(@) - Raf

- 01.04.2024 - Eskiden beri Pollyanna’ya benzetildiğim söylenirdi, çok iyimser bir karakter olduğunu bilmeme rağmen kitabını okumamıştım, bugün okudum. Öncelikle Ötüken’in bu ciltli halini aldığım için çok memnunum çünkü gerçekten çok güzel gözüküyor, sanki kraliyet ailesinin kütüphanesinden bir kitabı okuyormuşum…devamı- 01.04.2024 - Eskiden beri Pollyanna’ya benzetildiğim söylenirdi, çok iyimser bir karakter olduğunu bilmeme rağmen kitabını okumamıştım, bugün okudum. Öncelikle Ötüken’in bu ciltli halini aldığım için çok memnunum çünkü gerçekten çok güzel gözüküyor, sanki kraliyet ailesinin kütüphanesinden bir kitabı okuyormuşum hissi verdi bana. Pollyanna kitabına gelecek olursak, 1913 yılında yayımlanmış, 180 sayfa bir kitap ve bir oturuşta bitti. Anne ve babasını kaybetmiş, yetim kalmış bir kız Pollyanna. Babası çok fakirmiş hatta annesine daha zengin bir talip çıkmasına rağmen annesi babasıyla kaçmış. Çok fakir oldukları için eve yardımlar geliyormuş ve Pollyanna her seferinde güzel oyuncaklar hayal ederken bir gün koltuk değneklerinin çıkmasıyla çok hayal kırıklığına uğramış. Babası da bunun üzerine, “En azından koltuk değneklerini kullanmana gerek yok, kolların ve bacakların sağlıklı, buna sevinebiliriz.” demiş ve böylece mutluluk oyununu başlatmışlar. Oyunun kurallarına göre cenaze haricindeki tüm konularda sevinebilecek bir taraf bulunabilir. Aslında bu oyun bana islamdaki şükür kavramından tanıdık geldi. Pollyanna, bu oyun sayesinde, mutsuz ve hayatın olumsuz yanlarına odaklanmış insanların bulunduğu kasabaya mutluluk getirmiştir. Hatta öyle sevgi dolu bir çocuktur ki gülmeyeni güldürür, konuşmayanı konuşturur. Teyzesi Polly, çok katı ve somurtkan suratlı bir kadındır ama Pollyanna’nın gelişiyle yavaş yavaş o bile değişir. Fakat bir gün Pollyanna’ya araba çarpar ve yaralanır, tüm kasaba onun ziyaretine gelir. Yan karakterlerin bile çok güzel hikayeleri var aslında kitapta, herkesin hayatına çok güzel dokunuşlar yapıyor Pollyanna. Okuması çok keyifliydi, keşke gerçekten onun kadar pozitif yönler çıkarabilsek hayattan. “Anlarsın ya; güzel şeyler arayınca, diğer türlü şeyleri unutuyorsun.” “Şey, bütün o şeyleri yaparken tabii ki nefes alıyor olurum Polly Teyze; ama yaşıyor olmam ki. Uyurken de sürekli nefes alırsınız ama yaşamazsınız. Ben yaşamaktan bahsediyorum… Canınızın istediğini yapmaktan: Dışarıda oynamaktan, kitap okumaktan (kendi kendime tabii), tepelere çıkmaktan, bahçede Tom Bey ve Nancy ile konuşmaktan, dün geçtiğim o muhteşem sokaklardaki evlerle insanlar ve her yerdeki her şey hakkında her şeyi öğrenmekten. Benim yaşamak dediğim budur, Polly Teyze. Yaşamak sırf nefes almak değildir ki!” “Genellikle her şeyde sevinecek bir taraf bulmak mümkün, yeterince ararsan.” “Yani sadece mutlu olmak kazançlı sayılmaz mı?” “Elbette. Yani içinizden kapıları çarpmak gelse illa ki çarpardınız; gelmediyse de demek ki hiçbir şeye sevinmemişsiniz… Sevinseniz kapıları çarpardınız. Kendinizi tutamazdınız. Hiçbir şeye sevinmemiş olmanıza öyle üzüldüm ki şimdi!” “Ama sizin sadece dışınız huysuz… İçinizde hiç huysuzluk yok ki!” “Köpeklerle kedilerin, insanların içini diğer insanlardan daha iyi görebilmeleri tuhaf, değil mi?” “İnsan acayipse sıradan olamaz, değil mi? Ah, tamam öyleyse… Sorun yok. Acayip olmama sevindim.” “Erkeklerle kadınların teşvik edilmeye ihtiyaçları vardır. Doğal direnme güçleri zayıflatılmamalı, tam tersine güçlendirilmelidir… Bir insanın kusurlarını yüzüne vurup durmak yerine, ona erdemlerinden bahsedin. Onu kötü alışkanlıklarından kurtarmaya çalışın. Cesur, becerikli ve galip gelebilecek olan iyi benliğini, gerçek benliğini gösterin ona!… Güzel, yardımsever, umut dolu bir karakterin etkisi bulaşıcıdır ve koca bir kasabada devrim yaratabilir… İnsanlar zihinlerindeki ve yüreklerindeki şeyleri yayarlar. Bir insan kendini iyi kalpli ve yumuşak başlı hissediyorsa, kısa bir süre sonra komşuları da öyle hissetmeye başlar. Ama azarlayıcı, çatık kaşlı, eleştirici biriyse… Komşuları o kaş çatmaları faiziyle iade edecektir!… Kötüyü arar ve beklerseniz bulursunuz. İyiyi bulacağınızı bilirseniz… Onu elde edersiniz…” Puanım: 10/10

lilithy 2 years ago

Bütün Şiirleri

Sabahattin Ali

33 Gönderi

- 30.03.2024 - Sabahattin Ali, edebiyatımızın çok kıymetli isimlerindendir. Ben kendisini Kürk Mantolu Madonna ve Canım Aliye Ruhum Filiz kitaplarıyla tanıdım ve gerçekten anlatım tarzı, işlediği aşk ve daha da ötesi eşi Aliye’ye ve kızı Filiz’e yazdığı mektuplar çok çok…devamı- 30.03.2024 - Sabahattin Ali, edebiyatımızın çok kıymetli isimlerindendir. Ben kendisini Kürk Mantolu Madonna ve Canım Aliye Ruhum Filiz kitaplarıyla tanıdım ve gerçekten anlatım tarzı, işlediği aşk ve daha da ötesi eşi Aliye’ye ve kızı Filiz’e yazdığı mektuplar çok çok güzeldi. Şiirleri elbette sosyal medyada alıntılar şeklinde karşımıza çıkmıştır ama şiirleriyle tam anlamıyla tanışmam bu kitapla oldu. Sabahattin Ali, aslında edebiyata genç yaşlarından beri şiir yazarak başlamış hatta bazı şiirlerini de dergilerde yayımlamıştır. Fakat yazdığı şiirlerin hor görülmesi veya bu şiirlerden dolayı cezalandırılmasından ötürü şiirlerini yayımlamaktan vazgeçmiştir hatta yayımladıklarından da pişman olmuştur. Eserlerinde genellikle yalnızlık, aşk, güvensizlik, kırgınlıktan bahseder. Kalemini tam olarak tanımak için Sırça Köşk, İçimdeki Şeytan, Kuyucaklı Yusuf, Değirmen gibi eserlerini de okumak istiyorum. Bu arada kitabın sonundaki Terkib-i Bend kısımlarını çok anlayamadım ne yazık ki. “Ben belki herkesten daha çok yaşamaktan zevk duyabilirim. Hatta daha ileri giderek diyeceğim ki içerisi benim kadar hayat dolu pek az insan vardır fakat her şeyin fazlası gayri tabii neticeler verir. Ben o kadar çok, o kadar başka, o kadar mütenevvi yaşamak istiyorum ki, bu arzu beni diğer yaşayanlardan ayırarak hayatımı, beni canımdan bezdiren hadiselerle dolduruyor ve ben yaşamamayı istiyorum.” “Şimdi şiir bence senin yüzündür, Şimdi benim tahtım senin dizindir, Sevgilim, saadet ikimizindir, Göklerden gelen bir yadigâr gibi. Sözün şiirlerin mükemmelidir, Senden başkasını seven delidir, Yüzün çiçeklerin en güzelidir. Gözlerin bilinmez bir diyar gibi.” “Ruhum bir heykel gibi düşünüp parçalanırdı. Bu sesleri duyanlar gülüyorum sanırdı.” “Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman, Bana: Yaşa der gibi gülen senin yüzündü. Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı. Yaşaran gözlerimde, güneş battığı zaman Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi. Sen aklıma gelince her şeyler gülümserdi. Ağaçlar şarkı söyler, rüzgâr tatlı ederdi. Sen benim sevgilimsin, sevsen de sevmesen de Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende.” “Sabah, ıstırap çeken kalplerin akşamıdır.” “Seni çıkarsam ömrüm başlamadan bitiyor.” Puanım: 7:10

lilithy 2 years ago

Üvercinka

Cemal Süreya

3 Gönderi

- 30.03.2024 - Cemal Süreya, kimlik adıyla Cemalettin Seber, İkinci Yeni şairlerindendir. İkinci Yeni şiirleri, 1950 yıllarında ortaya çıkmış bir şiir hareketidir. Ve bu şiir hareketindeki en belirgin özellik, okuyucunun hayal dünyasında farklı çağrışımlar meydana getirebilmek için Türkçe kurallarının dışına…devamı

lilithy 2 years ago

Hiç Bitmeyen Masal

Stephanie Garber

1 Gönderi

- 29.03.2024 - 30.03.2024 - Ne yazacağımı bile bilmiyorum, o kadar etkileyiciydi ki. Bu kitabımız, Stephanie Garber’ın Kırık Bir Kalp adlı kitabının 2. devam kitabı. İlk kitabı da çok beğenmiştim ama bunun apayrı bir atmosferi vardı. Kehanetler, lanetler, sihirler, vampirler,…devamı- 29.03.2024 - 30.03.2024 - Ne yazacağımı bile bilmiyorum, o kadar etkileyiciydi ki. Bu kitabımız, Stephanie Garber’ın Kırık Bir Kalp adlı kitabının 2. devam kitabı. İlk kitabı da çok beğenmiştim ama bunun apayrı bir atmosferi vardı. Kehanetler, lanetler, sihirler, vampirler, kader tanrıları… Okurken artık neyin kehanet, neyin lanet ya da neyin büyü olduğuna karar veremez hale geliyorsunuz. Bu kitapta Evangeline ve Jacks kısımları çok daha fazlaydı ve aralarında bir bağ oluştuğuna şahit olduk (bunu her ne kadar Jacks kabul etmeyi reddetse de). Evangeline’ye o kadar üzüldüm ki. Böylesine sihirli bir evrende, herkese güvenmeye çalışırken, hiç kimseye güvenmemeyi öğrenmek zorunda kalıyor. Tabii kendisi çok iyi niyetli ve masum birisi olduğu için dayanamayıp yine güveniyor ama birçok kez ihanete uğruyor. Ben bu kitapta Apollo’ya çok kıl oldum, her ne kadar iyi biri olduğunu bilsek de kıl oldum işte. Sanırım gönlüm Jacks’a inanmak istediği için. Kitabı okurken içten içe Jacks’ın Okçu olduğunu düşünmeye başladım zaten ve bu ihtimal canımı çok yakmıştı ama bir yandan da bu laneti beraber aşabileceklerine inanmak güzel bir heyecandı. Bu kitabı okuyunca gerçekten sanki farklı bir yere ışınlanmışsınız ve her an Cinderella, Bella, Snow White gibi birçok peri masalı karakteriyle karşılaşacakmışsınız gibi bir hava veriyor, kitap bittiğinde ve gerçek Dünyaya döndüğümüzde ise epey bi hayal kırıklığı oluşuyor. Tabii benim yine üzüldüğüm şeylerden biri, kitabın kapaklarının yurtdışında çok güzel olması, öyle bir cildi olmasını çok isterdim doğrusu. Eğer romantik/fantastik kurgu kitapları seviyorsanız mutlaka şans vermenizi tavsiye ederim çünkü kitabın yazılan yorumlardan fazlası olduğunu düşünüyorum, bence herkeste farklı hisler uyandıracaktır. “Bence herkes için mutlu bir son vardır. Ancak bu sonların, her zaman bir kitabın son sayfasını takip ettiğini ya da herkesin sonsuza dek mutlu sonu bulmasının kesin olduğunu düşünmüyorum. Mutlu sonlar, elde edilebilir ama onları elde tutmak zordur. Mutlu sonlar, geceden kaçmak isteyen rüyalardır. Onlar kanatlı hazinelerdir. Sürekli peşine düşülmesi gereken delişmen, vahşi, pervasız şeylerdir, yoksa mutlaka kaçıp giderler.” “Bir kitap olsaydı, sayfalarının yavaşça yırtıldığını hissederdi.” “Gerçek asla olmasını istediğin gibi olmaz, Küçük Tilki.” “Canım yanıyor, Jacks.” “Biliyorum aşkım. Seni güvenli bir yere götüreceğim.” “Eskiden aşkı ev gibi düşünürdü. Bir kez inşa edildi mi, insan sonsuza dek orada yaşamak zorundaydı. Oysa şimdi aşkın sürekli yeni düşmanların ortaya çıktığı ve bitmeyen çatışmaların yaşandığı bir savaşa benzeyip benzemediğini düşünüyordu. Aşkta kazanmak, bir savaşta başarı elde etmekten çok, mücadeleye devam etmekle, sevdiğiniz kişiyi uğrunda tekrar tekrar ölmeye razı olduğunuz kişi olarak seçmekle ilgiliydi.” “O anda sözcüklerin ne kadar mahrem olabildiğini, sadece bir kez, sadece bir kişi için söylenebileceğini, varlığından haberdar olduğunuz anda bir an gibi kaybolup yok olacaklarını ve bir daha asla duyulamayacaklarını farketti.” “Eğer iki kişi birbirini gerçekten seviyorsa ve bu aşk için savaşmaya razılarsa, birbirleri için her gün mücadele etmeye varlarsa, o zaman neyle karşı karşıya olduklarının bir önemi yoktu. Aşk için mücadele etmekten vazgeçmedikleri sürece her zaman aşk kazanırdı.” Puanım: 10/10

lilithy 2 years ago

Mutlu Prens

Oscar Wilde

44 Gönderi

Spoiler içeriyor - 26.03.2024 - Oscar Wilde, İrlandalı bir şair ve oyun yazarıdır. 19. yüzyıl sonunda ortaya çıkan “sanat için sanat” anlayışını savunmuştur. Bu kitapla birlikte Oscar Wilde’nin kalemiyle tanıştım. Ve gerçekten çok iyi bir başlangıç olduğunu düşünüyorum, yazım dilini çok beğendim.…devamı- 26.03.2024 - Oscar Wilde, İrlandalı bir şair ve oyun yazarıdır. 19. yüzyıl sonunda ortaya çıkan “sanat için sanat” anlayışını savunmuştur. Bu kitapla birlikte Oscar Wilde’nin kalemiyle tanıştım. Ve gerçekten çok iyi bir başlangıç olduğunu düşünüyorum, yazım dilini çok beğendim. 1888’de yayımlanan bu kitabını oğlu için yazdığı düşünülse de, Oscar Wilde hedef kitlesinin “yediden yetmişe çocuk ruhlu insanlar, şaşırma ve sevinme gibi çocuksu yetilerini koruyanlar” olduğunu açıklamıştır. Kitap içerisinde Mutlu Prens, Harika Fişek, Bencil Dev, Bülbül ve Gül, Vefalı Dost olmak üzere 5 adet masal var. Bu masallarda bencilliği, kibri ve duyarsızlığı gözler önüne sermiştir. Kitapta değinilen noktaları, verilen mesajları ve karakterleri çok beğendim. Bir oturuşta bitecek bir kitap olduğu için de herkese tavsiye ederim. En beğendiğim masal ise Mutlu Prens oldu. Kırlangıçla olan bağı, Kırlangıç öldüğünde Mutlu Prens’in kalbinin çat diye ortadan ikiye ayrılması.. Daha sonra Şehir Meclisi üyeleri heykele bakıp beğenmediklerinde ve Mutlu Prens heykelini indirmeye karar verdiklerinde, dökümevindeki ustabaşı Mutlu Prens’in kalbini eritemediğini söyleyip Kırlangıç’ın ölü bedeninin üzerine atıyor. Daha sonra Tanrı, meleklerden şehirdeki en değerli iki şeyi getirmelerini istiyor. Melekler de ona Mutlu Prens’in kurşun kalbini ve ölü kırlangıcı götürüyor. Tanrı, doğru olanı seçtiğini söylüyor. Ve diyor ki, “Çünkü Cennet bahçemde bu küçük kuş sonsuza kadar şakıyacak, altın şehrimde de Mutlu Prens beni övecek.” Gerçekten çok güzeldi. “Ben canlıyken ve yüreğim insan yüreğiyken,” diye cevap verdi heykel, “gözyaşlarının ne işe yaradığını bilmezdim çünkü üzüntünün girmesine izin verilmeyen Kaygısızlık Sarayı’nda yaşardım. Gündüzleri arkadaşlarımla bahçede oyun oynardım, akşamsa Büyük Salon’da dansın başını çekerdim. Bahçenin etrafında çok gösterişli bir duvar vardı fakat hiçbir zaman o duvarın gerisinde ne olduğunu merak etmedim, çevremdeki her şey o kadar güzeldi ki. Saraydakiler Mutlu Prens derlerdi bana, gerçekten de mutluydum ve öyle öldüm. Sonra da, ben öldükten sonra heykelimi buraya, böyle yükseğe diktiler; şehrimin bütün çirkinliğini, şehrimdeki bütün yoksulluğu görebileyim diye ve kalbim kurşundan da olsa ağlamamak elimden gelmiyor.” “Sevgili küçük Kırlangıç,” dedi Prens, “bana akla hayale sığmaz şeyler anlatıyorsun ama erkeklerle kadınların çektikleri acılardan daha akla hayale sığmaz bir şey yoktur. Yoksulluktan daha büyük bir sır yoktur. Uç kendimin üzerinde, küçük Kırlangıç, uç da bana orada neler gördüğünü anlat.” Bunun üzerine Kırlangıç büyük kentin üzerinde uçtu, zenginlerin güzel evlerinde eğlendiklerini, dilencilerin kapılarda bekleştiklerini gördü. Karanlık yollara uçup, bitkin yüzleriyle zifiri sokaklara bakan aç çocukları gördü. Bir köprünün kemeri altında iki oğlan çocuğu birazcık ısınabilmek için koyun koyuna yatmışlardı. “Nasıl da açız!” dediler. “Burada yatmak yasak!” diye bağırdı gece bekçisi, kalkıp yağmura çıktılar. “Garip şey, içim sımsıcak, oysa hava ne kadar soğuk.” dedi Kırlangıç. “İyi bir davranışta bulundun da ondan.” dedi Prens. “Nereyi seversen orası senin dünyandır.” “Sevda ölümsüzdür. Ay gibidir, sonsuza dek yaşar.” “Aşk, en bilge Felsefe’den daha bilge, en güçlü Güç’ten daha güçlüdür.” “Ne laf dinlemez çocuklar bunlar!” diye haykırdı yaşlı Su Sıçanı. “Suda boğulmayı hakettiler doğrusu.” “Hiç öyle şey olur mu!” diye cevap verdi Ördek. “Zamanla öğrenecekler; anne babaların, çocuklarına karşı çok sabırlı davranmaları gerekir.” “Doğrusunu isterseniz, bence bu dünyada vefalı bir dost kadar soylu ve az bulunan bir şey yoktur.” Puanım: 10/10

lilithy 2 years ago

Kürk Mantolu Madonna

Sabahattin Ali

7 Gönderi

Spoiler içeriyor - 24.01.2024 - 28.01.2024 - Uzun süredir kitaplığımda duran bir kitaptı. Hem burada gördüğüm yorumlar hem de içimdeki bir his beni bu kitabı okumaya itti. Başlangıçta ne olduğunu çok anlayamadım, okumaya devam ettikçe kendine çekti. Raif, fazla içe kapanık ve…devamı- 24.01.2024 - 28.01.2024 - Uzun süredir kitaplığımda duran bir kitaptı. Hem burada gördüğüm yorumlar hem de içimdeki bir his beni bu kitabı okumaya itti. Başlangıçta ne olduğunu çok anlayamadım, okumaya devam ettikçe kendine çekti. Raif, fazla içe kapanık ve sakin bir karakter. Bu sakinliğinin arkasında bir aşk mevzusu olduğunu hissettim ama böyle bir aşk hikayesi aklıma gelmemişti. Maria ile aralarındaki dostluk ilişkisi, zamanla bağlılığa ve aşka dönüştü, bunu okumak keyifliydi. Özellikle Maria’nın da Raif’e aşık olduğunu anladığımız bölümler çok duygusaldı. Sonuna gelirsek böyle bir son beklemiyordum, gerçekten çok şaşırttı. Maria’nın hamileliğini gizlemesi ve bebeğine kürtaj yaptırtmak istememesi, bebeği uğruna sağlığını riske atması naif detaylardı. Raif adına üzüldüm gerçekten, yıllarca cevap alamadığı için Maria’yı suçlayıp tüm sorumluluğu ona yıkmıştı ama aslında onun da masum olduğunu farketmesi, gerçekten Dünya onun için katlanması zor bir yer olmuştu, bunu doğal karşılıyorum. Kitabın sonu için ise açıkçası Raif’in kızının peşinden gidip onda Maria’yı yaşatmasını ümit ederdim ama her kitabın kaderi bizim kafamızdakinden farklı olabilir tabii ki. Okumaktan keyif aldım ve 4 gün içerisinde bitti. “Bilhassa tahammül edemediğim bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu… Neden? Niçin daima biz kaçacağız ve siz kovalayacaksınız?.. Niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin siz yalvarışlarınızda bile bir tahakküm [zorbalık], bizim reddedişlerimizde bile bir âciz bulunacak?” “Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben Dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirdim.” “Asıl mühim olan, iki insanın birbirini bulması bu derecede güç olan şu Dünyada, bu nadir saadete ermekti.” “Bir insan bir insana herhalde yeterdi.” “Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana Dünyada başka türlü hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.” “Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için sana âşık olmadığımı zannediyormuşum… Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar… Ama şimdi inanıyorum… Sen beni inandırdın… Seni seviyorum… Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum…” Puanım: 7/10

lilithy 2 years ago

Kırık Bir Kalp

Stephanie Garber

2 Gönderi

- 22.03.2024 - 23.03.2024 - Kitabı insanların önerisiyle keşfettim, bana kalırsa ciltli tasarlanmış olan kapakları çok daha mükemmel, ülkemizde de o kapakla satılmasını isterdim. Bu kitap sanırım fantastik dünyaya attığım en büyük adımlardan biri olacak çünkü çok beğendim. Çocukluğumdan beri…devamı- 22.03.2024 - 23.03.2024 - Kitabı insanların önerisiyle keşfettim, bana kalırsa ciltli tasarlanmış olan kapakları çok daha mükemmel, ülkemizde de o kapakla satılmasını isterdim. Bu kitap sanırım fantastik dünyaya attığım en büyük adımlardan biri olacak çünkü çok beğendim. Çocukluğumdan beri sihir, cadı, peri masalları gibi kavramlara hep ilgim vardı ama bunu genelde filmlerde arardım. Şimdi daha da iyi tanıdığım bu dünya beni kendi içine çekti. 2 günde soluksuz bitirdiğim için kendimi boşluğa düşmüş gibi hissedeceğim. Sanırım uzun süredir beni bu kadar heyecanlandıran, bir sonraki sayfayı hafif heyecandan kaynaklı el titremelerimle açtığım bir kitap okumamıştım. “Efsanelere göre Kupa Prensi sevemezdi. Çünkü kalbi çok uzun zaman önce atmayı bırakmıştı. Sadece bir kişi kalbinin yeniden atmasını sağlayabilirdi: Onun tek gerçek aşkı. Öpücüğünün, tek zaafı olan gerçek aşkı dışındaki herkes için ölümcül olduğu ve gerçek aşkını ararken cesetlerden yol yaptığı söyleniyordu.” Böyle bir Kupa Prensimiz var, bir de gül pembesi - sarı saçlı kızımız Evangeline. Ben başrol karakterleri çok sevdim ama gerçekten ben Evangeline olsaydım herhalde panik ataklar yaşardım çünkü böylesi karmaşık ilişkilerin olduğu bir evrende kime güveneceğini seçmek cidden zor. Jacks, ah ah sen beni hep şaşırttın. Kitap boyunca hep Jacks’ın savunmasız ve masum, çocuk yanını bulmayı bekledim. Ama Kupa Prensimiz, sandığımız kadar kolay biri değil anlaşılan. Yazarın Carnaval serisi varmış, sanırım içinde Jack’de bulunuyormuş. O seriyi de en kısa sürede alıp okumak istiyorum. Bu serinin de 2. kitabını okuyacağım. “Bütün hikayeler hem gerçeklerden hem yalanlardan oluşur. Önemli olan onlara nasıl inandığımızdır.” “Kahramanların mutlu sonları olmaz. Onlar mutlu sonları başkalarına verirler.” “Uzun zamandır umudu bir sabun köpüğü kadar narindi ve hâlâ umudunun parçalanıp yok olmasından korkuyordu.” “Çocukken o oyunu oynadın mı hiç? Hani sandalyelerden bir çember oluşturulur ve müzik sesi kesilince oturacak bir sandalye kapman gerekir? Ama hiçbir zaman herkese yetecek kadar sandalye olmadığı için bir kişi çemberde kendine sandalye bulamaz ve sonra oyundan atılır. İşte ben kendimi öyle hissediyorum… Sandalye kapma şansını kaçırmışım da oyundan atılmışım gibi.” “Yanlış ve doğru kişinin bakış açısıyla ilgilidir.” “Kalp kırıklığı zamanla iyileşmez, sadece büyür ve iltihaplanır.” Puanım: 9/10

lilithy 2 years ago

Taaşşuk-I Talat ve Fitnat

Şemseddin Sami

53 Gönderi

Spoiler içeriyor - 19.03.2024 - Türk Edebiyatı Klasiklerinde Siyah Gözler’den sonra okuduğum 2. kitap oldu ve gerçekten çok çok beğendim. Taaşşuk-I Talat ve Fitnat, edebiyatımızın ilk romanı olarak bilinir ve 1873 yılında yayınlanmıştır. Şemsettin Sami, o dönemin kadın ve erkek ilişkilerini, görücü…devamı- 19.03.2024 - Türk Edebiyatı Klasiklerinde Siyah Gözler’den sonra okuduğum 2. kitap oldu ve gerçekten çok çok beğendim. Taaşşuk-I Talat ve Fitnat, edebiyatımızın ilk romanı olarak bilinir ve 1873 yılında yayınlanmıştır. Şemsettin Sami, o dönemin kadın ve erkek ilişkilerini, görücü usülüyle yapılan evliliklerin yanlışlıklarını ele alır ve kitabın ana konusu olan Talat ve Fitnat’ın trajik aşk hikayesini anlatmıştır. Bence dönemine göre çok iyi yazılmış bir eser çünkü günümüzde hala görücü usülü evlilikler yapılırken, ataerkil sistemin sonucu olarak evlilikte kadınlar daha sık aşağılanırken, Şemsettin Sami bunu 1873 yılında bile gözler önüne sermiştir. Konu ise oldukça derindi, bir erkek var ki adı Talat, çok efendi bir çocuk. Annesi ve babasının aşk hikayesi de beni çok derinden etkiledi, kısaca bahsedecek olursam mektepte tanışan iki çocuklardı ve sürekli birlikte ders çalışıyorlardı, tabii büyüdüklerinde birbirlerini sevdiklerini anladılar ama o dönemde anneyi yani Saliha’yı başka bir adamla evlendirmek istediler, bu durumun karşısında Saliha ve Rıfat kendi aralarında minik bir anlaşma yaparak birbirleriyle evlenemezlerse canlarına kıyacaklarına dair söz verdiler, bir şekilde ailelerini ikna edip evlendiler, gerçekten aşkları çok tatlıydı. Konuya tekrar dönersek, Talat evden işe işten eve giden, efendi bir delikanlı. Bir de Hacı Baba’nın üvey kızı Fitnat var, yıllar boyunca evden dışarı çıkmasına izin verilmemiş, kendini dikiş nakışa adamış bir kız. Talat’ı pencereden görüp aşık oluyor, ne şans ki Talat’da onu şans eseri görüp aşık oluyor ama birbirlerinden haberleri yok. Gel zaman git zaman bu aşk alevlendikçe Talat çareyi Fitnat’ın evine dikiş nakış öğrenmek için gönderilmiş bir kız kılığında girmekte buluyor ve kendisini Ragıbe Hanım olarak tanıtarak Fitnat’ın dostu oluyor. Kendini Talat’ın kız kardeşi olarak tanıtmayı da ihmal etmiyor. Fitnat sırf sevdiği adamın kız kardeşi diye Ragıbe’yi de kendi canından çok seviyor, gel zaman git zaman böyle geçiyor. Sonra bir gün, Fitnat’ı zengin bir adam olan Ali Bey’e vermeye karar veriyorlar. Ali Bey’in de kendi içinde dramatik bir öyküsü var, eşini bir inat uğruna boşuyor. Boşadıktan sonra çok pişman oluyor ama kaynanası bu pişmanlıktan eşine bahsetmediği için eşinin bundan hiç haberi olmuyor, eşi yeniden evleniyor. Yıllar sonra bunu öğrenince kederden hastalanıp ölüyor ve Ali Bey kendini bundan çok sorumlu tutuyor. On yedi yıl boyunca kimseyle evlenmeden, ölen eşinin pişmanlığıyla yaşıyor. Sonra ona Fitnat’ın huylarından bahsediyorlar ve eşine benzediğini düşünerek kabul ediyor. Fitnat, tüm bu evlilik olaylarını duyunca bayılıyor, kötüleşiyor, Ragıbe Hanım’a bundan bahsediyor ve bunu duymaya dayanamayan Talat her şeyi anlatıyor, bir şekilde durumu kavrayan Fitnat babasına durumu anlatsa da kimse kabullenmiyor, herkes “kız nazı” olduğunu zannediyor. Bu süreçte Talat’la mektuplaşmaya başlıyorlar. Tam babasını ikna edebildiğini zannederken bir gün yazlık konağa gidiyoruz yalanıyla kendi düğününe götürüyorlar Fitnat’ı. Orada Ali bey vuruluyor Fitnat’a çünkü aynı eşi gibi, güzelliği de çok benziyor. Günden güne kötüleşen Fitnat, Ali Bey’in suratına bir kez bile bakmıyor, hep Talat’ı sayıklıyor, durumu anlayan Ali Bey gidip soruyor ve Fitnat onu sadece ağabeyi, babası gibi sevdiğini söylüyor, Ali Bey temas ederek bağ kurmaya çalışırken Fitnat’ın geri çekilmesiyle Fitnat’ın annesinin hediyesi olan boynundaki muska kopuyor ve Ali Bey’in elinde kalıyor, o anki korkuyla Ali Bey gidiyor, Fitnat arkasından kapıyı kilitliyor. Ali Bey, elinde kalan muskayı farkedince içini açıp okuyor ki, meğerse bu Fitnat’ın annesinin ona yazdığı bir mektupmuş. Babasını hiç bilmediğini ama 18 yaşına basınca bu mektubu dadısının ona söyleyeceğini yazmış, “Baban beni bir inat uğruna boşadı, ben de o sırada sana hamileydim, bu yüzden ona söyleyemedim, seni doğurdum ve başkasıyla evlendim. Eğer babanı bulmak istersen, evi Üsküdar’dadır, adı Ali Bey’dir.” gibi bir metin yazıyor ve o an öğreniyoruz ki evlendiği adam Ali Bey, babasıymış. Bunu öğrenen Ali Bey, feryat figan kızının odasına gidiyor ama kapı açılmayınca kapıyı kırıyor, bir bakıyor ki Fitnat canına kıymış. Kadın kılığında ziyarete gelen Talat da onu o halde görünce, hem önceden yakalandığı sıtmanın etkisiyle hem de aşığının ölümünün etkisiyle orada can veriyor. Bunlardan sonra Ali Bey’de psikoz geçiriyor ve günlerini cinnetleri arttıkça odasında kapalı geçiriyor ve bir gün ölüyor. Talat’ın annesi ağlamaktan iki gözünü kaybediyor. Böyle trajik bir hikayeydi ama her şey o kadar güzel bağlanmıştı ki ne olacağını çok tahmin edemiyorsunuz. Ve benim yazarla ilgili en beğendiğim şey, günümüzde bile kadına psikolojik şiddeti engelleyemezken, yazarın 1873 yılında buna yönelik toplumsal mesajlar yazabilmesi oldu. “Bizi hiç insan yerine koymazlar. Babalarımız, istedikleri adama bizi hediye verircesine verirler. O adamların huyuna suyuna hiç bakmazlar. Biz o adamlarla geçinebilecek miyiz, orasını hiç düşünmezler.” “Hem sevmek hem de sevdiğin kişi tarafından sevilmek! Dünyada bundan iyi bir şey yoktur.” “Gönül öyle bir müftüdür ki istemediği şey için kolay kolay fetva vermez.” “Sevdadan olmadık şey yok bu dünyada.” “On senelik bir sevda, bir saat içinde gönülden çıksın! Ne bir saati… Bin yılda da çıkmaz. Sevilen insan unutulsun! Ah, imkânsız şeyler.” “Ah biçare kadınlar, neler çekermiş! Biz erkekler onları kukla değerinde kullanıyoruz. Yolda serbest ve rahat yürümelerine mani oluyoruz. Bu ne rezalet! Ne küstahlık! Bir erkek tanımadığı bir başka erkeğe rastlasa yüzüne bakmaz, söz söylemez. Lakin tanımadığı ve daha önce görmediği bir kadına rastladığı anda gülerek yüzüne bakmaya, söz söylemeye başlar ve kovsalar bile yanından ayrılmaz. Demek oluyor ki biz, kadınları insan sırasına koymuyoruz. Kendimizi eğlendirmek için onların ruhunu sıkıyoruz.” “Âşık olan, sevdiğiyle biraz yakınlığı bulunan kişileri bile, velev ki dünyanın en kötü insanları olsunlar, severler.” “Çünkü insanın bir derdi olduğunda sanki dermanını, çaresini bulacakmış gibi kime rastlarsa anlatmak ister. Anlatacak insan bulmadığı takdirde de kendi kendine yahut taşlara, duvarlara anlatmaya mecbur olur.” Puanım: 10/10

lilithy 2 years ago

Beni Asla Bırakma

Kazuo Ishiguro

28 Gönderi

- 12.03.2024 - 14.03.2024 - Çok sevdiğim bir Youtuber olan Ecmel Soylu’nun tavsiyesiyle keşfettim bu kitabı. Öncelikle anlatımını beğendim, çok sade ve anlaşılır bir anlatımı var yazarın. Bir günde 150 küsür sayfa kadar okuttu kendini. Konusu, Hailsham adında bir yatılı…devamı

lilithy 2 years ago

20th Century Girl

Woo-ri Bang

111 Gönderi

- 10.03.2024 - Film çok tatlı bir filmdi. Filmdeki arkadaşlık ilişkileri, mekanlar çok pozitifti. Konusuna gelirsek, bir kızın kalp hastası olan yakın arkadaşına sevdiği çocuğu ayarlamaya çalışmasıyla başlıyor. Kalp hastası olan kız, ameliyat olmak için Amerika’ya gidiyor, Bo-Ra ise sevdiği…devamı