Keşfet - Raf

E bu neydi şimdi Yutakaya güzel bir son yazilabilirdi buruk geldi gitti en azından kısa saçlı kızla bir son yazilsaydi bir tebessumle..bütün film boyunca yengeci Tako diye diye izledim racona ters yaa ama bunlarda hayata dahil tabi bir şey demiyorum…devamı

temirc 4 days ago

Napo

Gustavo Ribeiro

9 Gönderi

2026 (14. Kısa Film) Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı…devamı2026 (14. Kısa Film) Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı hakkında herhangi bir bilgi verilmiyor filmde. Annesi babasının bulunduğu durumdan dolayı diken üstündedir ve ister istemez çocuğunun da alanını kısıtlar. Başlarda canı sıkılan çocuk dakikalar ilerledikçe alzheimer hastası dedesine geçmişi hatırlatmak için çabalayacaktır. İki dedemi, anneannemi ve babaannemi de tanıdığım için Allah'a şükür ediyorum. O görmüş geçirmiş yapıları, farklı zamanda yaşamış farklı mentalitede insanlar olmalı ve ebeveynlerinizin ebeveynleri olmaları çok özel, iyi de insanlarsa eğer o bağ çok başka. 8 yıl önce çok yakın olduğum anneannemi kaybeden biri olarak yönetmenin filmin sonunda yapımı başta dedesi Daniel Manoel da Costa olmak üzere tüm dedelere ithaf etmesi çok anlamlı olmuş. Hatta filmin sonundaki o yazı filme verdiğim puanı yarım puan arttırmama sebep oldu. Filme gelirsem çocuğun dedesinin fotoğraflarından yola çıkarak o an yaşandığını ön gördüğü şeylerle dedesine geçmişi hatırlatması çok özeldi. Annenin yine babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli. Dedemizin yağmurlu havada dışarıya çıkmaya çalışması belki de gerçekte yönetmenin yaşadığı bir olaydır bilmiyorum ama oldukça gerçekçi ve ince bir detaydı. Anlam yüklü, güzel bir 15 dakikaydı. Mental olarak yorgun olduğum şu dönemde benim için etkisi haliyle daha da fazla oldu. Tavsiye ederim. 7.5/10 Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı) 1- Yönetmen Gustavo Ribeiro, yağmurlu havada dışarı çıkma sahnesi dahil tüm o Alzheimer süreçlerini, gerçek hayatta kendi öz dedesi Daniel Manoel da Costa’nın hastalığı döneminde bizzat yaşadığı ve şahit olduğu anılardan birebir kopyalayarak senaryolaştırmış. 2- Filmin yapımcılığını üstlenen Brezilyalı bağımsız Mamo Filmes stüdyosu, projenin o muazzam soft ve yağlı boya tablosunu andıran görsel estetiğini yakalayabilmek için tam 2,5 yıl boyunca hiçbir yapay hazır filtre kullanmadan sahneleri kare kare elle renklendirmiştir. 3- Film, dünya çapında katıldığı prestijli animasyon ve kısa film festivallerinde, aralarında Los Angeles Kısa Film Festivali ve Miami Kısa Film Festivali de dahil olmak üzere tam 20'den fazla "En İyi Kısa Animasyon" ve "Seyirci Özel Ödülü"nün sahibi olarak büyük bir küresel başarıya imza atmıştır. 4- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatmak için kullandığı o eski çizimler ve albümdeki tüm o nostaljik görseller, animasyon ekibinin stüdyoda sıfırdan çizdiği yapay çizimler değil; yönetmen Gustavo Ribeiro’nun dedesinin gençlik yıllarında kendi elleriyle çizdiği gerçek şahsi çizim arşivinin dijital olarak filme aktarılmış kopyalarıdır. 5- Filmin o duygu yoğunluğunu destekleyen muazzam piyano ve senfonik müzikleri, ünlü Brezilyalı besteci Tito Silveira tarafından, Alzheimer hastalarının beyin dalgalarını sakinleştiren frekans ritimleri baz alınarak bestelenmiştir. 6- Filmde hiçbir karakterin tek bir kelime bile konuşmaması, yani filmin tamamen diyalogsuz olması, yönetmenin "Alzheimer hastaları kelimeleri kaybedebilir ama duyguları, renkleri ve sevgiyi asla kaybetmezler" mottosuyla seçtiği bilinçli bir sessiz sinema dilidir. 7- Dede karakterinin yüzündeki o derin kırışıklıklar, yorgun gözler ve o görmüş geçirmiş çınar aurası; animasyon ekibi tarafından yaşlı insanların yüz anatomileri aylarca incelenerek, ışığın o yaşlı tene vuruş kontrastı milimetrik hesaplanarak modellenmiştir. 8- Filmin adı olan "Napo", aslında Brezilya'da ve İspanyol kültüründe dedelerin torunları tarafından çağrıldığı o çok sıcak, samimi ve aile içi bir sevgi hitabı olan "Napoleon" kelimesinin kısaltılmış halidir. 9- Çocuğun odasındaki o modern detaylar ile dedenin odasındaki o eski ahşap, radyo ve nostaljik kokan detayların yarattığı o tezatlık; iki farklı zaman diliminin ve mentalitenin aynı çatı altında nasıl büyük bir saygıyla birleştiğini gösteren dâhiyane bir prodüksiyon tasarımıdır. 10- Filmin kurgu aşamasında, çocuğun dedesinin elini tuttuğu ve o fotoğraflardaki anıların canlandığı geçiş sahnelerinin o pürüzsüz ritmi için, animatörler Hollywood'un büyük bütçeli Pixar ve Disney stüdyolarının kullandığı özel üç boyutlu derinlik hilelerini bağımsız imkanlarla uygulamışlardır. 11- Yönetmen Gustavo Ribeiro, filmin kazandığı uluslararası başarıların ardından yaptığı açıklamada, bu filmi çekmekteki en büyük amacının, dünyanın neresinde olursa olsun yaşlılarına ve özellikle bu ağır hastalıkla boğuşan çınarlara karşı toplumların o körelen empati duygusunu yeniden canlandırmak olduğunu belirtmiştir. 12- Film, Brezilya Kültür Bakanlığı’nın bağımsız sinemacılara verdiği çok kısıtlı bir teşvik fonu ile başlayıp, fon yetersiz kalınca internet üzerinden başlatılan bir kitlesel fonlama kampanyası sayesinde dünyanın dört bir yanından gelen bağışlarla tamamlanabilmiştir. 13- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatırken çizdiği o renkli karton karakterler ve çizim sahneleri, set ekibinin stüdyoda gerçek çocukların çizim yeteneklerini ve fırça tutuş ritimlerini gözlemleyerek animasyona aktardığı tamamen organik sahnelerdir. 14- Filmin o senin "annenin babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli" dediğin sahnelerdeki o annenin yüz ifadesindeki haklı yorgunluk ve sevgi dengesi, yönetmenin kendi annesinin dedesine bakarken takındığı o fedakar jest ve mimiklerden birebir kopyalanmıştır. 15- Ses tasarım ekibi, evdeki o ağır sessizliği ve dedenin zihnindeki o boşluk hissini izleyiciye geçirmek için film boyunca saatin tik-tak seslerini ve dışarıdaki rüzgar uğultularını normalden desibel olarak çok daha baskın ve yankılı bir şekilde mikslemiştir. 16- Filmin finalindeki o jenerik akarken çıkan o Daniel Manoel da Costa ismi, filmin dünya prömiyerinin yapıldığı gün salondaki yüzlerce izleyicinin ayağa kalkıp dakikalarca ağlayarak yönetmeni alkışlamasına neden olan en duygusal kırılma noktası olmuştur. 17- Dedenin yağmurlu havada kapının koluna uzandığı o sahnede, elinin titreme frekansı ve kapının o soğuk metaline dokunuşundaki o kararsızlık hissi için tıp literatüründeki Alzheimer hastalarının motor beceri kayıpları videoları animatörler tarafından referans alınmıştır. 18- Film vizyona girdikten sonra Brezilya'daki birçok nöroloji ve Alzheimer derneği tarafından, hasta yakınlarına psikolojik destek sağlaması ve hastalığın o çiğ duygusal boyutunu en naif şekilde anlatması nedeniyle resmi bir "farkındalık materyali" olarak kabul edilmiştir. 19- Çocuğun film boyunca dedesinin o donuk gözlerinin içine bakarken sergilediği o sarsılmaz sabır ve sevgi dolu çocuk saflığı, yönetmenin sinemada "koşulsuz sadakat" temasını işlemek için bizzat kurguladığı en kilit karakter dinamiğidir. 20- Sahnede filmin o en son karesinde ekran tamamen kararıp o ithaf yazısı gelmeden hemen önce, dedenin yüzüne vuran o huzurlu, aydınlık ve hafif tebessümlü o son ışık efekti; onun zihninin karanlığından sıyrılıp o sevgi dolu bağ sayesinde en sonunda huzura ve o çok özlediği eşinin anısına kavuştuğunu simgeleyen deha işi görsel bir kapanış mühürüdür.

beyazkelebek 4 days ago

Köfte Yağmuru

Phil Lord

32 Gönderi

Küçük kankamla birlikte izledik. :) Kendisi YouTube'da filmin fragmanını görmüş, filmlerin arasında görünce de "Bunu izleyelim mi?" dedi ve keyifle izledik. Bol yemekli bir animasyondu. Yani gökten yemek yağdırma fikri kimin aklına geldi Allah aşkına! 😅 Herhalde yemeği çok seven…devamı

soslupennesampi 4 days ago

BUM BUM BE DUM BUM BUM BE DUM BUM WHATS WRONG WITH ME WHY DO J FEEL LIKR THIS IM GOING CRAZY NOOOOW

ruhu.revan 4 days ago

Akşam olur mapushane kilitlenir Kimi kâğıt oynar, kimi bitlenir Kiminin temyizden evrakı gelir Düştüm bir ormana yol belli değil Yatarım yatarım gün belli değil Mapusun içinde üç ağaç incir Kolumda kelepçe boynumda zincir Zincir sallandıkça her yanım sancır Düştüm bir…devamı

nyctophobia 4 days ago

Her şey eleştirilebilir, hiçbir şey kutsal değildir derken, aslında kendi değerlerini mizahı, ifade özgürlüğünü, seküler yaşam tarzını biraz fazla saldırgan bir panikle "kutsal" atfederek koruyorsunuz. Biz sadece olmaz, yapılmaz diyoruz. Gâvur diyormuşuz, da oymuş da buymuş da... Ya -2 iq…devamıHer şey eleştirilebilir, hiçbir şey kutsal değildir derken, aslında kendi değerlerini mizahı, ifade özgürlüğünü, seküler yaşam tarzını biraz fazla saldırgan bir panikle "kutsal" atfederek koruyorsunuz. Biz sadece olmaz, yapılmaz diyoruz. Gâvur diyormuşuz, da oymuş da buymuş da... Ya -2 iq arkadaş gâvur'un anlamı kutsal kitap mı? Sen hiç kapını kırıp evine izinsiz giren "inanmadığın", "1sn dur lan! bu yanlış dediğin" bir kutsal kitabın "bizzatihi" yani doğrudan kendisi tarafından aşağılanıp darp edildin mi? Mümkün değilse, hedefin kitap değil onu bir netleştirelim. Çünkü Kur'an'da bize böyle bir tebliğ yok. Hatta Kur'an'da, Nur Suresi 61. Ayettin tefsirine bakılınca, bize buyurulduğu üzre, boş olduğunu bildiğin, bu bilgiden son derece emin olduğunda dahi bir başkasının evine girerken bile "Selam ver" buyuruyor. Şu nezakete bakar mısın? Kur'an hayat nizamı için "Güzel ahlakı tamamlamak üzre" külli bir öğreti. Kurallar var mı? Var!... ama o kurallar bir amaç değil, daha büyük bir anlamın ve yolculuğun araçları. Al sana bu iki çatışma içerisinde iflas. Gelin şimdi hep beraber bu "Seküler modern" kendi içinde tutarlı olduğunu iddia eden paradigmadaki, bu çelişkili duruma biraz daha yakından bakalım. Benim kutsalıma saldırdığında bunu özgürlük diye savunuyor ama ben "Kutsalımı savunduğumda" ya da o sikimsonik stand up gösterisine, o zihniyete en ufak bir tepki verdiğimde beni yobazlıkla veya baskıcılıkla suçluyor. Entelektüel bir eleştiri veya hiciv değil bu, bu resmen çifte standart! Çünkü işlerine öyle geliyor. Kaldı ki hiciv... Aaaaa buraya da bir parantez açmak gerek, tasavvuftaki şathiyeler iman edenlerin feryadıydı, vahyi inkar edenlerin kabare goygoy'u malzemesi değil! Neyse, sonra devam ederiz. Not: Gözaltına alınma sebebi cb falansa, ben o konuya bakmıyorum. Milyon tane siyasi ofansif mizah, politik, kara mizah izlemişimdir. İzlemek de suçsa illaki hepimiz bi girer çıkarız.

evreka 4 days ago

"Hesap Vermek Yok Hayata" Spotify,Youtube Music ve Apple Music'te. Link profilimde.

sevimecemm 4 days ago

How I Met Your Mother

Carter Bays

394 Gönderi

Seni mi özledim yoksa izlediğim o günleri mi bilmiyorum ve sanırım öğrenmenin tek bir yolu var :)

yns.ozgl 4 days ago

Teach You a Lesson

Hong Jong-chan

54 Gönderi

Son zamanlarda izlediğim çok iyi bir diziydi.Özellikle insanlara yaşattığını yaşatma konusunda ki ders muazamdı.Herkes aynı duyguları hissetmeyebilir ama ben bu diziden sadece keyif almadım; empati kurmayı, olaylara farklı açılardan bakmayı ve insanların görünen yüzlerinin arkasında bambaşka hikâyeler olabileceğini bir kez…devamı

merv_arts 4 days ago

Joker

Todd Phillips

393 Gönderi

Vay canına.. Adamın psikolojik sorunları olmasına rağmen gülümsemek ve gülümsetmek için fazlasıyla çaba gösterdi. Çocukları seviyor ve onları güldürmeye çalışıyor, çocuğun bundan rahatsızlık duymamasına rağmen, bi başkası çocuğumu rahatsız etme diyor en basitinden. En çok üzüldüğüm noktalardan biri, Arthur'un annesi…devamı