bery (@bery)

bery 2 years ago

Düşüncelerimi kelimelere dökmeden önce kitabı okumayı düşünenleri şiddetle uyarmak istediğim konu şudur ki; içerdiği şiddet, taciz, tecavüz, kan, vahşet bölümleri ve betimlemeleri dolayısıyla kesinlikle ve kesinlikle 18 yaşından küçük hiç kimseye tavsiye etmeyeceğim bir kitap. Öncelikle kitabın ismine değinmek istiyorum.…devamıDüşüncelerimi kelimelere dökmeden önce kitabı okumayı düşünenleri şiddetle uyarmak istediğim konu şudur ki; içerdiği şiddet, taciz, tecavüz, kan, vahşet bölümleri ve betimlemeleri dolayısıyla kesinlikle ve kesinlikle 18 yaşından küçük hiç kimseye tavsiye etmeyeceğim bir kitap. Öncelikle kitabın ismine değinmek istiyorum. Yanlış ya da eksik çeviriden midir bilmiyorum ama kitabı okurken isim ile kitap arasında bir bağlantı kuramamıştım ancak sonradan öğrendim ki kitabın orijinal adı (Clockwork Orange) ingiliz argosunda "olabilecek en tuhaf davranışları sergileyen ve başkaları tarafından yönlendirilen kişi" demekmiş. Baş karakter Alex'i göz önüne alınca taşlar yerine oturuyor tabi. Kitabın atmosferine gelecek olursak size kabuslar gördürebilecek kapasitede yoğun bir şiddet, işkence ve dolayısıyla kötülük hakim. Tüm bu saydıklarım kitapta çocuk diyebileceğimiz yaştaki bir karaktere yamanmış özellikler. İroniye bak diyorsanız bir de şunu dinleyin. Kitabı en çok okuyan kitle de düşüncelerinin yeni yeni şekillenmeye başladığı yaşlarda olan çocuklardan oluşmaktaymış. Portakal isminin "Şeker Portakalı"nı hatırlatmasından mıdır yoksa kitabın o turuncu kapağının dikkat çekmesinden midir bilemiyorum ancak kitabın okunma yaşına çok dikkat edilmesi gerektiği konusunun tekrarında yarar görmekteyim. Şimdi kitaba geçelim. Kitapta bir suçluyu topluma kazandırmak için denenen farklı bir yöntemden bahsediliyor. Suçlular topluma kazandırılmalı mı? Topluma dahil edilmeden önce denenecek her tür yöntem mübah mıdır? gibi konularda ne düşünüyorsunuz bilmiyorum ancak kitapta bu yöntemlerden biri olan "Ludovico Tekniği" hakkında bolca düşünme zamanınız olacak. Bu tekniğe Pavlov'un Koşullu Şartlandırmasının yan sanayisi diyebiliriz. Ama sadece Pavlov deyip geçmek olmaz. Kitapta deneyselciliğin babası olan John Locke abimizin Tabula Rasa kavramından, Freud'un Psikoseksüel Kuramına kadar tonla düşünce zihninize doluşup sizi düşünce denizlerinde boğuyor adeta. Yer yer etik problemler hakkında kafa yoracaksınız •Özgür iradesi elinden alınması sonucu iyiyi seçen birine iyi insan, hatta insan diyebilmek mümkün müdür? •Sahip olduğumuz değerler nelerdir? •Seçimlerimiz üzerine mi kötülükten uzaklaşıyoruz yoksa kötülükten uzaklaşmaya şartlandırıldık mı? •Bir caniyi evcilleştirmek mümkün müdür ya da ne kadar mümkündür? Kitap bu tarz sorularla bize ahlaki bir sorgulama yaşatırken bir yandan da 1960'lar Britanyasının sosyolojik yapısı, çeteleşmeler hakkında bilgi edinmemizi sağlıyor. Kitabın her bölümde sarsılmaz bir iradeyle kötülüğü arzulayan, hayal eden ve dışavuran bir karakter vardı karşımızda ancak kitabın son bölümünde Alex kötülüğe olan motivasyonunu, kötülük hakkında bir farkındalık yaşayarak değil de eski çete arkadaşının yeni yaşantısına özenerek kaybeden birine dönüşüyor. Bu keskin dönüş sizleri ne kadar rahatsız etti bilmiyorum ancak kitabı filmleştiren Stanley Kubrick de aynı fikirde olsa gerek ki filmde kitabın son bölümü es geçilmiş. Yazar ise bu konuda bı açıklama yapma gereği duymuş olacak ki şu cümleleri dile getirmiş: "Aslında karakterinizde işleyen ahlaki bir dönüşüm veya bilgelikte bir artış olasılığını göstermedikçe roman yazmanın bir anlamı yoktur." Yazar kitabı iyimser bir sonla bitirse de roman boyunca betimlenen Alex gibi birinin kötülükten kolay kolay vazgeçmesi pek mantıklı gelmedi. Hatta yazar yansıtmak istediği duyguları o kadar iyi betimlemiş ki dürüst olmak gerekirse kitabın her sayfasını Alex en ufak bir iyilik belirtisi gösterse bile hemen ardından gelen o kötülük dürtüsü yüzünden nefret ede ede okudum. Bir deee klasik müziğin iyiler ve kötüler için bir ortak nokta, bir birleştirici güç olduğunu fark ettiniz mi? :D (Mesela Hitler de 9. Senfoni'ye bayılıyordu.) Sevdiğini başkasıyla görmek can sıkıyor. Neyse şimdi soruyorum size seçilmiş kötülük mü, dayatılmış iyilik mi? Varın bir de siz okuyun.

bery 4 years ago

Beyaz Diş

Jack London

76 Gönderi

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba! Konuya direkt gireceğim çünkü ne kadar anlatsam az ne kadar abartsam eksik kalacağını, hakkını veremeyeceğimi düşündüğüm bir başyapıtla karşınızdayım. Kitapta ne ararsanız var. Yazar varoluşun sorgulanması dolayısıyla Felsefe ardından Kapitalizm, Marksizm, Sosyalizm, Psikoloji, Sosyoloji,…devamıUzun bir aradan sonra herkese merhaba! Konuya direkt gireceğim çünkü ne kadar anlatsam az ne kadar abartsam eksik kalacağını, hakkını veremeyeceğimi düşündüğüm bir başyapıtla karşınızdayım. Kitapta ne ararsanız var. Yazar varoluşun sorgulanması dolayısıyla Felsefe ardından Kapitalizm, Marksizm, Sosyalizm, Psikoloji, Sosyoloji, Eğitim ve daha birçok dala değinmiş üstelik tüm bunları bir kurt kırmasının hikâyesi üzerinden anlatıyor. Aslında Jack London kurdun hayatı üzerinden insan hayatını, kurdun sahipleri üzerinden de devletleri ve otoriteleri anlatıyor. Her bir sahip ile metaforik benzetmelerle farklı bir rejimi simgeliyor. Kurdun öğrenme şemaları ile kastedilen ise insanın öğrenme biçimleri ve dolayısıyla hayatı ile atıfta bulunulan da insan hayatı. Tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de özgürlük ve sadakat kavramlarını Beyaz Diş'in hem kurt hem köpek yanı üzerinden öyle bir harmanlayıp anlatıyor ki akıllara ziyan... Tabi kitabın yazım dilini es geçmek olmaz. Sade, akıcı, anlaşılır... Betimlemeler tadında. Kitapta yer yer yazarın yaşamından esintiler de mevcut. Doğrusunu söylemek gerekirse yazarlığını bir yolculuk sırasında tesadüfen keşfeden bir yazardan bu kadar etkileyici bir kitap beklemiyordum ve bu kitap benim yazarla tanıştığım ilk kitaptı ama kitabın her sayfasını okurken katlanarak artan hayranlık ve saygı duygularının tarifini yapamam size. Siz de bu satırları okurken "Ya bir insan bir kurt hakkında bu kadar cazip, ilgi çekici ve hayranlık uyandırıcı ne anlatmış olabilir ki?" diye düşünüyor olabilirsiniz. Size tek söyleyebileceğim "Okuyun! Okutturun!" olacak. Eğer birazcık kitap okuma alışkanlığı ve altyapısı olan biriyseniz bir çırpıda bitireceğinize bahse varım. Ayrıca bir konu var ki sizi uyarmak istediğim: kitabı sakın ola İş Bankası Kültür Yayınları'ndan başka bir yayından okumayın. Çünkü her ne kadar akıl erdiremesem de piyasada çocuk kitabı olarak da basılan ve eksilte eksilte bir hal ettikleri tonla yayınevi var. Çevirmenler edebiyat dünyasının peygamberleridir derler bu nedenle naçizane tavsiyeme kulak verin ve bu kitabı Levent Cinemre'nin çevirisiyle okuyun! Aksi takdirde kitaptan soğumanız hatta nefret etmeniz olası bir ihtimal.

bery 5 years ago

History of Swear Words

Bellamie Blackstone

4 Gönderi

An itibariyle başladığım ve kesinlikle bir şeyler yazmam gerektiğini düşündüğüm için minik bı ara verdiğim şimdilik 6 bölüm olan netflix yapımı belgesel. Belgeselde sahip olduğumuz en popüler ve çekici tabulara yer veriliyor. Yani küfürlere! Küfürlerin tarihi, kültürel etkileri ve evrimini…devamı

bery 5 years ago

Ufuk Çizgisi

Mikael Marcimain

13 Gönderi

Henüz izlememiş olanlara sesleniyorum. Kesinlikleee izlemeyin çünkü film size var olan tüm dillerde sövme isteği uyandıracak, o kurguyla gerilimden çok gülme hissi uyandırıp üstelik zamanınızı boşa harcadığınız için kendinize kızacağınız, mantık hatalarıyla dolu saçma sapan bir film. Filmi çekerken gülmekten…devamı

bery 5 years ago

Gece Yarısı Gökyüzü

George Clooney

19 Gönderi

Son zamanlarda sıkça rastladığım bilim kurgu gibi görünen ama aslında bilim kurguyla en alakasız tür olan dram türündeki yapımlardan bir yenisi. Benim için çok zıt kutupları ifade eden bu iki türün, harmanlanmaya çalışılması elbette ki farklı ve güzel ancak film,…devamıSon zamanlarda sıkça rastladığım bilim kurgu gibi görünen ama aslında bilim kurguyla en alakasız tür olan dram türündeki yapımlardan bir yenisi. Benim için çok zıt kutupları ifade eden bu iki türün, harmanlanmaya çalışılması elbette ki farklı ve güzel ancak film, bilim kurgu kategorisinde piyasaya sürüldüğü ve ben de bu konuda umduğumu bulamadığım için bir meteor yağmuruna da ben tutacam. Film Lily Brooks-Dalton'ın Good Morning, Midnight romanından uyarlanmış. Yönetmen ve aynı zamanda başrol oyuncusu ise George Clooney! Öyle bir film düşünün ki başrolünde ve yönetmen koltuğunda George Clooney var ve film bilim kurgu kategorisinde. Bu, beklentimi Allah katına çıkarsa da umduğumu bulamadığımı bir kez daha söylemek durumundayım. Sebebine gelecek olursak film çok yavaş akıyor ve filmde çokça boşluk var. Yani en basitinden dünyanın felakete sürüklendiği bir senaryoyu işleyecekseniz felaketin sebep veya sebeplerini açıklayabilirsiniz en azından. Ayrıca oyuncu kadrosunda George Clooney'nin olması ve film boyunca öksürmek dışında hiçbir şey yapmaması da ne bileyim yani... Ya da filmin konusunun tüm filmi özetlemeye yetecekken 2 saat 2 dakika uzatmak nedeen? Ve bunun gibi daha nice absürtlük... Ama yine olumsuz taraflara odaklanıp geçmek olmaz. Yapımda emeği geçenler filmin hayal kırıklığı yaratacağı düşüncesini önceden sezmiş olacaklar ki sonda pek de sürpriz olmayan minik bir sürpriz var sizler için. Ha bir de görsel efektlere de değinmeden geçmek olmaz. Bu konuda gayet başarılıydı film, yani neredeyse filmin uzayı konu alan minicik kısmının uzayda geçtiğine inandıracak kadar gerçekçiydi. Ancak izledikten sonra filme ayrılan bütçeyi (900 Mn $) öğrenince ee zahmet olmuş diye düşünmeden edemedim. Büyük beklentilerle izlemiş olmamdan mı kaynaklandı bilmiyorum ama film tamamıyla hayal kırıklığı oldu benim için. Varın bir de siz izleyin :) SPOILER Bahsi geçen kitabı okumadığımı ve kitaptaki olağan akışı bilmediğimi söylemekle beraber soruyorum size: hangi manyak uzay yolculuğuna çıkan bir kadının hamile kalma konusunu işler de bunun sonuçlarına yer vermez ki? Dünya'daki yer çekiminden TAMAMEN farklı bir yer çekimi söz konusu ve bunun bebeğin kemik ya da organ gelişimine etkisine ya da bundan doğabilecek sorunların endişesine değinilmemiş bile!!! Bilime ve hatta kurguya bile yer verilmemesine çok kırgınım. Umarım bu tarz yapımlar giderek artmaz. Sevemedim gitti

bery 5 years ago

Love, Death & Robots

David Fincher

171 Gönderi

Öncelikle şu uyarıyı yapmalıyım ki adından anlaşılacağı üzere bolca ölüm ve dolayısıyla kan var. Bı animasyondaki kan en fazla ne kadar etkileyebilir, diyebilirsiniz. İzleyin de görün. Evet bi animasyon olabilir ama şu ana kadar izlediğim en gerçekçi animasyon diyebilirim. Dikkat…devamıÖncelikle şu uyarıyı yapmalıyım ki adından anlaşılacağı üzere bolca ölüm ve dolayısıyla kan var. Bı animasyondaki kan en fazla ne kadar etkileyebilir, diyebilirsiniz. İzleyin de görün. Evet bi animasyon olabilir ama şu ana kadar izlediğim en gerçekçi animasyon diyebilirim. Dikkat çekmek istediğim bir ikinci nokta da asla animasyon deyip küçüklerle ya da ailenizle izlemeye kalkmayın. Çünkü dizideki cinsellik ve çıplaklığın dozu hat safhada... İzlemeyi düşünüyorsanız bunlara hazırlıklı olarak izlemenizi tavsiye ederim. Şimdi diziye dönelim.Yine adından yola çıkarak bölümlerin konularını kolaylıkla tahmin edebilirsiniz :) Bölümler birbirinden bağımsız (süreğen bı olay örgüsü beklemeyin) ve de oldukça kısa, 5 ile 15 dakika arası değişiyor, ki bu başladığı her şeyi bı an önce bitirmeye çalışan bı manyak olan benim çok hoşuma gitti. Zaten uzasa sıkardı bence. Bazı bölümler fazlasıyla anlamlıydı, verilmek istenen mesajlar yerli yerindeydi ama bazılarına da asla anlam veremedim hatta tahammül edemedim bile diyebilirim. Bazı bölümlerin sonu hiçbir yere varamıyor gibi diyebilirsiniz izlerken. Sebebi ise işin bı kısmını bize bırakmaları. O anlamı bulmak da bize düşen kısım sanırım. Ama şunu kabul edelim bazıları cidden hiçbir yere varmıyor! (David Fincher ve Tim Miller söz konusu olunca son yazdığım cümleyi yazmak epey zor benim için ama cidden bi yere varmıyor gibiydi :D) Sizi bilemem:) Bir de animasyonlar o kadar gerçekçiydi ki bu animasyonların günümüz oyuncu denen bazı yetenek abidelerinin(!) yerine geçmeleri için sabırsızlanıyorum. Yetenekli olanlara haksızlık olacak diye düşünüp kendime kızıyorum ama sonra Charlize Thereon var oldukça asla rolünü kaptırmayacağına emin olduğumla alakalı düşünceler gün yüzüne çıkıp beni sakinleştiriyor. Her neyse anlatırken daha çok olumsuz taraflara odaklanmış olabilirim. Ama şuna emin olun ki hayal gücünün sınırlarını zorlamışlar. İsaac Asimov tarzı bı evrende geçen yer yer kara mizahla bezenmiş bir dizi düşünün. Gerçekten özgün bir yapım. Görsel efektler de gayet yerinde ve doyurucu. Bence kesinlikle izlemelisiniz. Çünkü sadece fragmanı bile sizde bağımlılık yaratabilir. Ben bütün o bol kanlı ve çıplaklıkla bezeli bölümler rahatsız etse de sonuna kadar izledim ve ikinci sezonu da izleyeceğim. Çünkü bir şekilde ufkumu genişlettiğini düşünüyorum. Çünkü izlenir. Dipnot: Dizinin Charlize Thereon ile alakası yok. O benim kişisel manyaklığım.

bery 5 years ago

Satranç

Stefan Zweig

284 Gönderi

Son zamanlarda satranca karşı artan ilgim dolayısıyla sürekli karşıma çıkan uzun zaman önce okuduğum bu kitap üzerine düşünürken düşündüklerimden rahatsız olduğumu fark ettim çünkü kafa sesim "hadi ama! fazla abartılmış, beklentiyi asla karşılamayan belli bir birikimi olan her insanın şimdi…devamıSon zamanlarda satranca karşı artan ilgim dolayısıyla sürekli karşıma çıkan uzun zaman önce okuduğum bu kitap üzerine düşünürken düşündüklerimden rahatsız olduğumu fark ettim çünkü kafa sesim "hadi ama! fazla abartılmış, beklentiyi asla karşılamayan belli bir birikimi olan her insanın şimdi başlasa tek gecede yazabileceği bir kitap" diyordu. Rahatsız olduğum bu düşünceleri değiştirmek amacıyla ve biraz da yazara haksızlık ettiğim düşüncesine kapılarak kitabı okuyanların yaptığı yorumları okudum çünkü okuyalı uzun zaman olmuştu ve içerik kafamda pek de net değildi. Yorumlar kitabı çok beğenen ama neden beğendiğini yazmayan insanlarla doluydu; kimi yazarın son kitabı olduğunu, baş karakterle aslında kendi hayatına atıfta bulunduğunu söylüyordu, kimi için herkesin en az bir kez okuması gereken kült bir eserdi, kimine göre popüler kültürün kurbanı olmuş ama okuyan kimse doğru dürüst anlamlandıramamış yazarın anlatmak istediği o hiçlik anlayışını, yaşam amacı edinmenin kutsal manasını... Ve tabi bir de kitabı baştan sona özetleyenlerle birlikte kitaptan bi iki söz paylaşıp kendini hiçbir şey yazmamaktan kurtaranlar vardı. Sonuçta ise onca insanın düşüncelerini okumak düşüncelerimi değiştirmedi ve kitabı baştan okumam gerektiğine karar verdim. Kitabı baştan okuyan yazarın anlatım şeklini tarzını ve o akıcı üslubunu diğer kitapları üzerinde deneyimlemiş biri olarak: kitabın beklentimi karşılamadığını söylemek durumundayım. Kısa süren ve tek solukta bitirdiğim kitaplarda yaptığım gibi olay örgüsünün içine serpiştirilmiş felsefik detaylar aradım. Çünkü bildiğimiz üzere özlülük denen bir kavram var ve az sözle çok şey anlatmak takdir edilesi bir şey ancak yorum yapanların altını çizerek söylediği ve yazarın sadelikle betimlediği o hiçlik durumuna karşın bir yaşam amacına sahip olmak ve bu amacı kaybedince yaşamaya değer bir şey kalmaması düşüncesi dışında (ki bunlar tarih boyunca fazlasıyla ele alınmış konular eğer tekrar dile getirmek istiyorsanız mevcut eserlerden farkınızı ve üstün kılacak özelliklerinizi ortaya koymanızı beklerim) felsefik diye nitelendirebileceğim veya kendime kılavuz olarak görüp ders çıkarabileceğim anlamı veya anlamları bulamadım. Yazarın insan psikolojisini insan psikolojisine en yakın oyunlardan biriyle anlatmasına rağmen oyuna dair psikolojik yönlere pek yer vermemesine de içerledim ayrıca. Ancak yine de fazla zamanınızı almayacak bu kitabı okumanızı, kitap okuma alışkanlığı olmayan insanlara; akıcı, anlaşılır ve sade anlatımı dolayısıyla tavsiye etmenizi isterim. Çünkü kitapları sevdirebilecek düzeyde okunmaya değer bir eser olduğunu düşünüyorum. Sağlıcakla Kalın.

bery 5 years ago

Bir Ömür Nasıl Yaşanır

İlber Ortaylı

97 Gönderi

Kitabı okuyan çoğu kişi gibi heves ve heyecanla elimde de kağıt kalemle başladığım ama yine kitabı okuyan çoğu kişinin aksine sıkıla sıkıla okuduğum beklediğimi bulamadığım beklentimi karşılayamadığım bir kitap oldu. Kısaca anlatmak gerekirse kitap söyleşi tarzında yazılmış ancak hayatındaki insanlara…devamıKitabı okuyan çoğu kişi gibi heves ve heyecanla elimde de kağıt kalemle başladığım ama yine kitabı okuyan çoğu kişinin aksine sıkıla sıkıla okuduğum beklediğimi bulamadığım beklentimi karşılayamadığım bir kitap oldu. Kısaca anlatmak gerekirse kitap söyleşi tarzında yazılmış ancak hayatındaki insanlara çokça yer vermesinden olsa gerek bana otobiyografiyi andırdı. İlber Ortaylı'nın gözünden ne okumalı, izlemeli, dinlemeli, kişi kendini nasıl geliştirmeli, nerelere gitmeli, nereleri görmeli, ve nasıl çalışmalı şeklinde konulara değiniyor. Ben de biraz neden sevmedim kısmına değinmek istiyorum. ‌Öncelikle kitap çok dar bir kesime hitap ediyor. Sosyal bilimlere meraklı değilseniz hiç başlamayın derim çünkü verilen tavsiyeler kitap boyu tarihe arkeolojiye sosyolojiye ve filolojiye meraklı kişilere yönelik. Bu alanlarda anlattıkları hariç verdiği tavsiyeler bugün her yerde karşımıza çıkan veyahut çoğumuzun bildiği bır kitapta bır filmin sonunda ya da bir dizide karşılaşabileceğimiz önerilerdi. Bununla birlikte benimsediği ve savunduğu çoğu fikre de şaşırdığımı belirtmeden geçemeyeceğim.(olumsuz anlamda) Örneğin eğitimde yeni methodları reddetmesi ve ezbere dayalı eğitimi savunması biraz garipsediğim bır olaydı. Aynı zamanda hayatımızı 4 temel bölüme ayırıyor ve ilk bölümü olan 12-25 aralığından sonrasını birşeyler öğrenmek kendini geliştirmek ve özellikle de dil öğrenmek için geç kalmışlık olarak görüyor. Kendi şartlarımı göz önüne alınca bu bakış açısı biraz canımı sıktı diyebilirim. ‌Hemen hemen her soruda İlber hocanın hayatındaki veya tanıştığı insanlara o kadar yer verilmiş ki tanımadığım bu insanları dinlemek beni ayrıca sıktı. ‌Özetlemek gerekirse kitap zaten çok dar bir kesimi ilgilendiriyor. Kitapta ilerledikçe sanki ilgilendirdiği o kesim daha da daralıyormuş hissi yarattı. Ancak sadece olumsuz eleştiri yapıp bir kenara atmak olmaz. Not almaya değer şeyler de vardı benim için. Mesela bir karar vermeden önce ya da eğer benim gibi bır yazma aşığıysanız yazmak için tren yolculuklarına çıkabilirsiniz çünkü yazarak düşünmenin önemi konusunda hemfikiriz Ortaylıyla. ‌Ayrıca yalnız kalmayı öğrenmek gerektiği ve yalnız kalmayı öğrenince düşünmeyi de öğrendiğimizi söylüyor. ‌ Bir şehri gezerken şehrin tarihini okuyun, haritaya bakın, notlar alın fotoğraf çekin, defter tutun ve bunları sonraki gidişlerinizle kıyaslayın diyor. Çok hoşuma gitti gezeceğim yerler hakkında defter yapma fikri. ‌Bir de son olarak üstünüze vazife olmayan işlerle uğraşın tavsiyesini not almışım. Çünkü entelektüel insanlar üstüne vazife olmayan işlerle uğraşırmış. Kastettiği kendi işinizle alakalı olmayan şeylerle ilgilenmek. Matematik okuyorsanız resim çizmeye çalışmak gibi. ‌Sonuç olarak bana pek faydasının dokunduğunu düşünmediğim her ne kadar ülkenin sayılı değerlerinden birinin tavsiyelerini içerse de benim beklentimi karşılamayan bana hitap etmeyen bir kitaptı.

bery 5 years ago

Biohackers

Christian Ditter

43 Gönderi

Klişe bir intikam öyküsünün etrafına serpiştirilmiş bilimsel detaylarla bilim kurgu-gerilim türünde piyasaya sürülen tek oturuşta bitirmelik Alman yapımı Netflix dizisi. Bilimsellik katılan yapımlara tarif edilmesi güç bir hayranlık duyan biri olarak böylesi geleceğe yön verecek bir konunun işlenmesi gerçekten etkiledi.…devamı