(@) - Raf

#yorumperisi Kitapevinde indirim reyonunu dolaşırken kapak ilgimi çekti. Çünkü Cem – Cemlerimin (Cem Yılmaz ve Cem Boyner – Hastasıyız dedeee) resmi vardı. Sonra diğer resimleri de inceleyince Denizli’nin ( o da eski idolümüz) de olduğunu gördüm ve kitabı aldım. Ama…devamı#yorumperisi Kitapevinde indirim reyonunu dolaşırken kapak ilgimi çekti. Çünkü Cem – Cemlerimin (Cem Yılmaz ve Cem Boyner – Hastasıyız dedeee) resmi vardı. Sonra diğer resimleri de inceleyince Denizli’nin ( o da eski idolümüz) de olduğunu gördüm ve kitabı aldım. Ama hemen okuyamadım, okudum ama yorumunu yazamadım. Kısmet şimdiymiş. Cem Yılmaz babası ile ilişkisini: “Senin karikatür çizmek istediğin zaman babanın geceleyin masana sabah göreceğin şekilde bir deste kağıt, birkaç tükenmez kalem koymuş olması.” Olarak anlatmış. Bu da bana babamı hatırlattı, aynı şekilde bana ne lazımsa söylemeden bilir, başucuma bırakırdı. Özellikle okumam gereken, okumamı istediği kitap olursa onu bırakırdı. Sadece bir bölüm okuyacaksam o bölüm açık olurdu. Muhtar Kent: “Üniversite tamamıyla sosyal ilişkilerin ön planda olduğu bir yer. Yani sadece ders ve diploma değil. Esas sosyal boyutu çok önemli üniversitenin, insanlarla tanışmak, ilişki kurmak… Üniversitenin ne olduğunu, insan nasıl yönlendirebildiğini, nasıl büyüttüğünü, yücelttiğini orada kavradım, öğrendim.” Üniversitenin yararları ancak bu kadar kısa ve net anlatılabilir. Sadece mesleki ders değil, hayat dersi de alınıyor. Hüsnü Özyeğin: “Başarısızlıktan öğrenilecek şeyler, başarıdan öğrenilecek şeylerden daha fazladır diye düşünüyorum ben.” Demiş. Bende. Çünkü başarı hikayesi anlatanların tam ve doğru bilgi (başarı sırrı) verdiğine inanmıyorum. Oysa başarısızlığı anlatanlar; hatalarını, eksiklerini, başarısızlık sebeplerini dürüstçe anlatıyorlar. Bu yüzden başarısızlık hikayelerinden alınacak ders daha fazla. 10 kişi ile röportaj yapılmış. 6 tanesi sanayici ailede doğmuş, diğerleri de orta sınıfın üst seviyesinde ekonomik problemleri olmayan, okumuş ailelerin çocukları ( okurken ne gerek var dediğim istatistik dersi galiba işe yarıyor) ve üniversite okumak, meslek (diploma) sahibi olmak rutin bir iş. Özellikle sanayicilerin çocukları çalışmaya mecbur. Hiç biri “Nasılsa holding var, çalışmasam da olur.” Diyerek yan gelip yatmıyor. Diplomasını alınca, şirketin alt kademesinden sistemi öğrenerek işe başlıyorlar. Patron çocuğu olarak direk yönetimde yer almıyorlar, maaşla çalışıyorlar (işin hakkını vererek). Bazen Olmaz’dan alınacak olanlar: Cem Yılmaz: Benim için rezil olmak; benim kendim için böyle düşünmemle alakalı. İnisiyatifin olmadığı, kendinde olmadığın anlardır rezil olmak. Zirvedeki insan yalnızdır muhakkak ama onu kara kara düşündüren şey şu olmalı, “Niye çıktın oraya?” ”Fazla şey biliyorum” numarası yapmanın kişinin ne kendine ne de etrafına faydası var. Muhtar Kent: Yöneticiler işi doğru yapar. Liderler ise doğru işi yapar. Karar vermeden asla lider olamazsınız. Sonuçta liderin yaptığı tek şey karar vermek. Hayatta en önemli şeylerden biri psikolojik gelir. Herkesin yeni şeyler öğrenmeye, büyümeye ihtiyacı var. Sadece kişilerin değil, ülkelerinde ihtiyacı var. Ülkeler büyümezse sonunda liderlerini değiştirmek zorunda kalırlar. Demokratik ya da başka bir biçimde… Şirketlerinde büyümeleri şart, aynı yerde duramazlar. Ali Sabancı: İnsanlar seni hapse atabilir, senin serbestliğini kısıtlayabilir, senden evini, şirketlerini alabilir, parana el koyabilir ama tek bir şeyi alamaz, öğrendiklerini geri alamaz. İşleri hiçbir zaman kendinle limitleme, muhakkak senden daha iyi insanlarla çalış… Cem Boyner: Size vuruldukça on misli güçleniyorsunuz aslında. Yorgun bir toprak burası ama çok süzülmüş bir toplum var. Hüsnü Özyeğin: Her işi olduğu gibi, başarıyı da başarısızlığı da paylaşmak çok önemli. Siz kendinize nasıl muamele edilmesini istiyorsanız, insan olarak sizin de aynı şekilde davranmanız lazım.

yorumperisi 5 years ago

Zacharius Usta

Jules Verne

60 Gönderi

#yorumperisi Okul yıllarından beri Verne okumamıştım, geçenlerde de Doktor Ox'un Deneyi adlı kitabını okudum. Bu kitabı da indirimli görünce dayanamadım aldım, okudum. Yarısında öyküyü seneler önce okuduğumu hatırladım ama yarım bırakmadım. Jules Gabriel Verne ( d. 8 Şubat 1828 –…devamı#yorumperisi Okul yıllarından beri Verne okumamıştım, geçenlerde de Doktor Ox'un Deneyi adlı kitabını okudum. Bu kitabı da indirimli görünce dayanamadım aldım, okudum. Yarısında öyküyü seneler önce okuduğumu hatırladım ama yarım bırakmadım. Jules Gabriel Verne ( d. 8 Şubat 1828 – ö. 24 Mart 1905), Fransız yazar ve gezgin. Verne, Hugo Gernsback ve H. G. Wells ile genellikle "Bilim kurgunun babası" olarak adlandırılır. Eserlerinde ayrıntılarıyla tarif ettiği buluşlar ve makinaların o sıralarda gelişmekte olan Avrupa sanayisi ve teknolojisine ilham kaynağı olduğu düşünülür. Özellikle uzay, hava taşıtları, denizaltılar hakkında yazmıştır. Sayesinde hayal gücümüz gelişmişti. Ölümlülerin tek çaresizliğidir ölümsüzlük arzusu. Çünkü bilinmeyenle yüzleşmekten, hiçliğin ortasında kaybolmaktan, sonsuzluğa yenik düşmekten korkar insanoğlu. Ve ölemeyecek kadar değerli olduğuna inanır. Zacharius Usta’da kendi döneminin en büyük ikilemlerinden biri olan bilim ile dogmatik inançlar arasında sıkışıp kalmış yaşamlardan bahseden Jules Verne, okuru derin bir sorgulamaya iterken bir yandan da varoluşun sırlarını keşfetmeye çağırır. (Arka Kapaktan) Zacharius Usta, ünlü bir saat ustasıdır. Zamanla ünü Cenevre sınırlarını aşmış, yayılan ünüyle birlikte kibri de artmış. Kendisinin zamana hükmettiğine inanırken, ölümlü olmayı kendine yakıştıramaz ve ölümsüzlüğü arar. Kibrinden gözü kör, kulakları sağır olmuş, dönemindeki bilimle inanç arasında sıkışmış, ölümsüzlüğe bilimle varacağına inanmış. Ama saatlerinin bozulmaya başlaması, arızalara çözüm bulamamasıyla her şey alt üst olur. Saatleriyle birlikte sağlığı da gittikçe bozulmaktadır. Kibriyle ölümsüzlüğü ararken her bedeli ödemeye hazırdır. İnce bir kitap olup, çabucak bitmesine rağmen sizi doyuruyor. Bu eserinde Verne, okuyucuyu ikileme düşürüp, sorgulatıyor. Okurken düşünüp, ders çıkaracağınız bir kitap.

yorumperisi 5 years ago

Pugaçev İsyanının Tarihi

Aleksandr Puşkin

1 Gönderi

“Pugaçev İsyanının Tarihi” Romanof hanedanlığının çöküş sürecini anlatan en önemli çalışmalardan biridir. Kazak köylü lideri Pugaçev’in çarlık yönetimine başkaldırısının destanı olan elinizdeki roman, bir yanıyla da bugünün isyancılarına seslenmektedir. Alışana kadar okurken isimler karıştı durdu, hepsinin sonunun “ov” olması dışında…devamı“Pugaçev İsyanının Tarihi” Romanof hanedanlığının çöküş sürecini anlatan en önemli çalışmalardan biridir. Kazak köylü lideri Pugaçev’in çarlık yönetimine başkaldırısının destanı olan elinizdeki roman, bir yanıyla da bugünün isyancılarına seslenmektedir. Alışana kadar okurken isimler karıştı durdu, hepsinin sonunun “ov” olması dışında birbirine çok yakın isimler. Örnek bir cümle:”Kojevnikov, Konovalov ve Kuçurov onu uğurladılar.” Bir an kendimi diksiyon dersinde: “Şu köşe yaz köşesi, şu köşe kış köşesi, ortada boş su şişesi.” der gibi hissettim. Bir bölümde: “Önceleri Türkiye’ye kaçmak meselesi hakkında görüştüler. Oraya kaçmak, huzursuz olan bütün Kazakların başlıca amacıydı. Anna İoanovna’nın çarlığı zamanında Kazak İgnati Nekrasov, birçok Don Kazakını beraberinde sürükleyip Türkiye’ye geçmekle bu düşünceyi zaten gerçekleştirmişti. Bu Kazakların torunları, dinlerini, dillerini ve geleneklerini koruyarak bugün bile Türk topraklarında yaşamaktadır.” Ülkemiz yüzyıllardır ırk, dil, din ayırımı yapmadan dış göç almakta. Göçmen olarak gelenler hiç bir zorlamaya muhatap olmadan istedikleri gibi yaşamakta. Yabancılar tarafından yaşanacak güvenli ülke olarak görülmek onur verici bir durum. Ama günümüzde dış göç almak artan nüfus ve ekonomik krizlerle gittikçe güçleşmekte maalesef. Türklere olumlu yaklaşan Puşkin, Erzurum Yolculuğu adlı bir eser de yazmıştır. Pushkin’in seyahat edebiyatı eseridir. İlk olarak 1829’da Puşkin tarafından yazılmıştır, kısmen 1830’da yayınlanmıştır, 1835’te yeniden çalışılmıştır ve daha sonra Puşkin’in 1836’da Sovremennik dergisinde tam olarak yayınlanmıştır. Puşkin’in 1834 yılında yazdığı Pugaçev İsyanının Tarihi adlı romanı, Romanof hanedanlığının çöküş sürecini anlatan en önemli çalışmalardan biridir. Bu durumda Erzurum Yolculuğu da edinilip okunacak. Önsözde yazdığına göre Puşkin, konu hakkındaki araştırmaları, yabancı yazarların yazdıklarını, hükumet tarafından yayınlanan belgeleri ve sağ kalan şahitlerin ifadelerini toplayarak bu eseri gelecek nesillere kaynak olması amacıyla yazmış. İçte de olsa, dışta da olsa, isyan da olsa savaş savaştır. Aynı acılar yaşanıyor, kayıplar veriliyor, olan halka oluyor. Kıtlık, açlık, vahşet, talan, katliam, yağma, tecavüz, yokluk savaşın götürüleri olarak her zaman her yerde aynı. Puşkin’in tarzını, kalemini tanımak, isyan tarihini öğrenmek, Rusya hakkında bilgi edinmek için okunmalı. Madem Puşkin gelecek nesillere kaynak olarak yazmış; biz de gelmiş nesiller olarak okuyalım.

yorumperisi 5 years ago

Kırık Kanatlar

Halil Cibran

8 Gönderi

#yorumperisi 📘 Halil Cibran çok okunan bir yazar, öncelikle Ermiş adlı kitabını okuyorlar ama ben başlamak için Kırık Kanatlar'ı tercih ettim, Ermiş sırada. 📘 Kırık Kanatlar, Arapça yazılmış ve ilk olarak 1912'de New York'taki Meraat-ul-Gharb matbaası tarafından yayınlanan şiirsel bir…devamı#yorumperisi 📘 Halil Cibran çok okunan bir yazar, öncelikle Ermiş adlı kitabını okuyorlar ama ben başlamak için Kırık Kanatlar'ı tercih ettim, Ermiş sırada. 📘 Kırık Kanatlar, Arapça yazılmış ve ilk olarak 1912'de New York'taki Meraat-ul-Gharb matbaası tarafından yayınlanan şiirsel bir romandır. Kırık Kanatlar, acımasız toplum yapısının kıskaca aldığı bir aşkın öyküsünü anlatıyor. Halil Cibrân'ın geleneksel Ortadoğu edebiyatının retorik süslemelerinden uzak, lirik ve dinamik stilini ve bilgelik felsefesini çok güzel yansıtan bu ilk dönem öyküsü, 1923'te başyapıtı Ermiş yayınlanmadan çok önce Amerikan edebiyat çevrelerini ve Göç edebiyatı yazarlarını derinden etkilemiştir. 📘 Kahramanları arasında "kafese kısılmış kanatları kırık bir kuş" olarak tanımlanan Doğulu kadın, "avını onlarca koluyla kıskıvrak yakalayıp onlarca ağzıyla onun kanını emen bir piskopos" var. 20. yüzyıl başlarında Ortadoğu toplumunda ailesinin serveti yüzünden felakete sürüklenen genç bir kız ve aşkın inanılmaz gücü... Sınırlı aşk sevgiliyi sahiplenmeyi, sınırsız olanı sadece kendini ister. Bu uzun öykü, aşkın mutluluğa ulaşması için gösterilmesi gereken amansız çabayla, bu çabanın aşıkların kişiliğini tüketmemesi için gösterilmesi gereken dikkatli özen arasındaki dengeyi anlatılıyor. 📘 "Bir gün, aşk büyüleyici ışınlarıyla gözlerimi açtı ve ateşli parmaklarıyla ilk kez ruhuma dokundu." diyen etkileyici bir ilk cümleyle aşlayan hikaye ilk anda sizi içine çekip, bir solukta kendini okutan duygu dolu bir hikaye. 📘 İlk sayfalarda; "Melankolinin ipeksi elleri vardır, ama bileği güçlüdür. Kalbi kavrar ve yalnızlık içinde bunaltır. Melankoliye ve yalnızlığa düşen genç bir adamın ruhu rüzgarda titreyen, şafakta açılan ve gece çöktüğünde de kapanan körpe bir zambak gibidir." diye başlayan bölümde Melankoli kelimesini okur okumaz aklıma Nükhet Duru'nun o buğulu sesiyle okuduğu şarkı geldi. Şarkının sözleri Sabahattin Ali, bestesi Ali Kocatepe, düzenlemesi Onno Tunç'a ait. Böyle bir Kare As'ın yaptığı şarkıda üzerinden yıllar geçse unutulmuyor. Tüm melankoli bölümünü şarkı kulağımda çınlarken mırıldanarak okudum. 📘 "Gerçek güzellik, yeryüzünün derinliklerinden gelen, çiçeğe rengini ve kokusunu veren hayat gibi ruhun en gizli yanlarından yayılan ve bedeni ışıtan bir pırıltıdır. Gerçek güzellik, bir erkekle bir kadın arasında o tutkuyu yaratan ve onu bütün diğer tutkuların üzerine çıkaran dolaysız ve eksiksiz bir uyumdur aynı zamanda, aşk adını verdiğimiz o ruhsal çekiciliktir." Aşkı, gerçek güzelliği nasıl anlatmış. Şimdi aşkın bu kadar güzel tarifi yok, aşk kaldı mı? O da ayrı. Maalesef hızlı yaşam, teknoloji, sanal ortam duygusal sıcaklığı sildi. 📘 "Halk böylece, kurtların dişleri ile kasapların bıçakları arasında telef olan sürüler gibi, hırsızlarla dolandırıcılar arasında yok olup gitmektedir. Doğulu uluslar böylece açgözlü insanlara ve çürümüş geleneklere boyun eğerler; böylece geri giderler ve demir çekiç darbelerinin altındaki toprak bir testi gibi, ayaklar altında çiğnenirler." diyerek o dönemdeki Doğu uluslarının durumunu anlatmış. Doğu toplumları eski kıta olarak medeniyetin temellerini atmış, sonrasında hızla duraklama ve gerileme dönemine girmişler. Bu kitabın yazılmasının üzerinden 100 seneden fazla geçmesine rağmen Doğu toplumlarında düzelme, ilerleme yok; hatta daha geri gidiyorlar. 📘 Cibran, sadece aşklarını anlatmıyor; Ortadoğu ve Doğu kültürünü de aktarıyor. Toplumdaki hiyerarşiyi, kadının yerini, aile yapısını, evliliğe bakış açısını, dini - siyasi oluşumu, töreleri, yasaları da anlatıyor. 📘 Kırık Kanatlar'ın kanadından düşünler: 📌 Cahillik hiçliğin beşiği, hiçlik de kaygısızlığın yatağıdır, denir ya... Cahillik, gerçek ve sağlam bir duyarlılıkla birlikte olduğunda, ölümden de acı olur. 📌 Yaşlı insanlar, bir yabancının ülkesine geri dönmek istemesi gibi, gençlik günlerini hatırlamaya bayılırlar. Bir şairin en güzel şiirini okumaktan zevk duyması gibi, onlar da çocukluk anılarını anlatmaktan büyük bir haz duyarlar. 📌 Bir ihtiyarın kırışık yüzünde parlayan tek bir damla gözyaşı, genç bir adamın göz kapaklarından dökülen bütün yaşlardan daha dokunaklıdır, çünkü bu gözyaşı yıpranmış bir yürekten gelir. 📌 Aşkın yandaş olarak seçmediği insanlar aşkın dilini anlayamazlar; bu hikaye onlar için yazılmadı. 📌 Evlilik günümüzde gülünç ve üzücü bir ticarettir. Düzenlenmesi de, genç erkeklerle genç kızların babalarının elindedir. 📌 Lamba için ışık neyse, ulus için de kadın odur. Kandildeki yağ ne kadar az olursa, ışık da o kadar zayıf olmaz mı?

yorumperisi 5 years ago

Kitapçı Dükkanı

Deborah Meyler

1 Gönderi

#yorumperisi 📗 Bu kitabı markette alış veriş yaparken gördüm, adı dikkatimi çekti ve aldım. Ancak okuyup, yorumunu yazmaya sıra geldi. 📗 İdealist biri olan Esme Garland, kazandığı saygın burs ile Kolombiya Üniversitesi’nde eğitim almak için Manhattan’a taşınır. New Yorklu Mitchell,…devamı#yorumperisi 📗 Bu kitabı markette alış veriş yaparken gördüm, adı dikkatimi çekti ve aldım. Ancak okuyup, yorumunu yazmaya sıra geldi. 📗 İdealist biri olan Esme Garland, kazandığı saygın burs ile Kolombiya Üniversitesi’nde eğitim almak için Manhattan’a taşınır. New Yorklu Mitchell, çekici görünüşü ve yakışıklılığıyla Esme’nin kalbini çaldığında hayat muhteşem görünüyordu. Ta ki Esme’nin düzenli planında ufak bir sorun çıkana kadar... Esme, Mitchell’a hamileliğini açıklamak için bir fırsat bulamadan, Mitchell ona, özel hayatlarının artık eskisi kadar heyecan vermediğini söyleyecek ve her şey bitecekti. Bebek bezinden, gaz çıkarmaya kadar her şeyde uzmanlaşmakta kararlı olan Esme, bir kitapçı dükkanında çalışmaya başlar ve orada, sahibi George ve yöneticisi Luke ile teselli bulur. Hayallerinizden vazgeçmeden, hayatın gerçekleriyle yüzleşmek üzerine yazılmış, baştan sona cesur ve keyifli bir hikaye. 📗 Çocukken kitapçıda çalışmayı aslında çalışırken tüm kitapları okumayı hayal ederdim. Hele ki Kadıköy'de Gençlik Kitapevi'ne gidersek dünyalar benim olurdu, geze geze bitiremezdim. Biraz daha büyüdüğümde ise kütüphane veya sahafta çalışmaya karar verdim. Çünkü yeni kitaplar her yerde vardı ama eski kitaplar sadece bu iki yerdeydi. Eski kitapların daha değerli ve cazip olduğunu fark etmiştim. O yüzden Esme, kitapçıda çalışmaya başlayınca kıskanmadım değil... Kitapçının adı da bana göre: The Owl ( Baykuş 🦉🦉 ne de olsa gece kuşuyuz) 📗 Kitapta adı çok geçen ressam Hopper'ı araştırdım: Edward Hopper (1882 - 1967), Amerikalı ressam ve grafiker. Genellikle yağlı boya tabloları ile popüler olsa da suluboya ve gravür konusunda da en az yağlı boya resimlerde olduğu kadar uzmandı. 📗 Sadece Esme ve hikayesi değil, kitapçının müdavimi olan müşteriler, çalışanlarında kısa hikayeleriyle hayata genel bir bakış. Yaşanan olaylar karşısında verilen, kişiye göre değişen tepkiler ve tavsiyeler. Sıkılmadan okuyacağınız, kimi zaman hikaye hüzünlensede keyif alacağınız bir kitap. 📗 Kitapçı Dükkanı'nın raflarından: 📌 İkinci el kitabevleri ganimeti güvenle limana getirebilecek römorkörlerdendir. The Owl küçük, kesinlikle pejmurde ama duvarları yüce bir amaçla sıvanmış bir yer. 📌 Hopper tablolarında uzun bir zaman harcıyorum. Özellikle ışığı nasıl resmettiğini merak ediyorum. Nasıl yapıyorsa, ışığı her şeyi durgun göstermek için kullanıyor. 📌 Hopper'ın tablolarında herkes yalnız, herkes üzgün. Herkes bekliyor. 📌 Ölüme kıyasla çok önemsiz bir acı olmalı, ya da başka yoksunlukla. Ama ben onların nasıl olduğunu bilmiyorum ve bu tek başına gerçekten de çok kötü hissettiriyor. Ve acı, şimdi görüyorum ki, geçmiş kadar geleceğimi de kaybetmekten kaynaklanıyor. 📌 Hissettiğim sinemadan ya da tiyatrodan çıktığınızda ki o yoğun heyecandan sıradan hayata geçişin şokuna benziyor. Şov bitti. 📌 Tüm fotoğraflar hüzünlüdür, çünkü bitmiş bir şeyi gösterirler. 📌 Müzik de şiir gibi. Sizi düşünmekten alıkoyuyor. Ama teşvik de edebiliyor. Yalnızlığımı, hüznümü ve mutluluğumu müziğe katıyorum; Ayışığı Sonatı'mı sanki ben Alfred Brendel'mişim gibi çocuklar için çalıyorum.

yorumperisi 5 years ago

Mecburiyet

Stefan Zweig

128 Gönderi

#yorumperisi 📙 Mecburiyet, Zweig'in çok okunan eserlerinden, bende okuyalı çok oluyor ama ancak yorumu yazabiliyorum. Popüler bir yazarın çok okunan eseri hakkında yazacak ne kaldı. 📙 Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig I. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon…devamı#yorumperisi 📙 Mecburiyet, Zweig'in çok okunan eserlerinden, bende okuyalı çok oluyor ama ancak yorumu yazabiliyorum. Popüler bir yazarın çok okunan eseri hakkında yazacak ne kaldı. 📙 Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig I. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon edinmişti. Avrupalı ve “dünya vatandaşı” kimliğine büyük değer veren yazar, yapıtlarında savaşın yıkıma uğrattığı “eski dünya”nın değerlerinin kayboluşunu büyük ölçüde dert edinmiştir. Mecburiyet ’in ana karakteri ressam Ferdinand da savaş sırasında askere alınmamak için İsviçre’ye kaçmıştır. Bir gün askerliğe elverişliliğinin tespiti için konsolosluğa davet edildiğinde, karısının şiddet karşıtı duruşuna ihanet etmemesi yolundaki telkinlerine karşın kendini gitmek zorunda hisseder. Görev duygusu, savaş karşıtı düşünceleri ve karısına duyduğu sevgi arasında sıkışıp kalmıştır. Ferdinand her ne kadar “insanlığın ötesinde bir vatanı” olmasa da, “yirmi milyon insanı boğan o zinciri” kıramayacağını düşünür... (Arka kapak) 📙 Mecburiyet, 1920 yılında basılmış. Buna rağmen bugün yaşananlardan farklı değil. Günümüzde de zorunlu askerlik, savaş karşıtlığı, askerden kaçma devam etmekte. Savaş bölgelerine zorla gönderilen askerlerin bozulan psikolojilerini ele alan Zweig, bu sorunu Mecburiyet adlı kitabında çarpıcı bir biçimde anlatmıştır. İnsan ruhunun çelişkilerini büyük bir ustalıkla gözler önüne seren Zweig'in hayatıyla da paralellikler içermekte. 📙 Genelde savaşların herkes için maddi, manevi büyük bir yıkım olduğu; çocuklar üzerindeki etkisi, işgal edilen topraklarda yaşayan halkın durumu, yapılan işkence, talan ve tecavüzler öncelikle işlenirken; savaşmak zorunda kalan askerlerin psikolojisi çok daha az ele alınmakta. 📙 Kitabı okurken aklıma gençliğimde izlediğim Hair filmi geldi. Hair, 1979 yapımı Alman - Amerikan ortak sinema filmi. Müzikal türde çevrilen filmin yönetmenliği, Milos Forman'a ait. Başrollerini John Savage, Treat Williams, Beverly D'Angelo, Annie Golden gibi sanatçıların üstlendiği film, 1968 kuşağını oluşturan Woodstock festivalinde; yağmurla birlikte tüm gençliğin hep bir ağızdan söylediği şarkıyla, öyküsünü anlatmakta olup, dünya sinema tarihinin klasikleri arasında yer almaktadır. Savaşa ve militarizme karşı olan; barış ve sevgi dolu özgür bir dünya hayal eden çiçek çocukların “olmayan ülkelerinde”, kalbinin sesini arayan bir savaş yolcusunun hikayesini anlatan filmde; Beyaz Saray önünde Vietnam savaşını protesto eden binlerce insanın görüntüleriyle birlikte sunulan Let the Sun Shine in - Bırak Güneş içeri Girsin şarkısı temelinden hareket edilmiştir. 📙 Elli sayfalık, belki bir saatte bitecek bir kitap. Ama aklınızı, ruhunuzu alt üst edecek, uzun süre etkisinden çıkamayacaksınız. Öykü kısa da olsa Zweig usta kalemiyle sizi etkilemeye devam edecek. Ferdinand'ın karısının duruşunu takdir etmeden geçemeyeceğim, doğruluğu tartışılsa da. 📙 Mecburiyet'ten kalanlar: 📍 Yeni güne uyanan dünya biraz önce selden kurtulmuş, saçlarından sular damlayan bir insana benziyordu tıpkı. 📍 Tüm hayatın söz konusu: Unutma, hayatını, özgürlüğünü, sahip olduğun her şeyi istiyorlar. Buna karşı koymalısın! 📍 Yalnızca yoksul insanlara kibirlilik taslarlar, onları terslerlerdi; fakat şık giysiler içinde görmüş geçirmiş bir beyefendi gibi giderse başka türlü davranırlardı. 📍 Siz erkekler, hepiniz ideolojileriniz yüzünden çürümüşsünüz, sizler politika ve etik diyorsunuz, oysa biz kadınlar neyin ne olduğunu hissediyoruz. 📍 İnsan bir amaç uğruna kendinden vazgeçebilir, fakat başkalarının çılgınca fikirleri uğruna değil.

yorumperisi 5 years ago

Yakıcı Sır

Stefan Zweig

66 Gönderi

#yorumperisi 📘 Zweig sevdiğim için bu kitabı bana can dostum Arzu Bal hediye etmişti. Ancak okuyabildim, ertelediğime de üzüldüm. 📘 Kısa bir tatil için Avusturya Alplerine giden bir baron, zamanını zararsız bir flörtle renklendirmenin yollarını aramaktadır. Kendisine fazlasıyla güvenen ve…devamı#yorumperisi 📘 Zweig sevdiğim için bu kitabı bana can dostum Arzu Bal hediye etmişti. Ancak okuyabildim, ertelediğime de üzüldüm. 📘 Kısa bir tatil için Avusturya Alplerine giden bir baron, zamanını zararsız bir flörtle renklendirmenin yollarını aramaktadır. Kendisine fazlasıyla güvenen ve gönül maceralarına her zaman açık olan bu müzmin kadın avcısı, kısa sürede kendisine bir av bulmakta hiç zorlanmayacaktır. Tanışıp yakınlaşmak istediği kadının on iki yaşındaki oğluyla ahbaplık kurarak işe koyulur. “Yakıcı Sır” annesini elde etmek isteyen bu narsist çapkın tarafından kullanılan bir çocuğun hikayesidir. Ne var ki, yetişkin dünyası bazen masum çocuklara büyüklere göründüğünden çok daha berrak görünmektedir. 📘 İlk bölümleri okurken bana Thomas Mann / Venedik’te Ölüm kitabını çağrıştırdı ve filminin kareleri gözümün önüne geldi. Öykü ilerledikçe aradaki farklar ortaya çıktı. 📘 Bu okuduğum 9. Zweig kitabı, hepsi (Yıldızın Parladığı Tarihi Anlar hariç) birbirinden keyifli idi. 4 – 5 kitapta bir Zweig okumaya çalışıyorum ve fabrika ayarlarıma dönüyorum ( güncel yazarlar alınmasınlar ). Gene de alışamadım, hep aynı hatayı yapıyorum. Kitaba başlayınca yorum için not almayı, alıntı yapmayı unutuyorum. Ben mi kitabı bir solukta okuyup, yutuyorum; yoksa hikaye mi beni içine çekip yutuyor? Bilmiyorum. 📘 Zweig'e bir kere daha hayran olmamak elde değil... Bir erkek olarak, bir kadının; küçük bir kızdan kadın olması, anne olması, büyümesini duygusal olarak kusursuz aktarmıştı “Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu” ve “ Bir Kadının Yaşamında Yirmi dört Saat” kitaplarında. Diğer kitaplarında da erkek psikolojisi, iç hesaplaşmaları, gözlemleri kusursuzca anlatılmıştı. Şimdide çocukluktan ergenliğe geçmek üzere olan bir çocuğun psikolojisini, bakış açısını, iç hesaplaşmalarını çok güzel aktarmış. Psikolojiye ve Freud’un öğretisine duyduğu yoğun ilgi, Zweig’ın derin karakter incelemelerinde ifade buluyor. Özellikle tarihsel karakterler üzerine yazdığı yorumlar ve yaşam öyküleri, psikolojik çözümlemeler bakımından son derece zengin. Zweg'in bu özellikleri, bu kitabında da görülüyor. 📘 Bence Zweig Modern Klasikler içinde öncelikle / mutlaka okunması gereken yazarların başında geliyor. Yakıcı Sır’da bir çocuğun gözünden büyüklerin dünyasına baktığı için görüş açısı olarak değişik, bu yüzden Zweig’i biraz daha tanımak için okunmalı.

yorumperisi 5 years ago

Leviathan

Paul Auster

3 Gönderi

#yorumperisi 🧚‍♀️ 📙 #beraberokuma etkinliği için seçtiğimiz Paul Auster'ın Leviathan adlı kitabını okudum. Aslında çok daha önce karar vermiştik ama ancak okumak kısmet oldu. Ve yorumu şimdi paylaşabiliyorum. 🙈🙈 📙 Leviathan (Tevrat'taki efsane ejderi). Leviathan, bir kadının bulduğu bir adres…devamı#yorumperisi 🧚‍♀️ 📙 #beraberokuma etkinliği için seçtiğimiz Paul Auster'ın Leviathan adlı kitabını okudum. Aslında çok daha önce karar vermiştik ama ancak okumak kısmet oldu. Ve yorumu şimdi paylaşabiliyorum. 🙈🙈 📙 Leviathan (Tevrat'taki efsane ejderi). Leviathan, bir kadının bulduğu bir adres defterinden kendisine bir kimlik seçmesiyle başlıyor. Ya da birden, hiç beklenmedik, sarsıcı bir ölümle. Ya da Aaron oturup en sevdiği arkadaşı Benjamin Sachs'ın öyküsünü anlatmaya başlayınca. Aaron, evliliğini kıskandığı, zekasına hayran olduğu Sachs'ın öyküsünü anlatmak istiyor, çünkü Sachs'la ilgili soruşturmayı yürütenler onun için bir öykü uydurmadan önce kendisi doğruyu yakalamak istiyor. Belki bir kaza sonucu balkondan düşen ya da bilerek kendisi atlayan Sachs ortadan kaybolmuştur. Arada bir ortaya çıkarak deli saçması şeyler söyleyip sır olur. İlk kitaplarından bu yana bize rastlantı ile yazgının toslaştığı dünyalar yaratan, insanlardan uzak kahramanların ardı sıra bizi gizemli, yürek burkucu yolculuklara çıkartan Paul Auster, bu yedinci romanında dostluk ve ihaneti, cinsel tutku ve yabancılaşmayı konu alıyor. Amerika'nın en özgün yazarlarından biri olan Paul Auster'dan bir polisiye gerilimine sahip ürpertici, ürpertici olduğu kadar eğlendirici, iç gıdıklayıcı ve içten içe yankılanan bir roman. ( tanıtım yazısından) 📙 Leviathan, Thomas Hobbes (1588-1679) tarafından yazılmış ve 1651'de yayınlanan (revize edilmiş Latince baskısı 1668) bir kitaptır. Kitabın adı Kitab-ı Mukaddes'te geçen Leviathan isimli bir yaratıktan esinlenerek konulmuştur. Eser, toplumun ve meşru hükumetin yapısıyla ilgilidir ve toplumsal sözleşme teorisinin en eski ve en etkili örneklerinden biri olarak görülür. Paul Auster'ın kitaba neden bu ismi verdiğini ise kitabı okuyunca öğreniyorsunuz. 📙 Bir bölümde:" İnsanlar senin kafadan kontak olduğunu düşününce, nasıl yalnız bırakıverirler, bilemezsin. Deli deli bakmaya başladın mı, belaya karşı aşılanmış olursun." diyor. Haklı ama neden? Neden insanlar farklı bireylerden özellikle 'deli' dediklerinden kaçar? Onlardan korkarlar mı? Bu korkunun sebebi ne; kendilerine zarar vereceği için mi yoksa kendilerine de bulaşacağını düşündükleri için mi? 📙 Arkadaşından bahsederken:"Bay L.'yi giydirmek gibi uzun vadeli bir projesi vardı. Maria onu karşılaştığı en yakışıklı erkeklerden biri olarak görmüş, ama giyim kuşamını rezalet bulmuştu." diyor. Seyrettiğim çoğu filmde de çirkin giyiniyorlar ve bu konuya değiniyorlar. Giyim stilistliği diye bir meslek var ve süre uzayınca bu yaşam koçluğuna dönüyor. ( bunu hiç anlayamıyorum, benim tarzıma, nasıl yaşayacağıma bir başkası karar veriyor!!! bence bunlar sonradan olmaz, yetiştirilme, görgü ve kişisel zevk ile olur.) 📙 Arkadaşının değişimi ile ilgili:" İnsan bir gecede değişebilir mi? İnsan bir başkası olarak yatar da, bambaşka biri olarak uyanır mı?" diyor ve bu fikri savunmadığını belirtiyor. Bu sorunun cevabı bence hem evet, hem hayır. Bir gecede tüm şartlar değişirse insan da değişir ( büyük yangınları, depremleri, kriz sonucu devalüasyon sonucu iflasları unutmayalım). Bazen değişim için koşullar süreç içinde hazırlanır, fark edilmez. Süreç tamamlanınca değişim olur ama bir anda olmuş gibi gelir. Bardak gibi bardak dolarken fark edilmez ama son damla bardağı taşırır. 📙 Kırmızı Defter'i okurken Auster'a hayran olmuştum, bir nefeste bitmişti. Leviathan biraz ağır ilerliyor. Sırada Auster'den iki kitap daha var; Karanlıktaki Adam ve İç Dünyamdan Notlar; bakalım onların okuması nasıl olacak.

yorumperisi 5 years ago

SOSYAL EDEBİYAT DERGİSİ nde bu sayı yayınlanan film tavsiyeleri ve diğer yazılarımı okuyup, yorum yaparak yazılarım hakkında bana yardımcı olabilir, konular hakkında tavsiye verebilirsiniz. Şimdiden teşekkür ederim https://www.sosyaledebiyat.com/post/bunlari-seyredecek-cesareti%CC%87ni%CC%87z-var-mi

yorumperisi 5 years ago

Asfaltın Kralları

James Mangold

84 Gönderi

Özgün Onat YARIŞ SADECE PİSTTE Mİ? Asfaltın Kralları- Ford v Ferrari Evde kaldığımız bu günlerde hayatımızın normal akışı değişti. Sizler neler yapıyorsunuz bilmem ama bizler zaten evde oturan emekliler olarak gün aşırı film seyrederken şimdi günde iki film seyrediyoruz…devamı Özgün Onat YARIŞ SADECE PİSTTE Mİ? Asfaltın Kralları- Ford v Ferrari Evde kaldığımız bu günlerde hayatımızın normal akışı değişti. Sizler neler yapıyorsunuz bilmem ama bizler zaten evde oturan emekliler olarak gün aşırı film seyrederken şimdi günde iki film seyrediyoruz :))))) Tabii seyrettiğim bütün filmleri burada yazmama imkân yok. O yüzden aldığı ödüller kadar gönlümü de alan Asfaltın Krallarından bahsedeceğim. Neden gönlümü aldı derseniz, çocukken ben de araba yarışçısı olmak istiyordum. Babam kendi arabasını tamir ederken ona yardım edip, izliyordum. Direksiyon kullanmayı öğrenmeden önce lastik değiştirmeyi, vites değiştirmeden önce karbüratör temizlemeyi öğrendim. (Daha ortaokulda bile değildim.) O yüzden bu filmi seyrederken keyfim tavan yaptı. Zaten dönem filmi klasik arabalar geçidi gibiydi; gözüm de gönlüm de doydu. Gelelim filmin detaylarına… Asfaltın Kralları, Jez Butterworth, John-Henry Butterworth ve Jason Keller’ın yazıp James Mangold’ın yönettiği 2019 ABD yapımı, biyografik dram türü bir film. Başrollerinde rol alan oyuncular Matt Damon ve Christian Bale. Jon Bernthal, Caitriona Balfe, Tracy Letts, Josh Lucas, Noah Jupe, Remo Girone ve Ray McKinnon ise yardımcı rolleri oynuyor. Çekimler Temmuz 2018’de California’da başladı ve iki aydan biraz daha uzun sürdü. Asfaltın Kralları, 30 Ağustos 2019 tarihinde Telluride Film Festivali’nde dünya prömiyerini gerçekleştirdi ve filmdeki yarış performansları ile yarış sahneleri için eleştirmenlerden olumlu eleştiriler aldı. Asfaltın Kralları, 1966 yılında düzenlenen Le Mans 24 Saat Yarışı’nın gerçek hikayesini konu alıyor. Henry Ford II ve Lee Iacocca ikilisi, tuhaf ancak kararlı bir grup Amerikalı mühendis ve tasarımcıdan sıfırdan bir otomobil yapmalarını ister. Otomobil tasarımcısı Carroll Shelby (Matt Damon) ve İngiliz şoför Ken Miles’ın (Christian Bale) başını çektiği ekip, uzun yıllardır pistlere egemen olan Ferrari’yi Fransa’da düzenlenen 1966 Le Mans Dünya Şampiyonası’nda alt etmek için işe koyulur. ‘Asfaltın Kralları’ bence bir ‘araba yarışı’ filminden çok daha fazlası. Yönetmen Mangold, bu yaşanmış hikâyeyi anlatırken sadece heyecan ve rekabet temalarını ele almıyor, aynı zamanda bu iki karakterin çatışmasını ve ortaklığını (!) işleyen bir dram da yaratıyor. Bu sağlam film yapısının arka planında, zamanın önemli araba markalarının rekabeti, amaçları ve ideallerine ilişkin bir hikâye üzerinden bir ‘dönem’ anlatılıyor. Sonuç olarak karşımızda hem psikolojik hem de sosyal anlamda güçlü, üst düzey bir dram/biopic sentezi bir yapım var… Normalde bir filmde tamamen ayrı dünyalardan gelen iki karakterin ortak çalışması (veya çalışmak zorunda kalmaları) tercih edilen bir yol iken, yönetmen filmini, aynı merak ve tutkulara sahip ancak biri iktidar sisteminin içinde diğeri ise tamamen dışında olan iki karakter üzerinden kurmuş. Film, Shelby’nin kâbus gibi geçen, çok tehlikeli LeMans şampiyonluğuyla başlıyor ve sonrasında kariyerinde en üst seviyeye ulaşmış bu adamın yarı-emekliye ayrılıp Ford markası bünyesinde bir diğer tutkusu olan yarış arabası tasarımı yapmaya koyulmasını anlatıyor. Aynı zamanda Ford’un reklam yüzü olan bu karakter, bir bakıma para, kariyer ve ün dünyası içinde süzülürken, Miles bu tutkunun diğer ‘ucunu’ temsil ediyor. Shelby’nin aksine ünü ve parayı tamamen ikinci plana atmış, ailesiyle mütevazi bir evde yaşayan ve araba tamirhanesinde çalışan Miles, yarışma heyecanını neredeyse her şeyin önüne koyan ve kullandığı arabalarla ‘organik’ bağ kuran, bir tür (Robert Redford’dan farklı olarak!) ‘Arabalara fısıldayan adam’. Bu organik bağı, sadece tek bir tur attığı bir yarış arabasından iner inmez bir çırpıda zayıflıklarını sıraladığı veya işinden uzaklaştırıldığı bir dönemde radyoda dinlediği araba yarışında sürücünün yapması gereken şeyleri mırıldandığı bölümlerde açıkça görüyoruz. Film birçok ödüle aday oldu; sonuçta En İyi Ses Kurgusu ve En İyi Film Kurgusu olarak 2 Oscar; BAFTA En İyi Kurgu Ödülü; Drama Filmi Dalında En İyi Erkek Oyuncu Ödülü, Kurgu ve Miksaj Dalında En İyi Ses Ödülü, En İyi Kurgu Ödülü, En İyi Drama Filmi Ödülü, En İyi Yönetmen Ödülü olarak 5 dalda Satellite Ödülü kazandı. Christian Bale performansıyla Satellite Drama Filmi Dalında En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazanmış ama Oscar adayı olmamış. Aday filmlerin hepsini seyretmedim ama ben Bale’in aday olamamasını anlamadım. Hoş Bale Oscar almasa ne olur? Zaten çocuk oyuncu olarak başladığı kariyerinde 10 yaşından beri birçok ödül kazanmış. Bende bu rolü için gönlümdeki tüm ödülleri verdim... Filmin IMDb puanı 8,1. Seçtiğiniz tüm filmleri keyifle izlemeniz dileğiyle... Türkiyem #evdekal #filmlekal Sosyaledebiyat.com