım, açıklama getiremediğim kısımlar olmasa çok daha etkileyici bir film olabilirdi. Filmde beni geren birçok nokta oldu. Zira distopik bir yapımdaki amaçlardan biri de germek, korkutmak, negatif düşüncelere itmektir. Bunu filmi izlerken yaşadım. Sadece hikâye açısından bir gerilim yoktu, hikâyenin verdiği gerilim görsel olarak da çok güzel desteklenmiş. Özellikle Big Brother'in her an karşımıza çıkması beni çok gerdi. Filmde her an için haber anonsu dinliyoruz, bunlar hep pozitif haberler. Yönetimi öven, her şeyin güllük gülistanlık olduğunu -içinde bulundukları savaş haricinde, ki onda da üstün konumdalar- olduğunu söyleyen haberler. Ne yalan söyleyeyim, ismi lazım değil bir haber kanalını hatırlattı bana. Pozitif şeyler duymak mutluluk verici olsa da gerçekler uzun vadede her zaman daha çok mutlu eder. Her neyse bunları geçelim. Filmin görselliğine girişmek istiyorum biraz. Evet tam anlamıyla girişmek istiyorum. Bir önceki paragrafta gerilim görsellikle desteklenmiş dedim bunun arkasındayım. Fakat olay biraz abartılmış, filmin tüm sahnelerinde kasvetli, karanlık bir hava var. Doğru düzgün ne renk, ne de ışık görebiliyoruz. Evet distopik bir dünya. Evet kasvetli olması gerekiyor. Yine de gerilimin çok daha fazla olduğu sahnelerde ışık kullanımı daha az, geri kalan sahnelerde biraz daha fazla olabilirdi. Dengeyi yakalayamamış bu konuda. Son olarak oyunculukları değerlendirmek istiyorum. Julia karakterinin oyunculuğunu pek faza beğendiğimi söyleyemem. Ne tip olarak rolüne gitmiş ne de mimikleriyle karakterini yansıtabilmiş. Fakat Winston karakterinde izlediğimiz John Hurt'un oyunculuğu bir harikaydı. Tüm kadro bir yana, o bir yana. Filmi bana kalırsa tek başına sırtlamış. Her şeyin yasak olduğu bir distopyada aşkın, hazzın yanında duyduğu üzüntü duygusunu çok iyi yansıtmış. Aslında donuk bir ifadeye sahip gibi ama sanki karakterine çizilen o donuk imajın altında o an yaşanılması gereken duyguyu da bir şekilde aktarmayı başarmış. Özellikle işkence sahnesinde çok çok başarılıydı. O sahne ise gerek oyunculuklar, gerek replikler, gerekse filmin havası ve duyguları açısından en anlamlı, en güzel sahneydi.

kalli 3 years ago

Ateş Arabaları

Hugh Hudson

4 Gönderi

Filmin hikâyesi olimpiyat üzerine kurulu olduğu için birçok izleyici sportif bir film beklemiş. Sportif bir yapımdan da hareketlilik umarız. Lâkin hareket olsun niyetiyle bu filmi izlerseniz büyük hayal kırıklığına uğrarsınız. Zira bu filmi bir biyografi draması olarak düşünmek gerekir. Filmde…devamı

kalli 3 years ago

Patriot Act with Hasan Minhaj

Hasan Minhaj

1 Gönderi

Şu ana dek izlediğim yabancı talkshow programlarında en eğlendiğim bu oldu. Hani 'ağlanacak haline gülmek' adlı bir deyim vardır ya, tam da bu programı izlerken yaşadığım duygu o oldu. Programın içeriğini kısaca özetlemek gerekirse Hasan Minhaj adlı, Hint asıllı Amerikan…devamıŞu ana dek izlediğim yabancı talkshow programlarında en eğlendiğim bu oldu. Hani 'ağlanacak haline gülmek' adlı bir deyim vardır ya, tam da bu programı izlerken yaşadığım duygu o oldu. Programın içeriğini kısaca özetlemek gerekirse Hasan Minhaj adlı, Hint asıllı Amerikan komedyen 'Adaletsizlik, Ekonomi, Yolsuzluk, Seçimler, Irkçılık, Mülteci Sorunları, Pandemi, Uyuşturu, Psikoloji' gibi neredeyse hepimizi yakınen ilgilendiren sorunlara kendi tarzıyla ve mizahi bir dille değiniyor. Programda daha çok Amerikada'ki sorunlardan bahsetmiş olsa da (Arabistan, Çin ve Hindistan'la ilgili bölümleri oldu.) değinilen konular global sorunlar olduğu için esprileri bana daha çok geçti, bu sebeple de izlerken daha çok eğlendim. En ilgimi çeken bölüm bir öğrenim kredisi borçlusu olarak bu konuya değinen 'Öğrenci Kredileri' borcu oldu. Amerika'da öğrencilerin bu denli borçlanmış olması ağzımı açık bıraktı, bu kadar uçuk öğrenci kredi borçları olabileceğini tahmin etmemiştim. Hasan Minhaj ile sadece mültecileri savunduğu, hiçbir zararlarının olmayacığı kısımlarda konuşmayı hayal ettim. Bir şansım olsa ona mülteci problemleri hakkında Türkiye'de yaşanan sorunlara bakmasını isterdim. Tabii olayı Amerika ve oradaki göçmen kaçakçılar üzerinden değindiği için kendince bu konuda haklı olabilir. Daha önce de belirttiğim gibi problemler ya haberlerde takip ettiğimiz ya da bizzat yaşadığımız problemler olduğu için esprileri daha çok geçti, yani daha fazla espriyi anladım. Çünkü bazen yabancı talkshow programlarında dil problemlerinden dolayı espriyi anlayamıyorum. Siz de biliyorsunuz ki çeviri ne kadar iyi olursa olsun espri orijinal dilinde düşünülmeyince komik gelmiyor ya da üzerine espri yapılan konuya hakim değilseniz yine size geçmiyor, bu programda bunu yaşamadım. Bazı yerlerinde açık, basit espriler vardı. Bazı yerlerinde ise kara mizah yapmış, ben bu kara mizahları da çok beğendim, çok güldüm. Bölüm süreleri de gayet ideal geldi. Yaklaşık 25 dakikada hem güldürmeye çalışırken, hem de sorunu anlatmaya çalışmış. Bana kalırsa başarılı olmuş. Program 6 sezondan oluşuyor, Netflix'de bulabilirsiniz. Ben George Floyd olayına değinen bölüm haricinde hepsinde çok eğlendim. O bölümde de espri yapmamış, gayet ciddi bir konuya değinmiş. Olayı bilmeyenler için küçük bir hatırlatma Amerikadaki siyahi bir adamın Amerikan polisi tarafından boğularak öldürülmesi olayı. Dünya genelinde baya ses getirmişti. Eğer tamamını izlemek istemezseniz bile bölüm isimlerine göre ilginizi çekenler izlemenizi öneririm.

kalli 3 years ago

Otomatik Portakal

Anthony Burgess

200 Gönderi

Kitabı lise zamanlarımda okumaya yeltenip, sonrasında ise dilinden rahatsız olup yarıda bırakmıştım. Yakın zamanda filmini izleyince kitabı yeniden yad'etmek, bu sefer tamamını okumak istedim ve şuan isteğimi gerçekleştirmiş bulunmaktayım. Kusursuz diyebileceğim bir eser olmasa da okumama değen bir klasik oldu.…devamı

kalli 3 years ago

Giruti kuraun: Guilty Crown

Tetsuro Araki

6 Gönderi

2029 yılında Japonya'da bir virüs ortaya çıkar, kıyamet virüsü. Bu virüsle beraber bir kaos yaşayan Japonya Kayıp Noel adını verdiği bir günde bağımsızlığını kaybeder. Bir özgürlük savaşçısı grubu olan Cenaze Evi'nin sessiz ama önemli üyesi İnori lise öğrencisi Shu ile…devamı2029 yılında Japonya'da bir virüs ortaya çıkar, kıyamet virüsü. Bu virüsle beraber bir kaos yaşayan Japonya Kayıp Noel adını verdiği bir günde bağımsızlığını kaybeder. Bir özgürlük savaşçısı grubu olan Cenaze Evi'nin sessiz ama önemli üyesi İnori lise öğrencisi Shu ile tanışır. Shu'nun bir yeteneği vardır insanların kuvvelerini -kalplerinin şekillerini- çıkarıp silah olarak kullanabilmektedir. Shu ve İnori arasındaki ilişki hem virüs saldırısının hem de kendi yaşamlarının seyrini etkiler. İzlediğim anime dizileri arasında beni en çok tatmin eden bu oldu. Bilim Kurgu yönünü başarılı şekilde kullanırken fantastik tarafı da eksik etmemiş. Ayrıca dramaya da değinmiş. Tabii çok fazla olmasa da romantizm görmek de mümkün. Tüm bunları tam yerinde ve dozunda kullanınca ortaya harika bir anime dizisi çıkmış. Konusu çok etkileyiciydi. Tabii bazen konunun etkili olması yetmiyor, işlenişi de önemli. Dizi bu anlamda çok başarılı bir iş çıkarmış. İlk bölümler biraz yavaş gibiydi, daha çok hikâyeye odaklanıyordu. Ardından aksiyon başladı, bir savaş hâli gördük. Senaryoda dallanıp budaklanmalar oldu. Bunlar etkiyi bozacak değil, aksine ana konuya katkıda bulunacak merakı arttıracak yan senaryolardı. Karakterleri daha fazla tanımaya başladık ve benimsedik. Benim en çok benimsediğim karakterler Haru ve Ayase oldu. Nedense baş karakter Shu'ya bir türlü ısınamadım. Karakter eksik veya yanlış tasarlandığı için değil bu elbette, serideki en etkili karakter kendisi. Sadece bir şekilde bana irite edici bir karaktermiş gibi geldi. Son olarak finale geçmeden önce müziklerine değinmek istiyorum. Death Note açılış müziğinden sonra en çok beğendiğim, açılış ve kapanış müziklerini atlamadığım ikinci anime oldu. Çok çok güzel müzikler oluşturulmuş. O tınılar dahi havaya girmenize izin veriyor. Sakinliğin içinde bir kaos var ve bunu hissetmek çok hoş. Gelelim finale. Sonlara doğru hikâyeler çoğalınca aklımda soru işaretleri kalacağına dair korkularım vardı. Neyse ki dizi buna izin vermedi, tüm sorunlarını çözerek güzel bir final yaptı.

kalli 3 years ago

Çanak Çömlek Patladı

Muzaffer İzgü

1 Gönderi

Gülmece, çocuk kitabı yazarı Muzaffer İzgü'den başarılı bir mizahi eleştiri kitabı. Kitap 1983 yılında basılmış. O yıldan bu zamana ülkemizde çok şey değişmediğini, dereleri tepeleri geçip ardımıza dönüp baktığımızda bir arpa boyu bile yol alamadığımızı görüyoruz. İşte Muzaffer İzgü'de ismiyle…devamıGülmece, çocuk kitabı yazarı Muzaffer İzgü'den başarılı bir mizahi eleştiri kitabı. Kitap 1983 yılında basılmış. O yıldan bu zamana ülkemizde çok şey değişmediğini, dereleri tepeleri geçip ardımıza dönüp baktığımızda bir arpa boyu bile yol alamadığımızı görüyoruz. İşte Muzaffer İzgü'de ismiyle dikkatimi çeken kitabında ülkenin halini güzel bir dille eleştirmiş, ağlanacak halimize güldürecek bir dille... İlk olarak kitabın adının kitabın içeriği ile uyumundan bahsetmek istiyorum. Çocukluğu sokakta geçmiş olan herkes 'çanak çömlek patladı.' tabirinin ne çağrıştırdığını bilir. Bilmeyenler için ben söyleyeyim. Saklanbaç oyununu oynarken ebe sobelediği herkesin adını söylemek zorundadır. Birinin adını yanlış söylerse, oyundaki bir kişiyi diğeri ile karıştırırsa ebenin yanıldığını söylemek için 'çanak çömlek patladı.' diye bağırır oyuncular. İşte bizlerde birilerini sobeliyor, birilerini ifşalıyoruz. Yanlış kişilere çatarsak da bir ses yükseliyor ardımızdan 'çanak çömlek patladı.' diye... Bu kitapta doğruları ve yanlışları Muzaffer İzgü'nün bakış açısıyla yüzümüze yüzümüze vuruyor. Kitabın içerisinde tam 24 adet öykü var. Hepsinden bir ders çıkarttım, hepsi çok güzel öykülerdi diye yalan söylemeyeceğim, çünkü birkaç sefer okumama rağmen anlamadığım öyküler oldu. Bazılarının nasıl bir sona bağlanacağını öngörüp güldüm, bazılarının sonuna şaşırıp güldüm. Bazılarında eleştiri tarzına, bazı öykülerde de ağlanacak halimize güldüm. Kimi öykülerde eğitim sistemi eleştirilmiş, şu ana bile bakaraktan ne kadar başarılı bir eleştiri olduğunu anlıyorum. İşte yazımın başında söylediğim bir arpa boyu yol katetmek bu oluyor tam olarak. Bazılarında yönetim sistemi, bazılarında insanların davranışları ve hırsları eleştirilmiş. Kiminde ise eleştiri yapılmadan Türk milletinin farklılığına atıfta bulunulmuş. Burada ilk akla gelen mikrop öyküsü oluyor. Sokak satıcıları varmış diye rotasını Türkiye'ye çeviren burada ezeli düşmanları sarımsak, sirke ile tanışan zavallı mikropçuğun öyküsü... Yazımı bitirirken en sevdiğim öyküleri paylaşmak istiyorum; Otuz Üçüncü Dakika hikâyesi. Sanırım hayatımızda bu adam gibi bir kişi dahi olsa hiçbir işimiz rast gitmez, felaket tellalı mübarek. Öküz Parası hikâyesi. Bereketli Ürün hikâyesi. Bakan Koltuğu hikâyesi. Sonunu en çok beğendiğim öykü bu oldu. Sen Bunu Yiyemezsin. Tam anlamıyla ağlanacak halimize güldüren bir mizah. Orta direğin hâli ancak bu kadar iyi anlatılabilinirdi. Güzel bir kitaptı, su gibi aktı geçti. İsmini yazdığım öyküler başta olmak üzere kitabı okurken çok eğlendim, ders çıkarttım, günümüze uyarladım -ki çok zor değil zaten.- Birkaç öyküyü pek anlayamasam da okuması zevkliydi. Farklı bir arayışta olanlara, mizah sevenlere, eleştiri almak isteyenlere öneririm.

kalli 3 years ago

Hayvan Çiftliği

George Orwell

360 Gönderi

''Tüm hayvanlar eşittir, bazıları diğerlerinden daha eşittir.'' Muazzam bir hiciv örneği. George Orwell'in muhteşem zekasıyla var etmiş olduğu harika bir distopya. Mutlaka herkesin okumasını önerdiğim, bana okumayı sevdiren kitaplardan biri. Kitapla ilk tanışmam yıllar öncesine dayanıyor. Bir arkadaşımın ödünç vermesiyle…devamı

kalli 3 years ago

Öğretmen

Koray Kerimoğlu

47 Gönderi

Size akşam 8'e kadar süre. Akşam 8'e kadar bu diziyi izlemezseniz üstünüzde bulunan bombayı patlatıp rafı havaya uçuruyorum. Mükemmel bir diziyle karşınızdayım. Sanırım duymayan yoktur ama izlemeyenler için izlemeniz için bir işaret bu. Türk televizyonlarında yayınlanmış gerçekten bir şeyler öğreten,…devamı