2026 (102. Film) Ünlü yönetmen Michael Haneke imzalı 1997 yapımı "Funny Games" filmi. Bu filmden 10 yıl sonra Haneke filmi Hollywood için daha iyi oyuncularla ve aynı isimle yeniden çekmiş olsa da ben bugün ilk çıkan Avusturya yapımı olan halini…devamı2026 (102. Film)
Ünlü yönetmen Michael Haneke imzalı 1997 yapımı "Funny Games" filmi. Bu filmden 10 yıl sonra Haneke filmi Hollywood için daha iyi oyuncularla ve aynı isimle yeniden çekmiş olsa da ben bugün ilk çıkan Avusturya yapımı olan halini inceleyeceğim. Film; tatile çıkan Anna, Georg ve oğullarının iki psikopat tarafından alıkonularak işkence görmelerini konu ediniyor.
Filmi genel hatlarıyla her ne kadar beğensem de doğrusu film yine de beklentimin altında kaldı. Uzun zamandır listemde olan bir yapımdı. Özellikle filmin ilk yarısını çok beğendim ki bu da yıllardır listemde olmasının da oluşturduğu etki ile beklentimi iyice arttırdı. Ancak filmin ikinci yarısı beni hiç tatmin etmedi. Paul karakterinin filmde birkaç defa izleyici ile göz göze gelmesi ve bizlerin de bir yerlerden onları izlediğimizi bildiğini hissettirmesi güzel bir detaydı. 1-2 sahnede sabit kamera karşısında karakterlerin donuk halde kalması başta hoşuma gitmişti ancak filmin ikinci yarısında bu süre 5 dakikaya çıkınca açıkçası benim adıma bu güzel detay önemini yitirdi. Evet filmin izleyiciyi kendi içine çekmesi güzel. Fakat sonuçta film izliyoruz ve bu sürenin 5 dakika olması bir noktada "İllallah" dedirtiyor:) Karakterlerin psikopatlığı da filmin ilk yarısında kan donduracak cinstendi ama devamında her şey basitleşti.
Özgün bir yapım. Yer yer izleyiciyi rahatsız etmeyi de ihmal etmiyor. Ancak maalesef ki filmin ikinci yarısından ötürü film ağzımda çok yükseleceğim bir tat bırakmadı. İzlenilebilir.
6.9/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Filmde ailenin babası Georg’u canlandıran Avusturyalı aktör Ulrich Mühe, 2006 yılında başrolünde oynadığı "Başkalarının Hayatı" (The Lives of Others) filmiyle "En İyi Yabancı Dilde Film" Oscar'ını kazandıktan çok kısa bir süre sonra, 22 Temmuz 2007'de henüz 53 yaşındayken mide kanseri nedeniyle hayatını kaybetmiştir.
2- Filmde anne Anna rolünü canlandıran usta aktris Susanne Lothar, gerçek hayatta da eşi olan Ulrich Mühe’nin 2007’deki erken vefatının ardından derin bir yalnızlığa bürünmüştür. Başarılı kariyerine The Reader ve The White Ribbon gibi başyapıtlarla devam eden oyuncu, 25 Temmuz 2012'de, tam da eşinin vefat yıldönümünden 3 gün sonra, 51 yaşındayken vefat etmiştir. Ailesinin isteği üzerine ölüm sebebi kamuoyuna açıklanmamıştır.
3- Filmde o iki psikopattan şişman olan Peter karakterini canlandıran Frank Giering, 23 Haziran 2010'da henüz 38 yaşındayken akut pankreatit nedeniyle hayatını kaybetti.
4- Filmin başında iki psikopatın eve girmek için kullandığı o "komşudan yumurta isteme" bahanesi, Haneke’nin burjuva kibarlığını ve nezaket kurallarını bir şiddet silahına dönüştürme yöntemidir.
5- Paul karakterinin doğrudan kameraya bakarak izleyiciye göz kırparak konuşması, sinema tarihinde izleyicinin bir "şiddet röntgenleyicisi" olduğunu hatırlatan en radikal dördüncü duvar yıkımlarından biridir.
6- Filmin ikinci yarısında Anna’nın av tüfeğiyle Peter’ı vurmasının ardından Paul’un bir televizyon kumandası alıp filmi kelimenin tam anlamıyla geriye sarması, Haneke'nin izleyiciye "Size mutlu son veya intikam hazzı vermeyeceğim" deme şeklidir.
7- Film boyunca insanları şoke eden o kadar çok vahşet yaşanmasına rağmen, Haneke kamerayı doğrudan kesme ve vurma anlarına tutmaz; şiddet eylemleri hep kadraj dışında gerçekleşir ve izleyiciye sadece sonuçları izletilir.
8- Filmde acı çeken anne-baba karakterlerini (Anna ve Georg) canlandıran Susanne Lothar ve Ulrich Mühe, gerçek hayatta da evli bir çiftti. Bu durum sahnelerdeki o acı ve çaresizlik kimyasını kat kat artırmıştır.
9- Michael Haneke, 2007 yılında filmin Hollywood versiyonunu (Naomi Watts ve Tim Roth ile) çekerken senaryoyu değiştirmemiş, mekanların ölçüsünden kamera açılarına kadar her şeyi 1997 yapımı bu orijinal filmle birebir aynı tutmuştur.
10- Susanne Lothar, filmin o kesintisiz ağlama ve işkence sahnelerinin çekimleri sırasında psikolojik olarak o kadar zorlanmıştır ki, çekim aralarında saatlerce setten uzaklaşıp yalnız kalmak zorunda kalmıştır.
11- Film 1997 Cannes Film Festivali'nde gösterildiğinde, salondaki eleştirmenlerin ve seyircilerin bir kısmı filmin yarattığı o çiğ ve rahatsız edici atmosfer yüzünden salonu terk etmiş ve gösterim sonrasında büyük tartışmalar çıkmıştır.
12- İki psikopatın film boyunca lekesiz, jilet gibi beyaz tenis kıyafetleri ve eldivenler giymesi, yaptıkları vahşet ile sergiledikleri o "steril ve temiz" görüntü arasındaki tezatlığı vurgulamak için tasarlanmıştır.
13- Filmde klasik müzik seven burjuva ailenin arabasındaki huzurlu müzik, filmin hemen açılış jeneriğinde aniden giren kulak tırmalayıcı metal müzik tınılarıyla kesilir; bu da huzurun parçalanacağının ilk işaretidir.
14- Oğullarının cesedi başında bekledikleri 5 dakikalık sahne, hiç kesme yapılmadan tek bir sabit kamerayla çekilmiştir ve oyuncular o süreyi canlı olarak oynamıştır.
15- İki psikopatın birbirlerine film boyunca "Tom ve Jerry", "Beavis ve Butt-Head" veya "Paul ve Peter" diye hitap etmesi, onların kendi kimliklerini bile birer popüler kültür oyununa dönüştürdüklerini gösterir.
16- Michael Haneke bu filmi bir "korku/gerilim" filmi olarak değil; Hollywood’un şiddeti bir eğlence ve tüketim nesnesi haline getirmesine karşı çekilmiş sert bir medya eleştirisi olarak tanımlar.
17- Film, Avusturya Film Enstitüsü’nün kısıtlı desteğiyle, tamamen tek bir göl evi ve çevresindeki kısıtlı set imkanlarıyla çekilmiş en düşük bütçeli kült yapımlardan biridir.
18- Filmin başında ve sonunda görülen o pürüzsüz yelkenli tekne sahneleri, burjuva sınıfının o dışarıdan kusursuz görünen ama aslında her an kırılgan olan steril dünyasını simgeler.
19- Paul rolündeki genç aktör Arno Frisch, o donuk ve tiran bakışlarıyla sinema tarihinin en unutulmaz, duygusuz psikopat performanslarından birine imza atmıştır.
20- Filmin finalinde teknedeki bıçak detayının kullanılış biçimi, senaryonun o kaçınılmaz ve döngüsel kedi-fare oyununu bir sonraki kurbana taşıma yöntemidir.
21- Görüntü yönetmeni Jürgen Jürges, ev içindeki sahnelerde kamerayı kasten karakterlerin göz hizasından biraz daha aşağıya koyarak izleyicideki o klostrofobik sıkışmışlık hissini artırmıştır.
22- Susanne Lothar, filmin ikinci yarısında soyunmak zorunda kaldığı sahnelerde Haneke’den "bunu bir erotizm olarak değil, tamamen bir aşağılama ve çaresizlik aracı olarak" çekmesini istemiş ve sahne o çiğlikle çekilmiştir.
23- 2007 Amerikan versiyonuna kıyasla 1997 yapımı bu orijinal versiyon, oyuncuların o tanınmamış yüzleri ve çiğ Almanca aksanları sayesinde izleyiciye çok daha belgeselvari ve pürüzsüz bir gerçekçilik hissi sunar.
24- Michael Haneke, filmin çekimlerinde gerçekçilik hissini maksimuma çıkarmak amacıyla oyuncuların makyajlarında yapay kan oranını en alt seviyede tutmuş ve fiziksel şiddetin kendisinden ziyade psikolojik baskıya odaklanmıştır.
25- Film, Uluslararası Eleştirmenler Haftası ve çeşitli Avrupa film festivallerinde "En İyi Yönetmen" ve "En İyi Senaryo" dallarında adaylıklar elde etmiştir.
26- Çekimler boyunca yönetmen Haneke, oyuncuların sahnelerdeki doğallığını korumak adına set ortamına ziyaretçi kabul etmemiş ve kapalı set usulü çalışmıştır.
27- Filmin kurgu süreci, o sabit kamera sahnelerinin ve diyalog aralarındaki dondurucu duraksamaların ritmini ayarlamak adına tam 3 ay sürmüştür.
28-Film, Avrupa Bağımsız Sinema Arşivleri tarafından 90'lı yılların en sarsıcı ve özgün psikolojik gerilim yapımlarından biri olarak tescillenmiştir.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
2026 (102. Film) Ünlü yönetmen Michael Haneke imzalı 1997 yapımı "Funny Games" filmi. Bu filmden 10 yıl sonra Haneke filmi Hollywood için daha iyi oyuncularla ve aynı isimle yeniden çekmiş olsa da ben bugün ilk çıkan Avusturya yapımı olan halini…devamı
2026 (101. Film) Dalyanın ardından kaldığım yerden devam ediyorum. Ruby, barınakta yaşayan bir köpektir. Defalarca kez farklı ailelere verilse de gerek fazla enerjik olması gerekse yaşadığı uyum probleminden kaynaklı her seferinde yolu tekrardan barınağa düşmüş bir köpektir. Dan ise hayali…devamı2026 (101. Film)
Dalyanın ardından kaldığım yerden devam ediyorum. Ruby, barınakta yaşayan bir köpektir. Defalarca kez farklı ailelere verilse de gerek fazla enerjik olması gerekse yaşadığı uyum probleminden kaynaklı her seferinde yolu tekrardan barınağa düşmüş bir köpektir. Dan ise hayali K-9 birimine katılmak olan genç bir polistir. Günün sonunda ikilinin kaderleri beraber çizilecek ve mutlu bir maceraya atılacaklardır.
Filmin oyuncu kadrosu ile başlamam gerekirse "The Flash" dizisiyle ünlenen Grant Gustin haricinde filmin pek tanıdık oyunculardan oluşan bir kadrosu yok. Genelde bu tarz filmler oyuncuların kendilerini yeni yeni gösterdiği yapımlar olur, o yüzden bu bir eksi değil ki zaten herkes rolünü gayette iyi oynamış. A Dog's Way Home filminde yine barınakta çalışan kadın rolünde olan Camille Sullivan bu filmde de yine barınak görevlisi olarak karşımıza çıkıyor. Filmde ki karakterlerin hiçbirinin içerisinde bir gram kötülük olmaması belki de filmde en içime sinen noktaydı. Melissa'nın Dan'in iyi veya kötü yaşanan her şeyde yanında olması "her başarılı erkeğin arkasında bir kadın vardır." tezini doğrular nitelikteydi. Son 5-10 dakikaya kadar açıkçası her ne kadar filmi beğensem de 7+ bir puan vermeyi düşünmüyordum. Ancak o son sahne açıkçası beni yerle bir etti:) bu filmden hiç bu tarz şoke edecek bir sahne beklemiyordum. Gözleri dolduran bir sahneydi. Sırf o duygusallığı yaşamak için bile izlenilir.
Aile ile birlikte izlenebilecek bir film arayışınız varsa o film bu film. Mutlaka ama mutlaka izleyin. Temiz duygularla, kafanızı çokta yormadan çok uzun olmayan süresiyle kesinlikle bir şansı hak ediyor. Şimdiden keyifli seyirler.
7.2/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, 2011 yılında Rhode Island Eyalet Polisi K-9 birimine katılan ve eyalet tarihinin barınaktan kurtarılarak resmi K-9 polisi yapılan ilk köpeği olan gerçek Avustralya Çoban Köpeği kırması Ruby ve komiser Dan O'Neil'ın tamamen gerçek hayat hikayesinden uyarlanmıştır.
2- Filmde Dan O'Neil karakterini canlandıran ünlü aktör Grant Gustin, sekiz sezon boyunca başrolünü oynadığı dünyaca ünlü The Flash dizisinin çekimlerine verilen kısa bir arada, o aksiyon yorgunluğunu atmak ve bu sıcak gerçek hikayede yer alabilmek için teklifi tereddütsüz kabul etmiştir.
3- Filmde Ruby karakterine hayat veren Bear adlı sevimli köpek, tıpkı gerçek hayattaki Ruby gibi çekimlerden önce gerçek bir hayvan barınağında uyutulma tehlikesiyle karşı karşıya kalan gerçek bir barınak köpeğidir.
4- Filmin finalindeki o kilit kırılma noktası tamamen gerçektir; gerçek Ruby, 2017 yılında kaybolan bir genci arama operasyonunda o çocuğu ormanda bilinci kapalı halde bulmuş ve o çocuk, yıllar önce Ruby'yi barınakta öldürülmekten kurtaran Patricia Inman adlı kadının özbeöz oğludur.
5- Gerçek K-9 polisi Dan O'Neil ve kurtarma köpeği Ruby, bu mucizevi kurtarma operasyonunun ardından Amerikan İnsani Derneği tarafından 2018 yılında tüm Amerika Birleşik Devletleri çapında "Yılın Kahraman Arama Kurtarma Köpeği" ödülüne layık görülmüştür.
6- Grant Gustin, filmde hiperaktivite ve dikkat eksikliği olan Dan karakterini canlandırırken, köpek eğitmenleriyle tam iki ay boyunca kampa girmiş ve gerçek hayatta da K-9 polislerinin köpeklerine komut verirken kullandığı beden dilini ve ıslık tekniklerini birebir öğrenmiştir.
7- Filmde barınak görevlisi Pat Inman rolünü canlandıran usta aktris Camille Sullivan, 2019 yapımı A Dog's Way Home filminden sonra kariyerinde ikinci kez bir hayvan barınağı çalışanını canlandırarak bu türdeki projelerin aranan ismi olmuştur.
8- Filmde Ruby'yi canlandıran köpek Bear, o kadar hiperaktif ve yerinde duramayan bir yapıya sahipti ki, prodüksiyon ekibi sahnelerin aksamadan çekilebilmesi için Bear'ın birebir ikizi gibi duran ve biraz daha sakin olan Mayday adlı ikinci bir kurtarma köpeğini yedek oyuncu olarak sette hazır bulundurmuştur.
9- Çekimler tamamlandıktan sonra, filmde Ruby'yi oynayan o iki kurtarma köpeği (Bear ve Mayday) barınağa geri gönderilmemiş; filmin profesyonel köpek eğitmeni olan Kat Lawson ve set ekibi tarafından resmi olarak evlat edinilerek sıcak bir yuvaya kavuşturulmuştur.
10- Grant Gustin, filmde Dan O'Neil'ın eşi Melissa'yı oynayan aktris Kaylah Zander ile olan o ev ortamı sahnelerini çekerken, kendi öz eşiyle olan evlilik içi diyaloglarından ilham alarak sahneleri doğaçlamıştır.
11- Filmin yönetmen koltuğunda oturan Katt Shea, filmin o temiz ve sıcak tonunu bozmamak adına, senaryodaki bazı yapay çatışma ve kavga sahnelerini çekim aşamasında bilerek reddedip senaryodan çıkarttırmıştır.
12- Film, küresel yayın devi Netflix kütüphanesinde yayınlandığı ilk hafta dünya çapında tam 35 milyon saatten fazla izlenerek platformun en çok izlenen 1 numaralı içeriği olmayı başarmıştır.
13- Gerçek K-9 köpeği Ruby, Rhode Island polisinde tam 11 yıl boyunca aktif olarak görev yapmış, yüzlerce kayıp vakasının çözülmesini sağlamış ve 2022 yılında, yani filmin yayınlandığı yıl 14 yaşında yaşlılığa bağlı rahatsızlıklar nedeniyle hayatını kaybetmiştir.
14- Filmin çekimleri, gerçek hikayenin geçtiği Rhode Island eyaletinde değil; Kanada'nın Victoria ve Vancouver adalarındaki o doğal, yeşil ve ormanlık alanlarda kurulan özel setlerde gerçekleştirilmiştir.
15- Grant Gustin, filmin prömiyerinde verdiği dürüst röportajda, "Süper kahraman kostümü giyip dünyayı kurtardığım sahnelerden ziyade, bu filmde bir köpekle çamurun içinde koştuğum sahnelerde kendimi çok daha fazla kahraman hissettim" açıklamasında bulunmuştur.
16- Filmin ses tasarım ekibi, Ruby'nin havlama ve koklama seslerinin yapay durmaması için stüdyoda ses efekt kütüphaneleri kullanmak yerine, eğitmen köpek Bear'ın mikrofon önünde çimlerde koşarken çıkardığı canlı nefes seslerini kaydetmiştir.
17- Dan'in K-9 sınavlarına hazırlandığı ve engellerden atladığı o zorlu antrenman sahnelerinde kullanılan tüm engeller ve parkur tasarımları, Amerikan Polis Akademisi'nin K-9 birimlerinde kullanılan resmi ölçülerle birebir aynı imal edilmiştir.
18- Filmde Dan'in amiri Zarrella karakterini canlandıran usta aktör Scott Wolf, rolüne hazırlanırken gerçek K-9 birim amirleriyle mülakatlar yapmış ve o otoriter ama babacan komiser tavrını o mülakatlara dayanarak kurgulamıştır.
19- Film, Amerikan Aile Sinema Derneği (Dove Foundation) tarafından da onaylanmış ve film her yaş grubuna uygun en yüksek sertifika derecesini almıştır.
20- Gerçek hayatta Border Collie ve Avustralya Çoban Köpeği kırması olan Ruby, aşırı hiperaktif yapısı nedeniyle K-9 sınavlarına girmeden önce Dan O'Neil ile sadece 6 ayda imkansız görülen bir arama-kurtarma uyumunu yakalamıştır.
21- Filmin yönetmeni Katt Shea, köpek sahnelerinde CGI kullanmayı tamamen reddetmiş; tüm o hareketli, ev dağıtma ve koşu sahnelerini köpeğin doğal reaksiyonlarıyla canlı olarak çekmiştir.
2026 (100. Film) Sevgili @kendineflmkolik'in tavsiyesi üzerine bugün ele alacağım film yönetmen koltuğunda korku sinemasının yeni isimlerinden Curry Barker'ın olduğu "Obsession" filmi. Film hakkında konuşmaya başlamadan evvel iki sene üst üste uzun metrajlı filmlerde dalya yaptığım için çok mutluyum. Sizlerin…devamı2026 (100. Film)
Sevgili @kendineflmkolik'in tavsiyesi üzerine bugün ele alacağım film yönetmen koltuğunda korku sinemasının yeni isimlerinden Curry Barker'ın olduğu "Obsession" filmi. Film hakkında konuşmaya başlamadan evvel iki sene üst üste uzun metrajlı filmlerde dalya yaptığım için çok mutluyum. Sizlerin gönderilerime olan ilgisi İnşallah daha birçok filmi burada yorumlamam için bana motivasyon olmaya devam edecek. Filme gelirsem film yönetmen Curry Barker'ın ismini duyurduğu film diyebiliriz. Gerilim/korku türüne hizmet eden bir yapımın 7.9 ImdB puanı alması pek rastlanır bir durum değil. Peki film gerçekten de bu puanı hak ediyor mu?
Öncelikle filmin konusuna değinmem gerekirse "Obsession", Bear iş arkadaşı olan Nikki isimli kıza aşıktır. Ancak dürüstçe söyleme noktasında çekingen bir yapısı vardır. Bir gün girdiği bir hediyelik eşya dükkanında "tek dilek söğüdünü" görür ve dilek tutsam ne kaybederim mantığıyla o bir tanecik daldan medet umar. Bilmediği şey dileğinin gerçek olup kontrolden çıkacağıdır. Film, "saplantılı aşk" temasına farklı bir pencereden bakıyor ve güzel mantıklı da bir düşünce olmuş. Özgün konusuyla, film ilerledikçe artan gerilimiyle bir zaman sonra tahmin edilemez bir hal alıyor. Yönetmenin çekmekten çekinmediği sınırlı zorlayan sahneler de var. Bunlara sandviç sahnesi, araba sahnesi ve özellikle de son sahneyi örnek verebilirim. Tek kusuru fazla aşık olmak isteyen Bear adına üzülsem de film bittiğinde son yaptığı şey doğru muydu bilemedim açıkçası. Arkadaşı Ian dışında bir başkasına o dal parçasını götürüp ondan istediği şeyi başkalarından belki rastgele insanlardan bile isteyebilirdi. Diğer yolu seçti... Bear'ın kararını eleştirmemin bir diğer nedeni ise Nikki perspektifinden olaylar çok karman çorman bir hal aldı. Suçu, günahı yoktu kızın yazık oldu. Ian karaktersizi hadi neyse de Sarah'a da üzülmedim değil. Nikki karakterinin bir gülümseme sahnesi vardı filmde. Pearl filminin sonunda ki Mia Goth'un gülüşünün bir farklı versiyonuydu. O kadar etkili ve uzun olmasa da bana Pearl'ü hatırlatmayı başardı.
Günün sonunda belki tanınır, kaliteli bir oyuncu kadrosuna sahip değil. Ama buna rağmen hem yönetmenin hem de oyuncuların kendilerini ispatladıkları görüşündeyim. Özellikle Inde Navarrette'nin (Nikki) performansı çok başarılıydı. Michael Johnston ile ikisini bu filmden sonra oyuncu listeme de ekliyorum hatta. Michael "Teen Wolf" dizisinde de yer almış, izlemediğim için ilk kez bu filmle tanıdım kendisini. Inde ise eski Twitch yayıncısıymış. Güzel oyuncu umarım oyunculuktan devam eder. Kariyerini çok iyi yerlere taşıyabileceğini düşünüyorum. Bu arada filmi son derece beğensem de 7.9 puan bu film adına biraz fazla. Şişirme demek doğru olmaz puanı için ancak o kadar da değil diyeyim. Mutlaka izlemelisiniz.
7.2/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Filmin yönetmen koltuğunda oturan Curry Barker, aslında Hollywood stüdyo sisteminden gelen biri değildir; kendisi uzun yıllar YouTube ve internet mecralarında arkadaşı Cooper Tomlinson ile birlikte çektikleri bağımsız absürt komedi ve kısa korku skeçleriyle tanınan dijital bir içerik üreticisidir.
2- Film, Curry Barker’ın 2023 yılında YouTube kanalında yayınladığı ve kısa sürede milyonlarca izlenmeye ulaşan "Milk & Serial" adlı bağımsız kısa korku filminin yakaladığı devasa başarının ardından sinema stüdyolarının dikkatini çekmesiyle çekilme imkanı bulmuştur.
3- Filmdeki o dondurucu gülümseme sahnesi için, yönetmen Curry Barker oyuncu Inde Navarrette’den sahnede gözlerini hiç kırpmadan kameraya sabit bakmasını istemiş ve sahne tek seferde kaydedilmiştir.
4- Filmdeki "sandviç sahnesi" çekilirken, sette kullanılan o tiksindirici malzemelerin tamamı oyuncu Michael Johnston’ın midelesini bozmaması için gıda mühendisleri tarafından tamamen tatlandırılmış ve zararsız gıda boyalı jelly malzemelerden özel olarak üretilmiştir.
5- Filmde Nikki karakterini canlandıran 2001 doğumlu aktris Inde Navarrette, Twitch'teki oyun yayıncılığı kariyerinin yanı sıra daha önce The CW kanalının ünlü Superman & Lois dizisinde Sarah Cushing karakterini 3 sezon boyunca canlandırarak oyunculuk tecrübesini tescillemiştir.
6- Bear karakterine hayat veren Michael Johnston, kült gençlik dizisi Teen Wolf'ta Corey Bryant karakteriyle tanınmış olmasının yanı sıra, uzun yıllardır dünyaca ünlü çizgi film ve video oyunlarında profesyonel seslendirme sanatçılığı yapmaktadır.
7- Filmin o gerilim katsayısını artıran ve olayların merkezinde yer alan "tek dilek söğüt dalı" prop aksesuarı, prodüksiyon ekibi tarafından doğadaki gerçek söğüt ağacı dallarından taranıp, üzerine yapay kurutulmuş reçine giydirilerek elde özel olarak imal edilmiştir.
8- Filmin o sınırlardan çekinmeyen, yüksek tansiyonlu araba sahneleri New York ve Los Angeles'ın kapalı stüdyo hatlarında değil; tamamen bağımsız bütçe imkanlarıyla gerçek akan trafikte, araba üzerine monte edilen özel vantuzlu hafif kameralar kullanılarak çekilmiştir.
9- Yönetmen Curry Barker, filmin senaryosunu kaleme alırken klasik "dilek tutma" ve "Maymun Pati" efsanelerinden ilham aldığını, ancak bunu modern çağın o tehlikeli "takıntılı ve toksik aşk" kültürüyle birleştirmek istediğini beyan etmiştir.
10- Filmin kısıtlı bağımsız bütçesi nedeniyle, set ekibinin büyük bir kısmı Curry Barker’ın YouTube videolarında yıllardır birlikte çalıştığı yakın arkadaşlarından ve bağımsız sinema gönüllülerinden oluşturulmuştur.
11- Michael Johnston, canlandırdığı Bear karakterinin o psikolojik çöküş ve takıntı evrelerini tam yansıtabilmek için, çekimler boyunca romantik ilişki takıntısı üzerine yazılmış psikiyatri makalelerini okumuştur.
12- Filmin ses tasarım ekibi, o gerilim sahnelerindeki rahatsız edici tonları yakalamak için klasik korku müziği enstrümanları yerine, gerçek söğüt yapraklarının rüzgardaki hışırtı seslerini ve ters çevrilmiş frekans yankılarını kullanmıştır.
13- Inde Navarrette, filmdeki o Nikki karakterinin çaresizce karmaşanın ortasında kaldığı sahneleri çekerken, karakterin yaşadığı o gerçekçi şoku ve korkuyu korumak adına senaryonun son 15 sayfasını çekim gününe kadar okumayı reddetmiştir.
14- Filmin bağımsız sinema festivallerinde ve vizyonda yakaladığı yüksek beğeni oranı, filmin çok kısa sürede dijital platformlarda kült bir eser haline gelmesini sağlamıştır.
15- Çekimler esnasında kullanılan o hediyelik eşya dükkanı seti, stüdyoda sıfırdan inşa edilmemiş; Kaliforniya'da bulunan gerçek bir antikacı ve mistik eşyalar satan yerel bir dükkan kapatılarak çekim mekanı olarak kullanılmıştır.
16- Curry Barker, filmdeki o mizah ile katıksız korku arasındaki ton dengesini ayarlarken, ünlü yönetmen Jordan Peele'in Get Out (Kapan) ve Us (Biz) filmlerindeki o sosyopat gerilim dili tekniklerini kendine rehber edindiğini belirtmiştir.
17- Filmdeki Nikki ve Bear arasındaki o rahatsız edici diyalog sahneleri, iki oyuncunun arasındaki o yabancılık ve gerilim hissini canlı tutmak için kronolojik sırayla çekilmiştir.
18- Filmin kurgu odasındaki montaj süreci tam 4 ay sürmüş; Curry Barker filmin o son yarım saatlik kilit sahnelerin temposunu ayarlayabilmek için kırktan fazla farklı kurgu varyasyonu denemiştir.
19- Michael Johnston ve Inde Navarrette, filmin çekimleri bittikten sonra verdikleri ortak röportajda, bu bağımsız filmin kariyerlerinde kendilerini "tanınmış ve yetenekli oyuncu" olarak kanıtlamaları adına en kilit dönüm noktası olduğunu dürüstçe ifade etmişlerdir.
20- Bear ve Nikki’nin araba içindeki o yüksek tansiyonlu sahnesinde, yönetmen kamerayı aracın göğsüne sabitlemiş ve oyunculara klostrofobik hissi vermesi için aracı hareket halindeyken dar açıda tutmuştur.
21- Bu filmin kazandığı bu devasa başarıdan sonra, Hollywood’un önde gelen yapım şirketleri genç yönetmen Curry Barker’a büyük bütçeli gerilim projeleri için teklif yağdırmaya başlamıştır.
22- Dükkan ve sokak sahnelerinde yapay set ışıklarından ziyade ortamın kendi doğal ışığı ve cıva lambaları kullanılarak filme o çiğ, gerçekçi ve bağımsız sinema estetiği kazandırılmıştır.
2026 (99. Film) "1+1= 1 eder mi?" Sevgili @aden_61'in önerisiyle izlediğim, yıllardır listemde yer alan bir filme daha çizik atmış bulunuyorum. Bu tarz şu filmi de yorumlar mısın dediğiniz filmler olursa seve seve yorumlarım, önerilere açığım. Ünlü yönetmen Denis Villeneuve'nin…devamı2026 (99. Film)
"1+1= 1 eder mi?"
Sevgili @aden_61'in önerisiyle izlediğim, yıllardır listemde yer alan bir filme daha çizik atmış bulunuyorum. Bu tarz şu filmi de yorumlar mısın dediğiniz filmler olursa seve seve yorumlarım, önerilere açığım. Ünlü yönetmen Denis Villeneuve'nin en çarpıcı işlerinden biri olduğunu söylemek mümkün. "Incendies"in konusuna gelirsem Jeanne ve Simon isimli ikiz kardeşler annelerinin ölümüyle birlikte onun vasiyeti olarak hem babalarına hem de abilerine ulaştırmak üzere iki mektup alırlar. Ancak ne abilerini ne de babalarını tanıyan kardeşler annelerinin geçmişini öğrenmek adına Lübnan'a gideceklerdir. Burada öğrenecekleri acı gerçeklerle yüzleşmesi onlar adına hiçte kolay olmayacaktır.
Filmin yarısını gece yarısını gündüz izledim. Pek tavsip etmesem de böyle izlemeyi bazen vakit ayırmanın daha kolay olması sebebiyle yapıyorum. Bu filmde böyle yapınca da olaylar bende biraz geç aydınlandı:) çok erken çözmem gereken meseleyi maalesef biraz geç ayıktım. Gece filmin ilk yarısını izlediğimde benim adıma ağır ve filmi bitirdiğimde tatmin olmayacağım yönünde bir hissiyat ile kapatmıştım. Ancak filmin son yarım saati filmin direkt kendisiymiş meğerse. Bir savaşın yalnızca verilen canlar, yıkılan şehirler olmadığını aynı zamanda dağıttığı aile yapısına da çok güzel bir şekilde ışık tutuyor film. Konu ve işleniş yönünden filmi oldukça başarılı bulsam da beğenmediğim yönleri de yok değildi. Nawal Marwan karakterinin havuzdaki sahnelerinde evet yüz makyajı fena olmasa da beden anlamında izleyicinin o genç görüntüyü fark etmesi hiçte zor değil. Haricen bu Irak, Ürdün, Lübnan gibi ülkelerde kamerayı mobese kamerası gibi bir yere sabitleyip geniş açıdan çekiyorlar sahneleri. Bu filmde de özellikle ilk yarıda bu tarz birkaç sahne vardı. Şahsi olarak izleyici gözüyle hiç haz etmediğim bir durum. Ancak hikaye bu kusurları kapatmak noktasında oldukça başarılı.
Filmin sonu filmin tamamlayıcısı konumunda. Aklınızda soru kalmayacak cinsten bir final. Anlamlı, başarılı bir dram filmi. Tavsiye ederim.
7.7/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, Lübnan asıllı Kanadalı yazar Wajdi Mouawad’ın dünya çapında ses getiren ve aynı adı taşıyan tiyatro oyunundan sinemaya uyarlandı; Denis Villeneuve oyunu izlediği an "Bu hayatımda izlediğim en sarsıcı trajedi, bunu filme çekmezsem huzur bulamam" diyerek haklarını satın aldı.
2- Denis Villeneuve, Lübnan’daki iç savaşın o dönemki siyasi ve mezhepsel hassasiyetleri nedeniyle, filmin çekimlerini Lübnan yerine tamamen Ürdün’ün Amman kentinde ve Kanada’nın Montreal şehrinde kurulan özel setlerde gerçekleştirdi.
3- Nawal Marwan karakterini canlandıran ünlü aktris Lubna Azabal, senaryodaki zaman sıçramaları için, karakterin 20'li yaşlarından 60'lı yaşlarına kadar olan tüm evrelerini hiçbir yaşlılık protezi kullanmadan, tamamen kendi jest ve mimikleriyle oynamıştır.
4- Film, 2011 yılında düzenlenen 83. Akademi Ödülleri'nde (Oscar) Kanada adına yarışarak "En İyi Yabancı Dilde Film" dalında ilk 5 aday arasına girmiş ve Denis Villeneuve'e Hollywood kapılarını ardına kadar açmıştır.
5- Filmin o durağan ve uzak kamera dili; görüntü yönetmeni André Turpin tarafından, izleyiciye bir savaş belgeseli hissi vermek ve o coğrafyanın çaresizliğini uzaktan izletmek için bilerek tasarlandı.
6- Filmin açılışındaki o unutulmaz, yetimhanedeki çocukların saçlarının kazındığı ve Radiohead’in "You and Whose Army?" şarkısının çaldığı o sarsıcı sahne, sinema eleştirmenleri tarafından "tüm zamanların en iyi açılış sekanslarından biri" olarak kabul edilmektedir.
7- Denis Villeneuve, senaryoyu yazarken Wajdi Mouawad’ın tiyatro metnindeki bazı uzun diyalogları tamamen sildi; çünkü Villeneuve "Sinema kelimelerle değil, sessizlik ve bakışlarla anlatılan bir sanattır" diyerek filmi görsel bir sessizliğe çekti.
8- Filmde Nawal Marwan’ın hapishanedeki o işkenceler karşısında hiç susmadan şarkı söylediği ve bu yüzden ona "Şarkı Söyleyen Kadın" lakabının takıldığı o kilit sahneler, gerçek hayatta Lübnan'daki Khiam hapishanesinde yatmış gerçek bir kadın mahkumun anılarından esinlenilmiştir.
9- Lubna Azabal (Nawal), filmde hem Arapça hem de Fransızca dillerini akıcı bir şekilde konuşabilmek için çekimlerden önce tam 3 ay boyunca dildilbilimciler eşliğinde yoğun bir diksiyon ve şive kampına girdi.
10- Filmin o otobüs saldırısı ve Hristiyan-Müslüman çatışmasının ortasında kalan o dondurucu çocuk sahnesi çekilirken, sette kullanılan o yapay alevler ve patlamalar nedeniyle Ürdün’deki yerel halk kısa süreli bir savaş paniği yaşamıştır.
11- Denis Villeneuve, filmdeki o ikiz kardeşler Jeanne (Mélissa Désormeaux-Poulin) ve Simon (Maxim Gaudette) rollerini seçerken, iki oyuncunun birbirine olan o jest benzerliğini yakalayabilmek için 100’den fazla Kanada tiyatrosu oyuncusuyla görüşmüştür.
12- Filmin yapım bütçesi sadece 6.5 milyon dolar gibi çok mütevazı bir seviyedeyken, gösterime girmesinin ardından dünya çapında büyük bir festival başarısı elde ederek bütçesinin katbekat fazlasını kazandı ve karlı bir bağımsız yatırım oldu.
13- Filmde o büyük finaldeki iki mektup sahnesi çekilirken, Denis Villeneuve oyunculara mektupların içeriğini son ana kadar okutmadı; böylece ikizlerin yüzündeki o şok ifadesinin tamamen gerçek olması sağlandı.
14- Filmin müziklerini üstlenen besteci Grégoire Hetzel, o coğrafyanın klasik doğu müziklerini kullanmak yerine, hikayenin o evrensel trajedisini öne çıkaracak batı tarzı yaylı çalgılar ve melankolik piyano tınıları tercih etti.
15- Lubna Azabal, film vizyona girdikten sonra verdiği dürüst bir röportajda, "Nawal Marwan rolü hayatımda oynadığım en ağır, psikolojik olarak beni en çok yıpratan roldü; çekimlerden sonra aylarca o karakterin yasından çıkamadım" itirafında bulunmuştur.
16- Çekimlerin yapıldığı Ürdün çöllerindeki o aşırı sıcaklar nedeniyle, filmdeki dış mekan çekimlerinde set ekibi ve oyuncular sürekli ısı çarpması tehlikesi atlatmış ve çekimler sık sık durdurulmuştur.
17- Film, Kanada’nın Oscar’ları sayılan Genie Ödülleri’nde "En İyi Film", "En İyi Yönetmen" ve "En İyi Kadın Oyuncu" dahil olmak üzere katıldığı neredeyse tüm ana kategorilerde ödülleri adeta silip süpürmüştür.
18- Senaryoda geçen o düğüm noktaları ve hapishane sahneleri, tarihsel olarak 1975-1990 yılları arasındaki Lübnan İç Savaşı’nın o karanlık dönemine sadık kalınarak kurgulanmıştır.
19- Denis Villeneuve, bu filmdeki o muazzam görsel başarısı sayesinde Hollywood devlerinin dikkatini çekmiş ve hemen ardından Prisoners (Tutsaklar) ve Sicario gibi başyapıtları yönetmek üzere Amerika’ya davet edilmiştir.
20- Nawal’ın vasiyetinde "Bana babanızı ve abinizi bulana kadar mezar taşı koymayın, beni yüzüstü gömün" demesi, onun yaşadığı o devasa utancın ve çözülmeyen geçmişin en ağır sembolik ifadesidir.
21- Denis Villeneuve, senaryoyu uyarlarken Mouawad’ın orijinal tiyatro metnindeki o şiirsel, edebi ve ağır diyalogların neredeyse %90’ını koruyarak filmin o klasik edebi ağırlığını muhafaza etmiştir.
2026 (98. Film) Öncelikli izleyeceklerim listemden kura çekimi yaptım. Kurada Signs, Togo ve Tutku: İsa Mesih'in çilesi filmleri çıktı. Pek Hz. İsa'nın filmini izleyecek derinlikte değildim bugün. Togo'yu da Willem Dafoe'nin yer aldığı yapımları şu sıra çok izlediğim için eledim.…devamı2026 (98. Film)
Öncelikli izleyeceklerim listemden kura çekimi yaptım. Kurada Signs, Togo ve Tutku: İsa Mesih'in çilesi filmleri çıktı. Pek Hz. İsa'nın filmini izleyecek derinlikte değildim bugün. Togo'yu da Willem Dafoe'nin yer aldığı yapımları şu sıra çok izlediğim için eledim. Signs filmi ayrıca kurada ikinci kez çıkıyor bu sefer bu nedenle de tercihimi bu yönde kullandım. Filme gelirsem başrolde Mel Gibson'a Joaquin Phoenix eşlik ediyor. Ayrıca Home Alone filminin yıldız çocuk oyuncusu Macaulay Culkin'in kardeşi Rory Culkin de bu filmde Mel Gibson'ın oğlu rolünde karşımıza çıkıyor.
Filmin konusuna gelecek olursam Hess ailesi bir çiftlik evinde yaşamaktadır. Graham (Mel Gibson) bir trafik kazasında eşini kaybetmiştir. Kardeşi ve iki çocuğu ile birlikte yaşamını sürdürmektedir. 1-2 yaşanan ilginç olay sonrası olayın üzerine giden Hess ailesi sorunun yalnızca kendi sorunları olmadığını fark edeceklerdir. Filmi izlemeyi düşünenler için açıkça söylemem gerekirse film hikaye olarak ağır işliyor ancak bir şekilde de "daha kaç dakikası var?" dedirtmeden kendisini izletmeyi başarıyor. Ağır demişken bu arada senaryo oldukça anlaşılabilir basit bir konu. Yalnızca olaylar yavaş ilerliyor. Kendi içinde bir başyapıt mı derseniz değil fakat bu kaliteli bir yapım olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Hikayenin sadece uzaylılar üzerine olmayıp baba - çocuk ilişkilerine vurgu yapması özeldi. Yer yer Graham günah keçisi durumuna düşse de herkes onun çocuklarına ne kadar düşkün olduğunu ve karısının ölümünü hâlâ atlatamadığının farkındaydı. Sadece şerif mi polis mi artık ne derseniz o kadının tekrar gözükmesi gerektiğini düşünüyorum. Sahnelerine şimdi dönüp baktığımda filmin devamında madem olmayacaktı o sahneler niye var diye düşünmedim değil.
Yönetmen Shyamalan'ın izlediğim 5. filmi. Kendine has tarzıyla sektördeki sevdiğim isimlerden. Keyifli, çok yormayan güzel bir film. Tavsiye ederim.
7.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- M. Night Shyamalan, filmdeki o devasa mısır tarlalarındaki geometrik işaret sahnelerinin sahte veya dijital durmasını kesinlikle istemediği için, prodüksiyon ekibi çekimlerden aylar önce Pensilvanya'daki o gerçek çiftlik arazisine tonlarca özel gübre kullanarak sıfırdan devasa canlı mısır tarlaları yetiştirdi.
2- Mel Gibson, filmdeki eski rahip Graham Hess rolünü kabul ettiğinde, yönetmen Shyamalan onun Hollywood'daki o bilinen aksiyon ve maço imajını tamamen kırmak için çekimler boyunca Gibson'ın saçlarını bilerek daha kırçıllı, kıyafetlerini ise olabildiğince sönük ve sıradan güneyli çiftçi tonlarında tasarlattı.
3- Filmde Joaquin Phoenix’in canlandırdığı Merrill karakteri için ilk başta Hollywood'un ünlü aktörü Mark Ruffalo ile el sıkışılmış ve kostüm provaları bile yapılmıştı; ancak Ruffalo çekimlere haftalar kala çok ciddi bir beyin tümörü teşhisi (iyi huylu) alıp ameliyata girince rol apar topar Joaquin Phoenix’e devredildi.
4- Merrill karakterinin o gerilimli sahnelerden birinde, televizyonda beliren o meşhur "Brezilya'daki doğum günü partisinde ilk kez kameraya yakalanan uzaylı" sahnesi; sinema tarihinde "tüm zamanların en korkunç ve en iyi kurgulanmış jump-scare sahnelerinden biri" olarak tescillenmiştir.
5- Filmde Mel Gibson’ın astım hastası oğlunu oynayan Rory Culkin ve su bardaklarını her yere bırakan kızını oynayan Abigail Breslin, çekim aralarında korkmasınlar diye Mel Gibson stüdyoda sürekli onlara şakalar yapmış, hatta doğum günlerinde onlara set ekibinin gözü önünde devasa hediyeler almıştır.
6- Filmdeki akşam yemeği sahnesinde, ailenin masadaki o son akşam yemeğinde birbirlerine sarılıp hıçkırarak ağladıkları anlar çekilirken, Shyamalan oyuncuların o çiğ dramı yakalaması için sete hiçbir teknisyeni sokmadan sahneyi tek seferde kaydetti.
7- M. Night Shyamalan, filmin o klostrofobik ve ağır ilerleyen atmosferini tam kurabilmek için görüntü yönetmeni Tak Fujimoto ile birlikte, gerilim sinemasının babası Alfred Hitchcock’un The Birds (Kuşlar) filmindeki o "tehlikenin ne zaman ve nereden geleceğini bilmeme" görsel hilelerini referans aldı.
8- Film boyunca uzaylıların tavan arasında, bodrumda veya mısır tarlalarında yürürken çıkardıkları o tüyleri diken diken eden mekanik tıkırtı ve ayak sesleri; ses tasarımcıları tarafından stüdyoda gerçek keçi toynaklarının tahta zeminlere vurdurulması ve sürtülmesiyle canlı olarak kaydedildi.
9- Joaquin Phoenix, filmde Merrill karakterinin uzaylıların radyo dalgalarından korunmak için çocuklarla birlikte kafasına o meşhur alüminyum folyodan şapka taktığı sahneyi çekerken, durumun absürtlüğüne dayanamayıp çekimler boyunca tam 15 kez gülme krizine girmiştir.
10- Filmin bütçesi 72 milyon dolar gibi dönemine göre makul bir seviyedeyken, sinemalarda vizyona girmesinin ardından dünya çapında tam 408 milyon dolarlık devasa bir gişe hasılatı elde ederek Touchstone Pictures'ın o yılki en karlı sinema yatırımı oldu.
11- Rory Culkin, filmdeki o kilit astım krizi sahnelerine hazırlanabilmek için set arkasında gerçek astım hastası çocukların kriz anı videolarını hekimler eşliğinde izledi ve nefes alma frekansını o medikal verilere göre milimetrik olarak taklit etti.
12- M. Night Shyamalan, tıpkı diğer projelerinde olduğu gibi bu filmde de kamera karşısına geçerek, Mel Gibson’ın karısına arabasıyla çarpan Ray Reddy karakterini bizzat kendisi oynadı.
13- Filmin tekinsiz jenerik müziklerini ve o üç notalık minimalist gerilim tınılarını; usta besteci James Newton Howard, filmdeki o inanç, şüphe ve korku üçlemesini simgeleyecek şekilde sadece yaylı çalgılar orkestrasıyla besteledi.
14- Filmin o kilerde ve bodrum katında geçen son yarım saatlik kilit kuşatma sahnelerinde kullanılan o dondurucu karanlık atmosfer, stüdyoda yapay ışıklar yerine tamamen gerçek gaz lambaları ve pilli el fenerlerinin çiğ ışığıyla aydınlatılarak kameraya çekildi.
15- Uzaylıların filme dair o kafa karıştırıcı zayıflığı olan "su" detayı, senaryonun orijinal taslaklarında aslında kutsal su olarak düşünülmüştü; ancak Shyamalan hikayenin dini bir propagandaya dönmemesi için bunu sadece saf ve elementer bir doğa gücü olan normal su olarak revize etti.
16- Mel Gibson, film vizyona girdikten sonra verdiği dürüst bir röportajda, "Bu film bir uzaylı istilası değil, bir adamın darmadağın olan ailesini ve yitirdiği inancını o mısır tarlalarının arasında yeniden bulma tragedyasıdır" dedi.
17- Abigail Breslin, film çekildiğinde henüz 5 yaşındaydı ve bu proje onun Hollywood'daki ilk profesyonel oyunculuk sınavıydı; küçük oyuncu gösterdiği o muazzam duru performans sayesinde sonraki yıllarda Little Miss Sunshine ile Oscar adaylığına kadar yükselecek kapıyı araladı.
18- Filmin o en son karesinde Graham Hess'in (Mel Gibson) o rahip kıyafetlerini yeniden üzerine geçirip aynaya sakince baktığı ve inancına geri döndüğünü gösteren o muazzam kapanış karesi çekildikten sonra, tüm Pensilvanya set ekibi ve yönetmen Shyamalan oyuncuyu dakikalarca ayakta alkışlamıştır.
19- Türün gurmeleri tarafından "Madem suya karşı bu kadar hassaslar, neden %70'i su olan ve sürekli yağmur yağan bir gezegeni istila etmeye geldiler?" sorusu yıllarca eleştirilse de, Shyamalan bunun bilim kurgusal bir istila değil, tamamen ruhsal bir "işaret" sınavı olduğunu belirterek eleştirileri rasyonelce savuşturmuştur.
20- Graham’ın eşinin o feci araba kazasının çekildiği yol sahneleri, Pennsylvania’daki Thomas Jefferson Üniversitesi’nin tarım arazilerinin hemen dışındaki gerçek virajlı devlet yolunda çekilmiştir.
21- Çiftlikteki köpeklerin o delirme ve havlama sahnelerinde, hayvanların o çiğ ve ürkek reaksiyonlarını alabilmek için setin arkasına oyuncuların göremeyeceği şekilde yapay mekanik canavar kuklaları yerleştirilmiştir.
2026 (97. Film) Geçen sene sosyal medyada iyi pr yapmış "The Housemaid" filmini ele alacağız bugün. Başrolü Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried'in paylaştığı filmde Brandon Sklenar ve 365 Gün serisi ile yıldızlaşan Michele Morrone gibi isimlerde bulunuyor. Filmin konusu; Millie,…devamı2026 (97. Film)
Geçen sene sosyal medyada iyi pr yapmış "The Housemaid" filmini ele alacağız bugün. Başrolü Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried'in paylaştığı filmde Brandon Sklenar ve 365 Gün serisi ile yıldızlaşan Michele Morrone gibi isimlerde bulunuyor. Filmin konusu; Millie, 15 yıllık hapis cezasının 10 yılını çekmiş ve şartlı tahliye olmuştur. Ancak bu süreçte herhangi bir işte çalışıyor olması gerekmektedir. Millie iş bulmak adına her tuşa bastığı dönemde Winchester ailesinin hizmetçisi olarak işe başlayacaktır. Sırları olduğunu zanneden Millie bakalım işverenlerinin sırlarını öğrenince ne yapacaktır?
Film hakkında genel yorumum çerezlik bir filmdi. 2 saat boyunca belki sıkılmadan izledim evet ama film daha iyi yerlerde olması için gereken o sıçramayı yapamadı. Dünkü Gerard Butler eleştirimin aksine bu filmi cast seçimleri konusunda tebrik etmek istiyorum. İki kadın oyuncuda çok başarılı bir performans sergilemiş. Özellikle Amanda Seyfried filmin yıldızıydı. Sydney hakkında her ne kadar oyunculuğundan ziyade başka konular ön planda olsa da bu kendisinin izlediğim dördüncü filmiydi ve her film farklı tarzda karakterler içinde onu görmeme rağmen rolünün hakkını her film veriyor. Brandon Sklenar'da yine aynı şekilde iri, kaslı, yakışıklı ve filmde sık sık bahsedilen o güzel gülüşe sahip olmasıyla ne kadar doğru bir tercih olduğunu gösteriyor.
Filmde olayların gelişimini tahmin etmek düşünüldüğü kadar zor değildi. Bahçıvanın tavırları, Nina'nın "son ses müzik açsan da duymayız" söylemi, kapı ve pencere detayları derken olayların nerede nasıl şekilleneceği az çok belliydi. Ayrıca Nina'nın Millie'nin izin günü olan cumartesileri ona hep bir iş çıkartması da yönetmen tarafından izleyiciye verilen ince bir mesajdı.
Sonuç olarak kötü film değildi. Özellikle oyuncular filmi izlenilir kılıyor. Ama çok uçuk beklentilere de girmeyin naçizane tavsiyem. Çerezlik, kafa dağıtmalık bir yapım.
6.6/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, tüm dünyada milyondan fazla satan ve "New York Times Bestseller" listesinden aylarca inmeyen Freida McFadden’ın ünlü psikolojik gerilim romanı The Housemaid'in resmi ve ilk beyazperde sinema uyarlamasıdır.
2- Sydney Sweeney, filmdeki hapisten yeni çıkmış ve hayata tutunmaya çalışan Millie rolünü o kadar çok istedi ki; projenin sadece başrol oyuncusu olmakla kalmadı, kendi resmi yapım şirketi olan Fifty-Fifty Films çatısı altında projenin ana yönetici yapımcılığını da bizzat üstlendi.
3- Filmde ki Nina Winchester karakteri için Hollywood kulislerinde ilk başta Oscar ödüllü aktris Emma Stone ile görüşülmüştü; ancak Stone'un takvimi uymayınca rol doğrudan Amanda Seyfried'e emanet edildi.
4- Filmin yönetmen koltuğunda oturan isim, daha önce Anna Kendrick ve Blake Lively'nin oynadığı yine bir başka ünlü ev gerilim-komedisi olan A Simple Favor (Küçük Bir Rica) ve Ghostbusters filmleriyle tanınan usta yönetmen Paul Feig'dir.
5- Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried, filmdeki o kedi-fare oyunu kıvamındaki o gerilimli sahneleri çekerken, birbirlerinin sahne enerjisini ve o yapay düşmanlık aurasını bozmamak adına çekim aralarında karavanlarında kalıp çok fazla yan yana gelmemeye dürüstçe özen gösterdiler.
6- Brandon Sklenar, filmde Andrew Winchester karakterinin o profilini canlandırabilmek için, çekimlerden önce romandaki Andrew tasvirlerini satır satır okuyup o manipülatif sosyopat gülüşü üzerine aynalar karşısında günlerce prova yaptı.
7- Filmde Winchester ailesinin o lüks, klostrofobik ve tekinsiz malikanesi için stüdyoda yapay bir dekor kurulmadı; prodüksiyon ekibi New York'un banliyölerinde bulunan ve 1920'lerde inşa edilmiş gerçek bir tarihi malikaneyi tam 3 aylığına kiralayarak seti oraya kurdu.
8- Kitabın yazarı Freida McFadden, senaryo uyarlama aşamasında Lionsgate senaristleriyle bizzat çalıştı ve kitaptaki o tavan arası kapısı, hizmetçi odasının kilitlenme detayları gibi kilit noktaların filmde görsel olarak milimetrik olarak korunmasını bizzat şart koştu.
9- Michele Morrone, 365 Days serisindeki o küresel şöhretinin ardından Hollywood ana akım sinemasına bu filmdeki o gizemli ve tekinsiz karakteriyle resmi olarak ilk büyük adımını atmış oldu ve çekimler boyunca aksan koçlarıyla çalıştı.
10- Amanda Seyfried, filmde Nina karakterinin o obsesif kompulsif bozuklukları olan, evi sürekli temizleyen ve Millie'ye o sinirli ruh halini tam yansıtabilmek için, gerçek hayatta anksiyete ve obsesyonla mücadele eden insanların psikolojik gidişatlarını inceledi.
11- Sydney Sweeney, bu filmle birlikte kariyerinde dördüncü kez bir gerilim/dram projesinde başrol oynayarak (Euphoria, Reality, Immaculate sonrası), Hollywood sinema eleştirmenleri tarafından "kendi jenerasyonunun en üretken gerilim oyuncusu" unvanıyla tescillendi.
12- Filmin tekinsiz ışık kontrastı; görüntü yönetmeni John Schwartzman tarafından, David Fincher’ın gotik ev gerilimlerindeki o loş ve tekinsiz gölge oyunları taklit edilerek tasarlandı.
13- Filmin dağıtım haklarını elinde tutan sinema devi Lionsgate, filmin vizyon pr çalışması dönemi için sosyal medyada milyonlarca dolarlık devasa bir dijital reklam bütçesi harcadı.
14- Sydney Sweeney, filmde Millie'nin mutfakta ve tavan arasında hizmetçilik yaptığı o temizlik, yemek yapma sahnelerinin doğal ve çiğ durması için, çekim ekibinin profesyonel aşçılarından sette günlerce gerçek kesim ve servis taktikleri dersi aldı.
15- Filmin sürükleyici kurgusal ritmi; Paul Feig'in kurgu odasında filmin o temposunun düşmemesi için karakterlerin uzun uzadıya konuştuğu bazı durağan dram sahnelerini acımasızca atıp, doğrudan o gizemli ev detaylarına odaklanmasıyla sağlandı.
16- Brandon Sklenar, filmdeki o Andrew karakterinin fiziksel gücünü ve güneyli zengin geçmişini tam hissettirebilmek için, çekimlerden önceki 2 ay boyunca çok ağır bir fitness ve hacim antrenman programı uyguladı.
17- Filmin müziklerini yapan besteci Theodore Shapiro, evdeki o tavan arasından gelen çıtırtıları ve Millie'nin o "acaba bu evde ne dönüyor" dediği o paranoit anları desteklemek için hiçbir klasik orkestra ezgisi kullanmadı; sadece keman yaylarının metale sürtünme seslerinden oluşan endüstriyel bir ses tasarımı hazırlattı.
18- Sette Millie’nin o hapis yıllarından kalma ürkek, insanlardan kaçan ve sürekli tetikte olan o gaddar ruh halini tam verebilmek için, Sydney Sweeney çekimlerin yapıldığı New York'taki o tarihi malikanenin bodrum katında birkaç gece tek başına vakit geçirmiştir.
19- Filmin vizyon gösterimlerinin ardından sinema dergilerinde de Sweeney’nin oyunculuk dehasının o fiziksel imajının ne kadar önünde olduğunu anlatan makalelere konu oldu.
20- Son kapanış karesi çekildikten sonra, Amanda Seyfried ve Sydney Sweeney tüm set çalışanlarına ve Paul Feig’e sarılarak dürüstçe teşekkür etmişlerdir.
21- Yönetmen Paul Feig, Amanda Seyfried’ın o kocaman ve anlamlı gözlerini gerilim sahnelerinde bir silah gibi kullanmış; Nina’nın o delilik ile sakinlik arasında gidip gelen ruh halini dar açılı lenslerle yüzüne yaklaşarak çekmiştir.
2026 (96. Film) "Eğer hepimiz yalnızsak yalnızlıkta da beraberiz." Film listemden 3 filmli bir kura çektim seçimim Gerard Butler ve Hilary Swank'ın başrolleri olduğu "P.S. I Love You" filmi oldu. Filmde bu ikilinin yanı sıra Friends dizisinden çok sevdiğim Lisa…devamı2026 (96. Film)
"Eğer hepimiz yalnızsak yalnızlıkta da beraberiz."
Film listemden 3 filmli bir kura çektim seçimim Gerard Butler ve Hilary Swank'ın başrolleri olduğu "P.S. I Love You" filmi oldu. Filmde bu ikilinin yanı sıra Friends dizisinden çok sevdiğim Lisa Kudrow yine başka bir dizi olan TWD'den çok sevdiğim Jeffrey Dean Morgan nam-ı diğer Negan abimiz yer alıyor. Filmin konusuna gelirsem ölüm döşeğinde olan Gerry (Gerard Butler) eşinin kendisinin ölümü sonrası gireceği depresyonu önceden tahmin ederek öldükten sonra ona belli aralıklarla mektuplar yollayarak önceden ayarladığı şekilde onun bu travmayı atlatmasına yardımcı olmasını anlatıyor.
Açık olmak gerekirse filmde iki şey dışında kalan her şey benim nezdimde sınıfta kaldı. İlki kesinlikle oyuncu kadrosu. Kesinlikle senaryo ve kurguya kıyasla çok iyi isimler var kadroda. İkincisi de son 20 dakikası hakikaten güzeldi. Haricen filmin 100 dakikası benim adıma kötü bir deneyimdi. Gerard Butler filmin en büyük fiyaskolarından biri bana göre. Kendisi İskoç olan Butler İrlandalı bir karakteri oynuyor bu filmde ve aksanı affedersiniz ama berbat ötesi. Sanırsam kendi de öz eleştiri yaparak zaten bu durum için İrlanda halkından özür dilemiş. Butler özelinde diğer bir eleştirim ise rolü kabul etmesine olacak. Açıkçası başroller arasındaki kimyayı hiç uyduramadım. Ki Butler kusura bakmasın ama Gerry gibi bir karakter için fazla erkeksi bir adam cast seçimi yanlış. Yine Butler üzerinden eleştirmem gerekirse Gerry ve Holly'nin İrlanda'da ilk tanıştıkları sahnelerde Butler'ın makyajını her kim yaptıysa direkt setten kovulmalıymış. Acaba kimse de durup bu nasıl makyaj, dememiş mi?
Butler'a yeterince yüklendikten sonra filmi biraz eleştirmem gerekirse giriş sahnesi oldukça cringedi. ImdB puanını gördüğümde diğer romantik filmlerin yanında acaba sıralamamda nerede yer alır diye bir düşünmüştüm. İlk 10 dakikadan sonra az çok yerini belli etti. Devamında Gerry'i andıkları sahnede son derece samimiyetsizdi. Lisa Kudrow'u ayrıca sevmem bir kenara ara ara Phoebe karakterinin esintilerini sunduğu ufak şakalarıyla filme renk katmış. Özellikle Friends'ten Joey'e yapılan göndermeyi de kaçırmadım, çok iyi sahneydi:)
Maalesef ki film özgün konusuna rağmen benim pekte iyi hatırlayacağım bir yapım olmadı. ImdB ve Raf puanına baktığımda dürüstçe söylemem gerekirse filmin şişirildiğini düşünüyorum. Film her şeyden öte romantiklik ve komedi arasında ki çizgiyi tutturamamış. Bazen yaptığınız yemek tuzlu veya acı olur ya bu filmde öyle. Potansiyeli olan ancak gerek cast gerek kurgu hatalarıyla birlikte benim listemde sınıfta kalan filmler arasında yerini aldı.
6.3/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Gerard Butler, filmdeki o İrlanda aksanını tam verebilmek için çekimlerden önce tam 4 hafta boyunca profesyonel aksan koçlarıyla çalıştı; ancak oyuncunun gırtlaktan gelen baskın İskoç vurgusu nedeniyle ortaya çıkan o melez aksan sinema eleştirmenleri tarafından "tarihin en kötü İrlandalı taklidi" seçildi.
2- Filmin o meşhur İrlanda'daki ilk tanışma flashback sahnelerinde kullanılan o peruk ve çiğ bronzlaştırıcı makyaj, filmin çekim takviminin Gerard Butler'ın (300 Spartalı) filmindeki o aşırı kaslı ve sakallı halinin hemen ardına denk gelmesi nedeniyle o sert hatları yumuşatmak için zorunlu ama başarısız bir hile olarak uygulandı.
3- Filmin o çok konuşulan yatak odasındaki iç çamaşırlı dans sahnesinin çekimleri sırasında, Gerard Butler’ın askısı fırlayan o jartiyer metal tokası kazayla fırlayarak başrol ortağı Hilary Swank’in tam alnına çarptı; Swank'in alnı yarıldı ve oyuncu apar topar hastaneye kaldırılarak dikiş atıldı.
4- Hilary Swank hastaneye götürüldüğünde, Gerard Butler set arkasında histerik bir şekilde ağlamaya başlamış, "Kızın neredeyse gözünü çıkarıyordum, ben tam bir ayıyım, bu hassas romantik role hiç uygun değilim" diyerek saatlerce kendini suçlamış ve seti durdurmuştur.
5- Jeffrey Dean Morgan (William), filmde barda Holly için gitar çalıp şarkı söylediği o sahnede dublör veya hazır ses kaydı kullanmadı; aktör bu film için sadece bir hafta gibi çok kısa bir sürede sıfırdan gitar çalmayı ve o İrlanda folk şarkısını söylemeyi canlı olarak öğrendi.
6- Film, İrlandalı ünlü yazar Cecelia Ahern’in henüz 21 yaşındayken yazdığı ve tüm dünyada milyonlarca satan aynı isimli efsanevi ilk romanından uyarlandı; ancak stüdyo filmi daha küresel hale getirmek için kitaptaki Dublin arka planını tamamen New York-İrlanda hattına kaydırdı.
7- Hilary Swank, canlandırdığı Holly karakterinin ağır yas ve depresyon sürecini tam verebilmek için çekimler boyunca kendi dairesinde günlerce tek başına kalıp televizyon izleyerek kendini izole etti.
8- Filmin o İrlanda’nın muazzam yeşil ve sisli tepelerindeki dış çekimleri tamamen o bölgenin gerçek coğrafyasında yapıldı; ancak hava koşullarının sürekli yağmurlu ve aşırı rüzgarlı olması nedeniyle ses kayıtlarının neredeyse tamamı Londra'daki stüdyolarda sonradan seslendirildi.
9- Richard LaGravenese, filmin hem yönetmenliğini hem de senaryo uyarlamasını üstlenirken, romantizm ve komedi arasındaki tuhaf ton kaybını dengelemek için kurgu masasında filmin tam 30 dakikalık dramatik sahnelerini çöpe atmak zorunda kaldı.
10- Gerard Butler, filmdeki o efsane İrlandalı William rolü için aslında ilk düşünülen isimdi; ancak yapımcılar William rolünü Jeffrey Dean Morgan'a verip, Butler'ın o sert ve erkeksi hatlarını Holly'nin ölen kocası Gerry rolüne yerleştirerek büyük bir "cast" hatasına imza attılar.
11- Lisa Kudrow, filmdeki o Phoebe Buffay esintili, sürekli koca arayan ve her adama özgeçmiş soran o çılgın Denise karakterini oynarken, set ekibinin kendi karakteri için tasarladığı o aşırı renkli ve absürt 2000'ler kostümlerini bizzat kendi gardırobundan seçtiği parçalarla modifiye etti.
12- Filmde Gerry'nin mektuplarını Holly'ye ulaştıran o gizemli postacı rolünde izlediğimiz usta aktör James Marsters, aslında dünyaca ünlü kült fantastik dizi Buffy the Vampire Slayer'ın Spike karakteridir; onun bu dramadaki sade varlığı eleştirmenler tarafından takdir edildi.
13- Filmin "son 20 dakikası hakikaten güzeldi" diyerek hakkını teslim ettiğim o duygusal anne-kız yüzleşmesi sahnesinde, Holly’nin annesini oynayan Oscar ödüllü efsane aktris Kathy Bates, o güneyli otoriter ve dürüst anne profilini tamamen kendi kişisel anne deneyimlerinden yola çıkarak doğaçladı.
14- Holly'nin en yakın arkadaşlarından Sharon'ı canlandıran aktris Gina Gershon, çekimler esnasında o kız kıza eğlendikleri sahnelerin doğal durması için Hilary Swank ve Lisa Kudrow ile çekim dışındaki tüm akşam yemeklerini birlikte yiyerek o yapay arkadaşlık aurasını kırmaya çalıştı.
15- Filmin o muazzam duygusal kapanışını yapan ve mektupların o son halkasını simgeleyen o meşhur "Galway Girl" şarkısı, ünlü müzisyen Steve Earle tarafından bu filme özel olarak yeniden düzenlendi ve İrlanda’da haftalarca müzik listelerinde bir numara olarak kaldı.
16- Senaryonun orijinal taslağında Holly’nin Gerry’nin ölümünden sonra İrlanda’ya hiç gitmemesi planlanmıştı; ancak yapımcı Warner Bros. stüdyosu, filmin o dondurucu ve kapalı stüdyo havasından çıkıp bir nebze olsun "turistik ve ferah" bir görsel sunması için İrlanda seyahati sahnelerini senaryoya zorla ekletti.
17- Gerard Butler, film vizyona girdikten sonra katıldığı bir talk şovda, "Eğer hayatımda geri dönüp değiştirebileceğim tek bir rol olsaydı, o kesinlikle P.S. I Love You’daki o berbat saçlı ve kötü aksanlı Gerry olurdu" diyerek benimle aynı fikirde olduğunu açıkça beyan etti.
18- Filmin kurgusunu yapan ödüllü kurgucu David Moritz, filmin o yapay temposunu toparlayabilmek için flashback sahneleri ile şimdiki zaman arasındaki geçişlere özel ışık patlamaları ekleyerek o masalsı havayı kurtarmaya çalıştı.
19- Holly’nin İrlanda’da William ile karşılaştığı ve Gerry'nin o meşhur "Not: Seni Seviyorum" imzalı son mektubunu okuduğu o duygusal kapanış karesi çekildikten sonra, Hilary Swank alnındaki o dikiş izini kapatan makyaj uzmanına ve tüm set çalışanlarına dürüstçe sarılarak teşekkür etmiştir.
20- İrlandalı William karakterini canlandıran Jeffrey Dean Morgan da tıpkı Gerard Butler gibi İrlandalı değildir; o da filmdeki o güneyli İrlanda aksanını tutturabilmek için sette özel diyalekt koçlarıyla haftalarca çalışmıştır.
21- Holly rolündeki Hilary Swank, bu filmden önce Boys Don't Cry ve Million Dollar Baby ile iki kez "En İyi Kadın Oyuncu" Oscar’ını kazanmış bir devdi; bu yüzden eleştirmenler onun bu zayıf romantik komedi senaryosunda harcandığını savundu.
22- Gerry’nin Holly’e gönderdiği o mektuplar, Gerry’nin ölümünün hemen ardından başlayıp Holly’nin onun yokluğuna alışması için tam 1 yıla yayılacak şekilde planlanmış ve her mektubun sonu "P.S. I Love You" (D.N. Seni Seviyorum) diye bitirilmiştir.
23- Yapım, vizyona girdiği 2007 yılında eleştirmenlerin tüm o yerici yorumlarına rağmen dünya genelinde tam 156 milyon dolar kazanarak inanılmaz bir gişe başarısına imza atmıştır.
24- Holly’nin filmde ayakkabı tasarımcısı olmaya karar verdiği o süreçteki tüm o çizimler ve ayakkabı tasarımları, New York’un ünlü lüks ayakkabı tasarımcılarının gerçek atölyelerinden esinlenilerek filme aktarılmıştır.
25- Film vizyona girdikten sonra, Holly ve Gerry’nin o tanıştığı Wicklow dağlarındaki o tahta köprüyü ve kırsalı ziyaret etmek isteyen milyonlarca Amerikalı turist yüzünden İrlanda turizminde o yıl patlama yaşanmıştır.
26- Filmin 62. dakikasında kızların mektup okudukları sahnede Denise (Lisa Kudrow) "seksi Tony" yerine "seksi Joey" diyerek Friends'ten eski rol arkadaşı Matt LeBlanc'a (Joey Tribbiani) selam çakmıştır. (Beklenmedik yerde Kudrow'un muhtemelen doğaçlama yaptığı sevdiğim, anlamlı bir detay olmuş.)
2026 (95. Film) Kişisel mental durumum nedeniyle şu sıra pek içerik tüketesim yoktu. 11 günlük sessizliğimi yıllardır merak ettiğim güzel bir dram filmi olan "Kör Nokta" ile bozmak istedim. Amerikan futbolcusu olan Michael Oher'ın hayat hikayesinden ilham alan film yer…devamı2026 (95. Film)
Kişisel mental durumum nedeniyle şu sıra pek içerik tüketesim yoktu. 11 günlük sessizliğimi yıllardır merak ettiğim güzel bir dram filmi olan "Kör Nokta" ile bozmak istedim. Amerikan futbolcusu olan Michael Oher'ın hayat hikayesinden ilham alan film yer yer gerçek olan ile çelişse de duyguyu izleyiciye geçirme konusunda son derece başarılıydı. Tuohy ailesi ve Michael arasında filmin çıkmasından yıllar sonra yaşanan gerilimi de yazımın sonunda anlatacağım. Filmi izleyenler belki göz atmak isteyebilir.
Film az öncede belirttiğim gibi duygusallığı çok güzel veriyor. Michael'ın o kimsesiz, içine kapanık hallerini fark edip ona yeni bir hayat vaat eden Bayan Tuohy'un (Sandra Bullock) insanlığı çok başkaydı. Her ne kadar filmin ikinci yarısında olaylar NCAA müfettişlerinin de olaylara dahil olması ile birlikte ailenin niyetinin melekçe olmayıp izleyiciye acaba kendi çıkarları için mi onu Ole Miss takımına yazdırmak istiyorlar diye düşündürse de film filmdir. Ki birazdan anlatacağım 2023 yılında yaşanan olaylar da biraz da bu konuyla alakalı. Haricen başya Mrs. Boswell (Kim Dickens) olmak üzere öğretmenlerin de Michael'a yaklaşımı çok anlamlıydı. Bayan Tuohy'un aklına tilki düştükten sonra Collins'e (Lily Collins) Michael'dan rahatsız olup olmadığını sorması hemen devamında ki park ve kütüphane sahneleri de oldukça güzeldi. Bir de film sanki on yıl öncenin yapımıymış gibi bir vibe veriyor. Oysa 2009 yapımı ve filmde 20 yaşında olan Lily Collins'in günümüzde 37 yaşında olması da zamanın ne kadar acımasız olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. 2023'te yaşanan olaya geçmeden eğer hâlâ izlemeyen varsa mutlaka izleyin. Özellikle filmin ilk yarısı çok anlamlı ve güzeldi.
7.4/10
İlginç detaylar öncesi 2023'te yaşanan olaya değinmek istiyorum. Michael 18 yaşındayken aile ona "koruyucu aile / evlat edinme" belgelerini imzalattığını söylemiş. Ancak gerçekte onu finansal olarak kontrol edebilecekleri bir vesayet sözleşmesine imza attırmışlardır. Bunu 2023 yılında öğrenen Michael aileye adını ve hikayesini izinsiz kullanarak para kazandıkları iddiası ile dava açmıştır. Bu başlayan süreçle birlikte Michael ve Tuohy ailesi arasındaki ipler tamamen koptu. Davaya bakan Tennessee bölge hakimi Kathleen Gomes yaklaşık 20 yıldır yürürlükte vesayet anlaşmasını resmen iptal etti. Hakim Michael'ın herhangi bir zihinsel ve de fiziksel bir engeli bulunmamasına rağmen 18 yaşındayken böyle bir vesayet altına alınmış olmasına şaşırdığını ve bu kararın geçmişte nasıl onaylandığını anlamakta güçlük çektiğini söyledi. Vesayet sonlansa da aralarındaki finansal hesaplaşma devam etti ve Michael ailenin "Kör Nokta" filminden milyonlarca dolar kazandığını, kendisinin hiçbir sey almadığını iddia ederek geçmişe dönük tüm gelirlerin dökümünü talep etti. Aile suçlamayı kırıcı bularak gelirlerin Michael dahil aile içerisinde 5 eşit parçaya bölündüğünü (kişi başı yaklaşık 100 bin - 138 bin dolar) savundu. Ayrıca Michael'ın yasal yollara başvurmadan önce kendilerinden 15 milyon dolar sızdırmaya çalıştığını ve aksi takdirde basına olumsuz haber sızdırmakla tehdit ettiğini öne sürerek onu şantajla suçladılar. Bu süreçte aile Michael'ı hiçbir zaman yasal olarak evlat edinmediklerini kabul etti. Belgelerde Michael'a "oğlumuz" ifadesini sadece günlük konuşma dilindeki anlamıyla kullandıklarını bunun yasal bir karşılığı olmadığını beyan ettiler. Vesayet davasında Michael haklı bulunsa da aile finansal konuda resmi dekont belgeleriyle birlikte Michael'a 138.311 dolar ödendiğini yani filmden ödeme aldığını kanıtladı. Ayrıca aile şantaj konusunda mahkemeye yeni belgeler ve ekran görüntüleri sundu. Michael ise verdiği röportajlarda filmde aptal gibi gösterilmesi nedeniyle seçmelerde daha alt sıralara düştüğünü ve kariyerinin başında bu nedenle binlerce dolar kaybettiğini söyledi. Yasal süreç hala devam etmekte olup Michael'ın avukatları ailenin sadece filmden değil, Michael'ın adını kullanarak yaptıkları seminer, konuşma ve kitaplardan kazandığı yaklaşık 8 milyon doların da peşini bırakmadı. Mahkeme günümüzde hala sürüyor. Filmdeki oyuncuların bu olaylara tepkisine gelirsem Sandra Bullock gerçek bir hikayeye dayandığına inanarak oynadığı bu projenin arkasında aslında büyük bir yalan olduğunu öğrenince derinden sarsıldı. Filmin isminin lekelenmesine çok üzülmüş. Hatta bu filmle kazandığı Oscar ödülünü iade etmesi gerektiğini savunan insanlar linç kampanyası başlattı. Michael'ı oynayan Quinton Aaron ise Sandra'ya yapılan baskılara çok sert tepki gösterdi. Olay hakkında ise tarafsız kalmayı tercih etti.
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Sandra Bullock, ilk senaryo taslağını okuduğunda dindar, aşırı muhafazakar ve silah taşıyan güneyli bir anneyi canlandırmanın kendisiyle hiç uyuşmadığını düşünerek başrol teklifini tam üç kez üst üste reddetmiştir.
2- Sandra Bullock, projeyi kabul etmeden önce gerçek Leigh Anne Tuohy ile bizzat evinde bir araya gelmiş; onun o gerçek hayattaki otoriter tavırlarını, gardırobundaki kıyafet tasarımlarını ve ses tonunu günlerce gözlemleyerek karakteri kafasında tamamen gerçeğe sadık kalarak şekillendirmiştir.
3- Filmde Michael Oher'ı canlandıran Quinton Aaron, o dönem oyunculuğu bırakmanın eşiğindeydi ve geçinebilmek için gece kulüplerinde profesyonel olarak güvenlik görevlisi olarak çalışıyordu; seçmelere katıldığında cebinde sadece otobüs bileti alacak kadar parası vardı.
4- Quinton Aaron, seçmeler bittiğinde yönetmen John Lee Hancock'a bir kartvizit uzatmış ve eğer kendisini Michael Oher rolü için seçmeyeceklerse bile, film setinde ek güvenlik görevlisi ihtiyacı olursa kendisini işe almalarını dürüstçe rica etmiştir.
5- Filmin o sıcak, parlak ve yumuşak görselliği; görüntü yönetmeni Alar Kivilo tarafından, 2000'lerin başındaki o klasik güneyli zengin Amerikan mahallelerinin o masalsı aurasını birebir yansıtacak özel renk filtreleriyle çekildi.
6- Gerçek Michael Oher, 2011 yılında yayınladığı dürüst otobiyografi kitabında, filmin kendisini futbol kurallarını hiç bilmeyen, her şeyi Tuohy ailesinden sıfırdan öğrenen biri gibi göstermesine çok kızdığını; gerçek hayatta o okula girmeden önce de başarılı bir sporcu olduğunu açıkça yazmıştır.
7- Sandra Bullock, filmin kısıtlı bütçesi (29 milyon dolar) nedeniyle normal oyunculuk kaşesinden çok büyük bir indirim yapmış; bunun yerine stüdyoyla filmin gişe gelirlerinden pay alma anlaşması imzalayarak vizyon sonrasında tam 20 milyon dolardan fazla rekor bir kazanç elde etmiştir.
8- Film, dünya çapında tam 309 milyon dolarlık devasa bir gişe hasılatı elde ederek, sinema tarihinde tamamen bir kadın başrol oyuncusu üzerine kurulan ve 300 milyon dolar barajını aşan ilk bağımsız spor-drama filmi unvanıyla tarihe geçmiştir.
9- Sandra Bullock, bu filmdeki o Leigh Anne Tuohy rolü sayesinde kariyerinin ilk ve tek "En İyi Kadın Oyuncu" Akademi (Oscar) Ödülü'nü kazanarak adını Hollywood efsanelerinin arasına altın harflerle yazdırmıştır.
10- Sandra Bullock, en iyi kadın oyuncu Oscar'ını kazanmasından tam bir gece önce, kariyerinin en kötü performanslarına verilen Altın Ahududu (Razzie) Ödülleri'nde All About Steve filmiyle "En Kötü Kadın Oyuncu" seçilmiş ve iki ödülü de aynı hafta sonu bizzat sahneye çıkarak alan tarihteki tek oyuncu olmuştur.
11- Filmde okulun o dürüst ve Michael'a kapıları açan öğretmeni Mrs. Boswell'i oynayan Kim Dickens, rolüne hazırlanırken Memphis'teki o gerçek Hristiyan okulunun yöneticileriyle haftalarca görüşerek o güneyli öğretmen disiplinini oturtmuştur.
12- Filmde kolej ligi antrenörleri rolünde izlediğimiz ve Michael'ı kendi takımlarına çekmek için Tuohy ailesinin evini ziyaret eden o dev adamların tamamı (Nick Saban, Lou Holtz, Tommy Tuberville vb.), gerçek hayattaki o dönemin en ünlü şampiyon NCAA kolej futbolu başantrenörleridir.
13- Lily Collins, sinema kariyerindeki ilk ciddi Hollywood oyunculuk sınavını bu filmde canlandırdığı Collins Tuohy karakteriyle vermiş; o dönem ünlü müzisyen Phil Collins’in kızı olarak anılmaktan sıyrılmak için seçmelere tamamen kendi ismiyle, gizlice katılmıştır.
14- Sandra Bullock, filmde Michael'a sahada nasıl defans yapması gerektiğini, "Bu takım senin ailen, onları korumak senin görevin" diyerek anlattığı o meşhur antrenman sahnesini çekerken, Quinton Aaron'ın sahada gerçekten duygulanıp ağlaması üzerine çekimleri durdurup ona uzun süre sarılmıştır.
15- Gerçek Michael Oher, filmde Tuohy ailesinin kendisini yolda donmak üzereyken arabaya aldığı o meşhur sahnenin gerçeği yansıtmadığını; kendisinin o gün sadece kışlık kıyafetlerle yürüdüğünü ve ailenin onu ertesi gün okula götürmek için arabaya davet ettiğini belirtmiştir.
Detayların devamını buraya sığmadığı için yorumlara bırakıyorum.
2026 (94. Film) Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya…devamı2026 (94. Film)
Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya uçması sonucu geçirdiği beyin kanaması ve sonrasındaki travma sürecini anlatıyor. Bu süreçte tanıştığı kendisi gibi travmaları olan James ile ikili ilişkilerine tanık oluyoruz.
Doğrusunu söylemek gerekirse film çok "yüzeyseldi." Filmde yaşanan her şeye tamamen yönetmenin bize karakterler aracılığı ile anlattığı kadarıyla şahit oluyoruz. Ne askeri herhangi bir sahne var ne James'in yaptığı kazaya dair ne kız kardeşine ait hiçbir görsel sahne bulunmuyor. Bu da hikayeyi bir noktada durağanlaştırmış. Filmin süresini 15 dakika daha fazla yapıp giriş sahnesi olarak patlama anını yaşatsalar, James'in kaza sahnesine de hiç yoktan bir flashback atılsa ortaya çok daha kaliteli bir iş çıkarmıştı. Lynsey'in annesinin umursamaz anne profiline dikkat çekmek için birkaç sahneye yer verilmişti ancak onlarda aynı şekilde tatmin etmedi. Yönetmen bazı sahneleri kesmeden uzun tutmak istemiş. Fakat karakterin içinde bulunduğu psikoloji bana yine de geçmedi. Brian Tyree Henry'i daha geçen gün "Suikast Treni" filminde de izlemiştim. Başarılı oyuncunun Lawrance ile birlikte bu filmde de rolünün hakkını verdiğini düşünüyorum. Ancak ikilinin performansı filmi ne kadar taşımış orası biraz şaibeli.
Özetle süresine rağmen film pek tatmin etmedi. İzledikten sonra damakta bir tat bırakmıyor, film aynı tuzsuz yemek gibi dersem sanırım demek istediğimi anlatmış olurum.
6.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, Jennifer Lawrence'ın o dev bütçeli Hollywood stüdyolarından ve Hunger Games tarzı serilerden tamamen sıyrılıp, kendi kurduğu bağımsız yapım şirketi Excellent Cadaver çatısı altında yapımcılığını bizzat üstlendiği ve iplerini elinde tuttuğu ilk kilit projesidir.
2- Filmin o durağan tarzının asıl nedeni, yönetmen koltuğunda oturan Lila Neugebauer’ın aslında sinema kökenli olmaması ve Hollywood kariyerinden önce Broadway’de kapalı gişe oyunlar yöneten çok ünlü bir tiyatro yönetmeni olmasıdır.
3- Filmin ilk senaryo taslaklarında Brian Tyree Henry’nin canlandırdığı James karakteri aslında sadece tek bir sahnede görünüp kaybolacak sıradan bir araba tamircisiyken, Jennifer Lawrence aktörün oyunculuk dehasına hayran kalıp senaryoyu tamamen baştan yazdırarak onu filmin ana ikinci başrolü haline getirdi.
4- Çekimler 2019 yılında New Orleans’ta başlamışken, küresel pandeminin patlaması nedeniyle set tam iki yıl boyunca tamamen durduruldu; bu iki yıllık zorunlu arada Jennifer Lawrence evlendi, çocuk sahibi oldu ve kurgu masasına geri döndüğünde filmin birçok dramatik sahnesini yeniden çektirdi.
5- Brian Tyree Henry, bu filmdeki o bacağını kaybetmiş, acı çeken James performansı sayesinde sinema dünyasının en prestijli ödülü olan Akademi (Oscar) Ödülleri’nde "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" dalında adaylık elde ederek kariyerinin zirvesine ulaştı.
6- Jennifer Lawrence, canlandırdığı Lynsey karakterinin o patlama sonrası beyin kanaması ve motor becerilerini kaybetme sahnelerini gerçeğe birebir uydurabilmek için, ordu hastanelerinde tedavi gören gerçek gazi askerlerle ve nörolog hekimlerle aylarca klinik provalar yaptı.
7- Filmin orijinal adı çekimler boyunca aslında "Red, White and Water" (Kırmızı, Beyaz ve Su) olarak belirlenmişti; ancak A24 stüdyosu filmin o New Orleans’taki iki yakayı birbirine bağlayan o meşhur dev köprüden ilham alması için adını son anda "Causeway" olarak değiştirdi.
8- Patlama ve kaza anları için prodüksiyon ekibi aslında bütçe ayırmış; ancak tiyatro kökenli yönetmen Lila Neugebauer, "Savaşın çiğ görselliğini değil, travmanın zihindeki o dilsiz sessizliğini işlemek istiyorum" diyerek o aksiyon sahnelerini çekmeyi bilerek reddetmiş.
9- Lynsey’in umursamaz ve soğuk annesini canlandıran usta aktris Linda Emond, çekimler boyunca Jennifer Lawrence ile o yapay ve kopuk anne-kız kimyasını koruyabilmek için set aralarında Lawrence ile yan yana gelmemeye özel gayret gösterdi.
10- Jennifer Lawrence, filmde Lynsey'in evlerin havuzlarını temizlediği sahnelerde kullanılan o kimyasal temizlik aletlerini ve havuz vakum makinelerini gerçeğe sadık kalabilmek için New Orleans'taki yerel bir havuz temizlik şirketinden günlerce uygulamalı ders alarak bizzat kendisi kullandı.
11- Brian Tyree Henry, canlandırdığı James karakterinin o protez bacakla yürüme ve topallama sahneleri için set arkasında fizyoterapistler eşliğinde çalıştı ve o ağırlık merkezini tam verebilmek için çekimler boyunca sağ ayakkabısının içine özel yapım ağır demir plakalar yerleştirtti.
12- Film, dünya prömiyerini dünyanın en prestijli sinema etkinliklerinden biri olan Toronto Uluslararası Film Festivali’nde yaptı ve eleştirmenler tarafından iki başrolün oyunculuk uyumu nedeniyle dakikalarca ayakta alkışlandı.
13- Lynsey’in hapishanede olan ve sadece işaret diliyle anlaştığı işitme engelli erkek kardeşi Justin karakterini oynayan aktör Russell Harvard, gerçek hayatta da tamamen işitme engelli olan ve Broadway sahnelerinde devleşen çok başarılı bir tiyatro sanatçısıdır.
14- Jennifer Lawrence, film boyunca yüzünde neredeyse sıfır makyajla oynadı; görüntü yönetmeni onun o gazi kadın asker psikolojisindeki o uykusuz, çökmüş ve paranoit yüz hatlarını en çiğ haliyle kameraya yansıtabilmek için doğal gün ışığı dışındaki yapay set ışıklarını minimumda tuttu.
15- Filmin o "damakta tat bırakmıyor, çok durağan" dediğim ritmini destekleyen o melankolik ve minimalist müzikleri, Hollywood'un bağımsız dramalarındaki o sade tonlarıyla tanınan ünlü kadın besteci Alex Weston tarafından sadece çello ve piyano kullanılarak bestelendi.
16- Brian Tyree Henry, filmde havuz kenarında Jennifer Lawrence ile oturup geçmişteki o feci kaza anını ve yeğenini nasıl kaybettiğini anlattığı o en kilit ve uzun dramatik sahnede, duygusal yoğunluğu bozmamak adına yönetmenden sahneyi hiç kesmeden tek seferde kaydetmesini rica etti.
17- Filmin yapım ortaklarından olan ünlü bağımsız sinema şirketi A24, filmin dağıtım ve dijital yayın haklarını küresel çapta büyük bir kitleye ulaştırabilmek için teknoloji ve medya devi Apple Original Films ile devasa bir ortaklık anlaşması imzalayarak filmi Apple TV+ platformuna taşıdı.
18- Filmin kurgu odasındaki montaj süreci, Jennifer Lawrence’ın o iki yıllık pandemi arasında karakterden uzaklaşması ve sahnelerin o "tuzsuz yemek" kıvamındaki o aşırı sade havasını dengelemek adına tam 6 ay boyunca milimetrik bir titizlikle sürdürüldü.
19- Sahnede filmin o en son karesinde Lynsey'in James'in evine gidip ona "Birlikte bir bira içelim mi?" diyerek o yalnızlık prangasından kurtulmaya adım attığı o umut dolu kapanış karesi çekildikten sonra, Jennifer Lawrence tüm New Orleans set ekibine kendi cebinden çok büyük bir yerel veda yemeği ısmarlamıştır.
20- "Lynsey" ismi eski Germen dilinde "sulak alandan gelen, sakin liman" anlamına gelir ki film boyunca onun o havuz sularında huzur aramasıyla harika bir tezatlık/bağ oluşturur.
21- James karakterini oynayan Brian Tyree Henry, filmin çekildiği New Orleans şehrinde uzun yıllar yaşamış bir isimdir. Aktör, karakterinin o güneyli, sıcak ama kırgın aurasını yansıtırken kendi gerçek şehir gözlemlerinden çokça yararlanmıştır.
2026 (14. Kısa Film) Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı…devamı2026 (14. Kısa Film)
Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı hakkında herhangi bir bilgi verilmiyor filmde. Annesi babasının bulunduğu durumdan dolayı diken üstündedir ve ister istemez çocuğunun da alanını kısıtlar. Başlarda canı sıkılan çocuk dakikalar ilerledikçe alzheimer hastası dedesine geçmişi hatırlatmak için çabalayacaktır.
İki dedemi, anneannemi ve babaannemi de tanıdığım için Allah'a şükür ediyorum. O görmüş geçirmiş yapıları, farklı zamanda yaşamış farklı mentalitede insanlar olmalı ve ebeveynlerinizin ebeveynleri olmaları çok özel, iyi de insanlarsa eğer o bağ çok başka. 8 yıl önce çok yakın olduğum anneannemi kaybeden biri olarak yönetmenin filmin sonunda yapımı başta dedesi Daniel Manoel da Costa olmak üzere tüm dedelere ithaf etmesi çok anlamlı olmuş. Hatta filmin sonundaki o yazı filme verdiğim puanı yarım puan arttırmama sebep oldu. Filme gelirsem çocuğun dedesinin fotoğraflarından yola çıkarak o an yaşandığını ön gördüğü şeylerle dedesine geçmişi hatırlatması çok özeldi. Annenin yine babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli. Dedemizin yağmurlu havada dışarıya çıkmaya çalışması belki de gerçekte yönetmenin yaşadığı bir olaydır bilmiyorum ama oldukça gerçekçi ve ince bir detaydı.
Anlam yüklü, güzel bir 15 dakikaydı. Mental olarak yorgun olduğum şu dönemde benim için etkisi haliyle daha da fazla oldu. Tavsiye ederim.
7.5/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Yönetmen Gustavo Ribeiro, yağmurlu havada dışarı çıkma sahnesi dahil tüm o Alzheimer süreçlerini, gerçek hayatta kendi öz dedesi Daniel Manoel da Costa’nın hastalığı döneminde bizzat yaşadığı ve şahit olduğu anılardan birebir kopyalayarak senaryolaştırmış.
2- Filmin yapımcılığını üstlenen Brezilyalı bağımsız Mamo Filmes stüdyosu, projenin o muazzam soft ve yağlı boya tablosunu andıran görsel estetiğini yakalayabilmek için tam 2,5 yıl boyunca hiçbir yapay hazır filtre kullanmadan sahneleri kare kare elle renklendirmiştir.
3- Film, dünya çapında katıldığı prestijli animasyon ve kısa film festivallerinde, aralarında Los Angeles Kısa Film Festivali ve Miami Kısa Film Festivali de dahil olmak üzere tam 20'den fazla "En İyi Kısa Animasyon" ve "Seyirci Özel Ödülü"nün sahibi olarak büyük bir küresel başarıya imza atmıştır.
4- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatmak için kullandığı o eski çizimler ve albümdeki tüm o nostaljik görseller, animasyon ekibinin stüdyoda sıfırdan çizdiği yapay çizimler değil; yönetmen Gustavo Ribeiro’nun dedesinin gençlik yıllarında kendi elleriyle çizdiği gerçek şahsi çizim arşivinin dijital olarak filme aktarılmış kopyalarıdır.
5- Filmin o duygu yoğunluğunu destekleyen muazzam piyano ve senfonik müzikleri, ünlü Brezilyalı besteci Tito Silveira tarafından, Alzheimer hastalarının beyin dalgalarını sakinleştiren frekans ritimleri baz alınarak bestelenmiştir.
6- Filmde hiçbir karakterin tek bir kelime bile konuşmaması, yani filmin tamamen diyalogsuz olması, yönetmenin "Alzheimer hastaları kelimeleri kaybedebilir ama duyguları, renkleri ve sevgiyi asla kaybetmezler" mottosuyla seçtiği bilinçli bir sessiz sinema dilidir.
7- Dede karakterinin yüzündeki o derin kırışıklıklar, yorgun gözler ve o görmüş geçirmiş çınar aurası; animasyon ekibi tarafından yaşlı insanların yüz anatomileri aylarca incelenerek, ışığın o yaşlı tene vuruş kontrastı milimetrik hesaplanarak modellenmiştir.
8- Filmin adı olan "Napo", aslında Brezilya'da ve İspanyol kültüründe dedelerin torunları tarafından çağrıldığı o çok sıcak, samimi ve aile içi bir sevgi hitabı olan "Napoleon" kelimesinin kısaltılmış halidir.
9- Çocuğun odasındaki o modern detaylar ile dedenin odasındaki o eski ahşap, radyo ve nostaljik kokan detayların yarattığı o tezatlık; iki farklı zaman diliminin ve mentalitenin aynı çatı altında nasıl büyük bir saygıyla birleştiğini gösteren dâhiyane bir prodüksiyon tasarımıdır.
10- Filmin kurgu aşamasında, çocuğun dedesinin elini tuttuğu ve o fotoğraflardaki anıların canlandığı geçiş sahnelerinin o pürüzsüz ritmi için, animatörler Hollywood'un büyük bütçeli Pixar ve Disney stüdyolarının kullandığı özel üç boyutlu derinlik hilelerini bağımsız imkanlarla uygulamışlardır.
11- Yönetmen Gustavo Ribeiro, filmin kazandığı uluslararası başarıların ardından yaptığı açıklamada, bu filmi çekmekteki en büyük amacının, dünyanın neresinde olursa olsun yaşlılarına ve özellikle bu ağır hastalıkla boğuşan çınarlara karşı toplumların o körelen empati duygusunu yeniden canlandırmak olduğunu belirtmiştir.
12- Film, Brezilya Kültür Bakanlığı’nın bağımsız sinemacılara verdiği çok kısıtlı bir teşvik fonu ile başlayıp, fon yetersiz kalınca internet üzerinden başlatılan bir kitlesel fonlama kampanyası sayesinde dünyanın dört bir yanından gelen bağışlarla tamamlanabilmiştir.
13- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatırken çizdiği o renkli karton karakterler ve çizim sahneleri, set ekibinin stüdyoda gerçek çocukların çizim yeteneklerini ve fırça tutuş ritimlerini gözlemleyerek animasyona aktardığı tamamen organik sahnelerdir.
14- Filmin o senin "annenin babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli" dediğin sahnelerdeki o annenin yüz ifadesindeki haklı yorgunluk ve sevgi dengesi, yönetmenin kendi annesinin dedesine bakarken takındığı o fedakar jest ve mimiklerden birebir kopyalanmıştır.
15- Ses tasarım ekibi, evdeki o ağır sessizliği ve dedenin zihnindeki o boşluk hissini izleyiciye geçirmek için film boyunca saatin tik-tak seslerini ve dışarıdaki rüzgar uğultularını normalden desibel olarak çok daha baskın ve yankılı bir şekilde mikslemiştir.
16- Filmin finalindeki o jenerik akarken çıkan o Daniel Manoel da Costa ismi, filmin dünya prömiyerinin yapıldığı gün salondaki yüzlerce izleyicinin ayağa kalkıp dakikalarca ağlayarak yönetmeni alkışlamasına neden olan en duygusal kırılma noktası olmuştur.
17- Dedenin yağmurlu havada kapının koluna uzandığı o sahnede, elinin titreme frekansı ve kapının o soğuk metaline dokunuşundaki o kararsızlık hissi için tıp literatüründeki Alzheimer hastalarının motor beceri kayıpları videoları animatörler tarafından referans alınmıştır.
18- Film vizyona girdikten sonra Brezilya'daki birçok nöroloji ve Alzheimer derneği tarafından, hasta yakınlarına psikolojik destek sağlaması ve hastalığın o çiğ duygusal boyutunu en naif şekilde anlatması nedeniyle resmi bir "farkındalık materyali" olarak kabul edilmiştir.
19- Çocuğun film boyunca dedesinin o donuk gözlerinin içine bakarken sergilediği o sarsılmaz sabır ve sevgi dolu çocuk saflığı, yönetmenin sinemada "koşulsuz sadakat" temasını işlemek için bizzat kurguladığı en kilit karakter dinamiğidir.
20- Sahnede filmin o en son karesinde ekran tamamen kararıp o ithaf yazısı gelmeden hemen önce, dedenin yüzüne vuran o huzurlu, aydınlık ve hafif tebessümlü o son ışık efekti; onun zihninin karanlığından sıyrılıp o sevgi dolu bağ sayesinde en sonunda huzura ve o çok özlediği eşinin anısına kavuştuğunu simgeleyen deha işi görsel bir kapanış mühürüdür.