Keşfet - Raf

"Overrated" Ortalama bir kitap fena değil ama insanların neden bu kadar göklere çıkardigini anlamıyorum hiçbir şekilde. Bir yerden başlıyor bambaşka şekilde bitiyor konusundan çok saptigini düşünüyorum okumasaniz da bir şey kaybetmezsiniz bence

efulim 2 months ago

Bir Erkek 10 Günde Nasıl Kaybedilir?

Donald Petrie

177 Gönderi

Önerilen filmleri izliyorum gün 1 hiç böyle bir seri yapmadığımı fark ettim tam şu an bu gönderiyi yazarkene dedim ki neden olmasın???? Evet, öncelikle raf da oldukça gördüğüm ve merak ettiğim bir filmdi birde önerilince izleyeyim dedim. Yani izlerken sıkılmadım…devamı

karolos_maganos 2 months ago

Bir Millet Uyanıyor

Muhsin Ertuğrul

2 Gönderi

Film, mütarekede Fransızların elindeki Akbaş cephaneliğinin basılması ile başlıyor. Olay örgüsü kopuk, kamera açıları kötü. Dandik bir propaganda filmi. Salt eski görüntüleri görebilmek bakımından bir kıymet-i harbiyesi var. Rahip Frew'a falan biraz değinmiş. 'İşbirlikçi' imam da Sait Molla heralde. Yahya…devamı

rabiafuzulizede 2 months ago

Kapıdaki Düşman

Jean-Jacques Annaud

28 Gönderi

"Kapıdaki Düşman", 2. Dünya Savaşı'nda Rus-Alman mücadelesini anlatan bir savaş filmi olarak karşımıza çıkıyor. Film, 2. Dünya Savaşı'nın en kanlı çatışmalarının yaşandığı Stalingrad'da geçiyor. Hikaye de Ural'dan gelerek keskin nişancı olan Vasili Zaitsev üzerinden anlatılıyor. Çok iyi bir keskin nişancı…devamı

karolos_maganos 2 months ago

Kara Gölün Canavarı

Jack Arnold

1 Gönderi

Bu filmde beğenilebilecek sadece iki şey vardı. Bunlardan biri, kadın karakterin gerçekten çok güzel olması, bana biraz genç Jennifer Connelly'i hatırlattı; diğeri ise filmin adının en sevdiğim anime olan Black Lagoon'a benzemesi. Geri kalanını hiç umursamıyorum.

apollon 2 months ago

Gelme gideceksen ben yarım kalırım Yokluğunu unutur belki devam ederim Karanlıktan çıkar bir lambaya sığınırım Aydınlatmaz gozlerin kadar ama yaşarım İsmini unutmam ama dilime unutururum Şiirler anlamıni yitirsede yinede yazarım Tavandaki hayallerinin üstunü boyarım Gelmeyeceğini bilsem de gelme derim ~HİÇ~

kaygiliyildiz 2 months ago

Tanrım Orada Mısın? Benim, Margaret

Kelly Fremon Craig

8 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 46: filmin bütünlüğü hepimizin geçtiği o ergenlik dönemini anlatıyor. bir sevebileceğim bir film olduğunu düşünmüştüm ama pek içselleştiremedim. sevmeye çalıştım ama olmadı. ergenlik döneminden hepimiz geçtik, filmdeki çoğu şeyi düşünmüş ya da yapmışızıdır. bazı şeyler yaş…devamı

dogukan3838 2 months ago

Geçen haberde gördüm pitbul bir kadının parmağını koparmıştı bu köpekler insan için tehlikeli normal bir şeye de benzemiyor benim arkadaşlarım da önceden bekliyordu ama bende 2 hafta yavru olarak besledim ama bu normal bir köpek değil tehlikeli belki adamı öldürür…devamı

diegesis.e 2 months ago

Subtraction

Mani Haghighi

5 Gönderi

‘Subtraction, birbirine tıpatıp benzeyen iki çiftin karşılaşmasıyla, karakterlerin kendi hayatlarını ve kimliklerini sorgulamaya başlamalarını anlatır. Başkasının hayatına duyulan özlem üzerinden kimlik, yabancılaşma ve kendinden kaçma temalarını işler.’ 🎈 “Siz ikiniz mükemmelsiniz. Hata bendim.” “Güldüğün zaman eşimi hatırlattın bana.” “Doğal olarak.”…devamı‘Subtraction, birbirine tıpatıp benzeyen iki çiftin karşılaşmasıyla, karakterlerin kendi hayatlarını ve kimliklerini sorgulamaya başlamalarını anlatır. Başkasının hayatına duyulan özlem üzerinden kimlik, yabancılaşma ve kendinden kaçma temalarını işler.’ 🎈 “Siz ikiniz mükemmelsiniz. Hata bendim.” “Güldüğün zaman eşimi hatırlattın bana.” “Doğal olarak.” “Evet, ama artık öyle gülmüyor.” “Bu her neyse, bizden çok daha büyük. Bu yüzden bırakmak zorundasın. Bırak gitsin.” 🎈 Subtraction, ilk bakışta birbirine tıpatıp benzeyen iki çiftin karşılaşması üzerine kurulmuş gizemli bir hikâye gibi görünse de, aslında çok daha tanıdık ve rahatsız edici bir şeyi anlatır: İnsanın kendi hayatına duyduğu yabancılığı ve başka bir hayatın ihtimaline duyduğu özlemi. Farzaneh ve Jalal, kendilerine benzeyen Bita ve Mohsen’le karşılaştıklarında yalnızca başka iki insanla karşılaşmazlar; kendi hayatlarının başka bir ihtimalini görürler. Başka bir ev, başka bir evlilik, başka bir maddi koşul, başka seçimler… Bir anda insanın zihninde o tehlikeli soru belirir: “Benim hayatım böyle olsaydı, ben de böyle biri olur muydum?” 🪭 Filmin en güçlü tarafı, bu soruya kolay bir cevap vermemesidir. Çünkü dışarıdan bakıldığında daha güzel görünen hayatların içinde de başka yaralar vardır. Bita’nın hayatı Farzaneh’in hayatından daha iyi görünür ama onun da kendi sıkışmışlıkları vardır. Böylece film, insanın başkasının hayatını neden bu kadar kolay idealize ettiğini sorgular. Çünkü çoğu zaman başkasının hayatında gördüğümüz şey mutluluk değil, kendi hayatımızda eksik olduğunu düşündüğümüz şeydir. Bu nedenle karakterlerin birbirlerine duyduğu merak zamanla bir tür arzuyu dönüştürür. Kendi hayatlarından uzaklaşıp birbirlerinin hayatlarına yaklaştıkça, kimlikleri de bulanıklaşmaya başlar. Başkasının yerine geçmek, yalnızca başka bir hayatı denemek değildir; aynı zamanda kendi hayatını, kendi seçimlerini ve hatta kendi benliğini reddetmeye başlamaktır. 🪷 Burada film çok önemli bir ayrım yapar: Aynı yüze sahip olmak, aynı insan olmak değildir. Farzaneh ile Bita birbirlerine benzeyebilirler; Jalal ile Mohsen de aynı yüzü taşıyabilir. Fakat onları birbirinden ayıran şey yaşadıkları hayat, verdikleri kararlar, korkuları, arzuları ve başkalarına yaptıklarıdır. Film böylece insanın kimliğinin yüzünde değil, yaşadıklarında ve seçimlerinde oluştuğunu söyler. Ama Subtraction yalnızca “başka biri olma” arzusunu anlatmaz. Daha karanlık bir noktaya da gider: İnsan başkasının hayatını istediğinde, o hayatın sahibine ne yapar? Karakterler birbirlerinin hayatlarına girdikçe, başlangıçta masum görünen merak yerini müdahaleye, sahiplenmeye ve kullanmaya bırakır. Bir başkasının hayatına duyulan özlem, sonunda o kişinin hayatını elinden alma arzusuna dönüşebilir. Filmin yağmurlu ve kapalı atmosferi de bu yüzden çok anlamlıdır. Her şey sanki bulanıktır; sokaklar, insanlar, ilişkiler ve hatta gerçeklik. Karakterler dışarı çıkmaya çalıştıkça daha fazla birbirlerinin içine girerler. Yağmur burada bir arınmadan çok, üzerlerinden atamadıkları bir ağırlık gibidir. 🕯️ Ve filmin sonunda gerçek ile hayal, algı ile gerçeklik arasındaki sınırın giderek kaybolması tesadüf değildir. Çünkü film aslında bize kesin olarak “ne oldu?” demekten ziyade, “İnsan kendi gerçeğini değiştirmek istediğinde ne kadar ileri gidebilir?” sorusunu bırakır. Bence Subtraction’ın en acı tarafı da burada saklıdır: İnsan çoğu zaman başka bir hayat istediğini sanırken, aslında kendi hayatındaki bir eksiklikten kaçıyordur. Fakat başka birinin hayatına geçmek, o eksikliği ortadan kaldırmaz. Çünkü insanın değiştirdiği ev, eş, para, şehir ya da yüz olabilir; kendisi değişmedikçe taşıdığı boşluk da onunla birlikte gelir. Bu yüzden Subtraction bana göre “başka biri olsaydım” düşüncesinin filmi. Hepimizin zaman zaman kurduğu o ihtimalin: Başka bir yerde doğsaydım, başka bir ailem olsaydı, başka bir insanla karşılaşsaydım, başka seçimler yapsaydım… Belki hayatım daha güzel olurdu. Film ise bu düşüncenin peşinden gidip bizi çok daha rahatsız edici bir yere bırakıyor: Belki de mesele başka bir hayatın daha güzel olması değildir. Belki biz, kendi hayatımızın içindeki eksikleri gördüğümüz için başkasının hayatını güzel sanıyoruz. Ve sonunda insan ne kadar başka birine benzemeye, başka bir hayat yaşamaya ya da kendinden bir şeyler çıkarmaya çalışırsa çalışsın, geriye yine kendisi kalıyor. Çünkü insan kendinden kaçabilir; ama kendisini arkasında bırakamaz. 🪁

eyup.ertay 2 months ago

Size bir gökyüzü bırakıyorum. İçinde sonsuzluğa uzanan bir an bırakıyorum. Meyline yenik düşmemiş bir yürek bırakıyorum. Sayesinde kalmamış bir yeni ezgi fısıldıyorum. E.Ertay