yorumperisi (@yorumperisi)

*Bir kitap daha bitti; " Erkekler Başka Sever". *Erkekler duygusuz mu yoksa toplumun yüklediği rol modele göre mi duygularını saklıyorlar? Erkekler sever mi ; severse nasıl sever; sevgisini nasıl gösterir? Hasan'ın hikayesinden etkileneceksiniz. Aral'la bambaşka diyarlara gidecek, Mete'nin yalnızlığına ortak…devamı

yorumperisi 4 years ago

Olanlar Oldu

Hakan Algül

11 Gönderi

OLANLAR OLDU MU? Oldu, oldu... Hem de çok keyifli oldu. Tesadüfen rastladığım ve sadece Ata Demirer için birkaç dakika bakayım dediğim film, moralimin bozuk olduğu bir zamanda beni güldürdü, çok iyi geldi. İyi ki izledim, bu zamana kadar nasıl gözden…devamıOLANLAR OLDU MU? Oldu, oldu... Hem de çok keyifli oldu. Tesadüfen rastladığım ve sadece Ata Demirer için birkaç dakika bakayım dediğim film, moralimin bozuk olduğu bir zamanda beni güldürdü, çok iyi geldi. İyi ki izledim, bu zamana kadar nasıl gözden kaçırmışım diye de üzüldüm. Olanlar Oldu, senaryosunu Ata Demirer'in yazdığı, Hakan Algül'ün yönettiği, 2007 de vizyona giren komedi filmi. Başrollerde Ata Demirer dışında; Tuvana Türkay, Ülkü Duru, Salih Kalyon, Toprak Sergen, Renan Bilek, Seda Güven gibi isimler yer almakta. Derya Alabora'da kısa rolüyle filme renk katmış. Filmin özelliği Ata Demirer'in iki ayrı rol üstlenmesi. Hem Zafer Kaptan'ı hem de annesi Döndü Hanım'ı canlandırıyor. Aramızda kalsın Demirer, Döndü rolünde daha çok hoşuma gitti, mimikleri süperdi. Hele o tam kaynana gibi gözlerini devirmesi tam kopmalıktı. Huysuz Anne rolünün altından başarıyla kalkmış. İnatçı, gıcık eski sevgili rolüyle Toprak Sergen, rolünün hakkını vermiş. İnatçı ihtiyar, hem Döndü'nün intikam almaya çalışan rakibi hem aşığı Salih Kalyon ise ustalığını gösteriyor. Ülkü Duru'da pansiyonun demirbaşı, Döndü'nün kankası olarak hem komik, hem başarılı bir rol sergiliyor. Şan dersi alarak şarkı söyleyen Tuvana Türkay'ı tebrik etmek gerekiyor. Renkli müzikler için diyecek bir şey yok çünkü Fahir Atakoğlu imzası taşıyorlar. Ben en çok görüntü yönetmeni Ahmet Sesigürgil'i ve sanat yönetmeni Murat Uçan'ı tebrik etmek istiyorum. Arka görüntüler, Ege manzaraları süper olduğu kadar kamera hareketleri de dikkat çekiyor. Ata Demirer'in Döndü makyajı için de Suzan Kardeş'i tebrik etmek gerekiyor. Filmi izlerken Bodrum'un sokaklarına, iç avlulu evlerine benzettim hele sandaletçi de olunca tamam dedim. Ama yanılmışım çünkü çekimler İzmir'in Seferhisar ilçesine bağlı Sığacık'ta yapılmış. Sığacık'ı görmedim ama neredeyse tüm Ege kıyıları birbirine benziyor. Zafer ve annesi Döndü Hanım, Ege’nin bir kıyı kasabasında birlikte yaşamaktadır. Döndü, yaşı geçmekte olan oğlunun kasabanın güzeli Mehtap’tan ayrılmış olmasına ve hala evlenmemiş olmasına üzülür ve bu gidişata son vermek için harekete geçer. Bu esnada mütevazı teknesinin sorunlarıyla boğuşan Zafer’in yaptığı mavi turda olanlar olur! Zafer, dizi oyuncusu Aslı ile tanışır. Aslı'nın eski sevgilisi peşini bırakmaz. Mehtap'ın babası İbrahim ise sinsi planlarıyla Döndü ve ailesinin peşini bırakmaz. Aslı, Döndü için ideal gelin midir? Anneler en iyisini, doğrusunu bilir mi? Bu olanlar herkes için hayırlısı olur mu olmaz mı? Bunu hep birlikte filmi seyredip göreceğiz. Konu klasik; bekar oğlunu kendi beğendiği kızla evlendirmeye çalışan huysuz anne olsa da oyunculuklar, romantizm, müzikler, aşk, şive, kahkaha, manzara, Ege'de yaz aylarının kokusu yani ne ararsanız var, içinizi ısıtacak bir film. En az benim kadar keyifle izlemeniz dileğiyle iyi eğlenceler. Not: patlamış mısır ve çerezleri unutmayın :)))))

yorumperisi 4 years ago

Bıçaklar Çekildi

Rian Johnson

151 Gönderi

AMANNN DİKKAT! "BIÇAKLAR ÇEKİLDİ" KNIVES OUT Bir oyuncu için bütün bir film seyredilir mi, hele de iki saatse? Bence seyredilir. Ne zaman afiş ve fragmanda kırmızılar içinde Jamie Lee Curtis'i gördüm, bu filmi seyretmeliyim dedim. J. L. C. ilk beş…devamıAMANNN DİKKAT! "BIÇAKLAR ÇEKİLDİ" KNIVES OUT Bir oyuncu için bütün bir film seyredilir mi, hele de iki saatse? Bence seyredilir. Ne zaman afiş ve fragmanda kırmızılar içinde Jamie Lee Curtis'i gördüm, bu filmi seyretmeliyim dedim. J. L. C. ilk beş oyuncum içinde, hayranım ( babasını da severdim). Sonra oyuncular listesini görünce filmde bir ben yokum dedim :))))) Bıçaklar Çekildi / Knives Out, Rian Johnson’nun yazıp yönettiği, polisiye - komedi filmi. Tabii ben bunu seyredince anladım yoksa klasik bir Agatha Christie cinayet filmi bekliyordum; delillerle, sorularla hatta birkaç ceset ile karşılaşmayı umuyordum. Filmin kadrosu oldukça kalabalık; Daniel Craig, Chris Evans, Ana de Armas, Jamie Lee Curtis, Michael Shannon, Don Johnson, Toni Collette, Lakeith Stanfield, Katherine Langford, Jaeden Martell ve Christopher Plummer baş rollerde. Kalabalık çünkü klasik bir aile toplantısı sonrasında elimizde bir ceset var. Christopher Plummer, ünlü bir suç romanı yazarı ve yayın evi sahibi olan olan Harlan Thrombey'i canlandıyor. Thrombey, 85. yaş gününde parti sonrası evinde ölü bulunur. Meraklı bir araştırmacı dedektif olan Benoit Blanc (Craig), polis dışında cinayet araştırmasında yer alır ama onu kimin kiraladığı belli değil. Thrombey'nin ölümünün ardındaki gerçeği bulmak için zorlu bir mücadeleye girişir. Dedektif Blanc, araştırmasını ilerlettikçe, saklı kalan birçok gerçek ortaya çıkar. Doğum günü için eve gelen tüm aile bireyleri töhmet altında kalır. Klasik bir zengin ve kalabalık aile tablosu; birbirine kazık ya da çelme takmaya çalışan aile üyeleri, kıskançlık, çekememezlik, babanın gözüne girip mirastan daha fazla pay alma çabası, ne ararsanız var. Bir türlü bitmeyen entrikalar çözülür ve taşlar yerine oturur. Filmin görsel şöleninde sanat yönetmeni Jeremy Woodward'ın katkısı inkar edilemez. Mekan ve dekorların güzelliği anlatılmaz, müze gibi bir malikane (tam benlik). Malikane film için özel tasarlanmış. Filme adını veren bıçak standı oldukça ilginç ve ürkütücü, şahsen ne kadar antika sevsemde evimde böyle bir obje olsun istemem. Duvarlar dolusu kitaplıklar, antika heykeller, duvar dekoru gibi duran gizli pencere, altında gizli çekmecesi olan masa saati gibi birçok detay vardı. Genelde çok yıldızlı kadrolarda problem olsa da bu filmde bir problem yoktu. Başrol Daniel Craig olarak görünse de, her biri ayrı ayrı liste başı ödüllü oyuncular olan Jamie Lee Curtis, Christopher Plummer, Michael Shannon, Don Johnson ve Toni Collette filmin çıtasını yükseltiyorlar. Toni Collette çok tanınmasa da benim beğendiğim Altın küre dahil birçok ödülü olan bir sanatçı. Kimsenin önemsemediği, köşesinde sessizce biblo gibi oturan büyükanne Wanetta (K Callan) ise benim favorim oldu. Hepsi bekleneni vermiş, keyifle izleniyorlar. Ben başka bir konuya değineceğim; yıllar hepimiz gibi onları da etkilemiş. Nerede 80'li yılların efsane dizisi Miami Vice'daki Don Johson? Plumer ile aralarında 20 yaş olmasına rağmen neredeyse akran gibiler idi, kırışıkların çoğunu sakalla kapatmıştı. Gözdem J. L. C. de yıllardan nasibini almış; alın, dudak kenarı, boyun bölgelerinde ki kırışıklar ona farklı bir hava katmış. Kırmızılar da mavilerde çok yakışmıştı. Her şeyin güzelliğe bağlandığı, estetik dokunuşların çığ gibi büyüdüğü bu zamanda hem Johnson'ı hem Curtis'i tebrik ediyorum; kendilerine dokunmadıkları doğal kaldıkları için. Filmde iki şey beni biraz rahatsız etti; bazı yerlerde Dedektif Blanc, gereksiz, uzun konuşmalar yapıyor, söyledikleri genel mi cinayetle mi ilgili çok anlaşılmıyor. Diğeri ise bu canım dedektif rolünün Craig tarafından harcanması. Kadrodaki oturmayan, rolün hakkını veremeyen, yetersiz kalan tek kişi oydu. Konuşmalarında hep Holmes ve Watson'dan bahsediyordu, üstelik Watson diye hemşire Marta'ya hitap ediyordu ama yeni tabirle Hercule Poirot çakması gibiydi. Bıçaklar Çekildi, sıradan bir polisiye gibi gözükse de; Oscar, Altın Küre, BAFTA, Satellite gibi birçok ödüle aday olmuş ve Satellite En İyi Sinema Filmi Kadrosu Özel Başarı Ödülü ile Amerikan Kostüm Tasarımcıları Birliği Çağdaş Film Dalında En İyi Kostüm Tasarımı Ödülünü kazanmış, kostüm tasarımcısı Jenny Eagan'a tebrikler. Bir cinayet polisyesini izlerken gülmek istiyorsanız kaçırmayın, seyredin. Seçtiğiniz tüm filmleri keyifle izlemeniz dileğiyle...

yorumperisi 4 years ago

Greyhound

Aaron Schneider

17 Gönderi

CORONA’YA RAĞMEN REKOR!!! / GREYHOUND Tom Hanks’in yeni filmi Greyhound Corona Virüs nedeniyle sinemalarda gösterime giremedi. Başarılı oyuncu Tom Hanks, geçen haftalarda yeni filmi Greyhound’un, dijital platformda gösterime girmesini onaylamadığını açıklamıştı. Hanks’e göre film, sinema için özel olarak tasarlanmıştı. Gene…devamıCORONA’YA RAĞMEN REKOR!!! / GREYHOUND Tom Hanks’in yeni filmi Greyhound Corona Virüs nedeniyle sinemalarda gösterime giremedi. Başarılı oyuncu Tom Hanks, geçen haftalarda yeni filmi Greyhound’un, dijital platformda gösterime girmesini onaylamadığını açıklamıştı. Hanks’e göre film, sinema için özel olarak tasarlanmıştı. Gene de 10 Temmuz’da Apple TV+’ta izleyicilerle buluşan Greyhound, rekor bir açılışa imza attı. Film, Apple TV+’ın bugüne kadar gösterime giren tüm film ve dizilerden daha fazla izleyici sayısına ulaştı. Diğer yandan filmi izleyenlerin yüzde 30’unun ilk kez üye olarak platforma giriş yaptığı açıklandı. Durum böyle olunca bize de izlemek düştü. Yönetmenliğini Aaron Schneider'in, senaristliğini ve yapımcılığını Tom Hanks'in gerçekleştirdiği film; yazar C. S. Forester'ın The Good Shepherd ( İyi Kılavuz) adlı romanından uyarlanmış. Senaristliğini ve yapımcılığını Tom Hanks'in gerçekleştirdiği filmde Hanks dışında Stephen Graham ve Elisabeth Shue yer almakta. IMDb 7,1. Eylül 2016'da, Tom Hanks'in 2. Dünya Savaşı'nda Amerikan Donanması'nda kullanılan bir destroyer hakkında senaryo yazdığı açıklandı. Şubat 2017'de filmin yönetmenliğini Aaron Schneider üstlendi ve Sony Pictures dağıtım haklarını satın aldı. Mart 2018'de oyuncular Stephen Graham, Elisabeth Shue ve Rob Morgan da ekibe katıldı ve filmin çekimlerine Louisiana'da başladı. Greyhound’un çekimlerinin bir kısmı 2. Dünya Savaşı sırasında ABD’nin kullandığı, şimdi ise müze olan USS Kidd gemisinde yapıldı. Filmin çekimleri için USS Kidd’de önemli bir tadilat gerçekleştirildi. Bende 10 Temmuz’da sanal vizyona girip, izlenme rekoru kıran filmi seyrettim. *İlk sahnede konvoydaki gemilerin dizilişi bana futbol / basketbol gibi takım oyunlarında oyuncuların sahaya yerleşimini hatırlattı. Tom Hanks’in ilk sahnesinde yüzünü kuruladığı bez ise IKEA’nın kurulama beziydi. (ürün yerleştirme mi var? Çok güldüm) *İkinci Dünya Savaşı’nın en başlarında Büyük Britanya’ya malzeme ve askeri birlik taşıyan müttefik konvoylar Atlantik Okyanusu’nda hava koruma sahasının dışına çıktıkları an, Nazi U-botlara karşı savunmasız kalmaktaydı. Bu hava korumasız olan bölge “Kara Çukur” olarak bilinirdi. Film, 1942’de, 37 askeri birlik ve malzeme gemisine 4 hafif savaş gemisi eşlik ettiği Liverpool – İngiltere’ye giden Konvoy HX- 25, Amerikan uçaklarının uçuş menzilinin sınırında uçakların konvoyu terk etmesiyle başlıyor. Greyhound savaş gemisinin kaptanı olarak görev yapan Ernest Krause (Tom Hanks) mürettabatıyla Atlantik’i geçmeye çalışırken, bir yandan konvoyu korumaya, zor hava koşullarını ve Nazilere ait denizaltılar olan U-botlardan kurtulmaya çalışıyor. ‘Havadan korumaya 50 saat kala’ yazısıyla amansız, gerçekçi bir aksiyona başlıyoruz. *Kuzey Atlantik’te fırtına, buzlanma gibi olumsuz hava koşullarında hayatta kalma mücadelesi ve düşmanla savaş oyunların da kazanma çabası sarf eden komutan. Krause şanssız bir komutan bence; ne zaman ortalık biraz durulur gibi olup ta ahçı yemeğini getirdiğinde, çatalı eline alır almaz saldırılar tekrar başlıyor. Yaklaşık 50 saat değil yemek yemek doğru dürüst kahve bile içemeden görevinin başında kalıyor. *Almanlar iyi bir savaş taktiği uyguluyor. Konvoyda öncelikle tankere saldırmaları, sonra malzeme gemilerine saldırmaları ve telsizden devamlı moral bozucu, küçümseyen yayınlar yapmaları dikkatimi çekti. Kazanmak için psikolojik savaş dahil her yolu kullanmışlar. *Bazı filmlerde aşırı Amerikan propagandası, süper kahramanlar da abartı oluyor ama bu filmde yoktu. Herkes sıradandı ama yaşanalar aşırı aksiyon doluydu. Diğer filmlerde kahramana ve hikayesine, yan karakterlerle hikayelerine odaklanılır. Ama bu filmde karakterler değil, Kara Delikten geçişte yaşananlara odaklanılmıştı. Klasik çatışmalı karakterlerin olduğu, entrikaların döndüğü bir savaş filmi değil. Karakterleri tanımadan savaş aksiyonun etkili olduğu bir film. *Tom Hanks kariyerinde Every Time We Say Goodbye (1986) ve Er Ryan’ı Kurtarmak (1998) filmleriyle asker, Kaptan Philips (2013) ile kaptan olmuştu. Zaten filmin senarist ve yapımcılığını yaptığından ödüllü oyuncu Hanks bu role kolay uyum sağlamış. *Filmin sonunda (korkmayın spoiler vermiyorum) Atlantik Savaşı’nda 3500den fazla gemi battı, 72.200 kişi hayatını kaybetti diye bilgi verilir ve filmin künyesi yazarken Atlantik Savaşı’nın gerçek siyah beyaz görüntüleri eşlik ediyor. *Tom Hanks hayranları, savaş filmi sevenler, II.Dünya Savaşı ile ilgilenenler keyifle seyredebilir. Tabii film sinemada izlense daha etkileyici olabilirdi…

yorumperisi 4 years ago

Derinliklere Yolculuk

Jérôme Salle

1 Gönderi

DERİNLERE DALALIM MI? Dalalım, oldum olası denizleri, deniz altını severim. Ne de olsa amatör denizci belgesi sahibi bir babanın, yüzme lisanslı, yelken eğitimi almış kızıyım. Dolayısıyla “Derinliklere Yolculuk” ( The Odyssey – L’Odyssée) filmini seyretmezsem olmazdı. Yalnız aramızda kalsın filmi…devamıDERİNLERE DALALIM MI? Dalalım, oldum olası denizleri, deniz altını severim. Ne de olsa amatör denizci belgesi sahibi bir babanın, yüzme lisanslı, yelken eğitimi almış kızıyım. Dolayısıyla “Derinliklere Yolculuk” ( The Odyssey – L’Odyssée) filmini seyretmezsem olmazdı. Yalnız aramızda kalsın filmi iki kere seyrettim. İlkinde kafam karışıktı, sadece deniz manzarasını izledim ve filmin sonunda neyi kaçırdığımı anladım. Sizlerle paylaşmak için (Yalan!!! Dikkatli ve kaçırdığım keyfi yakalamak için) tekrar seyrettim. Önce filmin künyesine bakalım sonra keyfini paylaşalım. Mayıs 2017’de vizyona giren, 2016 yapımı Fransız yapımı filmin yönetmeni Jérôme Salle. Salle aynı zamanda Laurent Turner ile birlikte senaryoyu yazmış. Başrollerde ise Lambert Wilson, Pierre Niney, Audrey Tautou, Laurent Lucas, Martin Loizillon oynuyor. 122 dakikanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Filmin IMDb puanı 6,6. Filmin konusu ise; Fransız okyanus uzmanı, deniz subayı ve sinema yönetmeni "Kaptan" Jacques Cousteau'nun hayatının 30 yıllık bölümünü anlatıyor. Ömrünü denizlere adayan ve bu mavi sonsuzluğu neredeyse yuvası belleyen, dünyaca bu tutkusuyla tanınan "Kaptan" Jacques Cousteau'nun oğlu Philippe ile ilişkisi bu filmin merkezini oluşturuyor. Cousteau'nun kendisini çok seven eşi Simone ve iki oğluyla birlikte mutlu bir hayatı vardır. Cousteau, su altında nefes alabilmeyi sağlayan, devrim yaratan icadı sayesinde bambaşka bir dünyayla tanışmıştır. Denizlerin uçsuz bucaksız dünyasını keşfedebilmek için önleyemediği arzusu, onu Calypso adlı eski bir gemiyi alarak denizlere açılmaya iter. Kaptan Cousteau'nun ünü arttıkça oğlu Philippe ile ilişkisi daha dalgalı bir hal alacak, ancak Philippe'in babasına hayranlığı hiç azalmayacaktır. Lambert Wilson, Matrix serisinden tanıdığımız ama kariyerinde farklı başarılar olan bir oyuncu. Cousteau’ya benzeyebilmek için kilo vermiş ve sette aç dolaşmış. Dolayısıyla rolünün gereğini yerine getirmiş. Audrey Tautou, ismi ve siması yabancı gelmedi ama araştırma yapana kadar anımsayamadım. 2000 yılında Fransa'da Gelecek Vadeden Genç Sinema Oyuncusu ödülüne layık görülen Tautou, 2001 yapımı Amelie isimli filmde Amélie Poulain karakterini canlandırmış, bu rolle dünya çapında tanınmış, Da Vinci Şifresi’nde rol aldığı bilgilerini okuyunca taşlar yerine oturdu. Tautou canlandırdığı, önce sevecen ve fedakar, sonra aldatılan kıskanç eş rolünün hakkını veriyor. Pierre Niney ise hem babasına hayran, onu idolü yapan ama gerektiğinde başkaldırarak kendi kişiliğini oluşturan oğul rolünün altından başarıyla kalkmış. En İyi Erkek Oyuncu dalında César Ödülü'nün sahibi oyuncu, 2014 yılında Yves Saint Laurent filminde ünlü modacıyı canlandırmıştı. Günümüzde 30 yaş altındakiler için "Kaptan" Jacques Cousteau adı pek bir şey ifade etmeyebilir. Ama bizler için özellikle bana göre Dünyada bilinen TV belgesellerinin, efsane ismi, denizlerin fatihiydi. Gözümü açtığım ilk günden beri deniz benim için farklı bir yere sahip, engin sularda olmayı seviyorum. Cousteau belgeselleriyle bu ilgim ve sevgim arttı, bende onun gibi oşinograf olmaya karar verdim ve araştırmaya başladım. Sonuç hüsran oldu; çünkü Oşinografi bölümü sadece Deniz Harp Akademisi’nde vardı ve o dönemde Harp Akademileri kız öğrenci almıyordu… Bizler Kaptan Cousteau’nun belgesellerini izlerken; Calypso ve mürettebatını, yaşadıkları maceraları, deniz altındaki muhteşem yaşamı görmüştük ve özenmiştik. Bu filmde ise o belgesellerin kamera arkasını izliyor gibiyiz. Bize gösterilmeyen açılarda, çekimler dışında neler yaşandığını, Cousteau’nun özel hayatını, hayallerini gerçekleştirirken ödediği bedelleri yani buzdağının su altındaki kısmını görüyoruz. Yönetmen ve senarist Jérôme Salle, filmi yapmaya karar verdikten sonra Laurent Turner ile birlikte Cousteau hakkında yazılmış her şeyi okumuşlar, araştırmışlar. Cousteau Ailesi ve çalışanları ile görüşmüşler. Çekimlerle ilgili olarak Salle röportajından bir bölüm: Çekimler Hırvatistan, Güney Afrika, Antarktika’da ve Bahamalar gibi pek çok farklı ülkede gerçekleştirilmiş. Cousteau’nun gerçek yaşamıyla bu derecede uyan doğal yerleşim yerlerini nasıl seçtiniz? Filmin ilk kısmı benim tabirimle “kayıp cennet” denen bir yerde geçiyordu. Artık Fransa’da göremeyeceğiniz türden el değmemiş Akdeniz kıyıları… Hırvatistan adaları bizim (Fransa’nın) 1940’lardaki güney kıyılarımızı andırıyordu. Benim hiç bilmediğim, doğallığını korumuş bir bölgeydi ve muhteşem bir manzara sundu bizlere. Zulu’yu Güney Afrika’da çektiğim sıralarda Calypso’nun birebir aynısı olmayan fakat aynı dönemin benzer türlerinden bir gemi buldum. Ve tabii bu bölge filmciler için biçilmiş kaftan çünkü hem birden farklı bir tabiat/manzara sunuyor hem de birçok uzman teknisyen bulabiliyorsunuz. Antarktika’ya gelince, bu konuda taviz vermemeye kararlıydım. İlk olarak sanatsal nedenlerle çünkü orada bulacağınız manzara dünyanın hiçbir yerinde yok. İkincil olarak da sembolik nedenlerle çünkü Antarktika, 1998’de Cousteau’nun son mücadelesini ve zaferini kazandığı yer. Cousteau, 1998’de dünya liderlerine Antarktika’da 2048’e kadar sürecek olan av yasağı ve kaynakların endüstriyel kullanıma kapatılma anlaşmasını imzalattı. ( röportaj alıntısı: http://www.derin.boun.edu.tr/?p=1373 ) Günümüzde teknoloji sayesinde her şey stüdyoda çekilip, bindirme yapılırken Salle’nin gerçek mekanlarda o kadar zorluk ve harcamayı göze alarak çekim yapmasını takdir etmek gerekiyor. Derinlere Yolculuk, 36. İstanbul Film Festivali filmlerinden biri olarak gösterilmişti diyerek konuyu bağlayalım. İzlediğiniz tüm filmler içim keyifli seyirler olsun…

yorumperisi 4 years ago

Rebecca

Alfred Hitchcock

8 Gönderi

ESKİSİ Mİ YENİSİ Mİ? Geçen hafta film sitelerinde yeni çıkanlara bakarken bir film dikkatimi çekti, hemen hemen tüm sitelerde vardı bu film: REBECCA. Afişi çok dikkat çekici olmasa da ismi dikkatimi çekti. Ben bu ismi biliyorum ama nereden? Tanıtım filmini…devamıESKİSİ Mİ YENİSİ Mİ? Geçen hafta film sitelerinde yeni çıkanlara bakarken bir film dikkatimi çekti, hemen hemen tüm sitelerde vardı bu film: REBECCA. Afişi çok dikkat çekici olmasa da ismi dikkatimi çekti. Ben bu ismi biliyorum ama nereden? Tanıtım filmini izledim ve gri hücrelerim faaliyete geçti. Ben bu filmi izlemiştim, ama böyle değildi. Beynimin kıvrımlarında saklanmış olan görüntüler yüzeye çıktı ve hatırladım. Benim çocukken televizyonda seyrettiğim Alfred Hitchcock yapımı siyah beyaz gerilim filmiydi. O dönemde şimdiki gibi +7, +13 gibi uyarılar yoktu; sadece “Çocuklar izlemesin” diyordu. Ben kaç yaşında olursam olayım çocuk değildim  ailemde karışmazdı, eğer istiyorsam hep beraber izlerdik. Üzerinden 45 seneden fazla geçmesine rağmen her Hitchcock filminde olduğu gibi unutulmazdı. (Kuşlar, Arka Pencere ve diğerleri…) Unutulmazdı desem de adını, yönetmenini ve önemli sahnelerini hatırlıyorum filmin tamamını değil. Bu yüzden önce yeni çevrileni sonra da Hitchcock yapımını izledim. Rebecca’ya gelirsek; Alfred Hitchcock tarafından yönetilen 1940 yapımı film, İngiliz yazar Daphne du Maurier'in 1938 tarihli romanı Rebecca'dan uyarlanmıştır. Aslında Daphne du Maurier de kitabını Charlotte Bronte'nin Jane Eyre adlı romanından esinlenerek yazmıştır. Filmde Laurence Olivier, Joan Fontaine, Judith Anderson başrollerde yer almış. Joan Fontaine, aynı zamanda 1944 yapımı Jane Eyre'de de başrol oynamış. 1941 yılında En iyi senaryo, En iyi özgün müzik, En iyi yönetmen gibi dokuz dalda Oscar’a aday olan film; En iyi siyah-beyaz görüntü yönetmenliği (George Barnes) ve En iyi film (David O. Selznick) dallarında iki Oscar kazanmış. Bu filmin IMDb puanı da 8,1. Bir Hitchcock filmi olarak gerilim, oyunculuk, etkileyicilik, unutulmazlık gibi konularda takdiri hak ediyor, zaten aldığı adaylık, ödüller ve izleyici puanı da bunu gösteriyor. Bu arada filmin konusundan da bahsedelim. Genç ve güzel bir kadın, sosyetik zengin Madame Van Hooper’ın hizmetinde çalışmaktadır. Van Hooper’un lüks yolculuk ve tatil duraklarından biri olan Montenegro’da aristokrat ve zengin bir kişi olan Maxime DeWinter’le tanışır ve zamanla aralarında bir aşk başlar. Maxime DeWinter, tam Van Hooper’la ülkeyi terk edecekken, genç kadına evlilik teklif eder ve aradaki sınıf farkına rağmen evlenirler. Balayısonrası beraber DeWinter ailesinin malikanesi Manderley’e giderler. Ancak DeWinter’in esrarengiz bir şekilde ölmüş eski karısı ‘Rebecca’yla ilgili bir sırrı ve travması vardır. Üstelik Manderley’in baş kahyası Bayan Danvers da bu genç kadının ‘yeni hayatına’ alışmasına izin vermeyecektir. İki filmin karşılaştırmasına geçmeden önce bir şey söylemek istiyorum. Bir an kendinizi yeni Bayan DeWinter’ın yerine koyun. Yeni bir çevre, farklı bir sosyal yaşam, alışılmadık bir malikane ve düzene alışmaya çalışırken her yerde evin eski hanımının izi var. Mendilden saç fırçasına her yerde adının baş harfi olan ‘R ‘ harfi işli. Her hareketiniz çevrenizdekiler tarafından onunla kıyaslanıyor, sizin de onun alışkanlıklarını uygulamanız bekleniyor. Kabus gibi… Yeni çekilen filmin yönetmeni Ben Wheatley, oyuncular ise Lily James, Armie Hammer, Kristin Scott Thomas, yapım şirketi ise Netflix (Allahım Netflix’in el atmadığı bir şey kaldı mı?) Bu uyarlamada manzaralar, arka plan görüntüler güzel olsa da gerilim filminden çok romantik film gibi olmuş. IMDb puanı ise 6. Bu da ilk filmi yakalayamadığını gösteriyor. Her ne kadar birebir aynı gibi olsalar da bazı detaylar fark yaratmış. Gösterilen falez manzaraları güzel olmakla birlikte ilk filmdeki kadar ürkütücü değil. Temel mekan olan Manderley malikanesi ise ikinci filmde görkemli, devasa ve bir hizmetçi ‘ordusuyla’ yürütülen bir mekan ama orijinal filmde gözümüze çarpan ‘tekinsiz’, ‘insanı diken üstünde tutan ‘ ve gerilmenizi sağlayan atmosfer yok. Yeni filmde oyuncular ellerinden geleni yapmış olsalar da ilk filmdeki oyuncuların yerlerini tutamıyorlar. Ne Lilly James, Joan Fontaine’in eşsiz zarafetine, ne de Armie Hammer, Laurence Olivier’nin karizmatik asil duruşuna yanaşabiliyor. Hammer, asil bir İngilizden çok yeni zengin iş adamlarına benziyor. Bu filmde bana göre bir tek baş kahya Bayan Danvers rolünde ödüllü oyuncu Kristin Scott Thomas, rolünün hakkını veriyor. İlk filmdeki kahyadan daha sert, bazen haddini aşıcı tutum sergiliyor. Yeni filmin sonu da değiştirilmiş. Merak etmeyin sonunu söylemeyeceğim. Belki ilk filmle bir fark yaratmak istediler ama bence olmamış. Daha birçok detay var ama fazla yormayayım sizleri. Sonuç olarak yeni yapım tek başına düşünüldüğünde orta halli, seyredilebilir bir film olmuş. Tabii ilk filmi izlemeyenler için. Ama hangisini izlemeli derseniz kesinlikle Hitc hcock’un filmi izlenmeli.

yorumperisi 4 years ago

Rebecca

Ben Wheatley

21 Gönderi

ESKİSİ Mİ YENİSİ Mİ? Geçen hafta film sitelerinde yeni çıkanlara bakarken bir film dikkatimi çekti, hemen hemen tüm sitelerde vardı bu film: REBECCA. Afişi çok dikkat çekici olmasa da ismi dikkatimi çekti. Ben bu ismi biliyorum ama nereden? Tanıtım filmini…devamıESKİSİ Mİ YENİSİ Mİ? Geçen hafta film sitelerinde yeni çıkanlara bakarken bir film dikkatimi çekti, hemen hemen tüm sitelerde vardı bu film: REBECCA. Afişi çok dikkat çekici olmasa da ismi dikkatimi çekti. Ben bu ismi biliyorum ama nereden? Tanıtım filmini izledim ve gri hücrelerim faaliyete geçti. Ben bu filmi izlemiştim, ama böyle değildi. Beynimin kıvrımlarında saklanmış olan görüntüler yüzeye çıktı ve hatırladım. Benim çocukken televizyonda seyrettiğim Alfred Hitchcock yapımı siyah beyaz gerilim filmiydi. O dönemde şimdiki gibi +7, +13 gibi uyarılar yoktu; sadece “Çocuklar izlemesin” diyordu. Ben kaç yaşında olursam olayım çocuk değildim  ailemde karışmazdı, eğer istiyorsam hep beraber izlerdik. Üzerinden 45 seneden fazla geçmesine rağmen her Hitchcock filminde olduğu gibi unutulmazdı. (Kuşlar, Arka Pencere ve diğerleri…) Unutulmazdı desem de adını, yönetmenini ve önemli sahnelerini hatırlıyorum filmin tamamını değil. Bu yüzden önce yeni çevrileni sonra da Hitchcock yapımını izledim. Rebecca’ya gelirsek; Alfred Hitchcock tarafından yönetilen 1940 yapımı film, İngiliz yazar Daphne du Maurier'in 1938 tarihli romanı Rebecca'dan uyarlanmıştır. Aslında Daphne du Maurier de kitabını Charlotte Bronte'nin Jane Eyre adlı romanından esinlenerek yazmıştır. Filmde Laurence Olivier, Joan Fontaine, Judith Anderson başrollerde yer almış. Joan Fontaine, aynı zamanda 1944 yapımı Jane Eyre'de de başrol oynamış. 1941 yılında En iyi senaryo, En iyi özgün müzik, En iyi yönetmen gibi dokuz dalda Oscar’a aday olan film; En iyi siyah-beyaz görüntü yönetmenliği (George Barnes) ve En iyi film (David O. Selznick) dallarında iki Oscar kazanmış. Bu filmin IMDb puanı da 8,1. Bir Hitchcock filmi olarak gerilim, oyunculuk, etkileyicilik, unutulmazlık gibi konularda takdiri hak ediyor, zaten aldığı adaylık, ödüller ve izleyici puanı da bunu gösteriyor. Bu arada filmin konusundan da bahsedelim. Genç ve güzel bir kadın, sosyetik zengin Madame Van Hooper’ın hizmetinde çalışmaktadır. Van Hooper’un lüks yolculuk ve tatil duraklarından biri olan Montenegro’da aristokrat ve zengin bir kişi olan Maxime DeWinter’le tanışır ve zamanla aralarında bir aşk başlar. Maxime DeWinter, tam Van Hooper’la ülkeyi terk edecekken, genç kadına evlilik teklif eder ve aradaki sınıf farkına rağmen evlenirler. Balayısonrası beraber DeWinter ailesinin malikanesi Manderley’e giderler. Ancak DeWinter’in esrarengiz bir şekilde ölmüş eski karısı ‘Rebecca’yla ilgili bir sırrı ve travması vardır. Üstelik Manderley’in baş kahyası Bayan Danvers da bu genç kadının ‘yeni hayatına’ alışmasına izin vermeyecektir. İki filmin karşılaştırmasına geçmeden önce bir şey söylemek istiyorum. Bir an kendinizi yeni Bayan DeWinter’ın yerine koyun. Yeni bir çevre, farklı bir sosyal yaşam, alışılmadık bir malikane ve düzene alışmaya çalışırken her yerde evin eski hanımının izi var. Mendilden saç fırçasına her yerde adının baş harfi olan ‘R ‘ harfi işli. Her hareketiniz çevrenizdekiler tarafından onunla kıyaslanıyor, sizin de onun alışkanlıklarını uygulamanız bekleniyor. Kabus gibi… Yeni çekilen filmin yönetmeni Ben Wheatley, oyuncular ise Lily James, Armie Hammer, Kristin Scott Thomas, yapım şirketi ise Netflix (Allahım Netflix’in el atmadığı bir şey kaldı mı?) Bu uyarlamada manzaralar, arka plan görüntüler güzel olsa da gerilim filminden çok romantik film gibi olmuş. IMDb puanı ise 6. Bu da ilk filmi yakalayamadığını gösteriyor. Her ne kadar birebir aynı gibi olsalar da bazı detaylar fark yaratmış. Gösterilen falez manzaraları güzel olmakla birlikte ilk filmdeki kadar ürkütücü değil. Temel mekan olan Manderley malikanesi ise ikinci filmde görkemli, devasa ve bir hizmetçi ‘ordusuyla’ yürütülen bir mekan ama orijinal filmde gözümüze çarpan ‘tekinsiz’, ‘insanı diken üstünde tutan ‘ ve gerilmenizi sağlayan atmosfer yok. Yeni filmde oyuncular ellerinden geleni yapmış olsalar da ilk filmdeki oyuncuların yerlerini tutamıyorlar. Ne Lilly James, Joan Fontaine’in eşsiz zarafetine, ne de Armie Hammer, Laurence Olivier’nin karizmatik asil duruşuna yanaşabiliyor. Hammer, asil bir İngilizden çok yeni zengin iş adamlarına benziyor. Bu filmde bana göre bir tek baş kahya Bayan Danvers rolünde ödüllü oyuncu Kristin Scott Thomas, rolünün hakkını veriyor. İlk filmdeki kahyadan daha sert, bazen haddini aşıcı tutum sergiliyor. Yeni filmin sonu da değiştirilmiş. Merak etmeyin sonunu söylemeyeceğim. Belki ilk filmle bir fark yaratmak istediler ama bence olmamış. Daha birçok detay var ama fazla yormayayım sizleri. Sonuç olarak yeni yapım tek başına düşünüldüğünde orta halli, seyredilebilir bir film olmuş. Tabii ilk filmi izlemeyenler için. Ama hangisini izlemeli derseniz kesinlikle Hitc hcock’un filmi izlenmeli.

yorumperisi 4 years ago

9 Kere Leyla

Ezel Akay

86 Gönderi

9 KERE???????? Sinemaseverler hemen anlamışlardır, konumuz son günlerin tartışılan filmi “ 9 KERE LEYLA”. Ezel Akay’ın harika bir kadroyla yaptığı son filmi. Akay, Tayfun Türkili’nin “ 9 CANLI” adlı polisiye aşk komedisi oyunundan esinlenmiş. Pandemi dolayısıyla gösterime giremediği için Netflix…devamı9 KERE???????? Sinemaseverler hemen anlamışlardır, konumuz son günlerin tartışılan filmi “ 9 KERE LEYLA”. Ezel Akay’ın harika bir kadroyla yaptığı son filmi. Akay, Tayfun Türkili’nin “ 9 CANLI” adlı polisiye aşk komedisi oyunundan esinlenmiş. Pandemi dolayısıyla gösterime giremediği için Netflix duruma el atmış. Ama bu iyi mi olmuş, tartışılır. Bazı filmlerin tadı sinemada izlenince çıkıyor, farklı ortamlarda izleyince aynı tat alınmıyor. Seyirlik film ararken ismin ve kadronun dikkat çekmemesi imkansız bir durum. Başka bir film aramadan hemen izlemeye başladık. Amma beşinci dakikada eşim bıraktı, ben azimle izlemeye devam ettim. Pişman oldum mu? Hayır. Beklediğimi buldum mu? Hem evet hem hayır. Bu nasıl cevap demeyin, okumaya devam edin. Konu belli; Leyla ve Adem’in uzun süredir mutlu giden evlilikleri rutinleşmeye başlar. Adem yaş dönemi etkisi ile mi, monotonluğun etkisiyle mi mutluluğu dışarıda arar. Sonunda gittikleri evlilik danışmanı ile ilişkiye girer. Eşi Leyla’dan boşanamayacağını anlayınca, kaza süsü vererek ondan kurtulmaya çalışır. Doğal olarak başaramaz ve bir daha bir daha dener. Sevgilisi olan danışman Nergis de ona yardımcı olur, tabii Nergis’in asıl istediği Adem değil parasıdır. Bir kere kadro kendini ispatlamış, süper isimler zaten onlara hayran olduğum için izledim. Ezel Akay, Haluk Bilginer, Demet Akbağ, Fırat Tanış (diğer arkadaşlar alınmasın ama yüzlerini bilsem de isimlerini bilmiyorum, öğreniyorum). Müzikler de güzeldi, mekan, dekor detayları, çekimler hepsi tamamdı. Amaaaa gene de oturmayan bir şeyler vardı. Bazen her şey dört dörtlük de olsa olmuyor maalesef. Mitoloji (ki Ezel Akay’ın önceki eserlerinden yatkın olduğu bir konu), evlilik bunalımı ve aldatma ( sıradanlaştı artık), ikinci kadının para hırsı, verilmeye çalışılan mesajlar… Biraz karışmışlar. Çoğu izleyicinin şikayet ettiği ambulans görevlileri başlarda iyi gelse de sonunda sıkıyor. Şikayet edilen diğer bir konu ise ilk kadın, Adem’in ilk eşi Lilith’in finalde yaptığı feminist söyleme karşılık film boyunca kocasına hayran, ayrılmak istemeyen, onu geri kazanmaya çalışan, ev işi yapan klasik bir kadın olarak görünmesi. Bunu da izleyici feminist söylemle bağdaştıramıyor. Bence burada bir ironi olabilir. Benim dikkatimi çeken ( ya da çekmeyen) filmin adı kedi çağrıştırıyor, ne de olsa dokuz canlı denilir kediler için. Ama filmde hiç kedi görmedim. Adem ile Havva’nın yatak odasında yerlere saçılmış kırmızı elmaları vardı. Bunun gibi başka detaylarda vardı ama hala düşünüyorum, kedi hatırlamıyorum. Gelelim başta söylediğim, beklediğimi buldum mu? Sorusunun cevabına; Haluk Bilginer, Demet Akbağ ikilisini seyretmek yeterdi. Aslında hiçbir şey yapmalarına gerek yok, öylece dursalar da onlara bakmak yeter. Fazla yanlı bir fanatik mi oldum ne? Haluk Bilginer’in iç hesaplaşmalarındaki şarkı ve dansları sesini özleyenler için ilaç gibiydi. Müzikler Ender Akay tarafından film için yazılıp, bestelenmiş. Final şarkısı “Evlilik Aşkı Güldürür Mü?” ise muhteşem olmuş, tüm kadro söylüyor. Film bitti diye sakın kalkmayın kapanış jeneriğindeki bu şarkıyı mutlaka dinleyin, sonrasında mırıldanmaya başlayacaksınız. Film herkesten ağır eleştiriler aldı, bende okudum. Ama etkilenmemeyi öğrendim, nihayetinde ‘her yiğidin yoğurt yiyişi farklıdır’ her izleyicinin de zevki, beklentisi farklı. Filmi beğenende çok aslında ama bu dile getirilmiyor ya da öne çıkarılmıyor. Şu gergin günlerde stres atacağımız bir günah keçisi lazım ya. Ben filmden beklediklerimi buldum mu? Evet, çoğunu. Hint filmlerini aratmayan renkli görüntüler, muhteşem ikilimi seyretmek, dinlemek ( hatta tempo tutup, sallanmak). Zaten bu kısıtlamalı günlerde amaç hoş vakit geçirmek değil mi? Belki çok gülmedim ama iki saat her şeyden uzaklaştım, kafamı dağıttım, kulaklarımın pası gitti. Böyle bir kadro ile çok daha iyisi yapılabilirdi ama bu olmuş. Sanki çok daha kötülerini izlemedik mi? Çok daha boş filmler abartılarak önümüze sunulmadı mı? Nihayetinde absürd kara komedi, birazda bu açıdan değerlendirmeli. Hep verilen mesajların karmaşasından bahsediliyor. Bırakın kadına şiddeti ( sadece bu film için), feminizmi ve diğerlerini. Bence en önemli mesaj ki yüzyıllardır bu soruya doğru cevap bulunamamış, final şarkısında gizli. “ Evlilik aşkı öldürür mü? Evlilik aşkı güldürür mü? Evlilik aşkı söndürür mü? Evlilik aşkı sürdürür mü?” Deyin bakalım bu evlilik denilen şeyle aşkın arasında ne var? Başka filmlerde buluşana kadar, filmle kalın, keyifli seyirler… ÖZGÜN ONAT

yorumperisi 4 years ago

Rüya Ülkesi

Nicholas Jarecki

2 Gönderi

KRİZİN NERESİNDEYİZ? RÜYA ÜLKESİ – CRISIS Öncelikle filmin adının neden Rüya Ülkesi olarak çevrildiğini anlamadım. Tabii anladım ama alt içeriklerden birinin neden tercih edildiğini çözemedim. Oysa orijinal adının çevirisi oldukça basit; Bunalım, Buhran, Kriz. Belki bu isimler beyazperdede çok kullanıldığı…devamıKRİZİN NERESİNDEYİZ? RÜYA ÜLKESİ – CRISIS Öncelikle filmin adının neden Rüya Ülkesi olarak çevrildiğini anlamadım. Tabii anladım ama alt içeriklerden birinin neden tercih edildiğini çözemedim. Oysa orijinal adının çevirisi oldukça basit; Bunalım, Buhran, Kriz. Belki bu isimler beyazperdede çok kullanıldığı için farklı bir isim seçtiler. Yut hapı, istediğin rüya ülkesine git diye düşünmüş olabilirler. Ama film kullanıcılardan çok ticaretin arkasında olanları anlatıyor. Bu filmi seçme sebebim “Mank” filmi ile 2021 Oscar ve Altın Küre Ödüllerine aday olan Gary Oldman. Neden aday olduğu filmi değil de bunu seyrettin? Diye sorarsanız cevap yok, araştırırken bu önüme çıktı. Bende seyrettim. Nicholas Jarecki’nin senarist, yapımcı ve yönetmen olarak karşımıza çıktığı gerilim filminin kadrosunda Gary Oldman, Armie Hammer, Evangeline Lilly, Greg Kinnear, Luke Evans, Lily-Rose Depp, Kid Cudi gibi isimler bulunuyor. 26 Şubat 2021'de ABD, 16 Mart 2021’de Avustralya ve Kanada’da yayınlandı. Çekimler Detroit ve Montreal’de yapılmış. Eleştirmenlerden değişik tepkiler alan, bölünmeye yol açan bir film. Dijital platformda açılış haftasında en çok hasılat yapan bağımsız film olmuş. Hafta sonu oynayan tüm filmler içinde en çok izlenen ikinci film. Aynı zamanda sınırlı gösterimde olan filmler içinde en yüksek hasılata sahip. Uyuşturucu haplarla ilgili film üç ayrı hikayenin kesişmesini anlatıyor. Yani hapların üretilmesi, ilaç sanayinin politikaları; illegal yollardan uyuşturucu madde satışını düzenleyen kartelin ve onları yakalamaya çalışan narkotik çalışanlarının yaşadıkları, uyuşturucu ile oğlu arasındaki ilgiyi bulmaya çalışan annenin yollarının kesişmesi anlatılıyor. Böylece toplumda kangrene dönüşmüş uyuşturucu madde konusunu değişik açılardan ele almış oluyorlar. Bir tarafta Amerika ile Kanada arasında uyuşturucu hapların sınırdan geçirilmesi ve satışı için organize olmuş bir kartel ile onları yakalamak için operasyon düzenleyen narkotik şube çalışanları. Diğer tarafta uyuşturucu bağımlılığından kurtulmaya çabalayan ve oğlunun uyuşturucu ile olan bağını çözmeye çalışan mimar bir anne. İki tarafında dışında çalıştığı üniversitenin araştırma laboratuvarında piyasaya yeni çıkacak ilaçların laboratuvar deneylerini yapan profesörün ilaç sanayi, üniversite ile çatışması. Oyuncular için söylenecek söz yok. Film için ikiye ayrılan eleştirmenlerin birleştikleri tek konu oyuncu performansları. Oscar ve Altın Küre adayı olan Oldman’ı sümsük profesör performansı için alkışlamaktan başka yapacak bir şeyimiz yok. Lily-Rose Depp ( adını filmi araştırırken öğrendim, kendisi Johnny Depp ve Vanessa Paradis'in kızı, seyrederken dikkat etmemiştim) kısa ama önemli sahnelerde süper performans sergiliyor. Evangeline Lilly ise film boyunca beni yordu. Oyunculuğunda bir şey yok ama kim olduğunu hatırlayamadım. Çok tanıdık bir sima, mimikler gene de nerede izlediğimi bulamadım. Film bitince biyografisine bakınca düğüm çözüldü. 6 sezon boyunca nefes almadan izlediğim LOST dizisinin Kate Austen’iydi. Seneler onu da etkilemiş maalesef. Film bence türünün yani gerilimin hakkını veriyor. Sahnenin sonunda ne olacağını hissetseniz bile nefes almadan izliyorsunuz. Tek kelimeyle özetlenecek olsa: Sert bir film derim. Sert olmasına rağmen kan gölüne dönmemiş. Gerilimli diyalogların olduğu, ne olacağını bildiğiniz sahneler de bile midenize yumruk yemiş gibi hissediyorsunuz. İzlediğime pişman olmadığım, kaçırsaydım üzüleceğim bir filmdi. IMDb 6,1 İzleyeceğiniz her filmin keyifle olması dileğiyle, sağlıcakla kalın. ÖZGÜN ONAT

yorumperisi 4 years ago

Sen Hiç Ateşböceği Gördün Mü?

Andaç Haznedaroğlu

184 Gönderi

SEN HİÇ ATEŞBÖCEĞİ GÖRDÜN MÜ? Hakkındaki detaylar her yerde, artık öğrenmişsinizdir. Yılmaz Erdoğan’ın yazdığı tiyatro oyunu olduğunu, Hava Harp Akademisi’nde askerlik yaparken yazdığını; 23 Ocak 1999’da ilk kez BKM tarafından sahnelendiğini falan biliyorsunuzdur. BKM sahnelediği için o dönemdeki kadroda; Demet…devamıSEN HİÇ ATEŞBÖCEĞİ GÖRDÜN MÜ? Hakkındaki detaylar her yerde, artık öğrenmişsinizdir. Yılmaz Erdoğan’ın yazdığı tiyatro oyunu olduğunu, Hava Harp Akademisi’nde askerlik yaparken yazdığını; 23 Ocak 1999’da ilk kez BKM tarafından sahnelendiğini falan biliyorsunuzdur. BKM sahnelediği için o dönemdeki kadroda; Demet Akbağ, Zerrin Sümer, Sinan Bengier, Salih Kalyon, Altan Erkekli, Bican Günalan, Gürdal Tosun, Serhat Özcan, Figen Evren, Neslihan Yeldan, Şebnem Sönmez gibi oyuncular yer alıyordu. 2 sezon sürmesi planlanan oyun, 505 kez sahnelendi ve 1 milyon civarı izleyici ile buluştu. Sonrasında DVD ve VCD olarak satışa sunuldu. Bu DVD’de Yılmaz Erdoğan ve Demet Akbağ ile söyleşi, sahne arkasından ilginç görüntüler içerdiği için o güne kadar çıkan en geniş kapsamlı tiyatro oyunu DVDsi olarak adlandırılıyor. Erdoğan, 2009 yılındaki bir röportajında oyunu film yapmak istediğini söylemiş. Oyun, o yıl Afife Jale Tiyatro Ödülleri'nde 4, Avni Dilligil Tiyatro Ödülleri'nde 4 dalda ödül almış. Nihayet 2020 yılında film çekimleri tamamlandı, Erdoğan isteğine kavuştu ama film pandemi yüzünden salonlarda değil dijital ortamda izleyici ile buluştu. Filmde Ecem Erkek, Engin Alkan, Merve Dizdar, Devrim Yakut, Ushan Çakır, Ahmet Rıfat Şungar, Bülent Çolak, Atakan Çelik, Sinan Bengier, Fatih Özkan, Caner Alkaya yer alıyor. Sinan Bengier ve Caner Alkaya’ya sormak isterdim, sahnede oynadıkları rolü 22 sene sonra kamera önünde tekrar oynamak nasıl bir duygu? Önce oyunculara sonra genel olarak filme bakalım. Ecem Erkek elinden geleni yapmış, işi zor çünkü Demet Akbağ gibi bir yeteneğin oyununu tekrarlıyor, çıtası yüksek. Engin Alkan… 7 Numara’dan beri takip etmeye çalıştığım, kıymetlilerimden biri. En son 2008 yazında CemilTopuzlu Açıkhava Tiyatrosu’nda “Keşanlı Ali Destanı”nda izlemiştim ve ayakta alkışlamıştık, bis yapmışlardı. Bu filmde de en çok yıldız alan oyunculardan biri. Merve Dizdar… Üzerinde çok düşündüğüm oyunculardan biri. Masumlar Apartmanı’nda gözümüzü ayırmadan izliyoruz, performansının zirvesinde gibi. Ama bu filmde role bir şey katmamış, rol de ona katkıda bulunmamış gibiydi. Sanki boş zamanımı değerlendireyim, dursam bile yeter havası hissettim. Devrim Yakut, anne rolünün hakkını vermişti. “Onu ben doğurdum, ben öldüreceğim” diyen sesi uzun süre kulaklarımda çınlayacak. Ushan Çakır, ödülleriyle kendini ispatlamış oyuncu, Kurt Seyit’imin kankası. Daha iyi yerlere gelmesini bekliyorum. Filmde göze batmadan üzerine düşeni yapmıştı. Filmin bende bıraktıklarına gelirsek kusura bakmayın biraz karışık, daldan dala atlayarak anlatabilirim. Kitap alıntıları gibi repliklerden alıntı yaptım, kimilerine de ilgili fikrimi yazdım. Şimdiden af ola. Sahne geçişleri çoğu zaman güzeldi. Dönemi gazete kapakları, haberler ekrana yansırken resimlerin hareketlenmesi ve sahne geçişi hoştu ama bana Harry Potter serisindeki The Daily Prophet gazetesini hatırlattı, Baykuşlar nereden gelecek diye bekledim. “Hem eğlenip hem okuyamıyor muyuz baba?” sorusunun cevabını Yılmaz Erdoğan, TRT2’de yayınlanan eğitim programıyla vermiş. Programın ilk bölümünde koyduğu ismin sebebini anlatmıştı. Adı: Yılmaz Eroğan ile ÖĞRENCE. Öğrence; öğrenme ve eğlence kelimelerinin birleşimi. Tavsiye ederim izleyin. Baba – kız arasındaki uyum imrenilecek gibi. Bu uyumu, sadece onların duyduğu müziği ve danslarını ise keyifle izleyenler Hazım Amca ve İzzet Hala. Gülseren’in birkaç kere söylediği: “ Bir babanın en iyi dostun olması hayatta en büyük şanstır.” Sözü ise benim içinde geçerli. Babamla olan anılarımız, dostluğumuz, sırdaşlığımızı yazılarımda birçok kez anlattım. “Kadın olmak bir ceza mı baba?” Cevap belli hala devam eden olayları ( şiddet ve cinayet iç acıtıcı, böyle bir film yazısı içinde kullanmak istemedim o kelimeleri), her gün izliyoruz. “Bende isterdim ortalama bir salak olarak doğmayı.” Bendeeeee… Böyle diyerek kendimi dahi olarak adlandırmıyorum ama bazı şeyleri anlamamayı tercih ederdim. “Öğretmenler bir üçgenin iç açılarının toplamını soruyorlar ama ben bir insanın iç acılarının toplamını merak ediyorum.” İç açıları toplamak iç acıları toplamaktan daha kolay, iç acılar bitmiyor, sonuç çoğalarak artıyor. “Bir sürgün memleketinin hapishanesini bile özler.” Film unutulmayacak replikleriyle genel olarak güzel olsa da, rahatsız edici, sebebini anlayamadığım şeylerde vardı. Bazı sahnelerde mekanlar çok güzeldi, bazı sahnelerde ise dekor devrilecek gibi duruyordu. Bunun sebebini araştırma yaparken öğrendim; Çekimlerin bir kısmı Balat ve Beykoz’da yapılmış. İç çekimler ise Darıca – Mint Stüdyolarında olmuş. Bir diğer konu ise makyaj, Gülseren’in yaşlandırmasında rahatsız edici, eksik bir şeyler vardı. Sanki özenilmemiş, aceleye gelmiş gibiydi. Çok önemli olmasa da bir kısım izleyicinin üzerinde durduğu IMDb puan sistemi var. Tabii iki versiyon içinde bu puanlara baktım. 1999 yapımı IMDb 8,2; 2021 yapımı IMDb 6,2. Bu oranları görünce yeni film hakkındaki düşüncemde yalnız olmadığımı gördüm. Bunun sebebi nedir? Bazı işler tek olunca güzel, bazı işlerde ise yenilenme gerekiyor. Unutulmayacak bir söz var:” Taklitler aslını yaşatır.” Film her ne kadar taklit olmasa da aslı tiyatro oyunu, bunca sene sonra uyarlama onu gündeme getirdi. Tiyatroda hem süre hem alan – dekor açısından kısaca değinilen arka olaylar filmde daha derinleşebilirdi. Demokrat Parti dönemi, sağ – sol çatışmaları, tarikatların yayılması, 1980 darbesi, 1990’ların karmaşası, 2000’lerde teknolojinin gelişmesi ve dijital dünyanın yaygınlaşması gibi konular daha sinema diliyle daha çok vurgulanabilirdi. Diyaloglar tiyatro sahnesinde oynanıyormuş havasındaydı. Bazı sahnelerde acele edilmiş, çorba da bulunsun, unutulmuş zannedilmesin, değinmeden geçilmiş olmasın diye eklenmişti sanki. Güzel sahnelerde yok muydu? Tabii vardı, baba – kızın konuşmaları, kendi müzikleriyle dans etmeleri, Gülseren’in Yaratanla konuşması, Gülseren ve Dündar’ın tanışmaları ve aşkları. Eskiden beri süregelen bir tartışma kitap ve sahne eserlerinin beyazperdeye uyarlanması. Genelde kaybeden beyazperde uyarlamaları oluyor. O yüzden böyle bir çekim yapmadan daha iyi düşünülmesi, hazırlanılması gerekirdi diye düşünüyorum. Farklı bir alanda yazılmış bir eseri başka bir sanat dalına uyarlarken eserin buna uygun olup olmadığı sorulmalı. Dündar: “Şu an bana soru sorma çünkü seni düşünüyorum.” İçinizdeki müziği kaybetmeyin… Dündar’la Gülseren gibi birlikte ateşböceği göreceğiniz sevdalarınız olsun… Keyifli seyirler… ÖZGÜN ONAT