(@) - Raf

Filmin aldığı ödüller ve olumlu eleştiriler beklentimin çok yüksek olmasını sağlamıştı. Fakat izleyince zihnimde oluşturduğu mükemmelik hissiyatını filmde göremedim. Açılışını mükemmel bir parti sahnesiyle yapıyor. Bu sahne yaklaşık 10 dakika boyunca sürüyor. 10 dakika boyunca süren coşkulu parti bana neşeli,…devamı

kalli 2 years ago

Terzi

Cem Karcı

76 Gönderi

1. SEZON: Adı 'Terzi' olan bir dizinin bu kadar sert ve acımasız olacağına ummazdım. Fakat daha ilk bölümden itibaren o acımasızlığını gösterdi. İlk bölümde bi' ''neler oluyor? bu ne saçma senaryo'' dedirtince öylesine başladığım diziyi bir merakla izlemeye başladım. Sezonun…devamı1. SEZON: Adı 'Terzi' olan bir dizinin bu kadar sert ve acımasız olacağına ummazdım. Fakat daha ilk bölümden itibaren o acımasızlığını gösterdi. İlk bölümde bi' ''neler oluyor? bu ne saçma senaryo'' dedirtince öylesine başladığım diziyi bir merakla izlemeye başladım. Sezonun neredeyse tüm bölümlerinde o acımasızlığını korudu. İlk bölümde ''bu ne saçma senaryo?'' sorgulamış olsam da sezonun devamında kendini biraz olsun toparlamayı başardı, ama yine de ''ne saçma senaryo yav?'' diye sormaya devam ettim. Tabii ilk sezon daha çok karakterleri tanıtmaya, olayın başlangıç aşamasını göstermeye yönelik olmuş. Karakterleri tanıyoruz, birbirleri ile olan ilişkilerini izliyoruz, geçmişlerini görüyoruz, olayların başlangıçlarını, çıkış noktalarını izleyip ilerleyen bölümlerde neler izleyeceğimiz hakkında fikir sahibi oluyoruz. İlk sezon oldukça yavaş ilerliyordu, konu ağır bir biçimde işlenmiş. Karakterlere derinlemesine girilmiş. Fakat ilk sezonda aklımda bir sürü soru işareti oluşturdu. Sezonun finali 2. sezonda neler olacağını tahmin etmiş olsam da heyecanlı bir noktada bitti. 2. SEZON: 2. sezonun geldiğini görünce vakit kaybetmeden izlemek istedim. Sezonun ilk 3 bölümü yoğun seks sahneleri ile geçti, bu kadar fazla olması da rahatsız etti biraz. İlk sezonun yavaşlığına karşın 2. sezonda konuyu akıcı bir şekilde işlemişler. Artık her şeye daha hâkim olduğumuz için daha fazla olay, daha fazla çatışma ve daha fazla ilişki gördük. 3. bölümden sonra gerilimini ve tutkusunu arttırdı. Çok fazla nefes aldıran, durgun sahneleri yoktu. Oyunculukları sezonlardan bağımsız olarak değerlendireceğim ama bu sezonda dahil olan Berrak Tüzünataç'ı yani Cemre karakterine pencere açmak istedim. Oyunculuğunu, o rahat tavrını ve maskülen duruşunu beğenmiş olsam da dizinin en gereksiz karakteriydi. Peyami kendini tatmin etsin, aklını Esvet'ten uzaklaştırsın diye dahil edilmiş gibiydi. Ne hikâye gelişimine ne de karakterlerin iç dünyalarına bir katkısı olmadı. Dizinin en tuhaf sahnesi 'Semazen' sahnesiydi. O sahne neden oldu, amacı neydi, bir anda böyle bir sahneyle sakinleşip niye sonra yeniden yüksek adrenaline sahip bir sahne izledik hiç anlayamadım. Sanırım bu kısmı izleyecinin düşüncesine bırakmışlar. Bir izleyici olarak benim şöyle bir çıkarımım oldu: Başta babası olmak üzere birçok sorunla uğraşan Peyami'nin birkaç dakikalığına dünyavi dertlerinden uzaklaştığını, Allah'a yakınlaştığını, zihnindeki tüm kötülüklerden arındığını göstermek için konulmuş bir sahne olarak düşündüm. Sürprizli, ters köşe göreceğimiz bir dizi olarak ummuştum fakat bu konuda umduğumu bulamadım. Her sahnesi oldukça net ve açıktı, ilerleyen sahneleri de neler olacağını tahmin etmek zor değildi. Senaryo güçlü ama bir o kadar da alışılmış ve sıradandı. Biraz yeşilçam esintisi, biraz da Netflix dizilerinin etkisi vardı dizinin üzerinde. Gelelim oyunculuklara. Esvet karakterini canlandıran Şifanur Gül'ün oyunculuğunu pek beğenmedim. Çok duygusuz oynamış. Bu kadar dertli bir karakterin derdini seyirciyi vuracak şekilde göstermesini beklerdim. Peyami karakteriyle izlediğimiz Çağatay Ulusoy'u ortalama buldum. Yükseldiği sahneler de olmuş, düştüğü sahneler de... Bazı sahnelerin de karakterin derdini çok iyi yansıtırken bazılarında duyguya girememiş. Dimitri karakterine hayat veren Salih Bademci mükemmel bir performans sergilemiş. Karakterden aynı anda hem nefret ettirdi, hem de çok sevdirdi. O acımasız, iğrenç yönünü de, aşık tarafını da, acı çeken çocukluğunu da, dost Dimitri'yi de muhteşem oynamış. Dizinin en sevdiğim ismi Mustafa oldu. Diziye eğlence katan, tüm kötülüklerden uzak, saf, masum bi' karakterdi. Olgun Şimşek'de Mustafa'yı pek güzel oynamış. Eğlendiği sahnelerde eğlendim, üzüldüğü sahnelerde üzüldüm. Dizinin kilit ismi gibi bir şeydi ve bu rolün altından en iyi şekilde kalkmış. Dizinin 2. sezonun sonunda gördüğümüz hızlandırılmış özet ve geri sayım sanki 3. sezonun geleceğinin ve daha fazla çatışma izleyeciğimizin bir göstergesi gibiydi. Fakat sahne olarak 2. sezonun bittiği kısma bakarsak her şey son bulmuş gibi bir sahneydi. 3. sezonun gelmesini isterim. Çünkü hikâyede konusu geçen ama bir sonuca ulaştırılmayan yerler vardı. Oraların cevabını görmek isterim.

kalli 2 years ago

Noah Land

Cenk Ertürk

109 Gönderi

Film Masum dizisini izlediğimden beri listemdeydi. O dizide Ali Altay'ın ve Haluk Bilginer'in beraber olan sahnelerini çok beğenmiştim. İkisinin bab-oğul olduğu bir film görünce hemen listeme ekledim. Fakat ekledikten sonra izlemeyi unutmuşum. Geçenlerde karşıma çıkınca yaklaşık 2 senedir erteliyormuşum daha…devamıFilm Masum dizisini izlediğimden beri listemdeydi. O dizide Ali Altay'ın ve Haluk Bilginer'in beraber olan sahnelerini çok beğenmiştim. İkisinin bab-oğul olduğu bir film görünce hemen listeme ekledim. Fakat ekledikten sonra izlemeyi unutmuşum. Geçenlerde karşıma çıkınca yaklaşık 2 senedir erteliyormuşum daha fazla ertelemeyeyim dedim ve bugün izledim. Filmin konusunu daha ilk listeme aldığım zaman okumuştum, ama unuttum tabii. Yeniden okumak istemedim her şey sürpriz olsun diyerek aklımdaki neredeyse sıfır bilgiyle (sadece başrolünde Haluk Bilginer ve Ali Atay'ın olduğunu biliyordum) izlemeye başladım. Bazı aksilikler sebebiyle filmi izlemem epey bi' vaktimi alsa da izlemek için harcadığım bunca çabaya ve vakit harcamaya değdini görmek mutlu etti. Bu tarz derin felsefesi olan, derdini güzel anlatan, derdini anlatırken insana varlığını, hayattaki amacını, değerini vs. sorgulatan filmleri çok seviyorum. Adının Nuh Tepesi olmasının Hz. Nuh'la ilgisi olacağını düşünmemiştim. Din masalları ile kazanç sağlamaya, bir yerlerin rant alanına dönmesine ve insanların bu tür şeylere cahilce umut bağlamasına alışkınız. Bu meselelere girmeyeceğim, girersek çıkamayız. Çok derin, derin olduğu kadar da karanlık ve ağır bir film. İzlerken hiç ilerlemiyor gibi geliyor, sanki dönüp dolaşıp aynı yere geri dönüyoruz. Fakat bir yandan da Ömer'i izledikçe onun her hareketini gördükçe (konuşmasına bile gerek yok saniyelik bir yüz ifadesi bile yeter) filmin anlamını, derdini daha iyi anlıyoruz. İbrahim karakteri de filmin felsefesini bize harika bir şekilde aktarıyor, ama filmin önemli karakteri daha fazla yoğunlaştığı isim Ömer olduğu için onun sahnelerinde daha iyi kavrıyoruz. Hem senaryo hem de sinematografi açısından Nuri Bilge Ceylan filmlerine çok benziyor. Ahlat Ağacı ve Kış Uykusu ayarında bir senaryosu vardı. Baba-oğul ilişkisi Ahlat Ağacı'nı, derin diyalogları, sorgulatması, karakter derinliği ise Kış Uykusu'nu hatırlattı. Sinematografisi, sahne mizanseni de zaten NBC filmlerinin tıpkısı. Herhalde yönetmenini bilmesem ve biri bana bu filmi izletip ''sence kim çekmiştir?'' deseydi direkt aklıma Nuri Bilge Ceylan gelirdi. Cenk Ertürk ilk uzun metrajlı filmi olmasına rağmen harika bir işe imza atmış. Senaryosu zihnimi, görselliği gözümü doyurdu. Mükemmel bir film değil, izlerken çok yoruyor. O ağırlık, bekleyiş, hiç bitmeyecekmiş gibi gelmesi... Ama sonunda izlediğinize değdiğini anlıyorsunuz. Tabii bu tür filmleri sevenler için geçerli bu dediğim. Aksiyonun hiç bitmediği hareketli yapımları ya da eğlencenin hadsafada olduğu filmleri sevenler ne kadar kendilerini zorlarlarsa zorlasınlar sıkılırlar. Tüm diyaloglar, olaylar, ağaç tartışması, tapu meselesi, usulsüzlük, İbrahim'in vasiyeti, Ömer'in dertleri, içsel sorunları derken filmin sonuna geldik. Böyle bir final bekliyor muydum? Aslında bekliyordum. Daha tatmin edici bir final de olabilirdi. Fakat filmin derinliğine yakışan bir final olduğunu da gözardı edemem.

kalli 2 years ago

Şekerpare

Atıf Yılmaz

5 Gönderi

Arada bir listede Yeşilçam'ın eğlenceli klasiklerine yer vermek lazım sanırım. Babam sağ olsun neredeyse Yeşilçamın tüm komedi filmlerini yaladım yuttum. İzlemediğim birkaç film var. Şekerpare'de onlardan biriydi. Hiç televizyonda denk gelmedim bu filme. Denk gelseydik mutlaka izlerdik ve hatırlardım. Her…devamıArada bir listede Yeşilçam'ın eğlenceli klasiklerine yer vermek lazım sanırım. Babam sağ olsun neredeyse Yeşilçamın tüm komedi filmlerini yaladım yuttum. İzlemediğim birkaç film var. Şekerpare'de onlardan biriydi. Hiç televizyonda denk gelmedim bu filme. Denk gelseydik mutlaka izlerdik ve hatırlardım. Her neyse. Geçenlerde -sanırım, başka bir yerde de duymuş olabilirim- Kim Milyoner Olmak İster? yarışmasında adını duyunca filmi listeme ekledim ve listeme aldıktan çok kısa bir süre sonra da izledim. Film hakkında bir şey söylemeden önce şunu söylemek isterim ki Şener Şen girdiği her filmi güzelleştiriyor. Keşke bazı insanlara da Şener Şen gi- öhö öhö. Devam edeyim. Filmin alışılagelmiş bir karakter kullanımı var. Şener Şen'i fırıldak, üçkağıtçı, cin fikirli bir rolde izlerken İlyas Salman'ı saf, iyi niyetli, herkesi kendi gibi gören bir rolde izliyoruz. Bu ikilinin başrolünde bir araya geldiği bütün filmler neredeyse karakterleri böyle. Yeşilçam filmleri -bana göre- birbirinin tekrarı gibi. Hep benzer konular, benzer karakterler. Sadece bu konuyu işleme şekilleri değişiyor. Konudan bahsetmeme gerek yok sanırım. Tamamen konu bölümünde yazdığı gibi ilerliyor tüm hikâye. Tabi bazı eklemelerle. Daha ilk sahneden itibaren Şener Şen'i nasıl bir rolde izleyeceğimizi anlıyoruz. Aynı şekilde İlyas Salman'ın dahil olduğu sahnede de onun rolünü anlıyoruz. Karakterler tam olması gerektiği gibi, olması gerektiği anda ve sürede kullanılmışlar. Arka planda kalması gereken oyuncu çok kısa öne çıkarsalarda baş karakterlerin önüne koymamışlar. Sahneler ilerledikçe, karakterleri tanıdıkça -eğer Yeşilçam'ın komedi klasiklerine de alışıksanız- neler olabileceğini tahmin etmek pek de zor olmuyor. Sürprizli bir film değil, ki zaten sürprize ihtiyacı olan bir filmde değil. Anlaşılabilinir, basit bir konuyu eğlenceli bir biçimde işleyerek abartılı esprilerden kaçıp yerinde şakalarla güzel bir hâle getirmişler. Filmin başı-ortası-sonu hepsi çok belli. Bir şeyleri bilerek izliyorsunuz, buna rağmen eğlendirmeyi başarıyor. Bazı sahnelerinde hafif tebessüm ettim, kahkaha attığım sahneleri de oldu. Oyunculuklara geleceğim. Şekerpare'yi oynayan kadın gerçekten çok güzeldi. Kendine has bir güzelliği vardı. İlyas Salman'ı bu rollerde görmeye alışkınım. Burada da Cumali karakterini pek eğlenceli canlandırmış. Özellikle sarhoş olduğu sahnelerde baya eğlendim. Daha ilk başta Şener Şen'i övmüştüm, ama yine öveceğim. Şener Şen'in de bu tarz rollerine alışkınız. Ziver karakteri için başka bir isim düşünülemezdi sanırım. Sadece bu tür eğlenceli karakterlere değil sert adam rollerine, dramatik filmlere de çok yakışıyor. Her rolün hakkını sonuna kadar veren bir oyuncu. Şener Şen Amerika'lı olsaydı bir tane net Oscar'ı vardı. Ben filmi çok beğendim, izlerken baya eğlendim. Yeşilçam ilginizi çekiyorsa ve eğlenceli bir şeyler arıyorsanız tavsiye ederim.

kalli 2 years ago

Suzume no tojimari

Makoto Shinkai

45 Gönderi

Uzun zamandır, epey uzun zamandır -herhalde üstünden 1 seneye yakın geçti- anime filmi izlemediğim aklıma geldi ve geri dönüşümü tarzına hayran kaldığım yönetmen Makoto Shinkai ile yapmak istedim. İzlemek için de en uygun film Suzume no Tojimari idi. (Rafta yer…devamıUzun zamandır, epey uzun zamandır -herhalde üstünden 1 seneye yakın geçti- anime filmi izlemediğim aklıma geldi ve geri dönüşümü tarzına hayran kaldığım yönetmen Makoto Shinkai ile yapmak istedim. İzlemek için de en uygun film Suzume no Tojimari idi. (Rafta yer almayan bir filmi var mı bilmiyorum ama rafta yer alan kısa filmler haricinde izlemediğim sadece 2 uzun metrajlı filmi kalmış.) Suzume no Tojimari'yi bir iki defa yorumlarına denk gelip ilgimi çektiği için seçtim. İyi ki de seçmişim 2 saatlik bir görsel ve ses şöleni yaşadım. Süresi uzun olduğu için konuya bu kadar hızlı dalmasını beklemiyordum. Konuya bu kadar hızlı girmiş olması filmin daha başında verdiği bu yüksek aksiyonun 1 saatinden itibaren kaybolacağını ve geri kalanında durgun dramatik bir şeyler izleyeceğimi düşündürtmüştü. Fakat düşündüğüm gibi olmadı. Geçiş sahnelerinde yavaşlamış olsa da neredeyse o 2 saat boyunca yüksek aksiyonunu hiç kaybetmedi. Tabii bu da biraz yorucuydu, çünkü animeyi hep bir ne olacak şimdi heyecanı ve gerilimiyle takip ettim. Bu tarz filmlerde nefes aldıran sahneleri arıyor insan. Bir diğer olumsuz yönü ise kendini çok fazla tekrar etmesiydi. Aksiyonlu, gerilimli dediğim sahnelerin hepsi birbirinin aynısıydı. Bir süre sonra bu durum sıkıyor ve filmden koparıyor. Kısa süre sonra tekrar animenin atmosferine geri dönüyor olsam da kendini tekrar eden bir heyecan beklemezdim. Süresi biraz uzun gelmişti ama karakter derinliğine girdiğini görünce bu pek de problem olarak görünmedi gözüme. Yine de bu 2 saati daha iyi değerlendirebilirlerdi. Mesela Shouto'yu daha yakından tanımak isterdim. Eksikliklerine, olumsuz yönlerine rağmen güzel izlemekten keyif aldığım bir animeydi. Final sahnesi o kadar güzeldi ki... Herhalde herhangi bir şey söylersem ipucu olur. Kısaca şunu söyleyeyim. Sevinci, üzüntüyü, korkuyu, heyecanı tüm duyguları ardı ardına yaşatan ve hisettiren bir finaldi.

kalli 2 years ago

Operasyon: Argo

Ben Affleck

13 Gönderi

Filmi Alacakaranlık serisinden önce izlemiştim, bugün yorumlamak istedim. Kısaca konusundan bahsetmem gerekirse İran darbesi esnasında 52 ABD'li bürokrat İran'da esir kalırlar. 6 tanesi ise kurtulmayı başarıp Kanada Büyükelçiliği'ne sığınır. CIA Ajanı Tony Mendez'in bu 6 bürokratı İran'dan çıkarmak için aklına…devamıFilmi Alacakaranlık serisinden önce izlemiştim, bugün yorumlamak istedim. Kısaca konusundan bahsetmem gerekirse İran darbesi esnasında 52 ABD'li bürokrat İran'da esir kalırlar. 6 tanesi ise kurtulmayı başarıp Kanada Büyükelçiliği'ne sığınır. CIA Ajanı Tony Mendez'in bu 6 bürokratı İran'dan çıkarmak için aklına dâhiyane bir fikir gelir. Öncelikle filmi ABD propogandası gibi algılayanlar olacaktır, fakat film bir propoganda filmi değil. Yakın tarihin ekranlara taşındığı olayları olduğu gibi anlatan gerçekçi bir film. Zira ara ara Amerika'nın tutumuna özeleştiride yapmış. Giriş sahnesinde İran darbesinin fitilini ateşleyen olaydan bahsederken Amerika'nın parmağını da göstermeyi ihmâl etmiyor. O sebeple ' Amerika propogandası' eleştirisi bana biraz abartılı geldi. Filmde başlangıç aşamasında konuya çok hızlı giriş yapıyoruz. Ancak gelişme aşamasında yavaşlıyor. Rahatsız etti mi? Hayır. Çünkü operasyonun sahneye taşınırken anlaşılması açısından bu yavaşlık önemliydi. Zira detayların izleyicinin kafasında soru işareti bırakmadan ya da yanlış bir izlenim oluşturmadan aktarılması gerekiyordu. Ben Affleck ve ekibi de bunu başarmışlar. Aksiyonu ve gerilimi tam dozajında olan bir senaryoya sahipti. Her ne kadar olaylar gelişim aşamasında yavaş ilerlemiş olsa da aksiyonundan ve vermesi gereken adrenalinden bir şey eksiltmemiş. Eğer filmin aksiyonu olması gerektiğinden fazla olsaydı bir kurtarma operasyonu, casus filmi olmaktan çıkar vurdulu, kırdılı bir veyahut savaş filmi haline gelirdi. Filmde senaryo kadar geçtiği dönemi ne kadar iyi yansıttığı ve mekanı nasıl kullandığı da önemli. Filmin İstanbul sahnelerini çok beğendim. Neredeyse tüm sahnelerinde müthiş bir sahne kullanımı olsa da İstanbul sahneleri gözüme ayrı bi' güzel gözüktü. Bunun yanında dönemin İran'ına da hikâyeyi destekleyecek biçimde görsel olarak da başarılı bir şekilde göstermiş. Filmde sadece karakter anlatımı biraz zayıf kalmış gibi geldi. Bir yandan da düşününce eğer karakterlere yoğunlaşsaydı operasyon filmi olmaktan çıkardı, ya da daha fazla uzatmak zorunda kalırlardı. Yine de kısa da olsa karakterlerin ruh hallerini daha iyi anlatan sahneler bekledim. Film beklediğim gibi bir final yaptı. Ne eksik ne fazla. Filmin başında ve sonunda olayın geçtiği yıllardaki İran tarihine değinmesi iyi bir ayrıntıydı. Çünkü bu operasyonun neden olduğunu anlamak ve gerçek bir hikâyeden alıntı olduğunu bilmek için bu gerekliydi. Ben Affleck filmin hem yönetmenliğini yapmış, hem senaryosunu yazmış. Hem de kendisini başrolde izliyoruz. Hayran olunası bir oyunculuk sergilemiş ve her açıdan ortaya müthiş bir iş çıkarmış. Biraz yorucu bir film olduğu için yoğun bir günün ardından ''hadi açıp bir film izleyeyim.'' diyerek izlenecek bir film değil. Yakın tarih meraklılarına ve bu tür kurtarma temalı gerilim sevenlere öneririm.

kalli 2 years ago

Bazıları Sıcak Sever

Billy Wilder

14 Gönderi

Filmin adını ilk duyduğumda gözümde şehvet dolu bi' dram komedisi canlanmıştı. Billy Wilder sevdiğim yönetmenlerden olmasına rağmen beğenmeyeceğim düşüncesiyle filmi izlemeyi hep erteliyordum. Sonunda listede sırası gelince bir şans vermeye karar verdim. Bitirdikten sonra gülerek 'iyi ki izlemişim' dedim. Film…devamı

kalli 2 years ago

Parasyte: The Maxim

Kenichi Shimizu

28 Gönderi

İzlerken tadına doyacağım bir anime arıyordum ve karşıma Parasyte animesi çıktı. Yorumları da olumlu olunca vakit kaybetmeden izlemek istedim. Bu animeyi izlemeye harcadığım dakikalara çok mutlu oldum. Zaten bölümler kısa olduğu ve çok da akıcı olduğu için bir çırpıda bitti.…devamıİzlerken tadına doyacağım bir anime arıyordum ve karşıma Parasyte animesi çıktı. Yorumları da olumlu olunca vakit kaybetmeden izlemek istedim. Bu animeyi izlemeye harcadığım dakikalara çok mutlu oldum. Zaten bölümler kısa olduğu ve çok da akıcı olduğu için bir çırpıda bitti. İzlediğim en heyecan verici animelerden biriydi, her bölümünde ayrı bir zevk yaşadım. Bölümlerin başlangıcı merak uyandırıcıydı, gelişim aşamaları heyecan vericiydi ve bölüm finalleri bir sonraki bölümü bir an önce izlemeye teşvik ediyordu. Ara ara durulduğu sahneler olsa da genel anlamda hareketli bir animeydi. Tabii bu aksiyonu tam olması gerektiği gibi güzel kullanmışlar. Bunu başaramayıp sadece vurdulu kırdılı, kanlı vahşetli sahnelerle harcansaydı beğenmezdim sanırım. Bir dizi için ilk bölüm çok önemlidir. İlk bölümden itibaren çok olumlu izlenimler edindim. Sonrasında da bu olumlu izlenimim yok olmadı, her bir bölümünde daha çok sevdim. Sadece parazitlerin insanlara açtığı savaşı konu alsaydı bu kadar ilgimi çekmezdi galiba. Parazitle insanın ilişkisini konu aldığı için kendine çeken bir anime olmuş. Konuyu güzel işlemesinin yanında karakterleri de çok güzel kullanıp tanıtmış. Tanıtılması gereken karakterlere ağırlık verirken, figüran diyebileceğimiz çok da etkisi olmayan karakterlerin üzerinde fazlaca durup ana konudan sapmamış, gereksiz meselelere uzamamış. Dizinin sadece konusunu, aksiyonunu verdiği gerilimi değil felsefesini de çok beğendim. İnsanoğlunun acımasızlığına bencilliğine, kendini dünyanın tek sahibi sanıp çevresine verdiği zararlara da harika şekilde değinmiş. Dizide olması gerektiğinden biraz fazla duygusallık vardı. Rahatsız etmedi, hatta duygusallığın gerekli olduğu bir animeydi. Yine de bu kadarına gerek yoktu sanırım. Dizide romantizmi de gereksiz bulduğumu söylemek isterim. Tabii romantizm sahneleri konunun önüne geçmediği için animeyi gözümde düşürmedi. Finaline yakın duygusallığını da heyecanını da hikâyesinin gücünü de arttırmıştı. Son 4 ya da 5 bölüm kala baya bağlandım diziye. Müthiş bir final yapmıştı. Bu kadar duygusal bir final beklemiyordum. Bu kadar aksiyonlu, gerilimli bir animeden buna göre bir son beklemiştim. Ama duygusal bitmesi, beklediğim gibi olmaması beni sevindirdi. Zira hareketli bir son yapsaydı devamı var hissi oluşturacaktı ve rahatsız edecekti. Bu şekilde her şeye nokta koyan bir final yapmış oldu.

kalli 2 years ago

Ulak

Çağan Irmak

9 Gönderi

''Zalim dediğine yaşarken saygıda kusur etmez insanoğlu. Ama zalimin ölüsüne dua okumaz, mezarına tükürür.'' İlk başta film hakkında yorum yazmayacaktım. İzlenmesi de rafın kullanıcı oranına göre az olduğu için gizli hazinem olarak kalmasını istemiştim. Lâkin sonradan bu düşüncemden vazgeçtim, zira…devamı''Zalim dediğine yaşarken saygıda kusur etmez insanoğlu. Ama zalimin ölüsüne dua okumaz, mezarına tükürür.'' İlk başta film hakkında yorum yazmayacaktım. İzlenmesi de rafın kullanıcı oranına göre az olduğu için gizli hazinem olarak kalmasını istemiştim. Lâkin sonradan bu düşüncemden vazgeçtim, zira her bir insan izlemeli bu filmi. İzlemeli ki mazlumun zaferini, zalimin acısını görmeli. Hakettiği konumu göremeyen nadide bir çiçek Ulak filmi. Çağan Irmak sinemasında en sevdiğim film oldu. Benim için Babam ve Oğlum'un üstüne gelmez herhalde diye düşünürken karşıma Ulak çıktı. Daha ilk dakikalardan itibaren genel kanıda en sevdiğim yerli film olmasa da Çağan Irmak sinemasında en sevdiğim film olacağını sezdim. En sevdiğim yerli filmler arasında da ilk 5'e oynar. 110 dakika boyunca masal tadında bir anlatı izletiyor film. Sık sık da aynı şeyi hatırlatıyor: 'İnsan sonunu bilmediği şeyden korkar.' Filmi izlerken tuhaf bir şekilde bir ürperti hisettim hep. Sık sık yaptığı bu hatırlatma sanki sonunu hiç bilemeyecekmişim gibi düşünmeme sebep oldu. Neyse ki korktuğum olmadı, film müthiş bir sona bağlandı. Filmin finalinin yarattığı gerilimi, ürperti hissini kalbimin en derininde hissettim. Filmin anlattıklarından söz edip masalın sürprizini kaçırmak istemiyorum. Sadece şundan bahsedebilirim. Bir seyyah var. Köy köy dolanıp Ulak İbrahim'i anlatan, çocuklara, köylüye, mazlumlara onun adını duyuran bir seyyah. Zekeriya. Zekeriya karakterine hayat veren Çetin Tekindor filmi tek başına öyle sırtlamış ki hayranlıkla izledim oyunculuğunu. Tabii bu diğer oyuncular kötüydü olarak algılanmasın. Zira çocuklar bile sırtlamışlar bu filmi. Zirveye yükseltmişler. Özellikle Ferhat karakterine hayat veren Yağız Atakan Ferhat'ın acısını çok iyi aktarmış kameralara. Mazlumu oynayan mazlumun ruhunu yaşamış, zalimi oynayan da zalimin ruhunu. Her bir sahnesinde ayrı bir öğretisi var filmin. Tüm diyaloglar, karakterlerin ağzından çıkan her bir söz -özellikle Zekeriya'nın ağzından çıkanlar- kazınmalı hafızalara. Öyle bir film Ulak. Filmin iç dünyasını bu kadar övdükten sonra bilmiyorum gerek var mı teknik konulardan bahsetmeye. Yine de birkaç şey söylemek istiyorum. Dekoruyla, kurgusuyla, kostümleriyle tam anlamıyla anlatmak istediğini anlatan bir filmdi. Müthiş bir mekan seçimiydi, düzenlemesiydi. Fantastik kurguyu, gizemi, gerilimi, dramı her an gördüğümüz filmin çok iyi de bir dinletisi vardı. Evet müzikleri... Müzikler sahneyle ahenk içinde, iç dünyaya huzur verecek şekilde seçilmişti. Müziklerinin ritmine kendimi kaptırdım, ama filmden de kopmadım. Zekeriya masalını anlattıkça bende zihnimde karakterlerin yerlerine birini koymaya çalıştım. Masal, filmim anlatısı daha da güçlendi bu şekilde zihnimde. İzlemeyenler de izlemeli, duymayanlar da duymalı Ulak'ın masalını. Zira bu bir masaldan daha fazlası. Binlerce yıllık dünyanın, insanlığın sonu gelmeyen gerçek hikâyesi.

kalli 2 years ago

Maniac

Carol Cuddy

14 Gönderi

Dizi yorumlaması yapmayalı 3 ay olmuş. Biriktirdiğim filmlerin yorumlamasını bitirmek isterken dizileri ve kitapları atladığımın farkına vardım ve 4 ay önce izlemiş olduğum bu mini dizi hakkında bir şeyler yazmak istedim. Üzerinden 4 ay geçtiği için ve çok fazla film,…devamıDizi yorumlaması yapmayalı 3 ay olmuş. Biriktirdiğim filmlerin yorumlamasını bitirmek isterken dizileri ve kitapları atladığımın farkına vardım ve 4 ay önce izlemiş olduğum bu mini dizi hakkında bir şeyler yazmak istedim. Üzerinden 4 ay geçtiği için ve çok fazla film, çok fazla dizi, çok fazla kitap üzerine konulduğu için aklımda kalanlarla değerlendirmeye çalıçacağım. Öncelikle diziyi dizi sitelerinde gezinirken farkettim ve tek sezonluk olduğu için gördüğüm gibi izlemeye başladım. Konusu ilgimi çekmişti. Psikolojik rahatsızlıkların kısa sürede, rüyalar aracılığıyla bilinçaltındaki travmalara inerek tedavi etmeyi amaçlayan deneyi konu alan dizide baş denekler yani dizinin baş karakterleri şizofren hastası Owen ve kız kardeşini kaybettikten sonra psikolojisi altüst olmuş Annie. Dizinin ilk bölümü biraz sıkıcıydı, fakat başladığım bir şeyi yarım bırakma huyum olmadığı için devam ettim. İyi ki de yarım bırakmamışım çünkü devam bölümleri ilk bölümün sıkıcıklığını örttü, çok hareketli olduklarını söyleyemem ama beklentisi bu yönde olmayanları tatmin edecek düzeyde hareketlilik var olduğunu söyleyebilirim. Owen'ın da Annie'nin de travmatik geçmişleri baya kabarık olduğu için onların birbirine geçmiş bilinçaltı hikâyelerini izliyoruz. Fakat kabarık travmatik geçmiş terimi zihninizde sadece drama canlandırmasın. Zira dizide komediden aksiyona, fantastik kurgudan romantizme kadar her şeyden biraz biraz var. Konu aslında biraz kafa karıştırıcı şekilde işlenmiş, bunun sebebi de Owen ve Annie'nin travmalarını birbirine karıştırmaları. Fakat diziden dikkatinizi dağıtmazsanız anlatılanlar bir nebze de olsun açık olabiliyor. Gerçeklik ile fantastik kurgunun harmanlanmasını, geçmiş travmalarına dönüş kurgusunu beğendiğim söyleyebilirim. Söylediğim gibi kafa karıştırıcı olsa da anlatılanları çözdükten sonra o kafa karışıklığı geçiyor. Dizide en sevdiğim karakter Dr. James oldu. Bir anne travması olmasına rağmen -daha doğrusu annesinin gölgesi altında kalmasına rağmen- psikolojisi bozuk olan yönünü hem çok iyi saklıyordu, hem de başarılı şekilde yansıtıyordu. Dizi James'in annesi girdikten sonra daha bi' hareketli oldu sanki. Owen ve Annie'nin hikâyesinden kopacağını düşündürtse de neyseki bunu yapmadı. Annie karakterine pek fazla ısınmasam da Owen karakterini de sevdim. Karakterin sadece mimiklerine bile bakıp içinde bulunduğu travmatik durumu anlayabiliyorsunuz. Owen karakteri müthiş bir cast seçimi olmuş.