(@) - Raf

Beyin felci ile dünyaya gelen Christy Brown doktorların 'çok yaşamaz.' dediği bir çocuktur. Fakat annesinin inancı, çabası, kendi bitmek bilmeyen azmiyle hayata tutunur. Ne denli küçük şeyler yüzünden işlerimize bahane bulduğumuzu yüzümüze vuran bir hikâye. Sol Ayağım'ın en etkileyici yanı…devamı

kalli 3 years ago

Krem

Deniz Yeşilgün

2 Gönderi

10 yıl kadar önce ATV ekranlarında yayımlanan romantik komedi dizisi. Eh tabi ucundan da olsa fantastik türe atfedebiliriz. Dizide çirkin olduğunu düşünen ve akılalmaz derecede sakar olan Aslı'nın mucizevi bi' krem sayesinde hayallerindeki kadına, Rüya'ya dönüşmesini ve hem Aslı hem…devamı10 yıl kadar önce ATV ekranlarında yayımlanan romantik komedi dizisi. Eh tabi ucundan da olsa fantastik türe atfedebiliriz. Dizide çirkin olduğunu düşünen ve akılalmaz derecede sakar olan Aslı'nın mucizevi bi' krem sayesinde hayallerindeki kadına, Rüya'ya dönüşmesini ve hem Aslı hem de Rüya olarak yaşadıklarını izliyoruz. Aslı; saf, temiz, sakar, zeki ama çirkin olduğunu düşündüğü için çekingen bir kızken Rüya tem tersine tuttuğunu koparan, çekici, sert, güzelliğinin farkında olan ve bunu kullanan bi' kadın. Aslında Rüya için Aslı'nın olmak istediği kişi ya da karanlık tarafı diyebiliriz. Dizinin özellikle genç kızlara çok özel bi' mesajı var. Güzellik algısı dayatılan değildir. Başkası olamazsın, önemli olan kendin olabilmek ve kendini geliştirmektir. Zaten finalinde de artık Aslı'nın kendini her anlamda geliştirdiğini ve müthiş bi' özgüven kazandığını görüyoruz. Yani Rüya'yı tamamen hayatından çıkartıyor. Belki Rüya hiç olmasaydı, bu değişimi yaşamayacaktı. Dizinin verdiği mesajı bi' kenara bırakıp azıcık da içeriğinden söz edeyim. Eğlenerek izledim. Özellikle Resul ve Fadik sahnelerinde ve de Aslı'nın sakarlıklarında pek eğlendim. Dizide en sevdiğim karakter Sarp oldu. Sarp, üzümlü kekim... Bu olanları hak etmedi. Aslı dizinin başlarında sevdiğim, şirin bulduğum ve değişmeye başladıkça, kendi zekâsının ve güzelliğinin farkına vardıkça takdir ettiğim belki de örnek olabilecek bir karakterken finaline yakın özgüven ve ego arasındaki ince çizgiyi aştığı için dizide en nefret ettiğim karakter oldu. Oyunculuklara da kısaca değineceğim. Tüm oyuncular basit karakterleri canlandırdığı için üzerinde pek durulacak bir şey değil aslında. Yine de buna rağmen beğenmediğim oyuncular oldu. Birisi Rüya karakterini canlandıran Larissa Gacemar. Diğeri ise Onur karakterini canlandıran Kenan Ece. Larissa o dönemlerde pek Türkçe bilmediği için uyum sağlamakta zorlanmış olabilir. Fakat Kenan Ece oynamak istemiyor gibi oynamış. Sıfır mimik, sıfır tepki. Bu arada Rüya'nın dublajının Rüya ile uyumsuzluğundan söz etmiyorum bile. Finalinin nasıl olacağı, işlerin bu noktaya geleceği belliydi. Lâkin eğer bu dizinin senaryosunu ben yazmış olsaydım kesinlikle böyle bir final yazmazdım. Bu noktaya geleceği belliydi evet, yine de anlamsız, olmaması gereken bir finaldi. İzleyin veya izlemeyin demeyeceğim. Önerilecek bir dizi değil, ama izlemekten kaçının diyebileceğim bir dizide değil. Vakit geçirmelik bi' yerli dizi arıyorsanız gideri var.

kalli 3 years ago

Bir Tereddüdün Romanı

Peyami Safa

14 Gönderi

”Ölüme ve güneşe diyor, sabit bir gözle bakılamaz.” Peyami Safa'nın en sevdiğim eseri oldu Bir Tereddütün Romanı. Her bir cümlesi, her bir sahifesi hayranlık uyanırdı bende. Akıcı bir kitap değil zorluyor arada ama yine de elinizden bırakmak istemiyor, Peyami Safa'nın…devamı”Ölüme ve güneşe diyor, sabit bir gözle bakılamaz.” Peyami Safa'nın en sevdiğim eseri oldu Bir Tereddütün Romanı. Her bir cümlesi, her bir sahifesi hayranlık uyanırdı bende. Akıcı bir kitap değil zorluyor arada ama yine de elinizden bırakmak istemiyor, Peyami Safa'nın edebî zekasına tabiri caizse aşık oluyorsunuz. Kitapta bizi ilk anda oldukça basit bir dil karşılıyor, Peyami Safa'nın eserlerinde alışkın olmadığımız bir basitlik. Mualla ile açıyoruz kitabı. Hem onu okuyoruz, hem de onun okuduğu roman olan 'Bir Adamın Hikâyesi' kitabını. Bakın kitap içinde kitap yazabilmek, iki farklı öyküyü iç içe karıştırmadan, çorba yapmadan bir arada götürmek, hem romanın asıl karakterlerinin hem de roman içindeki romanın karakterinin duygularını yaşatmak kolay değildir. Her yazarın harcı değildir. Bu kitabın daha ilk sayfalarında basit dili beni biraz şaşırtsa da bu yönüne hayran kaldım. Kim ne düşünür bilmem ama bence bizim edebiyatımız bir başka. Kitapta sayfalar ilerledikçe Mualla'nın okuduğu kitabın yazarı ile evlenip evlenmeme konusunda bi' tereddüte düşeceğini sanmıştım. Fakat çok geçmeden bu konuda yanıldığımı gösterdi bana kitap. Zira kitap Mualla'nın değil yazarın tereddütünü anlatıyor. Hayatına giren kadınlar konusunda yaşadığı tereddütü. Kitap ilk bölümde Mualla'yı anlatırken, daha doğrusu okuyucu kısmındayken dili az önce bahsettiğim pek basitti. Sonrasında ise muharrir (yazar) devreye girince dil ağırlaştı. Cümleler daha da seçkinleşti. Sanki Peyami Safa tüm edebî bilgisini ortaya koyup bilgisizliğimizi yüzümüze vurmak istermiş gibi. Kitap bi' basit bir dille ilerledi, bi' ağır bir dille. Fakat basit veya ağır hangi kısımda olursa olsun o zerafetini korudu roman. Hem zerafetini, hem tereddütünü. Okuduğum kitaplarda her zaman karakterlerinden birini kendime diğerlerine göre daha yakın görürüm, daha fazla benimserim. Burada öne çıkan tüm karakterleri aynı oranda benimsedim, kendime yakın gördüm. Mualla dedem Vildan'ın hatrı kalır, Vildan desem Muharrir'in boynu bükük. Okuduğu yazarın evlenme teklifini düşünen Mualla, aşkı için intihar eden Vildan, hayatına giren kadınlar konusunda tereddüte düşen, derin bi' düşünceye dalan Muharrir'i bir tarafa bırakalım. Çünkü Peyami Safa'nın anlattıkları bunun ötesinde. Müthiş ruh tahlili yapıyor, bizlere tereddütlerimiz konusunda farkındalık, düşünme zamanı, belki de düşünme gerekliliği, belki de yeni bir bakış açısı kazandırıyor. En önemlisi kolaylığıyla zorluğuyla, iyisiyle kötüsüyle dönemin Türkiye'sini bir yazar ve etrafındaki kadınlar üzerinden anlatıyor. Çok konuştum, okuyun, okutun. Kimse bu eserden mahrum kalmamalı.

kalli 3 years ago

Kırmızı Pazartesi

Gabriel Garcia Marquez

129 Gönderi

Garcia Marquez'in Kolera Günlerinde Aşk kitabından pek bi' etkilenince başka bir kitabını deneyimlemek istedim. 'Bu kitapta neden uzun zamandır listemde okunmayı bekleyen Kırmızı Pazartesi olmasın?' dedim ve okudum. Tadına tam anlamıyla varamadığım bi' kitap oldu Kırmızı Pazartesi. Çok iyi kurgulanmış,…devamı

kalli 3 years ago

Konuşan Kadınlar

Sarah Polley

11 Gönderi

Filmi Oscar ödül töreninden daha önce izlemiştim, fakat yorumlamak için ancak istek bulabildim. Filmi izlediğimde En İyi Film Oscar'ını alamayacağını düşünmüştüm, bunun sebebi de fazlasıyla feminen olmasıydı. Bu düşüncemde yanılmadım. Çünkü akademi ödüllerine pek uygun bir film değildi. Tabii bir…devamı

kalli 3 years ago

Şampiyon

Marie Lu

5 Gönderi

Efsane serisinin, June ve Day'ın zorluklarla dolu, distopik maceralarının sonuna geldim. Aslında kitabı bitireli 2 hafta falan oldu ama yorumlamak için ancak istek ve zaman bulabildim. İlk iki kitap hakkında spoiler vermeden bunun hakkında düşüncelerimi yazmaya çalışacağım. Efsane ve Deha'da…devamıEfsane serisinin, June ve Day'ın zorluklarla dolu, distopik maceralarının sonuna geldim. Aslında kitabı bitireli 2 hafta falan oldu ama yorumlamak için ancak istek ve zaman bulabildim. İlk iki kitap hakkında spoiler vermeden bunun hakkında düşüncelerimi yazmaya çalışacağım. Efsane ve Deha'da muazzam hareketli olaylara şahit olunca bunun başlangıcının biraz ağır olması hoşuma gitti. Aradan geçen süreç içinde olup bitenleri okuyucuya aktarmak, alıştırmak için bir uğraş sarfedilmiş, okurken aklımda herhangi bir soru işareti bırakmadı. Bu noktada eğer imkanım olsa detaylarıyla, muazzam bir betimleme ile bize bu seriyi sunan Marie Lu'ya teşekkür etmek isterdim. Kitap yavaş başlıyor, fakat bir noktadan sonra öyle bir açılıyor ki aksiyon asla durmuyor. Ara ara nefes aldırsa da oralarda bile şimdi ne olacak, ne bitecek düşüncesini yaşıyorsunuz. Beni okurken bu denli heyecanlandırdığı ve meraka düşürdüğü için kitapla daha bir ilgilendim. İlk iki kitap için betimlemelerin baya iyi olduğunu, gözümde anları canlandırdığımı söylemiştim. Bunun için de aynısı geçerli. Fakat bir noktadan sonra aksiyon öyle bir noktaya ulaşıyor ki kitabın hızına hayal gücümde dahi yetişemedim. Muazzam bir distopya. Bu kadar heyecan verici kitabın böyle bir sonla biteceğini hayal etmezdim. Beklentilerden farklı bir son yapmak istemiş sanırım Marie Lu. Fakat hayal kırıklığına uğradığımı söylemek isterim. Farklı platformlardaki kitap hakkında görüşlerde de finalinin hayal kırıklığı olduğunu belirtmiş okuyucular. Kötü bir final diyemem, sadece beklediğimizden çok farklı bir final görünce ister istemez hayal kırıklığına uğrayıp bir itildik. Tabii final hayal kırıklığı diye koskocaman bir seriyi çöpe atamayız. Hakkını vermek gerek. Distopya meraklıları, heyecan sevenler, macera arayanlar, kaçış, dövüş, savaş okumak isteyenler mutlaka bu seriyi edinmeli. Meraklılarına ufacık bir not: Seride bolca aşk da var.

kalli 3 years ago

Su Adamı

Aleksandr Belyaev

17 Gönderi

Sovyet yazar Aleksandr Balyayev'in bilim kurgu romanı. Kitaba ilk başta konusunu beğenmediğim için önyargıyla yaklaşmış, okuma grubumuzda seçildiği için kendi kendime biraz hayıflanmıştım doğrusu. Okumaya başlayınca ön yargılarım kırılır gibi oldu, ama yine de kitabı pek fazla sevemedim. Aslında üzerinde…devamıSovyet yazar Aleksandr Balyayev'in bilim kurgu romanı. Kitaba ilk başta konusunu beğenmediğim için önyargıyla yaklaşmış, okuma grubumuzda seçildiği için kendi kendime biraz hayıflanmıştım doğrusu. Okumaya başlayınca ön yargılarım kırılır gibi oldu, ama yine de kitabı pek fazla sevemedim. Aslında üzerinde düşününce derin anlamlar çıkarabileceğimiz bir kitap. Fakat bu eser o kadar basit bir dille yazılmış ki o derin anlamları çıkarmak da epey zor oldu. Kitaplarda zorlu dili seven pek az kişi vardır, akıcılığı engellediği için. Ben de zor bir dili pek sevmem. Lâkin bu olması gerektiğinden de basitti. Olayın içine bir türlü giremedim. Adam geldi, adam gitti, adam yüzdü, yemek yedi bilmem ne. Bir olay oluyor, tamamlamadan anlatmadan yeni birisini peydah ediyor kitap. Bu kadar eksiklik ve basitlikte haliyle okurken sıkılmama sebep oldu. Betimlemeleri de yetersizdi. Kitapta anlatılanı zihnimde canlandıramadım. Çünkü kitap buna izin vermedi. Kitabın ana karakteri Ihtihandr'ın neye benzediği kafamda oluşmadı mesela. Evet kitap bunu resimlerle desteklemiş ama anlatılanla resim de uyumsuz gibiydi. Parçaları birleştiremedim. Kitabın iyi yanları da vardı elbet, sevdiğim yönleri. Salvator'un mahkeme sahnesi en iyi kısmıydı kitabın. Tabii bu noktada beni rahatsız eden bir şey oldu. İlk önce neden en iyisi olduğundan söz edeyim, sonra rahatsız eden kısımdan. Kitabın bir şekilde evrime bağlayacağı aşikardı. Hatta okurken neresinde evrime geleceğiz diye düşündüm durdum, çünkü Su Adamı karakteri, konuşan maymunlar hep evrimi anlatan bir kitap olduğunun göstergesiydi. Mahkeme sahnesinde de buna değinmiş. Uzun uzun bilimsel cümleler, Salvator'un savunması, değindiği nokta ve bunu anlatış tarzı bir harikaydı. Geçen onca bölümde yapamadığını tek bir bölümde yaptı yazar ve bir şekilde okuyucuyu en azından beni kitaba bağladı. Rahatsız eden kısmına gelirsem de bu konuya bir anda giriş yapması oldu. Evet sinyallerini veriyordu, fakat mahkeme sahnesine kadar olan bölümlerde bilimkurguya yakışır biçimde evrimle alakalı bilgiler, cümleler serpiştirmesini isterdim. Tabii çok fazla bilimsel dile girip kurguyu bozmadan. En başından beri aşk, entrika, ihanet, kötülük gibi kavramları işleyip işi evrime bu kadar hızlı bağlaması bir eksiklik göstergesiydi. İyi bir bölümdü, ama öncesi olmadığı için yetersizdi. Bunun en büyük sebebi de kitabın kilit ismi Salvator'u bir anda ortadan yok etmesi. Bir diğer iyi yanı da okyanusu anlatma şekli oldu. Yazar'ın okyanusa olan hayranlığını kitabın her bir köşesine yansıtmış. Betimleme konusunda yetersiz bulsam da okyanusu anlatma şekli bir harikaydı. Uzun lafın kısası basit, eksik ama derin bir kitaptı. Fakat ne kadar derin olsa da eksik, kendini tam anlatamayan bir eser gözümde eksidir.

kalli 3 years ago

Elvis

Baz Luhrmann

33 Gönderi

'Müzikal biyografi filmi ne kadar iyi olabilir ki?' diye düşündüm açmadan önce, izledikten sonra ise neden Oscar'a aday olduğunu daha iyi anladım. Siyahi mahallesinde büyüyen Elvis'in müzikal kariyerine, yükselişine odaklanan film sadece onun müzikal kariyerini değil, ırkçılığı, politik sorunları, psikolojiyi…devamı

kalli 3 years ago

The Fabelmans

Steven Spielberg

19 Gönderi

Sinemanın dahi çocuğu Steven Speilberg'in kendi yaşam öyküsünü, film tutkusunun nasıl başladığını anlattığı Oscar'a aday olmaya hak kazanmış filmi. Film Altın Küre'de en iyi drama filmi ödülünü alırken Steven Speilberg'de en iy yönetmen ödülüne layık görülmüş. Diğer adaylara bakarak Oscar…devamıSinemanın dahi çocuğu Steven Speilberg'in kendi yaşam öyküsünü, film tutkusunun nasıl başladığını anlattığı Oscar'a aday olmaya hak kazanmış filmi. Film Altın Küre'de en iyi drama filmi ödülünü alırken Steven Speilberg'de en iy yönetmen ödülüne layık görülmüş. Diğer adaylara bakarak Oscar düşündürür, lâkin ödülsüz de dönmemiş. Her neyse ödülleri kenara bırakıp biraz filmden söz edelim. Zaten anlamlı, ilgi çekici bir öyküyü işleyen Fabelmanlar filmi otobiyografik yapım olmasıyla beraber daha da anlamlı, etkileyici bir film hâline gelmiş. Kişinin özyaşam öyküsünü sevdirmesi zordur. Fakat Steven Speilberg çocukluğunun ve ergenlik döneminin çıplak yönlerini göstererek biz sinemaseverlere 'işte ben buyum, benim büyüdüğüm aile bu.' demiş. Pek bir şey saklamak gereği duymadan... Filmi izlemeye devam ettikçe, Sammy'nin film tutkusunu daha derinden hissetmeye başlayınca şu sorunun cevabını da otomatik olarak almış oluyoruz. ''Neden Speilberg'e sinemanın dahi çocuğu denildi?'' Sadece bu sorunun cevabını değil şu ana dek çekmiş olduğu tüm şaheserlerin, tüm başyapıtların da nasıl bir aklın süzgecinden geçtiğini, o filmleri yaparken neler hissettiğini de daha iyi kavratıyor Fabelmanlar bizlere. Sadece bu filmin ruhunu değil Speilberg sinemasını daha iyi anlıyoruz. Filmde sadece film tutkusu yoktu; aşk vardı, ihanet vardı, çaresizlik vardı, sorunlar vardı, psikolojik sorunlu aldatan anne vardı, karısını mutlu etmek için her şeyi yapmaya hazır saf baba vardı, ihaneti görmezden gelmeye çalışan çocuklar vardı... Sadece film tutkusuna, film çekmeye yönelseydi sanırım basit bir film olurdu. Fakat işin içine aile öyküsü, aile draması girdiği zaman her şey değişiyor. Bu filmde de çok büyük etkiler yaratmış özellikle ihanet durumu. Beni en çok etkileyen sahne annenin kampta dans ettiği, kızının da çaresizlik içinde annesini durdurmaya çalıştığı, babasının arkadaşının bakışlarından rahatsız olup gözlerini kapatmak istediği, annesi, belki de tüm ailesi adına utanç duyduğu sahne oldu. Annenin dansı muazzamdı, müzik harikaydı. Fakat kızın utancı zirve noktasıydı. Unutamayacağım, bir şekilde aklıma gelecek sahneler arasına eklendi bu dans sahnesi. Filmin sadece senaryosu değil, ışıklandırması, dekoru, çekimi, kurgusu da fazlasıyla iyiydi. 2022 yapımı filmde 60'lar 70'ler havasını hissedebildim. Oyunculuklara da değinmem gerekirse anneyi biraz abartılı, babayı ise biraz yavan buldum. Fakat filmin senaryosunun iyi olması bunların gözüme pek fazla batmasını engelledi. Sinemanın dahi çocuğunun hayat öyküsünü, sinema tutkusunun nasıl başladığını kesinlikle izlemelisiniz. İzledikçe daha anlamlı hale geliyor film. Bu deneyimi tatmazsanız olmaz.

kalli 3 years ago

Hüzün Üçgeni

Ruben Östlund

20 Gönderi

Spoiler içeriyor Yeni bir aday filmle daha sizlerleyim. İsmini ilk gördüğümde drama ile boğulacağım bir film sanıp izledikçe traji-komik, eleştirilerle dolu, dengesiz, iğrenç bir film olduğunu gördüm. Film 3 ayrı bölümden oluşuyor. Açılışını mankenlik seçimleri ile yapıyor ve filmi açtığımız anda karşımıza…devamıYeni bir aday filmle daha sizlerleyim. İsmini ilk gördüğümde drama ile boğulacağım bir film sanıp izledikçe traji-komik, eleştirilerle dolu, dengesiz, iğrenç bir film olduğunu gördüm. Film 3 ayrı bölümden oluşuyor. Açılışını mankenlik seçimleri ile yapıyor ve filmi açtığımız anda karşımıza bir grup yarı çıplak erkek modeller çıkıyor. Ben açılış sahnesinin erkek manken seçimleri ile başlamasının film boyunca olan göndermelerine bakaraktan objeleştirilen kadın bedenine bir atıf olduğunu düşünüyorum. Bu göndermelere de değinmeye çalışacağım. İlk bölümde bir çiftimizi romantik bir yemekte görüyoruz ve hesap ödeme krizi ile bir kavga patlak veriyor. ''Hesabı kadın mı ödemeli erkek mi?'' gibi basit bir sorundan çıkan tartışma iki tarafın da birbirini yanlış anlamasıyla cinsiyet eşitsizliğine bir gönderme yapıyor. Filmin bu sahnesinde gördüğüm tartışma bana romantik drama izleyeceğimi düşündürdü, fakat kavgayı çok çabuk bir biçimde tatlıya bağladılar. Bu kadar basit bir mesele uzatılsaydı filmden daha ilk anlarından soğur, zorla bitirirdim. İkinci bölüm ise bir gemide geçiyor. Olayların geliştiği, ast-üst dengesinin, romantizmin, iğrençliğin, filmin felsefesinin, mesajının, göndermelerinin zirveye çıktığı bölüm olmuş. İkinci bölümde bir gemi içerisinde yaşanabilecek her şeyi yaşıyoruz, bir filmin bize tattıracağı her şeyi tadıyoruz. Filmin en iyi sahnesi de göndermelerini, eleştirilerini, felsefesini net olarak kavradığım Kaptan ile Bok satıcısının karşılıklı Komunizm, Kapitalizm, Sosyalizm tartıştıkları, birbirlerine telefondan liderlerin, düşünürlerin sözlerini okudukları sahne oldu. Filmin havası tamamıyla değişti neredeyse. Basit bir drama filmi sanarak açtığım film bana çok şeyi sorgulattı ve öğretti bu sahneden sonra. Üçüncü bölümde ise dengelerin tamamıyla değiştiğini görüyoruz. Alt üst tabaka tepetaklak oluyor. Şu ana kadar filmin bize izlettiği kadın-erkek eşitsizliği, Kapitalizm, Komunizm gibi düşüncelerin neden bu filmin odak noktası olduğunu üçüncü bölümdeki dengelerin alt üst olması Carl'in tabiricaizse bir fahişe olup bedenini çıkarı için pazarlaması ile net bir şekilde ortaya konuluyor. Final sahnesi bunca düşünceyi, bunca sorguyu boşa çıkarmadı. Final sahnesinin sonucunda aklımda birden fazla ihtimal oluştu. Bu ihtimalleri yazmayacağım. İzleyenlerin de aynı düşüncelerde olacağını biliyorum. Oldukça sert bir yapıma fevkalede sertlikte bir final yapmışlar. Harikaydı. Senaryoyu bu kadar derin yazmışlar, çekimleri mükemmel yapmışlar. Özellikle tuvaletin taştığı sahnenin iğrençliği muazzamdı. Yapım ekibine övgülerimi bitiremezken oyuncuları da övmek isterim. Çünkü her biri oynadığı karakterin net düşüncesini ekrana yansıtmayı başarmış. Kibirse kibir, hırssa hırs, şehvetse şehvet, öfkeyse öfke. İzlerken oyuncuların hal ve hareketlerinde bunu hissettim. Bu da filmi olabileceğinden daha üst noktaya taşımış. Tek tek oyuncuları övmem mümkün değil. Fakat C. Dean Kriek'i (Yaya karakteri) anmadan geçmek istemem. Kendisi maalesef harika bir iş çıkardığı bu filmi izleyemeden hayata veda etmiş.