(@) - Raf

Filmin hikâyesi olimpiyat üzerine kurulu olduğu için birçok izleyici sportif bir film beklemiş. Sportif bir yapımdan da hareketlilik umarız. Lâkin hareket olsun niyetiyle bu filmi izlerseniz büyük hayal kırıklığına uğrarsınız. Zira bu filmi bir biyografi draması olarak düşünmek gerekir. Filmde…devamı

kalli 3 years ago

Patriot Act with Hasan Minhaj

Hasan Minhaj

1 Gönderi

Şu ana dek izlediğim yabancı talkshow programlarında en eğlendiğim bu oldu. Hani 'ağlanacak haline gülmek' adlı bir deyim vardır ya, tam da bu programı izlerken yaşadığım duygu o oldu. Programın içeriğini kısaca özetlemek gerekirse Hasan Minhaj adlı, Hint asıllı Amerikan…devamıŞu ana dek izlediğim yabancı talkshow programlarında en eğlendiğim bu oldu. Hani 'ağlanacak haline gülmek' adlı bir deyim vardır ya, tam da bu programı izlerken yaşadığım duygu o oldu. Programın içeriğini kısaca özetlemek gerekirse Hasan Minhaj adlı, Hint asıllı Amerikan komedyen 'Adaletsizlik, Ekonomi, Yolsuzluk, Seçimler, Irkçılık, Mülteci Sorunları, Pandemi, Uyuşturu, Psikoloji' gibi neredeyse hepimizi yakınen ilgilendiren sorunlara kendi tarzıyla ve mizahi bir dille değiniyor. Programda daha çok Amerikada'ki sorunlardan bahsetmiş olsa da (Arabistan, Çin ve Hindistan'la ilgili bölümleri oldu.) değinilen konular global sorunlar olduğu için esprileri bana daha çok geçti, bu sebeple de izlerken daha çok eğlendim. En ilgimi çeken bölüm bir öğrenim kredisi borçlusu olarak bu konuya değinen 'Öğrenci Kredileri' borcu oldu. Amerika'da öğrencilerin bu denli borçlanmış olması ağzımı açık bıraktı, bu kadar uçuk öğrenci kredi borçları olabileceğini tahmin etmemiştim. Hasan Minhaj ile sadece mültecileri savunduğu, hiçbir zararlarının olmayacığı kısımlarda konuşmayı hayal ettim. Bir şansım olsa ona mülteci problemleri hakkında Türkiye'de yaşanan sorunlara bakmasını isterdim. Tabii olayı Amerika ve oradaki göçmen kaçakçılar üzerinden değindiği için kendince bu konuda haklı olabilir. Daha önce de belirttiğim gibi problemler ya haberlerde takip ettiğimiz ya da bizzat yaşadığımız problemler olduğu için esprileri daha çok geçti, yani daha fazla espriyi anladım. Çünkü bazen yabancı talkshow programlarında dil problemlerinden dolayı espriyi anlayamıyorum. Siz de biliyorsunuz ki çeviri ne kadar iyi olursa olsun espri orijinal dilinde düşünülmeyince komik gelmiyor ya da üzerine espri yapılan konuya hakim değilseniz yine size geçmiyor, bu programda bunu yaşamadım. Bazı yerlerinde açık, basit espriler vardı. Bazı yerlerinde ise kara mizah yapmış, ben bu kara mizahları da çok beğendim, çok güldüm. Bölüm süreleri de gayet ideal geldi. Yaklaşık 25 dakikada hem güldürmeye çalışırken, hem de sorunu anlatmaya çalışmış. Bana kalırsa başarılı olmuş. Program 6 sezondan oluşuyor, Netflix'de bulabilirsiniz. Ben George Floyd olayına değinen bölüm haricinde hepsinde çok eğlendim. O bölümde de espri yapmamış, gayet ciddi bir konuya değinmiş. Olayı bilmeyenler için küçük bir hatırlatma Amerikadaki siyahi bir adamın Amerikan polisi tarafından boğularak öldürülmesi olayı. Dünya genelinde baya ses getirmişti. Eğer tamamını izlemek istemezseniz bile bölüm isimlerine göre ilginizi çekenler izlemenizi öneririm.

kalli 3 years ago

Otomatik Portakal

Anthony Burgess

207 Gönderi

Kitabı lise zamanlarımda okumaya yeltenip, sonrasında ise dilinden rahatsız olup yarıda bırakmıştım. Yakın zamanda filmini izleyince kitabı yeniden yad'etmek, bu sefer tamamını okumak istedim ve şuan isteğimi gerçekleştirmiş bulunmaktayım. Kusursuz diyebileceğim bir eser olmasa da okumama değen bir klasik oldu.…devamı

kalli 3 years ago

Giruti kuraun: Guilty Crown

Tetsuro Araki

6 Gönderi

2029 yılında Japonya'da bir virüs ortaya çıkar, kıyamet virüsü. Bu virüsle beraber bir kaos yaşayan Japonya Kayıp Noel adını verdiği bir günde bağımsızlığını kaybeder. Bir özgürlük savaşçısı grubu olan Cenaze Evi'nin sessiz ama önemli üyesi İnori lise öğrencisi Shu ile…devamı2029 yılında Japonya'da bir virüs ortaya çıkar, kıyamet virüsü. Bu virüsle beraber bir kaos yaşayan Japonya Kayıp Noel adını verdiği bir günde bağımsızlığını kaybeder. Bir özgürlük savaşçısı grubu olan Cenaze Evi'nin sessiz ama önemli üyesi İnori lise öğrencisi Shu ile tanışır. Shu'nun bir yeteneği vardır insanların kuvvelerini -kalplerinin şekillerini- çıkarıp silah olarak kullanabilmektedir. Shu ve İnori arasındaki ilişki hem virüs saldırısının hem de kendi yaşamlarının seyrini etkiler. İzlediğim anime dizileri arasında beni en çok tatmin eden bu oldu. Bilim Kurgu yönünü başarılı şekilde kullanırken fantastik tarafı da eksik etmemiş. Ayrıca dramaya da değinmiş. Tabii çok fazla olmasa da romantizm görmek de mümkün. Tüm bunları tam yerinde ve dozunda kullanınca ortaya harika bir anime dizisi çıkmış. Konusu çok etkileyiciydi. Tabii bazen konunun etkili olması yetmiyor, işlenişi de önemli. Dizi bu anlamda çok başarılı bir iş çıkarmış. İlk bölümler biraz yavaş gibiydi, daha çok hikâyeye odaklanıyordu. Ardından aksiyon başladı, bir savaş hâli gördük. Senaryoda dallanıp budaklanmalar oldu. Bunlar etkiyi bozacak değil, aksine ana konuya katkıda bulunacak merakı arttıracak yan senaryolardı. Karakterleri daha fazla tanımaya başladık ve benimsedik. Benim en çok benimsediğim karakterler Haru ve Ayase oldu. Nedense baş karakter Shu'ya bir türlü ısınamadım. Karakter eksik veya yanlış tasarlandığı için değil bu elbette, serideki en etkili karakter kendisi. Sadece bir şekilde bana irite edici bir karaktermiş gibi geldi. Son olarak finale geçmeden önce müziklerine değinmek istiyorum. Death Note açılış müziğinden sonra en çok beğendiğim, açılış ve kapanış müziklerini atlamadığım ikinci anime oldu. Çok çok güzel müzikler oluşturulmuş. O tınılar dahi havaya girmenize izin veriyor. Sakinliğin içinde bir kaos var ve bunu hissetmek çok hoş. Gelelim finale. Sonlara doğru hikâyeler çoğalınca aklımda soru işaretleri kalacağına dair korkularım vardı. Neyse ki dizi buna izin vermedi, tüm sorunlarını çözerek güzel bir final yaptı.

kalli 3 years ago

Çanak Çömlek Patladı

Muzaffer İzgü

1 Gönderi

Gülmece, çocuk kitabı yazarı Muzaffer İzgü'den başarılı bir mizahi eleştiri kitabı. Kitap 1983 yılında basılmış. O yıldan bu zamana ülkemizde çok şey değişmediğini, dereleri tepeleri geçip ardımıza dönüp baktığımızda bir arpa boyu bile yol alamadığımızı görüyoruz. İşte Muzaffer İzgü'de ismiyle…devamıGülmece, çocuk kitabı yazarı Muzaffer İzgü'den başarılı bir mizahi eleştiri kitabı. Kitap 1983 yılında basılmış. O yıldan bu zamana ülkemizde çok şey değişmediğini, dereleri tepeleri geçip ardımıza dönüp baktığımızda bir arpa boyu bile yol alamadığımızı görüyoruz. İşte Muzaffer İzgü'de ismiyle dikkatimi çeken kitabında ülkenin halini güzel bir dille eleştirmiş, ağlanacak halimize güldürecek bir dille... İlk olarak kitabın adının kitabın içeriği ile uyumundan bahsetmek istiyorum. Çocukluğu sokakta geçmiş olan herkes 'çanak çömlek patladı.' tabirinin ne çağrıştırdığını bilir. Bilmeyenler için ben söyleyeyim. Saklanbaç oyununu oynarken ebe sobelediği herkesin adını söylemek zorundadır. Birinin adını yanlış söylerse, oyundaki bir kişiyi diğeri ile karıştırırsa ebenin yanıldığını söylemek için 'çanak çömlek patladı.' diye bağırır oyuncular. İşte bizlerde birilerini sobeliyor, birilerini ifşalıyoruz. Yanlış kişilere çatarsak da bir ses yükseliyor ardımızdan 'çanak çömlek patladı.' diye... Bu kitapta doğruları ve yanlışları Muzaffer İzgü'nün bakış açısıyla yüzümüze yüzümüze vuruyor. Kitabın içerisinde tam 24 adet öykü var. Hepsinden bir ders çıkarttım, hepsi çok güzel öykülerdi diye yalan söylemeyeceğim, çünkü birkaç sefer okumama rağmen anlamadığım öyküler oldu. Bazılarının nasıl bir sona bağlanacağını öngörüp güldüm, bazılarının sonuna şaşırıp güldüm. Bazılarında eleştiri tarzına, bazı öykülerde de ağlanacak halimize güldüm. Kimi öykülerde eğitim sistemi eleştirilmiş, şu ana bile bakaraktan ne kadar başarılı bir eleştiri olduğunu anlıyorum. İşte yazımın başında söylediğim bir arpa boyu yol katetmek bu oluyor tam olarak. Bazılarında yönetim sistemi, bazılarında insanların davranışları ve hırsları eleştirilmiş. Kiminde ise eleştiri yapılmadan Türk milletinin farklılığına atıfta bulunulmuş. Burada ilk akla gelen mikrop öyküsü oluyor. Sokak satıcıları varmış diye rotasını Türkiye'ye çeviren burada ezeli düşmanları sarımsak, sirke ile tanışan zavallı mikropçuğun öyküsü... Yazımı bitirirken en sevdiğim öyküleri paylaşmak istiyorum; Otuz Üçüncü Dakika hikâyesi. Sanırım hayatımızda bu adam gibi bir kişi dahi olsa hiçbir işimiz rast gitmez, felaket tellalı mübarek. Öküz Parası hikâyesi. Bereketli Ürün hikâyesi. Bakan Koltuğu hikâyesi. Sonunu en çok beğendiğim öykü bu oldu. Sen Bunu Yiyemezsin. Tam anlamıyla ağlanacak halimize güldüren bir mizah. Orta direğin hâli ancak bu kadar iyi anlatılabilinirdi. Güzel bir kitaptı, su gibi aktı geçti. İsmini yazdığım öyküler başta olmak üzere kitabı okurken çok eğlendim, ders çıkarttım, günümüze uyarladım -ki çok zor değil zaten.- Birkaç öyküyü pek anlayamasam da okuması zevkliydi. Farklı bir arayışta olanlara, mizah sevenlere, eleştiri almak isteyenlere öneririm.

kalli 3 years ago

Hayvan Çiftliği

George Orwell

376 Gönderi

''Tüm hayvanlar eşittir, bazıları diğerlerinden daha eşittir.'' Muazzam bir hiciv örneği. George Orwell'in muhteşem zekasıyla var etmiş olduğu harika bir distopya. Mutlaka herkesin okumasını önerdiğim, bana okumayı sevdiren kitaplardan biri. Kitapla ilk tanışmam yıllar öncesine dayanıyor. Bir arkadaşımın ödünç vermesiyle…devamı

kalli 3 years ago

Öğretmen

Koray Kerimoğlu

48 Gönderi

Size akşam 8'e kadar süre. Akşam 8'e kadar bu diziyi izlemezseniz üstünüzde bulunan bombayı patlatıp rafı havaya uçuruyorum. Mükemmel bir diziyle karşınızdayım. Sanırım duymayan yoktur ama izlemeyenler için izlemeniz için bir işaret bu. Türk televizyonlarında yayınlanmış gerçekten bir şeyler öğreten,…devamı

kalli 3 years ago

12 Yıllık Esaret

Steve McQueen

67 Gönderi

12 Yıllık Esaret. Hayatımdan 12 yıl alıp götüren o film... Irkçılığı, köleliği, insanlara ırkları yüzünden yapılan zulmü en iyi anlatan film. Çok fazla ırkçılık içeren film izledim, neredeyse hepsinden de aynı şekilde etkilendim. Lakin bu başkaydı. Sanki ben de kendimi…devamı

kalli 3 years ago

Ölümsüz

Costa Gavras

4 Gönderi

Dikkat! Sağ-sol çatışmasından ölesiye nefret edenler, siyaseti yahut politikayı günahı kadar sevmeyenler, politik bir söze, siyasi bir düşünceye katlanamayalar bu filmden uzak dursun... ya da boşverin izleyin, listenizde çok bilinmeyen ama çok değerli bir kült eser olsun. Film açılışında ''Gerçek…devamıDikkat! Sağ-sol çatışmasından ölesiye nefret edenler, siyaseti yahut politikayı günahı kadar sevmeyenler, politik bir söze, siyasi bir düşünceye katlanamayalar bu filmden uzak dursun... ya da boşverin izleyin, listenizde çok bilinmeyen ama çok değerli bir kült eser olsun. Film açılışında ''Gerçek olaylarla, sağ ya da ölü olsun gerçek kişilerle olan benzerlikler tesadüfi değildir. Her şey kasıtlıdır” diyerek büyük bir cesaret örneği gösteriyor. Bu cesurluğu da ona biraz pahalıya mâl olmuş, zira kendisi bir dönem Türkiye ve Yunanistan başta olmak üzere birçok ülkede bir süre yasaklılar listesine girmiş. Filmin özgün adı Z. Bu isim Yunan protesto sloganı olan ''yaşıyor'' anlamına gelen ''ZEI'' kelimesinden geliyor. Zaten filmde bir Yunan hikayesini anlatıyor. Filmde liberal bir politikacının devletin sağ kanadı tarafından öldürülmesini, solcuların cinayeti aydınlatmaya çalışırken devletin, sağ kesimin bu suikastı gizleme çabaları gösteriliyor. Sağ-sol çatışmasında yaşanan ülkede büyük yankı uyandıran suikast olayını aydın, cesur bir yönetmenin gözünden izliyoruz, izlerken de gözümüzü doyuracak, hatta kusturacak kadar siyasi detay göze çarpıyor. Filmde en çok gördüğümüz şey sağ taraftan rütbeli askerler. Hatta rütbeleri gözümüze gözümüze sokuluyor ve hepsi de baskıcı bir karakteri oynuyor. Yönetmen burada 'sağcılar baskıcıdır' mesajı verip onlar için güvenilmez etiketi yapıştırmak istemiş de olabilir. İzleyiciyi üstünde bir otorite kurup koşulsuz şartsız kendini beğendirmek istemiş de olabilir. Her halükârda rütbeleri, rütbelerin gözümüze gözümüze sokulduğu kısımları çok iyi kullanmışlar. Askeri rütbelerin dışında barış simgesini, sağ-sol tarafların elinden düşürmediği cinayet aletini olan sopalarını, birilerinin maşası olan işçi takımını da izliyoruz. Film siyasetle alakalı olur da din olmaz mı hiç? Filmde insanların beyninin dini kullanarak nasıl yıkandıklarını da izliyoruz. İzlediğim en manipule dolu film oldu kendisi. Suikastı araştırması için görevlendirilen sözde savcının tanıkların kullandığı 'suikast' kelimesine ısrarla karşı çıkması en büyük manipule örneklerinden biriydi mesela. Film karşıt bir düşünceyi sadece reddetmeyi değil, ondan ölesiye nefret etmeyi bunun kötü sonuçlarını da gösteriyor. İzlerken senaryoda kopukluklar var gibi gelebilir, veyahut suikast konusunda bir aydınlanma olmaması, 2 saat boyunca bir arpa boyu yol olamayıp sürekli aynı şeyleri tekrar etmesi canınızı sıkabilir. Lakin unutmayın, polisiye bir film değil, devletin karanlık yüzünü ortaya çıkaran siyasi bir film izliyorsunuz. İzlediğiniz en cesurlar filminde zirveye rahatlıkla oturabilecek bir filmi. DİPNOT: Film ve yorumum hakkındaki her türlü düşünceye açığım, lakin siyasi çatışmaya girip taraflı yorum yapacaklar lütfen filmi izleyip yorumlarını filmin sayfasına yapsınlar. Yorumda her ne kadar sol tarafı savunmuş gibi görünsem de bu konuda herhangi bir tarafta olmayı tercih etmiyorum. Sadece filmin gösterdiklerini kendime göre en çıplak haliyle anlatmak istedim.

kalli 3 years ago

İçimizdeki Şeytan

Sabahattin Ali

259 Gönderi

Okurken en çok zorlandığım, hatta tek zorlandığım Sabahattin Ali kitabı oldu. Sabahattin Ali'nin kalemine hayranım. Bu kitap için asla kötü demiyorum, gayet iyi bir kitaptı fakat beni çok zorladı. Yaklaşık 1 ay gibi süreçte bitirebildim kitabı. Gelelim neden bu kadar…devamıOkurken en çok zorlandığım, hatta tek zorlandığım Sabahattin Ali kitabı oldu. Sabahattin Ali'nin kalemine hayranım. Bu kitap için asla kötü demiyorum, gayet iyi bir kitaptı fakat beni çok zorladı. Yaklaşık 1 ay gibi süreçte bitirebildim kitabı. Gelelim neden bu kadar yorduğuna. İlk başta neden yorduğundan bahsetmeden önce kitabın ana konusuna değinmek istiyorum. İçimizdeki Şeytan'a. Peki Sabahattin Ali'ye göre nedir bu içimizdeki şeytan? Aslında tamamen kendimizizdir. Hani bir hata yapıp suçu atacak biri ararız illa ki de 'şeytana uydum' deriz ya. İşte bu şeytan insanın kendi iradesidir. Sabahattin Ali'de bu yorucu eserinde bunu yorumlamış. Sabahattin Ali'nin realist bir yazar olduğunu biliyorsunuzdur, genel olarak toplumsal gerçekliğe değinir. Lakin bu kitapta sanırım biraz romantizme kaçmış ve karakterlerin iç tahlillerini yapmış uzun uzun. Bu farkılıkla karşılaşmak da beni biraz yordu. Karakterlerin iç tahlilini yaptığından bahsettim. Her ne kadar bunu anlatan uzun uzadıya cümleler beni yormuş olsa da çok beğendim, çok etkilendim. Karakterleri özellikle Ömer ve Macide sanki yakından tanıdığım bir ahbabım, bir akrabammış gibi hissettim. Sabahattin Ali karakterlerin iç tahlillerini yaparken tüm detaylara değinmiş, karakterleri tüm tavırlarıya tanıtmış. Değişken halleri bazen dumura uğratsa da çok çok başarılıydı. Tabii bazı karakterlerin bu kadar geri planda kalmasını istemezdim. Örneğin Bedri bence daha öne çıkması gereken, daha fazla tanımamız gereken bir karakterdi. Zaman akışında oradan oraya atılımda beni biraz yordu. Bunu çok görmedik ama bazı kısımlarda vardı. Tabii karakterlerin geçmişi bilmek açısından bu olmalıydı, çünkü kitap direkt olarak karakterlerin üzerinden ilerliyor. Kitabı çok durağan, yavaş bulduğumu anlamışsınızdır sanırım buraya kadar okuduysanız. Buradaki sebep olayların gelişmemiş olması. Bir türlü olaya giremedi, bu da okuma hevesimi kaçırmıştı. Son bölümlerinde özellikle Macide ve Ömer'in birbirlerinden uzaklaştıkları hissettikleri andan sonra bir hareketlilik geldi, ilgimi çekmeye başladı. Lakin bir şeylere yetmedi bu. En başında söylediğim gibi kötü, okunmayacak bir kitap değil. Gayet iyi fakat yorucu ve bu yoruculuğun getirdiği eksiklikler var.