(@) - Raf

Joel Barish adındaki genç bir adam hiç beklemediği bir anda Clementine adındaki genç bir kızla aşk yaşamaya başlar. Daha sonra ise kızın hafızasından kendini sildirdiğini öğrenir. Buna çok sinirlenen Joel kendisi de aynı işlemi yaptırıp Clementine'yi hafızasından sildirmek ister. Fakat…devamıJoel Barish adındaki genç bir adam hiç beklemediği bir anda Clementine adındaki genç bir kızla aşk yaşamaya başlar. Daha sonra ise kızın hafızasından kendini sildirdiğini öğrenir. Buna çok sinirlenen Joel kendisi de aynı işlemi yaptırıp Clementine'yi hafızasından sildirmek ister. Fakat işlem sırasında buna pişman olur ve kendi hatıraları içinde sevgilisiyle beraber silicilerden kaçmaya çabalar. Her hatırasında bir şekilde bulunan Joel'in bundan kaçması ve seans bitmeden uyanması pek kolay olmayacaktır. Bir süredir, çok uzun bir süredir izlemeyi sırf romantik diye ertelediğim bir filmdi. En sonunda zincirlerimi kırdım ve hazır dersi ekmişken bu filmi izleyeyim dedim, izledikten sonra bu kadar ertelediğime pişman oldum. Öncelikle çok özgün bir senaryoya sahip. İzlerken kişiye geçmiş hatalarını, acı vermiş ilişkilerini sorgulatıyor ve eğer böyle bir uygulama gerçekte var olsaydı kullanıp kullanmayacağını düşündürtüyor. İzlerken ben de bu durumu çok düşündüm, sanırım böyle bir şey gerçekten olsaydı ben geçmişimdeki kişiyi sildirmezdim. Her acı tecrübe bizi biz yapan şeydir, karakterimizi oluşturur, unutmak tamamen yok etmek yerine kabullenmek bazı şeyleri hafızanın çöplüğüne atmak daha kazançlı sanırım. Aynı hatalara düşmemek, aynı kişiyle yeniden bir araya gelmemek için... Neyse kendi aşk hayatımı bir kenara bırakıp diziye döneyim. Söylediğim gibi senaryo çok orijinaldi, bu orijinal fikir öyle naif ve heyecan verici bir şekilde işlenmiş ki izlerken kendimi 1 saniye bile olsun ekrandan alamadım. Clementine ve Joel'in yaşadıkları aşk bazen abartılı gelse de çoğu yerinde özendiriciydi. Clementine karakterinin fevriliğinde geçmişteki -üç beş ay önceki- kendimi gördüm, bu sebepten ötürü de karakteri kendime yakın hissedip çok sevdim. Tabii karakterin bu kadar samimi gelmesinde ve kendini sevdirmesinde karaktere hayat veren Kate Winslet'in oyunculuğunun payı da bir hayli büyük. Dizi için bir heyecan yaşatıyor demiştim. Bu heyecanı da Joel'in hafızasının silme seansında bir anda vazgeçip anlattığı anılarından kaçıp saklanma sürecinde yaşadım, böyle bir olaya karşı olduğum için ben de kurtulmasını, uyanmasını seansın son bulmasını bekledim. Bu konuda bir şey demiyeceğim, çünkü izlemeyenler için spoilere girer. Jim Carrey'i övmeden geçmek istemiyorum, kendisi en sevdiğim aktörlerden biridir bu filmde de başrolü çok iyi taşımış, tek kelime ile ba-yıl-dım! Baymayan, sıkmayan, bambaşka alemlere taşıyan bir romantizmdi. Sonunda bir şeyler eksik kalmış gibi hissettirse de bu durum beni çok rahatsız etmedi. Romantik türden haz etmeyenlerin de zevkle izleyebileceği bir yapım. Eğer izlemediyseniz listenize eklemeniz gerek.

kalli 4 years ago

Pera Palas'ta Gece Yarısı

Emre Şahin

194 Gönderi

Türkiye'nin Dark'ı nitelikte olabilecek bir dizi. Dizi aslında her ne kadar Netflix için ortalama kalitede olsa da Türk dizilerinin monotonluğuna bakarak bu dizi için gönül rahatlığıyla başarılı diyebilirim. İlk yayınlandığı andan itibaren adından çokça söz ettiren bir dizi oldu, ki…devamı

kalli 4 years ago

Yenilgisiz

Satyajit Ray

1 Gönderi

Apu üçlemesinin ikinci filmi. 2 ay önce üçlemenin ilk filmi olan Yol Türküsü filmini izlemiştim, orada net bir şekilde cinsiyet ayrımı, kültür ayrımı gibi farklılıklar işlenmişti, burada bu ayrılıklara çok fazla değinilmese de başka sorunlar karşımıza çıkıyor. Üçlemenin baş karakteri…devamı

kalli 4 years ago

Genç Kız Pınarı

Ingmar Bergman

7 Gönderi

Spoiler içeriyor Eğer bu film televizyonda karşıma çıksaydı Bergman sinemasına ait bir yapım olduğunu anlamam zor olmazdı, Bergman'ın alışılagelmiş tarzıyla bu filmde de karşılaşıyoruz. 13. yüzyıl ortaçağsında yazılmış olan bir baladdan alıntı yapılarak senaryosu yazılan filmde karşımıza bol bol dini ögeler çıkıyor,…devamıEğer bu film televizyonda karşıma çıksaydı Bergman sinemasına ait bir yapım olduğunu anlamam zor olmazdı, Bergman'ın alışılagelmiş tarzıyla bu filmde de karşılaşıyoruz. 13. yüzyıl ortaçağsında yazılmış olan bir baladdan alıntı yapılarak senaryosu yazılan filmde karşımıza bol bol dini ögeler çıkıyor, ki konunun Hristiyanlık öğretisi üzerinden ilerlediğini söylemek de mümkün. Film Paganlıktan Hristiyanlığa yeni geçmiş ortaçağ İsveç'inde geçtiği için paganizmden de ayrıntılar görmek pek tabii ki mümkün. Dümdüz izleyince güzel gelen dikkat ederek izleyince anlamlı hâle gelen ve büyüleyen bir yapım. Bergman masumluğu bakire bir genç kız üzerinden aktarırken çok geçmeden vahşi bir hikayeye, ardından intikama tanık oluyoruz. Mareta'nın kızını öldüren çobanların kardeşi olan küçük çocuğa karşı duyduğu acıma duygusu bize onun anaçlığını aktarıyor. Katillerin konaklamak için seçtikleri evin kızın ailesinin evinin olması garip bir tesadüf diye düşündürse de en başından beri Tanrı'yı bilhassa Hristiyanlığı ele alan Bergman yaşanan o tesadüfinin Tanrı'nın bir eseri olarak düşünmemizi istiyor zannımca. Fakat yine aynı Tanrı masum bir çocuğun ölümüne izin veriyor, bu durumda da film izleyiciyi çelişkiye sokuyor. Sadece bu iki olay üzerine bile film tartışılabilinir. Filmin suçu işleme, yakalanma, intikam ve bağışlanma sahnelerinde muazzam bir bütünlük ve ayrı ayrı anlamlar var. Filme baktığımızda tek suçluları iki çoban olarak görebiliriz. Fakat detayların hepsini değerlendirdiğimizde birden fazla suçlu çıkıyor karşımıza. Anladığım kadarıyla Ingeri ormanda benzer bir durum yaşamış, bu yüzden bu kadar korktu ve Karin'in ailesi de bunu bilmelerine rağmen o tekinsizliğe kızlarını gönderiyorlar, ve kız hâlâ eve dönmemesine rağmen baba olabildiğince soğukkanlı davranıyor. Baba ve anne dışında İngeri'de suçlu tabii. Olayı görmesine rağmen herhangi bir müdahelede bulunmuyor ve kızın ölümünü seyretmekle yetiniyor. Bunun dışında her ne kadar af dilese de masum olduğu belli olan küçük çocuğu acımasızca öldüren babayı da yine suçlu olarak düşünebiliriz. Genç kızın naaşın ardından bir pınarın akmaya başlaması yeni bir umudun başlangıcı olarak düşündürmenin yanında bir temizliğin, saflığın göstergesi olarak da düşündürebilir. Bergman filmine yerleştirdiği ince detaylarla izleyicisini tek bir anlama değil birden fazla anlama düşünmeyi itmiş, en azından ben öyle kavradım. Filmi son olarak genel bir şekilde özetlemem gerekirse diğer filmlerinde alıştığımız gibi bunda da dini motifler ve öğretiler neredeyse her sahnede karşımıza çıkıyor. Neredeyse bütün diyaloglarında şiirsel bir anlatım ve felsefik bir yaklaşım var. Bu da filmin olduğundan daha çok sorgulanmasını sağlıyor. Bergman'ın filmlerini bu amaçla yaptığını anlamak da çok zor değil. Siyah beyaz atmosfer filme farklı bir hava katmış olsa da elbisenin renklerinin detaylı bir şekilde belirtilmesinde bile belki bir anlam olabilir... Uzun uzun sessizlikler tam da olması gerektiği yerlerde yapılmış, buradaki bakışmalar sıkıp boğmuyor, aksine filmin anlatısının güçlenmesini sağlamış. Film sadece ana temaya odaklanmış, dallandırıp budaklandırıp boşuna uzatmamış filmi Bergman. Süresi de gayet ideal. Oscar ödülüne ait olan bu dini öğelerle süslenmiş masumluk-intikam filmini mutlaka listenize koymalısınız.

kalli 4 years ago

Aylak Adam

Yusuf Atılgan

123 Gönderi

Kitabı YK y ayınlarından okudum, uzun uzadıya cümleler iç içe geçtiği için biraz gözümü yordu ve okurken oldukça zorlandım kitabı. Tabii zorlanmış olmam da kitabın anlatım uslübünün, dilinin, betimlemesinin, diyalog akışının alışkın olduğumdan çok daha farklı olması. Kitabı anlamak için…devamıKitabı YK y ayınlarından okudum, uzun uzadıya cümleler iç içe geçtiği için biraz gözümü yordu ve okurken oldukça zorlandım kitabı. Tabii zorlanmış olmam da kitabın anlatım uslübünün, dilinin, betimlemesinin, diyalog akışının alışkın olduğumdan çok daha farklı olması. Kitabı anlamak için sindire sindire okumak gerekiyor, sisteme karşı çıkan bir adamı baş karaktere koymuş olan Yusuf Atılgan bu karaktere isim verme gereği bile duymamış, 'C.' deyip geçmiş kısaca. Zor bir anlatıya sahip olan psikolojik konulu kitabı okurken baş ağrıları, iç sıkıntılar yaşayabilirsiniz. Çoğu zaman kitapları biraz rahatlamak için okurum(z), Aylak Adam ise daha çok okuyucuyu yorulmaya iten bir kitap. Kitapta karakterimiz farklı farklı ruh hallerine girdiği, geçmiş anılarında kaybolduğu için bu düşünce ve zaman karmaşasında kayboluyorsunuz, bu da okumayı oldukça güçleştiriyor. Tabii mektup kısımlarını da atlamamak gerek. Okurken akıcılık bozuluyor hissini yaşadığım için beni fazlasıyla zorladı, ama bir yandan da bir o kadar da beğendim anlatım açısından alışkın olduğum kitaplardan oldukça farklı olan bu eseri. Kitapta topluma mesaj verme, ders verme kaygısı yok gibi görünse de her anlatıda olduğu gibi bunda da saklı kalmış mesajlar var. Aylaklığı ile övünen bir adamın psikolojik ruh halini anlatan kitap bireyselci gibi dursa da derinlerine inildiğinde toplumsal bir bakış açısına sahip. İçimizden biri C. Türk edebiyatının ilk post-modern romanı olan bu eseri mutlaka kütüphanenize eklemelisiniz. Zira her insanın kendisinden bir şeyler bulabileceği bir kitap. Çünkü zaman zaman hangimiz istemiyoruz ki yalnız kalmak, sistemin dayatılarından uzaklaşıp aylak aylak dolaşmak? İşte Aylak Adam da tam olarak bundan söz ediyor. Kitabın sevdiğim diğer bir yönü de bazı kısımlarda düşüncenin okuyucuya bırakılmış olması. Her şey açık açık söylenmemiş, anlatılmamış. Bazı kısımlarda betimlemeler gerçekten çok uzun tutulmuş olsa da hikayede gizli kılınan, eksik kalan yönler olmuş. Bu kısımlar bence tamamen okuyucunun anlama ve hayal gücüne bırakılmış, kitabın benim düşüncelerime teslim edilmiş olmasını hoş buldum. Yalnızlıktan, aylaklıktan söz etse de her insanın hayatta kalmak için bir tutunacak bir dala ihtiyacı olduğunu, tutunamayan insanların savrulduğundan söz ediyor kitap. Yalnızlık bazen güzel olsa da yanında birinin olmasının çok daha güzel olacağını anlatıyor. Kitaptan bir kesitle, en sevdiğim bölümle yazımı bitirmek istiyorum: ''Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaydaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine; sanatına. Çocuklarına tutunanlar da vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez. Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım. Öküzleri besiliydi , pırıl pırıldı. Herkesin, “- Veli ağanın öküzleri gibi öküz, yoktur, ” demesini isterdi. Daha gülünçleri de vardır. Ben, toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum: Gerçek sevgiyi! Bir kadın. Birbirimize yeteceğimizi, benimle birlik düşünen, duyan, seven bir kadın!”

kalli 4 years ago

Yaprak Dökümü

Reşat Nuri Güntekin

33 Gönderi

Dizisini hiç izlemediğim, fakat hakkında çok şey duyduğum kitabı kütüphanede bakınırken gözüme çarpınca merak edip okuma kararı verdim, mükemmel olmasa da ortalamanın üstünde bir kitap olduğunu söyleyebilirim, hakkında bir şeyler yazmadan önce. Kitap bizlere 7 kişilik bir ailenin çatışmalarla dolu…devamıDizisini hiç izlemediğim, fakat hakkında çok şey duyduğum kitabı kütüphanede bakınırken gözüme çarpınca merak edip okuma kararı verdim, mükemmel olmasa da ortalamanın üstünde bir kitap olduğunu söyleyebilirim, hakkında bir şeyler yazmadan önce. Kitap bizlere 7 kişilik bir ailenin çatışmalarla dolu yaşamını anlatıyor. Bu çatışmalar en çok kuşaklar arasında yaşanıyor, Ali Rıza Bey'in istediği yaşam stili çocuklarına uymuyor ve arada kuşaklar arası problemler çıkıyor, yazar başta Ali Rıza Bey olmak üzere karakterlerin duygularını oldukça başarılı bir şekilde anlatmış. Bir genç olarak kendimi daha çok kızların yerini koysam da Ali Rıza Bey'i de anlamaya çalıştım. Eğer yazar karakterlerin hislerini bu kadar yalın ve açık bir şekilde yazmasaydı sanırım Ali Rıza Bey'in duygularını hissedemezdim. Entrikalar, yalanlar ile dolu bir hayat. Kısa bir süre ilkbaharı yaşıyormuş gibi yaşasalar da aslında tüm hayatlarını sonbaharı yaşayarak geçiriyorlar, işte bu yüzden Yaprak Dökümü bu eserin adı. Ali Rıza bey bir ağaç. Fikret, Leyla, Necla, Şevket ve Ayşe de onun yaprakları. Yaprakları tek tek döküldükçe çöküyor Ali Rıza Bey. Aslında kitapta tek bir karaktere acımak ya da bir tarafa suç yüklemek doğru değil. Herkes kendince haklı, bir yandan da haksız. Yaşanılan modernizm ve geleneksel yaşam çatışmasında haklı haksız tarafı sanırım herkes kendi isteğine göre algılar. Fakat gerçek olan bir şey var ki kitabın bu kaosu açık bir şekilde anlatıp herkesi tek bir tarafa yöneltmemesi. Kitabın oldukça yalın bir dili vardı, okurken hiç zorlanmadım, bir çırpıda bitti. Türk toplumunda sıkça görebileceğimiz bir ailenin yaşantısını aktardığı için ben de bir merak duygusu uyandırmadı, sadece kendimi kitabın olağan akışına bıraktım ve okudum. Daha çok Ali Rıza Bey'e odaklanılmış olsa da tüm karakterlere değinilmeye çalışılmıştı. Fakat kitapta kısa bir bölümde dahi olsa Ferhunde'nin bakışından aileyi görmek onun ruh halini yaşamak isterdim. En başında belirttiğim gibi ortalama üstü bir kitaptı, klasik bir hikaye dahi olsa anlatım dili sebebiyle okunmaya değer.

kalli 4 years ago

Ölüm Kararı

Alfred Hitchcock

22 Gönderi

Alfred Hitchcock gerçek anlamda ustalığını konuşturmuş bu filmde. Senaryo o kadar muazzam ve ilgi çekiciydi ki hayran kalmadan edemedim. Tek mekanda çekilmiş olması filme ayrı bir hava üstün bir gizem katmıştı. Filmin süresinin olabildiğince kısa tutulması doğru bir tercih olmuş…devamıAlfred Hitchcock gerçek anlamda ustalığını konuşturmuş bu filmde. Senaryo o kadar muazzam ve ilgi çekiciydi ki hayran kalmadan edemedim. Tek mekanda çekilmiş olması filme ayrı bir hava üstün bir gizem katmıştı. Filmin süresinin olabildiğince kısa tutulması doğru bir tercih olmuş çünkü biraz daha uzun olsaydı senaryo akmazdı ya da kendini tekrar ederdi. Filme dair beni tatmin etmeyen tek şey finali oldu. Bir boşluk, açıklık kalmış gibiydi. Fakat sanırım aklımdaki gibi bir final yapsaydı gizemli ve heyecan verici havasını kaybedebilirdi. Filmde Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler gibi eserlere açık ya da üstü kapalı göndermeler yapılıyor. Bu da benim gözümde filmin kalitesini arttıran bir ayrıntı oldu. Uzun ve kesintisiz sekansları ile tam anlamıyla tiyatro havasındaydı. Rupert Cadell'in final sahnesinde David'e neler yapabileceğini anlatırken kameranın bahsi geçen yerleri ve objeleri takip etmesi anlatılan olayın zihnimde canlanmasını sağladı. Film bir cinayet sahnesiyle açılışını yapıyor, daha sonra her şey şaşırtıcı bir soğukkanlılıkla normale dönüyor ve evde bir parti veriliyor, hem de maktülün babasının, teyzesinin, nişanlısının ve yakın arkadaşının katıldığı bir parti. Sandığın içinde bir ceset olduğunu bilmek film boyunca aklımdan şu sorunun geçmesini sağladı: ''Ceseti kim nasıl fark edecek?'' Brandon ve Phillip'i tek bir kişinin iki karakteri olarak hayal ettim. Brandon yaptığı işten zevk alan asla paniklemeyen, öldürdüğü kişinin yakınlarını partiye davet edebilecek hatta yemek servisini ceseti sakladığı sandığın üzerinde yapabilecek kadar soğukkanlı biriydi. Yaptığı işten son ana kadar pişmanlık duymadı, bunu finalinde hâlâ büyük bir rahatlıkla içkisini yudumluyor olmasından anlayabiliriz. Phillip ise ilk andan beri bu cinayetten pişman olmuş havasını veriyordu, sürekli bir panik ve korku halindeydi. Bu panik onu yalan söylemeye, aşırı sinirlenmeye ve kontrolsüz davranmaya itti. Brandon'un soğuk kanlılığına hayran olurken kendimi Phillip'in yerine koydum, sanırım böyle bir olayın içinde olsan ben de Phillip gibi olurdum. Brandon, Phillip ve Rupert dışında kalan oyunculuklar biraz yapmacık gelse de bunlar önemli değil. Çünkü filmin çekildiği yılı baz alırsak olağan karşılanabilir. İzlerken merak içinde kaldığım ve haz aldığım bir film oldu. Kesinlikle vaktinizin 1 buçuk saatini Alfred Hitchcock'un bu ölümsüz eserine ayırmalısınız..

kalli 4 years ago

Kulüp

Aysin Akbulut

110 Gönderi

1950'lilerin İstanbul'unu ve hapisten yeni çıkan bir anneyle 17 yaşındaki kızının bağ kurma serüvenini anlatan başarılı bir dönem dizisi. Kulüp dizisi için Netflix Türkiye'nin en başarılı yapımlarından biri diyebiliriz. Gerek oyuncu kadrosu, gerek senaryosu, gerekse sahne dekorları ile dönemin yaşantısını…devamı1950'lilerin İstanbul'unu ve hapisten yeni çıkan bir anneyle 17 yaşındaki kızının bağ kurma serüvenini anlatan başarılı bir dönem dizisi. Kulüp dizisi için Netflix Türkiye'nin en başarılı yapımlarından biri diyebiliriz. Gerek oyuncu kadrosu, gerek senaryosu, gerekse sahne dekorları ile dönemin yaşantısını çok iyi bir şekilde yansıtmışlar. Bunlardan biraz daha detaylı bir şekilde bahsetmeden önce dizinin konusundan söz etmek istiyorum. Hapisten yeni çıkmış olan Matilda, 17 yaşındaki kızıyla sağlıklı bir ilişki kurmaya çalışırken bir yandan da çalıştığı gece kulübünün patronu Orhan, yöneticisi Çelebi ve solisti Selim ile uğraşır. Matilda'yı bekleyen zorlu bir süreç vardır. Dizinin senaryosunda bazı kronolojik hatalar olsa da oldukça başarılıydı. Dizide aile içi ve sosyal ilişkiler, çatışmaların dışında kişilerin geçmişlerine, psikolojik yaşantılarına ve siyasal sorunlarına da değinmişler Türklerle Türkiye'de yaşayan gayrimüslimlerin arasında yaşanan arbede diziye ayrı bir gerilim ve heyecan katmış. Bunun dışında bazı oyuncuların geçmiş ilişkileri diziye olan ilgimi ve merakımı arttırdı. Sahne dekorları, oyuncuların kıyafetleri dönemin yaşantısını başarılı bir şekilde yansıtmış. Özellikle Raşel karakterinin kırmızı bere, kırmızı atkılı tarzını çok hoş buldum. Oyuncular genel olarak başarılıydı, ve rollerine uygunlardı. Selim Songür karakterine hayran kaldım. Kaprisleri, endamı, sesi, performansı, dönem ile uyumu muazzamdı. Salih Bademci'nin bu rolü layıkıyla yerine getirdiğini söyleyebilirim. Dizide Matilda karakterinin olgunluğunla, anaçlığına ve zekasına hayran kaldım. İlk olarak Hayat Bilgisi dizinde Törpü Yeliz karakteri ile aşina olduğum Gökçe Bahadır'ın bu dizide 17 yaşındaki bir genç kız annesi, olgun bir kadın olarak karşımıza çıkması hem büyüdüğümü, hem de zamanın hızla akıp geçtiğini hissettirdi. Bölüm süreleri konunun işlenmesi ve detaylı anlatılması bakımından yeterliydi, tabii her dizide olduğu gibi bunda da konu dışı sahneler vardı fakat göze batıp gidişatı etkileyecek kadar çok değildi. Orhan karakterine, özellikle annesinin sebep verdiği psikolojik duruma üzüldüm. Dizi daha çok genç ve olgun kesime hitap ediyor, bazı sahneleri sebebi ile yaşları küçük olan kişilerin izlemesi için uygun değil. Ben diziyi çok beğendim, dönem dizisi izlemek isteyenler mutlaka izlemeli.

kalli 4 years ago

Amadeus

Milos Forman

51 Gönderi

Amadeus kelimesi Latince'de ''Tanrı'nın sevgilisi'' anlamına gelir ve bu filmde de Mozart Tanrı'nın sevgilisi olarak anlatılmıştır. Hatta bazı kısımlarında Tanrı'nın Mozart'ın içinde olduğu söylemi bile yapılır. Film dünya tarihinin en önemli bestecilerinden biri olan Mozart'ı konu ediniyor. Onun müzikal kariyerini,…devamıAmadeus kelimesi Latince'de ''Tanrı'nın sevgilisi'' anlamına gelir ve bu filmde de Mozart Tanrı'nın sevgilisi olarak anlatılmıştır. Hatta bazı kısımlarında Tanrı'nın Mozart'ın içinde olduğu söylemi bile yapılır. Film dünya tarihinin en önemli bestecilerinden biri olan Mozart'ı konu ediniyor. Onun müzikal kariyerini, eserlerini nasıl bestelediğini, sosyal yaşantısını, aile yaşamını izliyoruz. Mozart'ın müzik kariyeri hakkında edilebileceğimiz bilgilerin neredeyse hepsi filmde mevcut. Filmdeki çatışmalarda bir hayli güzel, izlemesi keyif verici. Süresi neredeyse 3 saate yaklaşan filmin bir saniyesi bile beni sıkmadı. Bunu müzikal tadında olup, opera sahnelerine bolca yer vermesinin yanı sıra, Mozart'ın günlük yaşantısına ve diğer bestekarlarla ve oldukça cesur bir şekilde imparatorla girdiği çatışmaya bağlayabiliriz. Klasik müziğin huzur verici bir etkisi vardır, ve bilinen en şifalı müziği de Mozart'ın bestelediği söylenir. Bu sebeple filmin sakinleştirdiğini izlerken başka alemlerle daldırdığını söyleyebilirim. Eğer klasik müzikten hoşlanıyorsanız bu film benliğinize huzur katacaktır. Sadece opera sahnelerinden oluşan bir film dahi olsa bu muazzam yaratıcı etkisiyle beğenimi kazanırdı. Fakat Mozart'ın günlük yaşantısına, dışsal ve içsel çatışmalarına değinmesi filmin etkisini daha çok arttırmış. Salieri'nin Mozart'a olan hayranlığı ve bitmek tükenmez nefreti çok iyi lanse edilmiş. Birbirine zıt iki duyguyu birbirlerine o kadar güzel karıştırmışlar ki bu muazzam uyuma hayran olmamak elde değil. Oyuncuların hepsi çok başarılıydı. Fakat Tom Hulce'ye ayrı bir pencere açmadan geçemeyiz. Mozart'ı canlandırmamış, Mozart'ın ruhunu yaşamış adeta. Bilenler bilir Mozart Tourette sendromuna sahiptir. Filmde de Mozart karakterini sürekli tiz kahkahalar atarken izleriz. Aslında bu basit sahneler bile o kadar önemli detaylar ki... Müzikal seviyorsanız ve Mozart'ı merak ediyorsanız vakit kaybetmeden izlemelisiniz

kalli 4 years ago

Yüksek ve Alçak

Akira Kurosawa

6 Gönderi

Yarım asrı çoktan devirmiş olan bir Japon filmi. Akira Kurosawa'yı ilk olarak Yedi Samuray filmiyle tanıma şansı bulmuştum, şimdi de yine IMDB'de hatrı oldukça sayılır olan Tengoku jo Jigoku filmini izleme şansı yakaladım. Yedi Samuray filmi kadar uzun olmasa da…devamı