2026 (98. Film) Öncelikli izleyeceklerim listemden kura çekimi yaptım. Kurada Signs, Togo ve Tutku: İsa Mesih'in çilesi filmleri çıktı. Pek Hz. İsa'nın filmini izleyecek derinlikte değildim bugün. Togo'yu da Willem Dafoe'nin yer aldığı yapımları şu sıra çok izlediğim için eledim.…devamı2026 (98. Film)
Öncelikli izleyeceklerim listemden kura çekimi yaptım. Kurada Signs, Togo ve Tutku: İsa Mesih'in çilesi filmleri çıktı. Pek Hz. İsa'nın filmini izleyecek derinlikte değildim bugün. Togo'yu da Willem Dafoe'nin yer aldığı yapımları şu sıra çok izlediğim için eledim. Signs filmi ayrıca kurada ikinci kez çıkıyor bu sefer bu nedenle de tercihimi bu yönde kullandım. Filme gelirsem başrolde Mel Gibson'a Joaquin Phoenix eşlik ediyor. Ayrıca Home Alone filminin yıldız çocuk oyuncusu Macaulay Culkin'in kardeşi Rory Culkin de bu filmde Mel Gibson'ın oğlu rolünde karşımıza çıkıyor.
Filmin konusuna gelecek olursam Hess ailesi bir çiftlik evinde yaşamaktadır. Graham (Mel Gibson) bir trafik kazasında eşini kaybetmiştir. Kardeşi ve iki çocuğu ile birlikte yaşamını sürdürmektedir. 1-2 yaşanan ilginç olay sonrası olayın üzerine giden Hess ailesi sorunun yalnızca kendi sorunları olmadığını fark edeceklerdir. Filmi izlemeyi düşünenler için açıkça söylemem gerekirse film hikaye olarak ağır işliyor ancak bir şekilde de "daha kaç dakikası var?" dedirtmeden kendisini izletmeyi başarıyor. Ağır demişken bu arada senaryo oldukça anlaşılabilir basit bir konu. Yalnızca olaylar yavaş ilerliyor. Kendi içinde bir başyapıt mı derseniz değil fakat bu kaliteli bir yapım olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Hikayenin sadece uzaylılar üzerine olmayıp baba - çocuk ilişkilerine vurgu yapması özeldi. Yer yer Graham günah keçisi durumuna düşse de herkes onun çocuklarına ne kadar düşkün olduğunu ve karısının ölümünü hâlâ atlatamadığının farkındaydı. Sadece şerif mi polis mi artık ne derseniz o kadının tekrar gözükmesi gerektiğini düşünüyorum. Sahnelerine şimdi dönüp baktığımda filmin devamında madem olmayacaktı o sahneler niye var diye düşünmedim değil.
Yönetmen Shyamalan'ın izlediğim 5. filmi. Kendine has tarzıyla sektördeki sevdiğim isimlerden. Keyifli, çok yormayan güzel bir film. Tavsiye ederim.
7.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- M. Night Shyamalan, filmdeki o devasa mısır tarlalarındaki geometrik işaret sahnelerinin sahte veya dijital durmasını kesinlikle istemediği için, prodüksiyon ekibi çekimlerden aylar önce Pensilvanya'daki o gerçek çiftlik arazisine tonlarca özel gübre kullanarak sıfırdan devasa canlı mısır tarlaları yetiştirdi.
2- Mel Gibson, filmdeki eski rahip Graham Hess rolünü kabul ettiğinde, yönetmen Shyamalan onun Hollywood'daki o bilinen aksiyon ve maço imajını tamamen kırmak için çekimler boyunca Gibson'ın saçlarını bilerek daha kırçıllı, kıyafetlerini ise olabildiğince sönük ve sıradan güneyli çiftçi tonlarında tasarlattı.
3- Filmde Joaquin Phoenix’in canlandırdığı Merrill karakteri için ilk başta Hollywood'un ünlü aktörü Mark Ruffalo ile el sıkışılmış ve kostüm provaları bile yapılmıştı; ancak Ruffalo çekimlere haftalar kala çok ciddi bir beyin tümörü teşhisi (iyi huylu) alıp ameliyata girince rol apar topar Joaquin Phoenix’e devredildi.
4- Merrill karakterinin o gerilimli sahnelerden birinde, televizyonda beliren o meşhur "Brezilya'daki doğum günü partisinde ilk kez kameraya yakalanan uzaylı" sahnesi; sinema tarihinde "tüm zamanların en korkunç ve en iyi kurgulanmış jump-scare sahnelerinden biri" olarak tescillenmiştir.
5- Filmde Mel Gibson’ın astım hastası oğlunu oynayan Rory Culkin ve su bardaklarını her yere bırakan kızını oynayan Abigail Breslin, çekim aralarında korkmasınlar diye Mel Gibson stüdyoda sürekli onlara şakalar yapmış, hatta doğum günlerinde onlara set ekibinin gözü önünde devasa hediyeler almıştır.
6- Filmdeki akşam yemeği sahnesinde, ailenin masadaki o son akşam yemeğinde birbirlerine sarılıp hıçkırarak ağladıkları anlar çekilirken, Shyamalan oyuncuların o çiğ dramı yakalaması için sete hiçbir teknisyeni sokmadan sahneyi tek seferde kaydetti.
7- M. Night Shyamalan, filmin o klostrofobik ve ağır ilerleyen atmosferini tam kurabilmek için görüntü yönetmeni Tak Fujimoto ile birlikte, gerilim sinemasının babası Alfred Hitchcock’un The Birds (Kuşlar) filmindeki o "tehlikenin ne zaman ve nereden geleceğini bilmeme" görsel hilelerini referans aldı.
8- Film boyunca uzaylıların tavan arasında, bodrumda veya mısır tarlalarında yürürken çıkardıkları o tüyleri diken diken eden mekanik tıkırtı ve ayak sesleri; ses tasarımcıları tarafından stüdyoda gerçek keçi toynaklarının tahta zeminlere vurdurulması ve sürtülmesiyle canlı olarak kaydedildi.
9- Joaquin Phoenix, filmde Merrill karakterinin uzaylıların radyo dalgalarından korunmak için çocuklarla birlikte kafasına o meşhur alüminyum folyodan şapka taktığı sahneyi çekerken, durumun absürtlüğüne dayanamayıp çekimler boyunca tam 15 kez gülme krizine girmiştir.
10- Filmin bütçesi 72 milyon dolar gibi dönemine göre makul bir seviyedeyken, sinemalarda vizyona girmesinin ardından dünya çapında tam 408 milyon dolarlık devasa bir gişe hasılatı elde ederek Touchstone Pictures'ın o yılki en karlı sinema yatırımı oldu.
11- Rory Culkin, filmdeki o kilit astım krizi sahnelerine hazırlanabilmek için set arkasında gerçek astım hastası çocukların kriz anı videolarını hekimler eşliğinde izledi ve nefes alma frekansını o medikal verilere göre milimetrik olarak taklit etti.
12- M. Night Shyamalan, tıpkı diğer projelerinde olduğu gibi bu filmde de kamera karşısına geçerek, Mel Gibson’ın karısına arabasıyla çarpan Ray Reddy karakterini bizzat kendisi oynadı.
13- Filmin tekinsiz jenerik müziklerini ve o üç notalık minimalist gerilim tınılarını; usta besteci James Newton Howard, filmdeki o inanç, şüphe ve korku üçlemesini simgeleyecek şekilde sadece yaylı çalgılar orkestrasıyla besteledi.
14- Filmin o kilerde ve bodrum katında geçen son yarım saatlik kilit kuşatma sahnelerinde kullanılan o dondurucu karanlık atmosfer, stüdyoda yapay ışıklar yerine tamamen gerçek gaz lambaları ve pilli el fenerlerinin çiğ ışığıyla aydınlatılarak kameraya çekildi.
15- Uzaylıların filme dair o kafa karıştırıcı zayıflığı olan "su" detayı, senaryonun orijinal taslaklarında aslında kutsal su olarak düşünülmüştü; ancak Shyamalan hikayenin dini bir propagandaya dönmemesi için bunu sadece saf ve elementer bir doğa gücü olan normal su olarak revize etti.
16- Mel Gibson, film vizyona girdikten sonra verdiği dürüst bir röportajda, "Bu film bir uzaylı istilası değil, bir adamın darmadağın olan ailesini ve yitirdiği inancını o mısır tarlalarının arasında yeniden bulma tragedyasıdır" dedi.
17- Abigail Breslin, film çekildiğinde henüz 5 yaşındaydı ve bu proje onun Hollywood'daki ilk profesyonel oyunculuk sınavıydı; küçük oyuncu gösterdiği o muazzam duru performans sayesinde sonraki yıllarda Little Miss Sunshine ile Oscar adaylığına kadar yükselecek kapıyı araladı.
18- Filmin o en son karesinde Graham Hess'in (Mel Gibson) o rahip kıyafetlerini yeniden üzerine geçirip aynaya sakince baktığı ve inancına geri döndüğünü gösteren o muazzam kapanış karesi çekildikten sonra, tüm Pensilvanya set ekibi ve yönetmen Shyamalan oyuncuyu dakikalarca ayakta alkışlamıştır.
19- Türün gurmeleri tarafından "Madem suya karşı bu kadar hassaslar, neden %70'i su olan ve sürekli yağmur yağan bir gezegeni istila etmeye geldiler?" sorusu yıllarca eleştirilse de, Shyamalan bunun bilim kurgusal bir istila değil, tamamen ruhsal bir "işaret" sınavı olduğunu belirterek eleştirileri rasyonelce savuşturmuştur.
20- Graham’ın eşinin o feci araba kazasının çekildiği yol sahneleri, Pennsylvania’daki Thomas Jefferson Üniversitesi’nin tarım arazilerinin hemen dışındaki gerçek virajlı devlet yolunda çekilmiştir.
21- Çiftlikteki köpeklerin o delirme ve havlama sahnelerinde, hayvanların o çiğ ve ürkek reaksiyonlarını alabilmek için setin arkasına oyuncuların göremeyeceği şekilde yapay mekanik canavar kuklaları yerleştirilmiştir.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
2026 (98. Film) Öncelikli izleyeceklerim listemden kura çekimi yaptım. Kurada Signs, Togo ve Tutku: İsa Mesih'in çilesi filmleri çıktı. Pek Hz. İsa'nın filmini izleyecek derinlikte değildim bugün. Togo'yu da Willem Dafoe'nin yer aldığı yapımları şu sıra çok izlediğim için eledim.…devamı
2026 (97. Film) Geçen sene sosyal medyada iyi pr yapmış "The Housemaid" filmini ele alacağız bugün. Başrolü Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried'in paylaştığı filmde Brandon Sklenar ve 365 Gün serisi ile yıldızlaşan Michele Morrone gibi isimlerde bulunuyor. Filmin konusu; Millie,…devamı2026 (97. Film)
Geçen sene sosyal medyada iyi pr yapmış "The Housemaid" filmini ele alacağız bugün. Başrolü Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried'in paylaştığı filmde Brandon Sklenar ve 365 Gün serisi ile yıldızlaşan Michele Morrone gibi isimlerde bulunuyor. Filmin konusu; Millie, 15 yıllık hapis cezasının 10 yılını çekmiş ve şartlı tahliye olmuştur. Ancak bu süreçte herhangi bir işte çalışıyor olması gerekmektedir. Millie iş bulmak adına her tuşa bastığı dönemde Winchester ailesinin hizmetçisi olarak işe başlayacaktır. Sırları olduğunu zanneden Millie bakalım işverenlerinin sırlarını öğrenince ne yapacaktır?
Film hakkında genel yorumum çerezlik bir filmdi. 2 saat boyunca belki sıkılmadan izledim evet ama film daha iyi yerlerde olması için gereken o sıçramayı yapamadı. Dünkü Gerard Butler eleştirimin aksine bu filmi cast seçimleri konusunda tebrik etmek istiyorum. İki kadın oyuncuda çok başarılı bir performans sergilemiş. Özellikle Amanda Seyfried filmin yıldızıydı. Sydney hakkında her ne kadar oyunculuğundan ziyade başka konular ön planda olsa da bu kendisinin izlediğim dördüncü filmiydi ve her film farklı tarzda karakterler içinde onu görmeme rağmen rolünün hakkını her film veriyor. Brandon Sklenar'da yine aynı şekilde iri, kaslı, yakışıklı ve filmde sık sık bahsedilen o güzel gülüşe sahip olmasıyla ne kadar doğru bir tercih olduğunu gösteriyor.
Filmde olayların gelişimini tahmin etmek düşünüldüğü kadar zor değildi. Bahçıvanın tavırları, Nina'nın "son ses müzik açsan da duymayız" söylemi, kapı ve pencere detayları derken olayların nerede nasıl şekilleneceği az çok belliydi. Ayrıca Nina'nın Millie'nin izin günü olan cumartesileri ona hep bir iş çıkartması da yönetmen tarafından izleyiciye verilen ince bir mesajdı.
Sonuç olarak kötü film değildi. Özellikle oyuncular filmi izlenilir kılıyor. Ama çok uçuk beklentilere de girmeyin naçizane tavsiyem. Çerezlik, kafa dağıtmalık bir yapım.
6.6/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, tüm dünyada milyondan fazla satan ve "New York Times Bestseller" listesinden aylarca inmeyen Freida McFadden’ın ünlü psikolojik gerilim romanı The Housemaid'in resmi ve ilk beyazperde sinema uyarlamasıdır.
2- Sydney Sweeney, filmdeki hapisten yeni çıkmış ve hayata tutunmaya çalışan Millie rolünü o kadar çok istedi ki; projenin sadece başrol oyuncusu olmakla kalmadı, kendi resmi yapım şirketi olan Fifty-Fifty Films çatısı altında projenin ana yönetici yapımcılığını da bizzat üstlendi.
3- Filmde ki Nina Winchester karakteri için Hollywood kulislerinde ilk başta Oscar ödüllü aktris Emma Stone ile görüşülmüştü; ancak Stone'un takvimi uymayınca rol doğrudan Amanda Seyfried'e emanet edildi.
4- Filmin yönetmen koltuğunda oturan isim, daha önce Anna Kendrick ve Blake Lively'nin oynadığı yine bir başka ünlü ev gerilim-komedisi olan A Simple Favor (Küçük Bir Rica) ve Ghostbusters filmleriyle tanınan usta yönetmen Paul Feig'dir.
5- Sydney Sweeney ve Amanda Seyfried, filmdeki o kedi-fare oyunu kıvamındaki o gerilimli sahneleri çekerken, birbirlerinin sahne enerjisini ve o yapay düşmanlık aurasını bozmamak adına çekim aralarında karavanlarında kalıp çok fazla yan yana gelmemeye dürüstçe özen gösterdiler.
6- Brandon Sklenar, filmde Andrew Winchester karakterinin o profilini canlandırabilmek için, çekimlerden önce romandaki Andrew tasvirlerini satır satır okuyup o manipülatif sosyopat gülüşü üzerine aynalar karşısında günlerce prova yaptı.
7- Filmde Winchester ailesinin o lüks, klostrofobik ve tekinsiz malikanesi için stüdyoda yapay bir dekor kurulmadı; prodüksiyon ekibi New York'un banliyölerinde bulunan ve 1920'lerde inşa edilmiş gerçek bir tarihi malikaneyi tam 3 aylığına kiralayarak seti oraya kurdu.
8- Kitabın yazarı Freida McFadden, senaryo uyarlama aşamasında Lionsgate senaristleriyle bizzat çalıştı ve kitaptaki o tavan arası kapısı, hizmetçi odasının kilitlenme detayları gibi kilit noktaların filmde görsel olarak milimetrik olarak korunmasını bizzat şart koştu.
9- Michele Morrone, 365 Days serisindeki o küresel şöhretinin ardından Hollywood ana akım sinemasına bu filmdeki o gizemli ve tekinsiz karakteriyle resmi olarak ilk büyük adımını atmış oldu ve çekimler boyunca aksan koçlarıyla çalıştı.
10- Amanda Seyfried, filmde Nina karakterinin o obsesif kompulsif bozuklukları olan, evi sürekli temizleyen ve Millie'ye o sinirli ruh halini tam yansıtabilmek için, gerçek hayatta anksiyete ve obsesyonla mücadele eden insanların psikolojik gidişatlarını inceledi.
11- Sydney Sweeney, bu filmle birlikte kariyerinde dördüncü kez bir gerilim/dram projesinde başrol oynayarak (Euphoria, Reality, Immaculate sonrası), Hollywood sinema eleştirmenleri tarafından "kendi jenerasyonunun en üretken gerilim oyuncusu" unvanıyla tescillendi.
12- Filmin tekinsiz ışık kontrastı; görüntü yönetmeni John Schwartzman tarafından, David Fincher’ın gotik ev gerilimlerindeki o loş ve tekinsiz gölge oyunları taklit edilerek tasarlandı.
13- Filmin dağıtım haklarını elinde tutan sinema devi Lionsgate, filmin vizyon pr çalışması dönemi için sosyal medyada milyonlarca dolarlık devasa bir dijital reklam bütçesi harcadı.
14- Sydney Sweeney, filmde Millie'nin mutfakta ve tavan arasında hizmetçilik yaptığı o temizlik, yemek yapma sahnelerinin doğal ve çiğ durması için, çekim ekibinin profesyonel aşçılarından sette günlerce gerçek kesim ve servis taktikleri dersi aldı.
15- Filmin sürükleyici kurgusal ritmi; Paul Feig'in kurgu odasında filmin o temposunun düşmemesi için karakterlerin uzun uzadıya konuştuğu bazı durağan dram sahnelerini acımasızca atıp, doğrudan o gizemli ev detaylarına odaklanmasıyla sağlandı.
16- Brandon Sklenar, filmdeki o Andrew karakterinin fiziksel gücünü ve güneyli zengin geçmişini tam hissettirebilmek için, çekimlerden önceki 2 ay boyunca çok ağır bir fitness ve hacim antrenman programı uyguladı.
17- Filmin müziklerini yapan besteci Theodore Shapiro, evdeki o tavan arasından gelen çıtırtıları ve Millie'nin o "acaba bu evde ne dönüyor" dediği o paranoit anları desteklemek için hiçbir klasik orkestra ezgisi kullanmadı; sadece keman yaylarının metale sürtünme seslerinden oluşan endüstriyel bir ses tasarımı hazırlattı.
18- Sette Millie’nin o hapis yıllarından kalma ürkek, insanlardan kaçan ve sürekli tetikte olan o gaddar ruh halini tam verebilmek için, Sydney Sweeney çekimlerin yapıldığı New York'taki o tarihi malikanenin bodrum katında birkaç gece tek başına vakit geçirmiştir.
19- Filmin vizyon gösterimlerinin ardından sinema dergilerinde de Sweeney’nin oyunculuk dehasının o fiziksel imajının ne kadar önünde olduğunu anlatan makalelere konu oldu.
20- Son kapanış karesi çekildikten sonra, Amanda Seyfried ve Sydney Sweeney tüm set çalışanlarına ve Paul Feig’e sarılarak dürüstçe teşekkür etmişlerdir.
21- Yönetmen Paul Feig, Amanda Seyfried’ın o kocaman ve anlamlı gözlerini gerilim sahnelerinde bir silah gibi kullanmış; Nina’nın o delilik ile sakinlik arasında gidip gelen ruh halini dar açılı lenslerle yüzüne yaklaşarak çekmiştir.
2026 (96. Film) "Eğer hepimiz yalnızsak yalnızlıkta da beraberiz." Film listemden 3 filmli bir kura çektim seçimim Gerard Butler ve Hilary Swank'ın başrolleri olduğu "P.S. I Love You" filmi oldu. Filmde bu ikilinin yanı sıra Friends dizisinden çok sevdiğim Lisa…devamı2026 (96. Film)
"Eğer hepimiz yalnızsak yalnızlıkta da beraberiz."
Film listemden 3 filmli bir kura çektim seçimim Gerard Butler ve Hilary Swank'ın başrolleri olduğu "P.S. I Love You" filmi oldu. Filmde bu ikilinin yanı sıra Friends dizisinden çok sevdiğim Lisa Kudrow yine başka bir dizi olan TWD'den çok sevdiğim Jeffrey Dean Morgan nam-ı diğer Negan abimiz yer alıyor. Filmin konusuna gelirsem ölüm döşeğinde olan Gerry (Gerard Butler) eşinin kendisinin ölümü sonrası gireceği depresyonu önceden tahmin ederek öldükten sonra ona belli aralıklarla mektuplar yollayarak önceden ayarladığı şekilde onun bu travmayı atlatmasına yardımcı olmasını anlatıyor.
Açık olmak gerekirse filmde iki şey dışında kalan her şey benim nezdimde sınıfta kaldı. İlki kesinlikle oyuncu kadrosu. Kesinlikle senaryo ve kurguya kıyasla çok iyi isimler var kadroda. İkincisi de son 20 dakikası hakikaten güzeldi. Haricen filmin 100 dakikası benim adıma kötü bir deneyimdi. Gerard Butler filmin en büyük fiyaskolarından biri bana göre. Kendisi İskoç olan Butler İrlandalı bir karakteri oynuyor bu filmde ve aksanı affedersiniz ama berbat ötesi. Sanırsam kendi de öz eleştiri yaparak zaten bu durum için İrlanda halkından özür dilemiş. Butler özelinde diğer bir eleştirim ise rolü kabul etmesine olacak. Açıkçası başroller arasındaki kimyayı hiç uyduramadım. Ki Butler kusura bakmasın ama Gerry gibi bir karakter için fazla erkeksi bir adam cast seçimi yanlış. Yine Butler üzerinden eleştirmem gerekirse Gerry ve Holly'nin İrlanda'da ilk tanıştıkları sahnelerde Butler'ın makyajını her kim yaptıysa direkt setten kovulmalıymış. Acaba kimse de durup bu nasıl makyaj, dememiş mi?
Butler'a yeterince yüklendikten sonra filmi biraz eleştirmem gerekirse giriş sahnesi oldukça cringedi. ImdB puanını gördüğümde diğer romantik filmlerin yanında acaba sıralamamda nerede yer alır diye bir düşünmüştüm. İlk 10 dakikadan sonra az çok yerini belli etti. Devamında Gerry'i andıkları sahnede son derece samimiyetsizdi. Lisa Kudrow'u ayrıca sevmem bir kenara ara ara Phoebe karakterinin esintilerini sunduğu ufak şakalarıyla filme renk katmış. Özellikle Friends'ten Joey'e yapılan göndermeyi de kaçırmadım, çok iyi sahneydi:)
Maalesef ki film özgün konusuna rağmen benim pekte iyi hatırlayacağım bir yapım olmadı. ImdB ve Raf puanına baktığımda dürüstçe söylemem gerekirse filmin şişirildiğini düşünüyorum. Film her şeyden öte romantiklik ve komedi arasında ki çizgiyi tutturamamış. Bazen yaptığınız yemek tuzlu veya acı olur ya bu filmde öyle. Potansiyeli olan ancak gerek cast gerek kurgu hatalarıyla birlikte benim listemde sınıfta kalan filmler arasında yerini aldı.
6.3/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Gerard Butler, filmdeki o İrlanda aksanını tam verebilmek için çekimlerden önce tam 4 hafta boyunca profesyonel aksan koçlarıyla çalıştı; ancak oyuncunun gırtlaktan gelen baskın İskoç vurgusu nedeniyle ortaya çıkan o melez aksan sinema eleştirmenleri tarafından "tarihin en kötü İrlandalı taklidi" seçildi.
2- Filmin o meşhur İrlanda'daki ilk tanışma flashback sahnelerinde kullanılan o peruk ve çiğ bronzlaştırıcı makyaj, filmin çekim takviminin Gerard Butler'ın (300 Spartalı) filmindeki o aşırı kaslı ve sakallı halinin hemen ardına denk gelmesi nedeniyle o sert hatları yumuşatmak için zorunlu ama başarısız bir hile olarak uygulandı.
3- Filmin o çok konuşulan yatak odasındaki iç çamaşırlı dans sahnesinin çekimleri sırasında, Gerard Butler’ın askısı fırlayan o jartiyer metal tokası kazayla fırlayarak başrol ortağı Hilary Swank’in tam alnına çarptı; Swank'in alnı yarıldı ve oyuncu apar topar hastaneye kaldırılarak dikiş atıldı.
4- Hilary Swank hastaneye götürüldüğünde, Gerard Butler set arkasında histerik bir şekilde ağlamaya başlamış, "Kızın neredeyse gözünü çıkarıyordum, ben tam bir ayıyım, bu hassas romantik role hiç uygun değilim" diyerek saatlerce kendini suçlamış ve seti durdurmuştur.
5- Jeffrey Dean Morgan (William), filmde barda Holly için gitar çalıp şarkı söylediği o sahnede dublör veya hazır ses kaydı kullanmadı; aktör bu film için sadece bir hafta gibi çok kısa bir sürede sıfırdan gitar çalmayı ve o İrlanda folk şarkısını söylemeyi canlı olarak öğrendi.
6- Film, İrlandalı ünlü yazar Cecelia Ahern’in henüz 21 yaşındayken yazdığı ve tüm dünyada milyonlarca satan aynı isimli efsanevi ilk romanından uyarlandı; ancak stüdyo filmi daha küresel hale getirmek için kitaptaki Dublin arka planını tamamen New York-İrlanda hattına kaydırdı.
7- Hilary Swank, canlandırdığı Holly karakterinin ağır yas ve depresyon sürecini tam verebilmek için çekimler boyunca kendi dairesinde günlerce tek başına kalıp televizyon izleyerek kendini izole etti.
8- Filmin o İrlanda’nın muazzam yeşil ve sisli tepelerindeki dış çekimleri tamamen o bölgenin gerçek coğrafyasında yapıldı; ancak hava koşullarının sürekli yağmurlu ve aşırı rüzgarlı olması nedeniyle ses kayıtlarının neredeyse tamamı Londra'daki stüdyolarda sonradan seslendirildi.
9- Richard LaGravenese, filmin hem yönetmenliğini hem de senaryo uyarlamasını üstlenirken, romantizm ve komedi arasındaki tuhaf ton kaybını dengelemek için kurgu masasında filmin tam 30 dakikalık dramatik sahnelerini çöpe atmak zorunda kaldı.
10- Gerard Butler, filmdeki o efsane İrlandalı William rolü için aslında ilk düşünülen isimdi; ancak yapımcılar William rolünü Jeffrey Dean Morgan'a verip, Butler'ın o sert ve erkeksi hatlarını Holly'nin ölen kocası Gerry rolüne yerleştirerek büyük bir "cast" hatasına imza attılar.
11- Lisa Kudrow, filmdeki o Phoebe Buffay esintili, sürekli koca arayan ve her adama özgeçmiş soran o çılgın Denise karakterini oynarken, set ekibinin kendi karakteri için tasarladığı o aşırı renkli ve absürt 2000'ler kostümlerini bizzat kendi gardırobundan seçtiği parçalarla modifiye etti.
12- Filmde Gerry'nin mektuplarını Holly'ye ulaştıran o gizemli postacı rolünde izlediğimiz usta aktör James Marsters, aslında dünyaca ünlü kült fantastik dizi Buffy the Vampire Slayer'ın Spike karakteridir; onun bu dramadaki sade varlığı eleştirmenler tarafından takdir edildi.
13- Filmin "son 20 dakikası hakikaten güzeldi" diyerek hakkını teslim ettiğim o duygusal anne-kız yüzleşmesi sahnesinde, Holly’nin annesini oynayan Oscar ödüllü efsane aktris Kathy Bates, o güneyli otoriter ve dürüst anne profilini tamamen kendi kişisel anne deneyimlerinden yola çıkarak doğaçladı.
14- Holly'nin en yakın arkadaşlarından Sharon'ı canlandıran aktris Gina Gershon, çekimler esnasında o kız kıza eğlendikleri sahnelerin doğal durması için Hilary Swank ve Lisa Kudrow ile çekim dışındaki tüm akşam yemeklerini birlikte yiyerek o yapay arkadaşlık aurasını kırmaya çalıştı.
15- Filmin o muazzam duygusal kapanışını yapan ve mektupların o son halkasını simgeleyen o meşhur "Galway Girl" şarkısı, ünlü müzisyen Steve Earle tarafından bu filme özel olarak yeniden düzenlendi ve İrlanda’da haftalarca müzik listelerinde bir numara olarak kaldı.
16- Senaryonun orijinal taslağında Holly’nin Gerry’nin ölümünden sonra İrlanda’ya hiç gitmemesi planlanmıştı; ancak yapımcı Warner Bros. stüdyosu, filmin o dondurucu ve kapalı stüdyo havasından çıkıp bir nebze olsun "turistik ve ferah" bir görsel sunması için İrlanda seyahati sahnelerini senaryoya zorla ekletti.
17- Gerard Butler, film vizyona girdikten sonra katıldığı bir talk şovda, "Eğer hayatımda geri dönüp değiştirebileceğim tek bir rol olsaydı, o kesinlikle P.S. I Love You’daki o berbat saçlı ve kötü aksanlı Gerry olurdu" diyerek benimle aynı fikirde olduğunu açıkça beyan etti.
18- Filmin kurgusunu yapan ödüllü kurgucu David Moritz, filmin o yapay temposunu toparlayabilmek için flashback sahneleri ile şimdiki zaman arasındaki geçişlere özel ışık patlamaları ekleyerek o masalsı havayı kurtarmaya çalıştı.
19- Holly’nin İrlanda’da William ile karşılaştığı ve Gerry'nin o meşhur "Not: Seni Seviyorum" imzalı son mektubunu okuduğu o duygusal kapanış karesi çekildikten sonra, Hilary Swank alnındaki o dikiş izini kapatan makyaj uzmanına ve tüm set çalışanlarına dürüstçe sarılarak teşekkür etmiştir.
20- İrlandalı William karakterini canlandıran Jeffrey Dean Morgan da tıpkı Gerard Butler gibi İrlandalı değildir; o da filmdeki o güneyli İrlanda aksanını tutturabilmek için sette özel diyalekt koçlarıyla haftalarca çalışmıştır.
21- Holly rolündeki Hilary Swank, bu filmden önce Boys Don't Cry ve Million Dollar Baby ile iki kez "En İyi Kadın Oyuncu" Oscar’ını kazanmış bir devdi; bu yüzden eleştirmenler onun bu zayıf romantik komedi senaryosunda harcandığını savundu.
22- Gerry’nin Holly’e gönderdiği o mektuplar, Gerry’nin ölümünün hemen ardından başlayıp Holly’nin onun yokluğuna alışması için tam 1 yıla yayılacak şekilde planlanmış ve her mektubun sonu "P.S. I Love You" (D.N. Seni Seviyorum) diye bitirilmiştir.
23- Yapım, vizyona girdiği 2007 yılında eleştirmenlerin tüm o yerici yorumlarına rağmen dünya genelinde tam 156 milyon dolar kazanarak inanılmaz bir gişe başarısına imza atmıştır.
24- Holly’nin filmde ayakkabı tasarımcısı olmaya karar verdiği o süreçteki tüm o çizimler ve ayakkabı tasarımları, New York’un ünlü lüks ayakkabı tasarımcılarının gerçek atölyelerinden esinlenilerek filme aktarılmıştır.
25- Film vizyona girdikten sonra, Holly ve Gerry’nin o tanıştığı Wicklow dağlarındaki o tahta köprüyü ve kırsalı ziyaret etmek isteyen milyonlarca Amerikalı turist yüzünden İrlanda turizminde o yıl patlama yaşanmıştır.
26- Filmin 62. dakikasında kızların mektup okudukları sahnede Denise (Lisa Kudrow) "seksi Tony" yerine "seksi Joey" diyerek Friends'ten eski rol arkadaşı Matt LeBlanc'a (Joey Tribbiani) selam çakmıştır. (Beklenmedik yerde Kudrow'un muhtemelen doğaçlama yaptığı sevdiğim, anlamlı bir detay olmuş.)
2026 (95. Film) Kişisel mental durumum nedeniyle şu sıra pek içerik tüketesim yoktu. 11 günlük sessizliğimi yıllardır merak ettiğim güzel bir dram filmi olan "Kör Nokta" ile bozmak istedim. Amerikan futbolcusu olan Michael Oher'ın hayat hikayesinden ilham alan film yer…devamı2026 (95. Film)
Kişisel mental durumum nedeniyle şu sıra pek içerik tüketesim yoktu. 11 günlük sessizliğimi yıllardır merak ettiğim güzel bir dram filmi olan "Kör Nokta" ile bozmak istedim. Amerikan futbolcusu olan Michael Oher'ın hayat hikayesinden ilham alan film yer yer gerçek olan ile çelişse de duyguyu izleyiciye geçirme konusunda son derece başarılıydı. Tuohy ailesi ve Michael arasında filmin çıkmasından yıllar sonra yaşanan gerilimi de yazımın sonunda anlatacağım. Filmi izleyenler belki göz atmak isteyebilir.
Film az öncede belirttiğim gibi duygusallığı çok güzel veriyor. Michael'ın o kimsesiz, içine kapanık hallerini fark edip ona yeni bir hayat vaat eden Bayan Tuohy'un (Sandra Bullock) insanlığı çok başkaydı. Her ne kadar filmin ikinci yarısında olaylar NCAA müfettişlerinin de olaylara dahil olması ile birlikte ailenin niyetinin melekçe olmayıp izleyiciye acaba kendi çıkarları için mi onu Ole Miss takımına yazdırmak istiyorlar diye düşündürse de film filmdir. Ki birazdan anlatacağım 2023 yılında yaşanan olaylar da biraz da bu konuyla alakalı. Haricen başya Mrs. Boswell (Kim Dickens) olmak üzere öğretmenlerin de Michael'a yaklaşımı çok anlamlıydı. Bayan Tuohy'un aklına tilki düştükten sonra Collins'e (Lily Collins) Michael'dan rahatsız olup olmadığını sorması hemen devamında ki park ve kütüphane sahneleri de oldukça güzeldi. Bir de film sanki on yıl öncenin yapımıymış gibi bir vibe veriyor. Oysa 2009 yapımı ve filmde 20 yaşında olan Lily Collins'in günümüzde 37 yaşında olması da zamanın ne kadar acımasız olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. 2023'te yaşanan olaya geçmeden eğer hâlâ izlemeyen varsa mutlaka izleyin. Özellikle filmin ilk yarısı çok anlamlı ve güzeldi.
7.4/10
İlginç detaylar öncesi 2023'te yaşanan olaya değinmek istiyorum. Michael 18 yaşındayken aile ona "koruyucu aile / evlat edinme" belgelerini imzalattığını söylemiş. Ancak gerçekte onu finansal olarak kontrol edebilecekleri bir vesayet sözleşmesine imza attırmışlardır. Bunu 2023 yılında öğrenen Michael aileye adını ve hikayesini izinsiz kullanarak para kazandıkları iddiası ile dava açmıştır. Bu başlayan süreçle birlikte Michael ve Tuohy ailesi arasındaki ipler tamamen koptu. Davaya bakan Tennessee bölge hakimi Kathleen Gomes yaklaşık 20 yıldır yürürlükte vesayet anlaşmasını resmen iptal etti. Hakim Michael'ın herhangi bir zihinsel ve de fiziksel bir engeli bulunmamasına rağmen 18 yaşındayken böyle bir vesayet altına alınmış olmasına şaşırdığını ve bu kararın geçmişte nasıl onaylandığını anlamakta güçlük çektiğini söyledi. Vesayet sonlansa da aralarındaki finansal hesaplaşma devam etti ve Michael ailenin "Kör Nokta" filminden milyonlarca dolar kazandığını, kendisinin hiçbir sey almadığını iddia ederek geçmişe dönük tüm gelirlerin dökümünü talep etti. Aile suçlamayı kırıcı bularak gelirlerin Michael dahil aile içerisinde 5 eşit parçaya bölündüğünü (kişi başı yaklaşık 100 bin - 138 bin dolar) savundu. Ayrıca Michael'ın yasal yollara başvurmadan önce kendilerinden 15 milyon dolar sızdırmaya çalıştığını ve aksi takdirde basına olumsuz haber sızdırmakla tehdit ettiğini öne sürerek onu şantajla suçladılar. Bu süreçte aile Michael'ı hiçbir zaman yasal olarak evlat edinmediklerini kabul etti. Belgelerde Michael'a "oğlumuz" ifadesini sadece günlük konuşma dilindeki anlamıyla kullandıklarını bunun yasal bir karşılığı olmadığını beyan ettiler. Vesayet davasında Michael haklı bulunsa da aile finansal konuda resmi dekont belgeleriyle birlikte Michael'a 138.311 dolar ödendiğini yani filmden ödeme aldığını kanıtladı. Ayrıca aile şantaj konusunda mahkemeye yeni belgeler ve ekran görüntüleri sundu. Michael ise verdiği röportajlarda filmde aptal gibi gösterilmesi nedeniyle seçmelerde daha alt sıralara düştüğünü ve kariyerinin başında bu nedenle binlerce dolar kaybettiğini söyledi. Yasal süreç hala devam etmekte olup Michael'ın avukatları ailenin sadece filmden değil, Michael'ın adını kullanarak yaptıkları seminer, konuşma ve kitaplardan kazandığı yaklaşık 8 milyon doların da peşini bırakmadı. Mahkeme günümüzde hala sürüyor. Filmdeki oyuncuların bu olaylara tepkisine gelirsem Sandra Bullock gerçek bir hikayeye dayandığına inanarak oynadığı bu projenin arkasında aslında büyük bir yalan olduğunu öğrenince derinden sarsıldı. Filmin isminin lekelenmesine çok üzülmüş. Hatta bu filmle kazandığı Oscar ödülünü iade etmesi gerektiğini savunan insanlar linç kampanyası başlattı. Michael'ı oynayan Quinton Aaron ise Sandra'ya yapılan baskılara çok sert tepki gösterdi. Olay hakkında ise tarafsız kalmayı tercih etti.
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Sandra Bullock, ilk senaryo taslağını okuduğunda dindar, aşırı muhafazakar ve silah taşıyan güneyli bir anneyi canlandırmanın kendisiyle hiç uyuşmadığını düşünerek başrol teklifini tam üç kez üst üste reddetmiştir.
2- Sandra Bullock, projeyi kabul etmeden önce gerçek Leigh Anne Tuohy ile bizzat evinde bir araya gelmiş; onun o gerçek hayattaki otoriter tavırlarını, gardırobundaki kıyafet tasarımlarını ve ses tonunu günlerce gözlemleyerek karakteri kafasında tamamen gerçeğe sadık kalarak şekillendirmiştir.
3- Filmde Michael Oher'ı canlandıran Quinton Aaron, o dönem oyunculuğu bırakmanın eşiğindeydi ve geçinebilmek için gece kulüplerinde profesyonel olarak güvenlik görevlisi olarak çalışıyordu; seçmelere katıldığında cebinde sadece otobüs bileti alacak kadar parası vardı.
4- Quinton Aaron, seçmeler bittiğinde yönetmen John Lee Hancock'a bir kartvizit uzatmış ve eğer kendisini Michael Oher rolü için seçmeyeceklerse bile, film setinde ek güvenlik görevlisi ihtiyacı olursa kendisini işe almalarını dürüstçe rica etmiştir.
5- Filmin o sıcak, parlak ve yumuşak görselliği; görüntü yönetmeni Alar Kivilo tarafından, 2000'lerin başındaki o klasik güneyli zengin Amerikan mahallelerinin o masalsı aurasını birebir yansıtacak özel renk filtreleriyle çekildi.
6- Gerçek Michael Oher, 2011 yılında yayınladığı dürüst otobiyografi kitabında, filmin kendisini futbol kurallarını hiç bilmeyen, her şeyi Tuohy ailesinden sıfırdan öğrenen biri gibi göstermesine çok kızdığını; gerçek hayatta o okula girmeden önce de başarılı bir sporcu olduğunu açıkça yazmıştır.
7- Sandra Bullock, filmin kısıtlı bütçesi (29 milyon dolar) nedeniyle normal oyunculuk kaşesinden çok büyük bir indirim yapmış; bunun yerine stüdyoyla filmin gişe gelirlerinden pay alma anlaşması imzalayarak vizyon sonrasında tam 20 milyon dolardan fazla rekor bir kazanç elde etmiştir.
8- Film, dünya çapında tam 309 milyon dolarlık devasa bir gişe hasılatı elde ederek, sinema tarihinde tamamen bir kadın başrol oyuncusu üzerine kurulan ve 300 milyon dolar barajını aşan ilk bağımsız spor-drama filmi unvanıyla tarihe geçmiştir.
9- Sandra Bullock, bu filmdeki o Leigh Anne Tuohy rolü sayesinde kariyerinin ilk ve tek "En İyi Kadın Oyuncu" Akademi (Oscar) Ödülü'nü kazanarak adını Hollywood efsanelerinin arasına altın harflerle yazdırmıştır.
10- Sandra Bullock, en iyi kadın oyuncu Oscar'ını kazanmasından tam bir gece önce, kariyerinin en kötü performanslarına verilen Altın Ahududu (Razzie) Ödülleri'nde All About Steve filmiyle "En Kötü Kadın Oyuncu" seçilmiş ve iki ödülü de aynı hafta sonu bizzat sahneye çıkarak alan tarihteki tek oyuncu olmuştur.
11- Filmde okulun o dürüst ve Michael'a kapıları açan öğretmeni Mrs. Boswell'i oynayan Kim Dickens, rolüne hazırlanırken Memphis'teki o gerçek Hristiyan okulunun yöneticileriyle haftalarca görüşerek o güneyli öğretmen disiplinini oturtmuştur.
12- Filmde kolej ligi antrenörleri rolünde izlediğimiz ve Michael'ı kendi takımlarına çekmek için Tuohy ailesinin evini ziyaret eden o dev adamların tamamı (Nick Saban, Lou Holtz, Tommy Tuberville vb.), gerçek hayattaki o dönemin en ünlü şampiyon NCAA kolej futbolu başantrenörleridir.
13- Lily Collins, sinema kariyerindeki ilk ciddi Hollywood oyunculuk sınavını bu filmde canlandırdığı Collins Tuohy karakteriyle vermiş; o dönem ünlü müzisyen Phil Collins’in kızı olarak anılmaktan sıyrılmak için seçmelere tamamen kendi ismiyle, gizlice katılmıştır.
14- Sandra Bullock, filmde Michael'a sahada nasıl defans yapması gerektiğini, "Bu takım senin ailen, onları korumak senin görevin" diyerek anlattığı o meşhur antrenman sahnesini çekerken, Quinton Aaron'ın sahada gerçekten duygulanıp ağlaması üzerine çekimleri durdurup ona uzun süre sarılmıştır.
15- Gerçek Michael Oher, filmde Tuohy ailesinin kendisini yolda donmak üzereyken arabaya aldığı o meşhur sahnenin gerçeği yansıtmadığını; kendisinin o gün sadece kışlık kıyafetlerle yürüdüğünü ve ailenin onu ertesi gün okula götürmek için arabaya davet ettiğini belirtmiştir.
Detayların devamını buraya sığmadığı için yorumlara bırakıyorum.
2026 (94. Film) Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya…devamı2026 (94. Film)
Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya uçması sonucu geçirdiği beyin kanaması ve sonrasındaki travma sürecini anlatıyor. Bu süreçte tanıştığı kendisi gibi travmaları olan James ile ikili ilişkilerine tanık oluyoruz.
Doğrusunu söylemek gerekirse film çok "yüzeyseldi." Filmde yaşanan her şeye tamamen yönetmenin bize karakterler aracılığı ile anlattığı kadarıyla şahit oluyoruz. Ne askeri herhangi bir sahne var ne James'in yaptığı kazaya dair ne kız kardeşine ait hiçbir görsel sahne bulunmuyor. Bu da hikayeyi bir noktada durağanlaştırmış. Filmin süresini 15 dakika daha fazla yapıp giriş sahnesi olarak patlama anını yaşatsalar, James'in kaza sahnesine de hiç yoktan bir flashback atılsa ortaya çok daha kaliteli bir iş çıkarmıştı. Lynsey'in annesinin umursamaz anne profiline dikkat çekmek için birkaç sahneye yer verilmişti ancak onlarda aynı şekilde tatmin etmedi. Yönetmen bazı sahneleri kesmeden uzun tutmak istemiş. Fakat karakterin içinde bulunduğu psikoloji bana yine de geçmedi. Brian Tyree Henry'i daha geçen gün "Suikast Treni" filminde de izlemiştim. Başarılı oyuncunun Lawrance ile birlikte bu filmde de rolünün hakkını verdiğini düşünüyorum. Ancak ikilinin performansı filmi ne kadar taşımış orası biraz şaibeli.
Özetle süresine rağmen film pek tatmin etmedi. İzledikten sonra damakta bir tat bırakmıyor, film aynı tuzsuz yemek gibi dersem sanırım demek istediğimi anlatmış olurum.
6.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, Jennifer Lawrence'ın o dev bütçeli Hollywood stüdyolarından ve Hunger Games tarzı serilerden tamamen sıyrılıp, kendi kurduğu bağımsız yapım şirketi Excellent Cadaver çatısı altında yapımcılığını bizzat üstlendiği ve iplerini elinde tuttuğu ilk kilit projesidir.
2- Filmin o durağan tarzının asıl nedeni, yönetmen koltuğunda oturan Lila Neugebauer’ın aslında sinema kökenli olmaması ve Hollywood kariyerinden önce Broadway’de kapalı gişe oyunlar yöneten çok ünlü bir tiyatro yönetmeni olmasıdır.
3- Filmin ilk senaryo taslaklarında Brian Tyree Henry’nin canlandırdığı James karakteri aslında sadece tek bir sahnede görünüp kaybolacak sıradan bir araba tamircisiyken, Jennifer Lawrence aktörün oyunculuk dehasına hayran kalıp senaryoyu tamamen baştan yazdırarak onu filmin ana ikinci başrolü haline getirdi.
4- Çekimler 2019 yılında New Orleans’ta başlamışken, küresel pandeminin patlaması nedeniyle set tam iki yıl boyunca tamamen durduruldu; bu iki yıllık zorunlu arada Jennifer Lawrence evlendi, çocuk sahibi oldu ve kurgu masasına geri döndüğünde filmin birçok dramatik sahnesini yeniden çektirdi.
5- Brian Tyree Henry, bu filmdeki o bacağını kaybetmiş, acı çeken James performansı sayesinde sinema dünyasının en prestijli ödülü olan Akademi (Oscar) Ödülleri’nde "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" dalında adaylık elde ederek kariyerinin zirvesine ulaştı.
6- Jennifer Lawrence, canlandırdığı Lynsey karakterinin o patlama sonrası beyin kanaması ve motor becerilerini kaybetme sahnelerini gerçeğe birebir uydurabilmek için, ordu hastanelerinde tedavi gören gerçek gazi askerlerle ve nörolog hekimlerle aylarca klinik provalar yaptı.
7- Filmin orijinal adı çekimler boyunca aslında "Red, White and Water" (Kırmızı, Beyaz ve Su) olarak belirlenmişti; ancak A24 stüdyosu filmin o New Orleans’taki iki yakayı birbirine bağlayan o meşhur dev köprüden ilham alması için adını son anda "Causeway" olarak değiştirdi.
8- Patlama ve kaza anları için prodüksiyon ekibi aslında bütçe ayırmış; ancak tiyatro kökenli yönetmen Lila Neugebauer, "Savaşın çiğ görselliğini değil, travmanın zihindeki o dilsiz sessizliğini işlemek istiyorum" diyerek o aksiyon sahnelerini çekmeyi bilerek reddetmiş.
9- Lynsey’in umursamaz ve soğuk annesini canlandıran usta aktris Linda Emond, çekimler boyunca Jennifer Lawrence ile o yapay ve kopuk anne-kız kimyasını koruyabilmek için set aralarında Lawrence ile yan yana gelmemeye özel gayret gösterdi.
10- Jennifer Lawrence, filmde Lynsey'in evlerin havuzlarını temizlediği sahnelerde kullanılan o kimyasal temizlik aletlerini ve havuz vakum makinelerini gerçeğe sadık kalabilmek için New Orleans'taki yerel bir havuz temizlik şirketinden günlerce uygulamalı ders alarak bizzat kendisi kullandı.
11- Brian Tyree Henry, canlandırdığı James karakterinin o protez bacakla yürüme ve topallama sahneleri için set arkasında fizyoterapistler eşliğinde çalıştı ve o ağırlık merkezini tam verebilmek için çekimler boyunca sağ ayakkabısının içine özel yapım ağır demir plakalar yerleştirtti.
12- Film, dünya prömiyerini dünyanın en prestijli sinema etkinliklerinden biri olan Toronto Uluslararası Film Festivali’nde yaptı ve eleştirmenler tarafından iki başrolün oyunculuk uyumu nedeniyle dakikalarca ayakta alkışlandı.
13- Lynsey’in hapishanede olan ve sadece işaret diliyle anlaştığı işitme engelli erkek kardeşi Justin karakterini oynayan aktör Russell Harvard, gerçek hayatta da tamamen işitme engelli olan ve Broadway sahnelerinde devleşen çok başarılı bir tiyatro sanatçısıdır.
14- Jennifer Lawrence, film boyunca yüzünde neredeyse sıfır makyajla oynadı; görüntü yönetmeni onun o gazi kadın asker psikolojisindeki o uykusuz, çökmüş ve paranoit yüz hatlarını en çiğ haliyle kameraya yansıtabilmek için doğal gün ışığı dışındaki yapay set ışıklarını minimumda tuttu.
15- Filmin o "damakta tat bırakmıyor, çok durağan" dediğim ritmini destekleyen o melankolik ve minimalist müzikleri, Hollywood'un bağımsız dramalarındaki o sade tonlarıyla tanınan ünlü kadın besteci Alex Weston tarafından sadece çello ve piyano kullanılarak bestelendi.
16- Brian Tyree Henry, filmde havuz kenarında Jennifer Lawrence ile oturup geçmişteki o feci kaza anını ve yeğenini nasıl kaybettiğini anlattığı o en kilit ve uzun dramatik sahnede, duygusal yoğunluğu bozmamak adına yönetmenden sahneyi hiç kesmeden tek seferde kaydetmesini rica etti.
17- Filmin yapım ortaklarından olan ünlü bağımsız sinema şirketi A24, filmin dağıtım ve dijital yayın haklarını küresel çapta büyük bir kitleye ulaştırabilmek için teknoloji ve medya devi Apple Original Films ile devasa bir ortaklık anlaşması imzalayarak filmi Apple TV+ platformuna taşıdı.
18- Filmin kurgu odasındaki montaj süreci, Jennifer Lawrence’ın o iki yıllık pandemi arasında karakterden uzaklaşması ve sahnelerin o "tuzsuz yemek" kıvamındaki o aşırı sade havasını dengelemek adına tam 6 ay boyunca milimetrik bir titizlikle sürdürüldü.
19- Sahnede filmin o en son karesinde Lynsey'in James'in evine gidip ona "Birlikte bir bira içelim mi?" diyerek o yalnızlık prangasından kurtulmaya adım attığı o umut dolu kapanış karesi çekildikten sonra, Jennifer Lawrence tüm New Orleans set ekibine kendi cebinden çok büyük bir yerel veda yemeği ısmarlamıştır.
20- "Lynsey" ismi eski Germen dilinde "sulak alandan gelen, sakin liman" anlamına gelir ki film boyunca onun o havuz sularında huzur aramasıyla harika bir tezatlık/bağ oluşturur.
21- James karakterini oynayan Brian Tyree Henry, filmin çekildiği New Orleans şehrinde uzun yıllar yaşamış bir isimdir. Aktör, karakterinin o güneyli, sıcak ama kırgın aurasını yansıtırken kendi gerçek şehir gözlemlerinden çokça yararlanmıştır.
2026 (14. Kısa Film) Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı…devamı2026 (14. Kısa Film)
Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı hakkında herhangi bir bilgi verilmiyor filmde. Annesi babasının bulunduğu durumdan dolayı diken üstündedir ve ister istemez çocuğunun da alanını kısıtlar. Başlarda canı sıkılan çocuk dakikalar ilerledikçe alzheimer hastası dedesine geçmişi hatırlatmak için çabalayacaktır.
İki dedemi, anneannemi ve babaannemi de tanıdığım için Allah'a şükür ediyorum. O görmüş geçirmiş yapıları, farklı zamanda yaşamış farklı mentalitede insanlar olmalı ve ebeveynlerinizin ebeveynleri olmaları çok özel, iyi de insanlarsa eğer o bağ çok başka. 8 yıl önce çok yakın olduğum anneannemi kaybeden biri olarak yönetmenin filmin sonunda yapımı başta dedesi Daniel Manoel da Costa olmak üzere tüm dedelere ithaf etmesi çok anlamlı olmuş. Hatta filmin sonundaki o yazı filme verdiğim puanı yarım puan arttırmama sebep oldu. Filme gelirsem çocuğun dedesinin fotoğraflarından yola çıkarak o an yaşandığını ön gördüğü şeylerle dedesine geçmişi hatırlatması çok özeldi. Annenin yine babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli. Dedemizin yağmurlu havada dışarıya çıkmaya çalışması belki de gerçekte yönetmenin yaşadığı bir olaydır bilmiyorum ama oldukça gerçekçi ve ince bir detaydı.
Anlam yüklü, güzel bir 15 dakikaydı. Mental olarak yorgun olduğum şu dönemde benim için etkisi haliyle daha da fazla oldu. Tavsiye ederim.
7.5/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Yönetmen Gustavo Ribeiro, yağmurlu havada dışarı çıkma sahnesi dahil tüm o Alzheimer süreçlerini, gerçek hayatta kendi öz dedesi Daniel Manoel da Costa’nın hastalığı döneminde bizzat yaşadığı ve şahit olduğu anılardan birebir kopyalayarak senaryolaştırmış.
2- Filmin yapımcılığını üstlenen Brezilyalı bağımsız Mamo Filmes stüdyosu, projenin o muazzam soft ve yağlı boya tablosunu andıran görsel estetiğini yakalayabilmek için tam 2,5 yıl boyunca hiçbir yapay hazır filtre kullanmadan sahneleri kare kare elle renklendirmiştir.
3- Film, dünya çapında katıldığı prestijli animasyon ve kısa film festivallerinde, aralarında Los Angeles Kısa Film Festivali ve Miami Kısa Film Festivali de dahil olmak üzere tam 20'den fazla "En İyi Kısa Animasyon" ve "Seyirci Özel Ödülü"nün sahibi olarak büyük bir küresel başarıya imza atmıştır.
4- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatmak için kullandığı o eski çizimler ve albümdeki tüm o nostaljik görseller, animasyon ekibinin stüdyoda sıfırdan çizdiği yapay çizimler değil; yönetmen Gustavo Ribeiro’nun dedesinin gençlik yıllarında kendi elleriyle çizdiği gerçek şahsi çizim arşivinin dijital olarak filme aktarılmış kopyalarıdır.
5- Filmin o duygu yoğunluğunu destekleyen muazzam piyano ve senfonik müzikleri, ünlü Brezilyalı besteci Tito Silveira tarafından, Alzheimer hastalarının beyin dalgalarını sakinleştiren frekans ritimleri baz alınarak bestelenmiştir.
6- Filmde hiçbir karakterin tek bir kelime bile konuşmaması, yani filmin tamamen diyalogsuz olması, yönetmenin "Alzheimer hastaları kelimeleri kaybedebilir ama duyguları, renkleri ve sevgiyi asla kaybetmezler" mottosuyla seçtiği bilinçli bir sessiz sinema dilidir.
7- Dede karakterinin yüzündeki o derin kırışıklıklar, yorgun gözler ve o görmüş geçirmiş çınar aurası; animasyon ekibi tarafından yaşlı insanların yüz anatomileri aylarca incelenerek, ışığın o yaşlı tene vuruş kontrastı milimetrik hesaplanarak modellenmiştir.
8- Filmin adı olan "Napo", aslında Brezilya'da ve İspanyol kültüründe dedelerin torunları tarafından çağrıldığı o çok sıcak, samimi ve aile içi bir sevgi hitabı olan "Napoleon" kelimesinin kısaltılmış halidir.
9- Çocuğun odasındaki o modern detaylar ile dedenin odasındaki o eski ahşap, radyo ve nostaljik kokan detayların yarattığı o tezatlık; iki farklı zaman diliminin ve mentalitenin aynı çatı altında nasıl büyük bir saygıyla birleştiğini gösteren dâhiyane bir prodüksiyon tasarımıdır.
10- Filmin kurgu aşamasında, çocuğun dedesinin elini tuttuğu ve o fotoğraflardaki anıların canlandığı geçiş sahnelerinin o pürüzsüz ritmi için, animatörler Hollywood'un büyük bütçeli Pixar ve Disney stüdyolarının kullandığı özel üç boyutlu derinlik hilelerini bağımsız imkanlarla uygulamışlardır.
11- Yönetmen Gustavo Ribeiro, filmin kazandığı uluslararası başarıların ardından yaptığı açıklamada, bu filmi çekmekteki en büyük amacının, dünyanın neresinde olursa olsun yaşlılarına ve özellikle bu ağır hastalıkla boğuşan çınarlara karşı toplumların o körelen empati duygusunu yeniden canlandırmak olduğunu belirtmiştir.
12- Film, Brezilya Kültür Bakanlığı’nın bağımsız sinemacılara verdiği çok kısıtlı bir teşvik fonu ile başlayıp, fon yetersiz kalınca internet üzerinden başlatılan bir kitlesel fonlama kampanyası sayesinde dünyanın dört bir yanından gelen bağışlarla tamamlanabilmiştir.
13- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatırken çizdiği o renkli karton karakterler ve çizim sahneleri, set ekibinin stüdyoda gerçek çocukların çizim yeteneklerini ve fırça tutuş ritimlerini gözlemleyerek animasyona aktardığı tamamen organik sahnelerdir.
14- Filmin o senin "annenin babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli" dediğin sahnelerdeki o annenin yüz ifadesindeki haklı yorgunluk ve sevgi dengesi, yönetmenin kendi annesinin dedesine bakarken takındığı o fedakar jest ve mimiklerden birebir kopyalanmıştır.
15- Ses tasarım ekibi, evdeki o ağır sessizliği ve dedenin zihnindeki o boşluk hissini izleyiciye geçirmek için film boyunca saatin tik-tak seslerini ve dışarıdaki rüzgar uğultularını normalden desibel olarak çok daha baskın ve yankılı bir şekilde mikslemiştir.
16- Filmin finalindeki o jenerik akarken çıkan o Daniel Manoel da Costa ismi, filmin dünya prömiyerinin yapıldığı gün salondaki yüzlerce izleyicinin ayağa kalkıp dakikalarca ağlayarak yönetmeni alkışlamasına neden olan en duygusal kırılma noktası olmuştur.
17- Dedenin yağmurlu havada kapının koluna uzandığı o sahnede, elinin titreme frekansı ve kapının o soğuk metaline dokunuşundaki o kararsızlık hissi için tıp literatüründeki Alzheimer hastalarının motor beceri kayıpları videoları animatörler tarafından referans alınmıştır.
18- Film vizyona girdikten sonra Brezilya'daki birçok nöroloji ve Alzheimer derneği tarafından, hasta yakınlarına psikolojik destek sağlaması ve hastalığın o çiğ duygusal boyutunu en naif şekilde anlatması nedeniyle resmi bir "farkındalık materyali" olarak kabul edilmiştir.
19- Çocuğun film boyunca dedesinin o donuk gözlerinin içine bakarken sergilediği o sarsılmaz sabır ve sevgi dolu çocuk saflığı, yönetmenin sinemada "koşulsuz sadakat" temasını işlemek için bizzat kurguladığı en kilit karakter dinamiğidir.
20- Sahnede filmin o en son karesinde ekran tamamen kararıp o ithaf yazısı gelmeden hemen önce, dedenin yüzüne vuran o huzurlu, aydınlık ve hafif tebessümlü o son ışık efekti; onun zihninin karanlığından sıyrılıp o sevgi dolu bağ sayesinde en sonunda huzura ve o çok özlediği eşinin anısına kavuştuğunu simgeleyen deha işi görsel bir kapanış mühürüdür.
2026 (13. Kısa Film) "Hep denedin hep yanıldın, gene dene gene yanıl, daha iyi yanıl." Samuel Beckett'in filmde de geçen bu sözüyle yazıma başlamak istiyorum. Film zihindeki "acaba"larla boğuşmak yerine hayal etmenin, denemenin ve eyleme geçme cesaretini göstermenin önemini anlatıyor.…devamı2026 (13. Kısa Film)
"Hep denedin hep yanıldın, gene dene gene yanıl, daha iyi yanıl."
Samuel Beckett'in filmde de geçen bu sözüyle yazıma başlamak istiyorum. Film zihindeki "acaba"larla boğuşmak yerine hayal etmenin, denemenin ve eyleme geçme cesaretini göstermenin önemini anlatıyor.
Şevval Sam ve Ruhi Sarı gibi iki iyi oyuncunun oynaması filmi izlememdeki en büyük etkendi. Herhangi bir beklentim yoktu ancak film yine de tatmin etmedi. Denemek ve yanılmak eylemlerini rutin haline getirmiş biri olarak yazımın başında filmde yer alan söze yer vermiş olsam da bazı şeyler olmuyorsa nasibinizde yoksa o iş olmayacaktır. Zorlamanın bir mantığı yok diye düşünüyorum. Filme gelirsem bir kere tanımadığınız bir insanın masasına gidipte öyle merhaba deyipte oturamazsınız. Hele ki bu kişi karşı cinsse oldukça rahatsız edici bir durum. O insanın belki erkek arkadaşı var. Biraz daha ileriye götüreyim belki birazdan erkek arkadaşı gelecek ve senin orada olman ne kadar doğru emin değilim. Yani denemek isteyen deneyebilir fakat her şeyin de bir usulü vardır. Filmde gösterilen tarzda denemelerin ne doğru olduğunu ne de sonuç vereceğini düşünüyorum.
Özetle bana pek bir şey katan bir kısa film olmadı. Oyuncular her ne kadar iyi olsa da film ana fikir olarak zayıf. Anlatmak istediğini anlatım şekli olmamış. Beğenemedim.
4.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Filmin yönetmen koltuğunda oturan isim, Türkiye'de uzun yıllar reklam yönetmenliği yapan ve bu projeyle bağımsız kısa film dünyasına adım atan Metin Dağ'dır; yönetmen bu filmi tamamen kendi kişisel bütçesiyle ve bağımsız bir ekiple çekmiştir.
2- Şevval Sam ve Ruhi Sarı, filmin senaryosunu ilk okuduklarında, Türkiye'deki bağımsız kısa metrajlı sinema üretimini ve genç sinemacıları desteklemek amacıyla projeden hiçbir oyunculuk ücreti talep etmeden, tamamen gönüllü olarak başrolü paylaşmayı kabul etmişlerdir.
3- Filmin o masaya oturma senaryosu, aslında Samuel Beckett'ın absürt tiyatro akımından ilham alınarak, gerçek hayattan ziyade bir "tiyatro sahnesi soyutlaması" olarak tasarlanmıştı; ancak sinematografik dilin çiğliği izleyiciye bunu gerçek bir kafe tacizi gibi hissettirdi.
4- Çekimlerin tamamı, filmin bütçesizliği ve oyuncuların yoğun dizi takvimleri nedeniyle İstanbul'un Kadıköy semtinde bulunan gerçek bir butik kafede, mekanın sadece bir pazar günü sabah erken saatlerde trafiğe kapatılmasıyla, toplamda 6 saat gibi çok dar bir sürede tamamlandı.
5- Ruhi Sarı, canlandırdığı o sürekli zihnindeki "acaba"larla boğuşan ve cesaret toplamaya çalışan adam rolü için çekimler boyunca hiçbir makyaj veya saç tasarımı yapılmasını istemedi; karakterin o sıradan, yorgun ve bıkkın Anadolu insanı aurasını tamamen doğal yüz hatlarıyla yansıttı.
6- Şevval Sam, filmde masada yalnız oturan kadın karakterinin o soğuk, mesafeli ve sınırlarını koruyan tavırlarını tam verebilmek için çekim aralarında Ruhi Sarı ile hiçbir şekilde diyalog kurmadı ve o yabancılık hissini sahneye canlı olarak taşıdı.
7- Filmin senaryosu, aslında bir sinema filminden ziyade ulusal ve uluslararası kısa film festivallerinde yarışmak üzere, tamamen "festival jürilerinin sevdiği soyut felsefi diyaloglar" formülü kopyalanarak kaleme alınmıştı.
8- Filmin ses tasarımlarında, kafenin dışından gelen o gerçek İstanbul korna, vapur ve martı sesleri stüdyoda yapay olarak eklenmedi; çekim yapılan mekanın yalıtımsız olması nedeniyle mikrofona sızan o doğal sokak gürültüleri montaj masasında bilerek silinmedi ve atmosfere dahil edildi.
9- Görüntü yönetmeni, o dar masadaki iki insan arasındaki o mesafeli ve rahatsız edici gerilimi izleyiciye geçirmek için film boyunca iki oyuncuyu aynı karede göstermek yerine, sürekli birbirine uzak duran tekli yakın plan açılarla kurguladı.
10- Film, vizyona girdikten sonra Türkiye'deki bazı bağımsız kısa film festivallerinde "En İyi Oyuncu Kadrosu" dalında adaylıklar elde etmesine rağmen, sinema forumlarında izleyiciler tarafından "hikayenin altının boş olması ve diyalogların yapaylığı" nedeniyle çok sert eleştirildi.
11- Ruhi Sarı, film bittikten sonra verdiği bir festival söyleşisinde, "Kısa film çekmek Türkiye'de deliliktir, biz bu filmde sadece Samuel Beckett'ın o muazzam felsefesine bir selam çakmak istedik" diyerek filmin ticari bir kaygısı olmadığını açıkça beyan etti.
12- Şevval Sam’ın masasında duran o kitaplar ve film boyunca karakterlerin elinde dönen o küçük aksesuarlar, yönetmen Metin Dağ'ın bizzat kendi evindeki kütüphanesinden getirdiği ve Beckett felsefesini simgeleyen gerçek şahsi eşyalarıdır.
13- Filmin kurgu aşaması, o dar kafedeki sahnelerin ritmini ve oyuncuların karşılıklı bakışmalarındaki o "acaba" duraksamalarını milimetrik yakalamak adına, bağımsız kurgucular tarafından tam iki ay boyunca montaj masasında incelenerek tamamlandı.
14- Çekimler esnasında kafenin dışındaki sokaktan geçen meraklı vatandaşların kameralara bakmasını engellemek için set ekibinin bütçesi yetersiz olduğundan, Ruhi Sarı ve Şevval Sam bizzat sokağa çıkarak insanlardan çekim bitene kadar sakin olmalarını rica etti.
15- Filmin ana fikrindeki zayıflık, aslında senaryonun ilk taslaklarında bir uzun metraj filmin başlangıç sahnesi olarak yazılmasından kaynaklanıyordu; yapımcı bulunamayınca sahne apar topar tek başına bir kısa filme dönüştürüldü.
16- Filmin o soluk ve iç karartan renk paleti, dijital efektlerle sonradan renklendirilmedi; görüntü yönetmeni kafenin içindeki o loş ve sarı floresan ışıkları doğal haliyle bırakarak o boğucu klostrofobi hissini kameraya doğrudan kaydetti.
17- Ruhi Sarı'nın masaya yaklaştığı o kilit sahnede, yönetmenin oyuncudan tam olarak ne istediği set kayıtlarında şu şekilde geçmektedir: "Senden modern insanın o çekingenliğini, yalnızlığını ama bir yandan da o usulsüz ve cüretkar adımını tek bir yürüyüşte göstermeni istiyorum."
18- Filmin müzik miksajını üstlenen bağımsız müzisyenler, sahnelerdeki o yapay gerilimi yukarı taşımak için hiçbir enstrüman kullanmadılar; sadece derin bas tınıları ve uğultu sesleri kullanarak izleyicinin zihninde bir paranoit hava kurmaya çalıştılar.
19- "Her şeyin bir usulü vardır, bu tarz denemeler sonuç vermez" şeklindeki söylemim, filmin festival gösterimleri sonrasında düzenlenen soru-cevap panellerinde de birçok sinema eleştirmeni tarafından yönetmene bir "metropol yabancılaşması hatası" olarak aynen yöneltildi.
20- Sahnede filmin o jenerik kısmında Şevval Sam ve Ruhi Sarı’nın isimlerinin yan yana geldiği o kapanış karesi çekildikten sonra, iki usta oyuncu set ekibini kafede toplayarak kendi ceplerinden aldıkları pastayla tüm bağımsız çalışan genç sinemacılara dürüst bir teşekkür konuşması yapmıştır.
2026 (93. Film) Tom Hanks'i uzun bir aradan sonra yaklaşık dört ay önce Captain Phillips filmiyle izlemiştim. Kendisini yine gemisini savunmaya çalışan kaptan rolünde izliyoruz. Greyhound, II. Dünya Savaşı sırasında Atlantik Okyanusu'nda yaşanan gerçek bir denizaltı mücadelesinden ilham alıyor. Fakat…devamı2026 (93. Film)
Tom Hanks'i uzun bir aradan sonra yaklaşık dört ay önce Captain Phillips filmiyle izlemiştim. Kendisini yine gemisini savunmaya çalışan kaptan rolünde izliyoruz. Greyhound, II. Dünya Savaşı sırasında Atlantik Okyanusu'nda yaşanan gerçek bir denizaltı mücadelesinden ilham alıyor. Fakat doğrudan Kaptan Ernest Krause'nin veya geminin gerçek hikayesini anlatmıyor. Film yazar C.S. Forester'ın 1955 tarihli The Good Shephard (İyi Çoban) adlı kurgusal romanının uyarlamasıdır.
Film Greyhound isimli gemi penceresinden İngiltere'ye erzak tedarik edilmesini ve bu yolculuk sırasında Alman denizaltılarının gemilere düzenlediği ölümcül saldırıları anlatıyor. Doğrusu görsel bir şölen vardı diyebilirim. Patlama sahneleri, dalgalar, işaret fişeğinin etrafı aydınlatmasına kadar görsellik olarak son derece başarılı yapım. Olayların psikolojik tarafından baktığımızda ise okyanusun ortasında korku ve panikle kaptandan gelecek emirleri bekleyen mürettebat, savaştan galip çıkılsa dahi verilen zayiatlar, hem insanların canlarının hem geminin emanet edildiği bir kaptan ve o kaptanın üzerindeki sorumluluk bana kalırsa çok iyi işlenmiş. Kaptan Krause'nin (Tom Hanks) ayakta durmaktan artık ayaklarının kanamaya başlaması yine güzel bir yönetmen dokunuşu. Detayların her zaman her konuda değerli olduğunu düşünen biri olarak hoşuma giden bir noktaydı. Kariyerlerinde iyi filmlerde oynayan oyuncular olmasına karşın tanınırlık açısından Tom Hanks dışında zayıf bir kadroydu.
Özetle başta süresi itibariyle izlenmesi gereken bir yapım olduğunu düşünüyorum. Bir filmin iki saat olması insanların elinin gitmemesinde ki en büyük neden. Oysa bu film başta ve sondaki kısımları çıkarttığımızda 75-80 dakikalık bir film. Bu sürelerde başrolünde Tom Hanks olan bir filme çokta rast gelinmez. Bulmuşken izleyin derim. Keyifli seyirler.
6.8/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Tom Hanks, bu filmin sadece başrolünde yer almakla kalmadı; C.S. Forester'ın The Good Shepherd romanına yıllar boyunca adeta aşık olduğu için filmin tüm senaryosunu bizzat kendi elleriyle kaleme alıp uyarladı ve yapımcılığını da kendi şirketi Playtone üstlendi.
2- Filmin gemi sahnelerinin gerçeğe birebir uyması için, çekimlerin büyük bir kısmı Louisiana'da korunan ve II. Dünya Savaşı'ndan kalma gerçek bir Fletcher sınıfı Amerikan muhribi olan USS Kidd (DD-661) savaş gemisinin üzerinde canlı olarak gerçekleştirildi.
3- Tom Hanks, uykusuzluktan ayaklarının kanaması sahnesini senaryoya bizzat kendisi ekledi; çünkü gerçek savaş kayıtlarını okuduğunda, Atlantik konvoy kaptanlarının günlerce botlarını hiç çıkarmadan köprü üstünde durmaktan ötürü ayaklarında "siper ayağı" adı verilen ağır kanamalı yaralar oluştuğunu gördü ve bu realizmi filme yansıttı.
4- Tom Hanks dışındaki mürettebatın neredeyse tamamı, yönetmen Aaron Schneider'ın kararıyla Hollywood dışındaki tiyatrolardan ve tamamen tanınmamış genç amatör oyunculardan seçildi; buradaki amaç seyircinin "bu ünlü oyuncu kesin ölmez" diye düşünmesini engelleyip o çiğ savaş paranoiasını vermekti.
5- Filmin 91 dakikalık (jeneriksiz 80 dakikalık) o şaşırtıcı kısa süresi, aslında Tom Hanks’in ilk senaryo taslağında 120 dakikaydı; ancak Hanks, kurgu odasına girdiğinde filmin bir denizaltı taktik savaşı gibi nefes nefese geçmesi için tüm gereksiz aile ve geçmiş hikayesi sahnelerini acımasızca çöpe attı.
6- Filmdeki o tekinsiz telsiz frekanslarından duyulan ve Greyhound mürettebatının psikolojisini altüst eden o Alman denizaltı kaptanının uluma sesleri ve tehdit dolu diyalogları, II. Dünya Savaşı’ndaki Alman psikolojik harp taktiklerinin gerçek arşiv kayıtları incelenerek senaryoya birebir kopyalandı.
7- Çekimlerin yapıldığı USS Kidd savaş gemisindeki alanlar o kadar dar ve tavanlar o kadar basıktı ki, görüntü yönetmeni sahneleri çekebilmek için büyük Hollywood kameraları yerine, o dönemin dar kaptan köşkü klostrofobisini tam yansıtacak özel el kameraları ve esnek lensler kullanmak zorunda kaldı.
8- Film, Sony Pictures tarafından sinemalarda devasa bir vizyon macerası için hazırlanmıştı; ancak 2020 yılındaki küresel pandemi nedeniyle sinemalar kapanınca, Apple TV+ şirketi filmin tüm küresel yayın haklarını tam 70 million dolarlık devasa bir rekor ücretle satın alarak kendi platformuna özel hale getirdi.
9- Tom Hanks, filmin sinemalarda vizyona girememesi ve doğrudan dijital platforma satılması üzerine verdiği röportajda, "Görsel şölenin ve o devasa okyanus seslerinin sinema salonlarında izlenemeyecek olması kalbimi darmadağın etti" diyerek stüdyonun bu ticari kararına karşı derin üzüntüsünü açıkça itiraf etti.
10- Filmin ses tasarım ekibi, o torpido saldırılarındaki ve gemi motorundaki metalik ve dondurucu sesleri yakalayabilmek için gerçek savaş muhriplerinin makine dairelerine girerek günlerce sonar ve radar frekanslarının akustik seslerini gerçeğe sadık kalarak kaydetti.
11- Kaptan Krause karakterinin film boyunca her kritik karardan önce gizlice kutsal kitaptan dualar okuması ve dini inancına sığınması, II. Dünya Savaşı'nda okyanusun ortasında hiçbir hava desteği olmadan çaresiz kalan gerçek konvoy kaptanlarının günlüklerinden alınmış tamamen gerçek psikolojik bir askeri veridir.
12- Sahnede geminin bordasına çarpan o devasa Atlantik dalgaları ve fırtına efektleri için stüdyoda yapay su tankları kullanılmadı; prodüksiyon ekibi gerçek okyanus fırtınası videolarını dijital tarayıcılarla taratarak endüstrideki en gelişmiş CGI teknolojisiyle gemi maketinin üzerine giydirdi.
13- Filmde Kaptan Krause'nin köprü üstünde sürekli kahve istemesi ama o yoğun çatışma ve taktiksel manevralar yüzünden o kahveden tek bir yudum bile alamadan bardağın sürekli devrilmesi veya soğuması, savaş anındaki o zaman algısının yok oluşunu anlatan dâhiyane bir görsel hiledir.
14- Greyhound gemisinin adını aldığı "Greyhound" (Tazı) kelimesi, Fletcher sınıfı Amerikan muhriplerinin o dönem denizaltıları avlarken bir tazı gibi çok hızlı manevra yapabilmesi ve çevikliği nedeniyle Amerikan donanmasında kullanılan gayriresmi bir askeri terimdir.
15- Tom Hanks, çekimler boyunca o dondurucu Louisiana kışında geminin üzerinde günde 12 saat boyunca o ıslak kaptan kostümüyle kalmaktan ötürü çekimlerin son haftasında çok ağır bir bronşit hastalığına yakalandı, ancak seti yavaşlatmamak için çekimlere hastalık maskesiyle devam etti.
16- Filmin gece çatışması sahnelerindeki o karanlık kontrast, Hollywood'un klasik yapay gece aydınlatmaları yerine, tamamen o dönemin okyanus karanlığını hissettirecek özel gece görüş lensleriyle kurgulandı.
17- Kaptan Krause'nin yardımcısı Charlie Cole rolünü oynayan ünlü aktör Stephen Graham, karakterin o Kaptan Krause ile olan sarsılmaz sadakat bağını tam verebilmek için çekimlerden önce Tom Hanks ile günlerce baş başa vakit geçirerek o askeri hiyerarşi dilini oturtmaya çalıştı.
18- Romanın orijinal adı olan The Good Shepherd (İyi Çoban), felsefi olarak Kaptan Krause'nin o koca konvoydaki düzinelerce erzak gemisini bir çoban gibi korumasını ve arkadaki Alman denizaltılarını da o sürüye saldıran kurtlar olarak simgeleyen çok köklü bir edebi metafordur.
19- Filmde geminin aşçısı George Cleveland (Rob Morgan) karakterinin o çatışma anında hayatını kaybetmesi ve Kaptan Krause’nin onun cenazesini okyanusa uğurlarken döktüğü o dürüst gözyaşları, o dönem Amerikan donanmasında siyahi askerlerin sadece mutfakta çalıştırılmasına rağmen gösterdikleri o büyük kahramanlığa yapılmış resmi bir saygı duruşudur.
20- Filmin o en sonunda konvoyun sağ salim İngiltere sınırına ulaştığı ve arkadaki uçakların gemiyi selamladığı o muazzam kapanış karesi çekilirken, Tom Hanks o köprü üstündeki uykusuz ve bitap düşmüş yüz ifadesini tam yakalayabilmek için çekimden önceki 24 saat boyunca otel odasında hiç uyumadan sete gelmiştir.
21- Filmin o okyanusun ortasındaki devasa sahneleri, çok sıkı bir askeri disiplin ve planlamayla, gerçek gemi üzerindeki çekimleri dahil olmak üzere sadece 35 gün gibi çok kısa bir sürede tamamlanmıştır.
22- Tom Hanks kariyeri boyunca deniz savaşlarına ve denizci karakterlere büyük bir takıntı beslemiştir. Kendisini daha önce Saving Private Ryan’ın açılışında, Cast Away’de sal üstünde ve Captain Phillips’te hep bu sularda gördük.
23- Film, o muazzam patlama, torpido ve fırtına sesleri sayesinde 93. Akademi Ödülleri'nde "En İyi Ses" dalında adaylık kapmayı başarmıştır.
24- Film boyunca karakterlerin ağzından çıkan "İskele sancak 2-0", "Derinlik bombası zamanlaması" gibi askeri terimlerin tamamının hatasız olması için sette emekli donanma amiralleri her sahnede Tom Hanks’in arkasında nöbet tutmuştur.
25- Filmde Greyhound mürettebatından biri olan ve köprü üstünde emirleri ileten genç denizcilerden birini, Tom Hanks’in gerçek hayattaki öz oğlu Chet Hanks canlandırmıştır.
26- Tom Hanks'in canlandırdığı Kaptan Ernest Krause ve komuta ettiği Greyhound gemisi kurgusal karakter ve araçtır. Gemi hayali olsa da ait olduğu Fletcher sınıfı muhripler II. Dünya Savaşı'nda ABD ordusu tarafından yüzlerce kez üretilmiş ve gerçekten kullanılmıştır. Hatta bu gemilere hızlarından dolayı gerçekten de "Denizlerin Tazıları" (Greyhounds of the Sea) deniliyordu.
2026 (92. Film) "Ne kadar küçük olursa olsun mavi mavidir." Film gönderime film sırasında hoşuma giden bu sözle başlamak istedim. Sene başında sinemalarda çok izlemek istediğim "Uğultulu Tepeler"i izlemek bugüne nasip oldu. Yönetmen koltuğunda ilk kez bir projesini izlediğim Emerald…devamı2026 (92. Film)
"Ne kadar küçük olursa olsun mavi mavidir."
Film gönderime film sırasında hoşuma giden bu sözle başlamak istedim. Sene başında sinemalarda çok izlemek istediğim "Uğultulu Tepeler"i izlemek bugüne nasip oldu. Yönetmen koltuğunda ilk kez bir projesini izlediğim Emerald Fennell oturuyor. Kendisi biraz göz attım fakat anladığım kadarıyla +18 diyebileceğim sahneler barındıran projelerle ses getirmiş bir yönetmen. Uğultulu Tepeler'i okumamışım olsam da araştırdığım kadarıyla film modernleştirilmek istenirken oldukça değiştirilmiş. Bu açıdan bu film için Emerald Fennell isminin yanlış tercih olduğu kanaatindeyim.
Filmi zaman zaman yaptığım gibi notlar alarak izledim. Biraz daha kronolojik sırayla yorumlayacağım. Film daha en başta özgün fontlarla yazılmış özgün bir giriş ile bizi karşılıyor. Görüntünün olmadığı yalnızca sesin olduğu bu kısımda izleyicinin zihnine yine +18 sinyaller gönderilmek istenmiş ki aslında sesin kaynağı bu durum değil. Margot Robbie'nin oynadığı Catherine karakterinin küçüklüğünü canlandıran 2011 doğumlu Charlotte Mellington çok doğru bir tercih olmuş. Hem Robbie'ye benzerliği hem de sergilediği performans son derece başarılıydı. Ayrıca iki ayrı oyuncuya daha parantez açmak istiyorum. Çünkü bence performans anlamında yıldızı parlayan iki isim Robbie ve Elordi'den ziyade onlardı. İlki Alison Oliver (Isabella) ikincisi de Martin Clunes (Bay Earnshaw). İki isimde çok iyiydi. Özellikle Alison Oliver o dengesiz kız kardeş profilini bence son derece iyi canlandırmış.
Isabella ve Catherine'nin salıncak sahnesi açıkçası bana Türk dizilerini hatırlattı. Arkadaki müzik, ikili arasında geçen diyalog filmin kalitesini aşağıya çeken sahnelerden bir tanesiydi. Catherine ve Heathcliff'in küçüklüklerinde yağmur altında ıslandıkları sahnenin ileride tekrar yaşanması detayı güzeldi. O sahnede Heathcliff'in ceketini Catherine'ye verdiği sahnede bir çekim de Catherine'nin omzunda ceket yok. Bu çekim hatasını da yakalamadık demeyiz:) Filmin son 50 dakikası maalesef ki +18 sahneler de yoğun bir artış yaşanıyor. Özellikle cenaze sonrası başrol ikilisinin bir sahnesi var arkada toprak atan iki adam var. Linton gibi zengin, saygı duyulan bir adamın eşinin bir başkası ile adının çıkabileceği dedikoduları karakterlerin hiç umurunda değil, bu da ne kadar aciz ve iradesiz olduklarını gösterir. Bazı yakınlaşma sahnelerinde yönetmen oyuncudan ne istedi elbette bilemem fakat Jacob Elordi'nin de role kendini fazladan kaptırdığını düşünüyorum. Bu benim adıma pek iyi bir şey değil doğrusu. İkili arasında geçen bazı diyaloglar da yer yer oldukça rahatsız ediciydi.
Ama filmin asıl koptuğu sahnenin 103. dakikadaki sahne olduğunu düşünüyorum. Şu Heathcliff'in Isabella'nın odasına girdiği sahneden bahsediyorum. Ordan sonra bende şarteller indi. Ülkemizde maalesef ki Aşk-ı Memnu gibi bir dizi vardı ki insanlar mide bulandırıcı Behlül-Bihter ikilisinin aşkına üzülüyordu. Hâlâ da izleyeni var ki tekrarlarını görüyorum zaman zaman. O kalibrede bir aşk hikayesi bu filminki de. Açıkçası üzüleceğim bir aşk hikayesi değil kesinlikle. Bu hikayede yanan Linton oldu bana sorarsanız.
Sinematik açıdan baktığımda kötü bir film değildi. Ancak Margot Robbie ile Jacob Elordi üzerinden yaptıkları pr üzerinden bakarsam altı biraz boş kaldı. Bazı oyuncuların yeri bazı izleyicilerde ayrıdır. Margot Robbie'de benim için yeri apayrı bir isim. Onu izlediğim için günün sonunda film benim adıma yine mutlu sona erdi. Ancak kesinlikle izleyin diyebileceğim bir film değildi. Son olarak altta vereceğim detaylarda ilk maddelerde kitapta nasıldı, filmde nasıl işlemişler ondan bahsedeceğim. Meraklıları okumaya beklerim.
6.3/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Uğultulu Tepeler romanında karanlık ve psikolojik bir yıkım hikayesiyken filmde bu cinsellik ve yoğun arzu odaklı bir melodram formatına bürünmüştür.
2- Romanda Heathcliff'in koyu tenli olarak tanımlanması ve ırkçılığa maruz kalması onun intikam duygusunu kamçılayan başlıca nedendir. Filmde ırk konusu tamamen es geçilip aşka odaklanılmış.
3- Romanda Catherine kusursuz olmayan sosyal statüye önem veren karmaşık bir kadınken filmde Margot Robbie üzerinden daha geleneksel olan "trajik kadın" konumuna oturtulmuştur.
4- Roman birinci ve ikinci nesil olmak üzere iki ayrı kuşağı işler (Catherine/Heathcliff ile çocukları). Filmde ise yalnızca kitabın ilk yarısındaki aşka ve olaylara odaklanılmış.
5- Romanda gotik edebiyatın bir klasiği olarak şiddet ve cinsellik metinde daha sembolik ve kapalı işlenmiş. Filmde ise Fennell'in sinema diline uygun olarak çok daha cüretkar ve açık bir tutum sergilendi.
6- Yönetmen Emerald Fennell, Emily Brontë'nin bu ölümsüz klasiğini sinemaya uyarlayacağını ilk duyurduğunda, kitabın o kasvetli ve karanlık yapısını tamamen bir "genç kız rüyası ve erotik fan fiction" estetiğiyle çekeceğini açıkça ilan ederek edebiyat çevrelerinde çok büyük bir tartışma başlattı.
7- Film hakları için Hollywood'da devasa bir savaş yaşandı ve Netflix, filmin dağıtım haklarını satın almak için tam 150 milyon dolarlık devasa bir teklif sundu; ancak yapımcı ve başrol Margot Robbie ile yönetmen Fennell, filmin mutlaka sinemalarda vizyona girmesini istedikleri için Warner Bros. şirketinin sunduğu 80 milyon dolarlık çok daha düşük bir teklifi kabul ettiler.
8- Filmin genç Cathy'si Charlotte Mellington ve genç Heathcliff'i oynayan Owen Cooper, bu filmden önce hiçbir profesyonel sinema deneyimi olmayan ve Emerald Fennell tarafından Birleşik Krallık'taki lise tiyatrolarından keşfedilen 2011 doğumlu iki amatör oyuncudur.
9- Charlotte Mellington, filmdeki o bazı sahnelerin ve cinsel gerilimli diyalogların yaş sınırına takılması ve psikolojisini olumsuz etkilememesi nedeniyle, Emerald Fennell'ın kararıyla çekimler boyunca senaryonun sadece kendi çocukluk sahnelerini içeren kısmını okuyabildi, geri kalan sayfaları görmesine izin verilmedi.
10- Jacob Elordi, canlandırdığı Heathcliff karakterinin tutkulu ve karanlık sahnelerine hazırlanırken, set provaları sırasında çok talihsiz bir kaza geçirdi ve yüzüne uygulanan protez yara makyajlarının çekimi esnasında stüdyoda ikinci derece feci yanıklar şokuyla hastaneye kaldırıldı.
11- Emerald Fennell, roman orijinalinde esmer, çingene veya yabancı kökenli olarak tasvir edilen Heathcliff karakteri için bembeyaz bir ten rengine ve Bask kökenine sahip olan Jacob Elordi'yi seçmesi nedeniyle küresel sinema basınında çok ağır yanlış oyuncu seçimi eleştirilerine maruz kaldı.
12- Zengin ve saygın koca Edgar Linton'ın tuhaf kız kardeşi Isabella Linton'ı oynayan Alison Oliver, bu rolden önce de yine Emerald Fennell'ın tüm dünyada ses getiren ve Jacob Elordi'nin de başrolünde olduğu Saltburn (2023) filmindeki Venetia Catton performansıyla yıldızını parlatmıştı.
13- Emerald Fennell, usta oyuncu Alison Oliver’ın Saltburn setindeki o muazzam gerçekçi oyunculuk yeteneğine o kadar hayran kalmıştı ki, bu film için ona hiçbir oyuncu seçmesi yaptırmadı ve doğrudan cep telefonuna "Eğer Isabella rolünü istiyorsan, senindir" yazarak rolü ona teslim etti.
14- Catherine karakterinin alkolik babası Bay Earnshaw'u oynayan Martin Clunes’un o performansı için senaryoda çok radikal bir değişiklik yapıldı; bütçeyi ve süreyi dengelemek adına romandaki Cathy'nin zalim abisi Hindley karakteri tamamen filmden silindi ve tüm o kötü özellikleri baba karakterine yüklendi.
15- Filmin o Yorkshire’ın dondurucu ve yağmurlu tepelerindeki dış çekimleri tamamen İngiltere’nin o gerçek coğrafi konumlarında gerçekleştirildi.
16- Sahnelerdeki o tuhaf, kafa karıştırıcı gotik-rock ezgilerini ve pop tınılarını, yönetmenin yakın dostu olan dünyaca ünlü pop şarkıcısı Charli XCX tamamen bu filme özel şarkılar üreterek tasarladı.
17- Margot Robbie, başrolünü Jacob Elordi ile paylaştığı bu filmin sadece ana yıldızı olmakla kalmadı; kendi resmi dev yapım şirketi olan LuckyChap Entertainment çatısı altında filmin tüm finansmanını ve yapımcılığını da bizzat kendisi üstlenerek ipleri elinde tuttu.
18- Filmde evin emektar hizmetçisi ve her şeyi izleyen Nelly Dean karakterini canlandıran usta aktris Hong Chau, roman orijinalinde hikayeyi dışarıdan anlatan güvenilmez bir dış sesken, bu filmde Emerald Fennell'ın kararıyla tüm o trajediyi gözleriyle yaşayan canlı bir şahit haline getirildi.
19- Emerald Fennell, sette oyuncuların ekmek hamuru, yumurtalar, çimenler ve hatta canlı sümüklü böcekler kullanarak cinselliği absürt bir çiğlikle dışa vurmalarını bizzat kendisi talimatlandırarak çektirdi.
20- Jacob Elordi, kariyerinin bu en çok konuşulan döneminde Emerald Fennell’dan bu başrol teklifi gelmeden hemen önce, Hollywood'un o yoğun temposundan çok yorulduğunu ve oyunculuğa uzun bir süreliğine ara vermeyi düşündüğünü, ancak Fennell’ın bu gotik senaryosu için bu kararından vazgeçtiğini itiraf etti.
Harf sınırına takıldığım için kalan detayları yoruma sabitliyorum. Oradan okuyabilirsiniz, ilginiz için teşekkür ederim.
2026 (91. Film) Oyuncu listemden bu sefer bahtıma Aaron Taylor-Johnson düştü. Düşüncem aslında "Gece Hayvanları" filmini izlemekti. Fakat TV+'ta da olması kolaylığından ötürü seçimim "Suikast Treni" filmi oldu. Yönetmen David Leitch'in izlediğim dördüncü filmi oldu. Daha önce Deadpool 2, Fast…devamı2026 (91. Film)
Oyuncu listemden bu sefer bahtıma Aaron Taylor-Johnson düştü. Düşüncem aslında "Gece Hayvanları" filmini izlemekti. Fakat TV+'ta da olması kolaylığından ötürü seçimim "Suikast Treni" filmi oldu.
Yönetmen David Leitch'in izlediğim dördüncü filmi oldu. Daha önce Deadpool 2, Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw ve Dublör filmlerini izlediğim Leitch şimdiye kadar beni üzmemişti. Açıkçası bu filmle birlikte üzmemeye de devam etti. Filmin kadrosu bir kere yıldızlar geçidinden oluşuyor. Brad Pitt, Aaron Taylor-Johnson, Zazie Beetz ve Joey King gibi birçok aşina olduğumuz ismin bulunmasının yanı sıra daha önemsiz diyebileceğimiz rollerde Sandra Bullock, Ryan Reynolds gibi isimlerinde olduğu bilgisini vereyim.
Film tam bir aksiyon-komedi. Yer yer komodinin aksiyonun önüne geçtiğini bile söyleyebilirim. Mantıksal çizgide gitmiyor pek. O nedenle keyif almak adına sorgulamadan izlemek gerekiyor. Filmin 2 saat boyunca trende geçmesi bana kalırsa bir noktadan sonra sıkıyor. Beklentimin yarım tık altında kalsa da vakit kaybıydı denilecek bir işte değil kesinlikle.
Ladybug karakterinin daha ilk sahneden şanssızlık vurgusu ile zemin hazırladığı amerikan esprileri oldukça iyiydi. Zaman zaman aralarda boş şakalar olsa da Brad Pitt rolü kendisiyle güzel bağdaştırmış. Joey King'in ekran süresinin uzun olması güzel olmuş. Tatlı, zararsız bir kadın profilinde kusursuz saçları ile manipülatif bir karakter, iyi yazılmış kendisi de hakkını vermiş doğrusu. Zazie Beetz noktasında ise Joey King için dediğimin aksini düşünüyorum. Ekran süresi çok azdı, Zazie gibi aşina olduğumuz birini daha fazla görmek isterdim açıkçası. Başta oyunculuğunu çok beğendiğim Aaron Taylor-Johnson olmak üzere kalan kadro da iyi bir iş çıkarmış diyebilirim.
Özetle tanıdık yüzlerin filme boldan serpiştirildiği, mermi ve yumrukların havada uçuştuğu, meşhur fiji su şişesinin vagonun bir sağına bir soluna yuvarlandığı vakit geçirmelik keyifli bir film. İzleyeceklere şimdiden iyi seyirler.
7.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Brad Pitt, hızlı trenin dar vagonlarında ve mutfak kısımlarında geçen yakın dövüş sahnelerinin %95'ini dublör kullanmadan, 58 yaşında olmasına rağmen bizzat kendisi gerçekleştirdi.
2- Filmin yönetmeni David Leitch, aslında yönetmenlik kariyerinden çok önce Hollywood'da uzun yıllar dublörlük yapıyordu ve en büyük kader ortaklığı, Fight Club, Troy ve Mr. & Mrs. Smith gibi efsane filmlerde bizzat Brad Pitt'in birebir dövüş ve tehlike dublörü olmasıydı; yıllar sonra dublörü, Pitt’i başrolde yönetmiş oldu.
3- Filmde Limon karakterinin her insanı analiz ederken kullandığı "Thomas ve Arkadaşları" çizgi filmi detayı kitapta bu kadar geniş yer kaplamıyordu; senarist, Limon ve Mandalina ikilisinin arasındaki o tezatlığı ve komedi dozunu artırmak için bu takıntıyı senaryoda kilit bir olay örgüsü haline getirdi.
4- Film Japonya'daki meşhur Shinkansen (Hızlı Tren) hatlarında geçiyor olmasına rağmen, çekimlerin neredeyse tamamı Los Angeles'taki Sony Stüdyoları'nda kurulan devasa vagon dekorlarında gerçekleştirildi; pencerelerden görünen o hızla akan Japonya manzaraları ise vagonların etrafına kurulan devasa LED ekranlar vasıtasıyla canlı yansıtıldı.
5- Aaron Taylor-Johnson (Mandalina) ve Brian Tyree Henry (Limon), çekimler başlamadan önce rollerine çalışmak için tam bir ay boyunca aynı otel odasında birlikte zaman geçirdiler, 90'ların eski İngiliz gangster filmlerini izlediler ve aralarındaki o muazzam ikiz kardeş kimyasını set arkasındaki bu yakın dostlukla yakaladılar.
6- Filmin o sessiz vagonda geçen ve Brad Pitt ile Brian Tyree Henry’nin etraftaki insanları rahatsız etmemek için birbirlerini hiç ses çıkarmadan, fısıldaşarak ve boğazlayarak dövmeye çalıştıkları o efsane absürt sahne, tamamen Brad Pitt’in set esnasında ortaya attığı bir doğaçlama fikri sonucu kurgulandı.
7- Filmde suikastçı Prince karakterini oynayan genç aktris Joey King, o masum görünümlü ama içi tamamen şeytani planlarla dolu psikopat liseli kız aurasını tam verebilmek için çekim aralarında bile set ekibine karşı o mesafeli ve soğuk tavırlarını hiç bozmadı.
8- Filmin kadrosundaki en büyük sürprizlerden biri olan ve trendeki suikastçılardan "Kurt" karakterini canlandıran isim, gerçek hayatta Latin müziğinin dünyaca ünlü Grammy ödüllü süper starı Bad Bunny'nin ta kendisidir; bu film onun Hollywood'daki ilk büyük sinema sınavı oldu.
9- Sandra Bullock’un canlandırdığı ve Uğur Böceği’ne telefonda terapi taktikleri veren Maria Beetle karakteri için ilk başta ünlü aktris Lady Gaga ile el sıkışılmıştı; ancak Gaga son anda House of Gucci filminin çekim takvimiyle çakışma yaşayınca rolü yakın dostu Sandra Bullock’a devretti.
10- Brad Pitt, Maria Beetle rolüyle filme son sahnede dahil olan Sandra Bullock ile o kadar yakın dosttur ki, bu filmde oynaması karşılığında Bullock’tan hiçbir ücret talep etmedi; sadece Bullock'un kendi filmi olan The Lost City (Kayıp Şehir) filminde Brad Pitt'in ücretsiz olarak ufak bir cameo rol oynaması şartıyla karşılıklı jestleştiler.
11- Filmin o meşhur cam odada ve tren hatlarında geçen "Beyaz Ölüm" (Michael Shannon) karakterinin o görkemli kılıçlı sahneleri çekilirken, kullanılan o samuray kılıçlarının tamamı Japonya'daki tarihi demir ustaları tarafından filme özel olarak dövüldü ve oyuncuların el güvenliği için çekimlerde soluklaştırılmış kopyaları kullanıldı.
12- Aaron Taylor-Johnson, filmdeki o jilet gibi duran Mandalina karakterinin fit ve kaslı vücudunu koruyabilmek için çekimler boyunca çok ağır bir askeri diyet uyguladı; ancak tren mutfağındaki bir dövüş sahnesinde elini çok sert bir şekilde keserek hastanelik oldu ve dikiş atıldıktan hemen iki saat sonra sete geri döndü.
13- Film boyunca trende kaybolan, vagonların arasında sürünen o ölümcül yılan dijital bir efekt değildi; sahnelerin çoğunda sette profesyonel yılan eğiticileri eşliğinde çalışan gerçek bir eğitimli yılan kullanıldı.
14- Ryan Reynolds’ın filmin tam sonunda suikastçı Carver olarak sadece 2 saniyeliğine göründüğü o meşhur cameo sahnesi tamamen gizli tutulmuştu; Reynolds, daha önce Deadpool 2 filminde kendisine ücretsiz cameo yapan Brad Pitt’e borcunu ödemek için bu filmde tek bir kelime bile etmeden oynamayı kabul etti.
15- Filmin yüksek temposunu destekleyen renkli görsellik, Japonya'nın o meşhur anime kültüründen ve Quentin Tarantino'nun Kill Bill filmindeki o parlak, neon renk paletlerinden ilham alınarak kurgulandı.
16- Andrew Koji’nin canlandırdığı Kimura karakterinin babası "Yaşlı Adam" rolünde izlediğimiz efsane aktör Hiroyuki Sanada, sinema dünyasında dublör kullanmayan en büyük samuray aktörüdür; 60 yaşının üzerinde olmasına rağmen Michael Shannon ile olan o son kılıç düellosu sahnesindeki tüm hareketleri bizzat kendisi yaptı.
17- Film, Japon yazar Kōtarō Isaka’nın tüm dünyada çok satan "Maria Beetle" (Amerika'da Bullet Train adıyla basılan) orijinal romanından uyarlandı; ancak kitaptaki tüm karakterler aslında Japon suikastçılardı, Hollywood stüdyosu filmi küreselleştirmek için kadroyu Brad Pitt önderliğinde uluslararası bir suç karmasına çevirdi.
18- Filmin müziklerini yapan Dominic Lewis, vagonlardaki o absürt komedi ve aksiyon dengesini yakalayabilmek için 70'lerin meşhur funk şarkılarını ve klasik Japon pop müziklerini modern elektro-gitar ritimleriyle miksleyerek izleyicinin nabzını sürekli yukarıda tuttu.
19- Filmin son sahnesinde trenin raydan çıkıp devasa bir kasabaya daldığı o muazzam final aksiyon sahnesi çekilirken, set ekibi stüdyoya tren vagonlarının birebir boyutlarında devasa hidrolik rampa mekanizmaları kurdu ve Brad Pitt ile Joey King o mekanizma havada 45 derece sallanırken iplere bağlı şekilde canlı olarak o taklaları attılar.
20- Yaklaşık 85-90 milyon dolar gibi türü için ideal bir bütçeyle çekilen yapım, dünya genelinde tam 239 milyon dolar kazanarak stüdyonun ve David Leitch’in yüzünü güldürmeyi başarmıştır.
21- Filmdeki o su şişesinin yolculuğunun anlatıldığı o 1 dakikalık özel sekans, sinemada "cansız nesnelerin gözünden hikaye anlatımı" tekniğinin en eğlenceli modern örneklerinden biridir.