(@) - Raf

Aksiyonun tadında olduğu, bazen tansiyonların yükseldiği, bazen de düştüğü, ara ara kalp ritmini tetikleyen, ara ara da kalpte kelebekler uçurtan, buram buram dram kokan bir film Leon... Daha önce aksiyon ile dramın bu kadar güzel harmanlandığı bir film izlediğimi hatırlamıyorum.…devamıAksiyonun tadında olduğu, bazen tansiyonların yükseldiği, bazen de düştüğü, ara ara kalp ritmini tetikleyen, ara ara da kalpte kelebekler uçurtan, buram buram dram kokan bir film Leon... Daha önce aksiyon ile dramın bu kadar güzel harmanlandığı bir film izlediğimi hatırlamıyorum. -belki gerçekten de izlemediğim için, belki de B12'im eksik olduğu için.- Filmin konusundan kısaca bahsetmem gerekirse Mathilda 12 yaşında küçük bir kız çocuğu. Güzel bir aile hayatı yok, küçük kardeşi haricinde ailesindeki kimseyi sevmiyor. Bir gün uyuşturucu işine bulaşan babası yüzünden tüm ailesi mafya tarafından katlediliyor, Mathilda da oldukça soğuk kanlı bir tetikçi olan Leon'un dairesine saklanıyor. Mathilda küçük kardeşinin intikamını almak için Leon'dan kendisine ''temizleme'' işini öğretmesini istiyor. Bu öğretmen- öğrenci ilişkisi esnasında aralarında çok kuvvetli bir sevgi bağı oluşuyor... İsminin Sevginin Gücü olmasına pek bir anlam verememiştim izlemeden önce. İzleyince şu şekilde bir bağlantı kurdum; 12 yaşındaki küçücük bir kızın sevgisi, 40 yaşlarındaki soğuk kanlı, acımasız bir katilin içindeki merhametli adamı çıkartıyor. İşte bu ''Sevginin Gücü'' bana göre. Herkes Mathilda ve Leon arasındaki ilişkiden söz etmiş ben de bu konuda bir şeyler söylemek istiyorum. Leon'un Mathilda'ya karşı tavrı bir abi, bir baba gibiydi. Onu korumak istiyordu, ve son ana kadar başardı. Lakin asla pedofili denilecek düşünceleri olmadı, yanlış bir yaklaşımı olmadı. Mathilda yalnız kalmış ufak bir kız çocuğuydu, Leon ise onu korumayı kendine görev edinmiş orta yaşlı bir adamdı. '18 yaş' yalanına da inanmamıştı galiba. Mathilda ise hayatında baba sevgisi görmediği için ve daha aşkın ne olduğunu tam anlamıyla bilmediği için hissettiği hayranlığı aşk sandı. Bir çoğumuz o yaşlardayken ya da daha küçükken birilerine hayranlık duyup bunu aşk sanmış olabilirsiniz, bu gayet doğal bir durumdur. Geriye dönüp o anılarımıza göz attığımızda bunlar bize gülünç gelir, çünkü o zaman aşk sandığımız şeyin basit bir hayranlık olduğunu anlamış oluruz. Mathilda'nın Leon'a karşı hissettikleri de bu şekildeydi. Hayatı öğrenmiş olan genç bir kadın olduğunda hissettiklerinin aşk olmadığının farkına varmıştır belki de... Aksiyon ve dramın birbirine harmanlandığı kesinlikle özel olarak vakit ayrılması gereken bir baş yapıt... Vakit kaybı, gereksizdi diyebileceğim bir sahne hatırlamıyorum. Tüm sahneler o kadar güzel, o kadar özeldi ki... Özellikle son sahneleri beni fazlasıyla etkiledi, eminim ki izleyen çoğu kişiyi etkiledi. Yapacak başka işlerim olmasa -dizi izlemek, spor yapmak- bir kez daha izleyebilirdim filmi. Leon'un koruyuculuğu, Mathilda'nın saf hayranlığı... Sadece iki oyuncu ile sırtlanmış film. Çok da güzel olmuş. İzleyin, izlettirin. 2020'nin son zamanlarında böyle bir film izlediğim için kendimi fazlasıyla şanslı hissediyorum. Aşırı Gereksiz Not: Mathilda'nın saç kesimi en sevdiğim fakat saçım dalgalı olduğu için kendime yapamadığım saç kesimi, şu anda ki saç kesimim ona yakın ama düz olmadığı için tam olarak o şekilde değil. Bu aşırı gereksiz bir detaydı, bu kısmı okumasanız da olur. Aşırı Gerekli Soru; Filmin sonunda çalan şarkıyı paylaşabilecek yardımsever bir arkadaş var mı?

kalli 6 years ago

Sevmek Zamanı

Metin Erksan

108 Gönderi

Bu filmde bu kadar duygusallaşmam normal mi değil mi bilmiyorum. Sanırım erkek arkadaşımdan -virüs sebebiyle- ayrı kaldığım şu 6 aylık süreç içinde bu filmi izlemiş olmak ağır geldi. Bir şeyler yazmadan önce önemli bir hatırlatma yapmak istiyorum; eğer filmi hâlâ…devamıBu filmde bu kadar duygusallaşmam normal mi değil mi bilmiyorum. Sanırım erkek arkadaşımdan -virüs sebebiyle- ayrı kaldığım şu 6 aylık süreç içinde bu filmi izlemiş olmak ağır geldi. Bir şeyler yazmadan önce önemli bir hatırlatma yapmak istiyorum; eğer filmi hâlâ izlemediyseniz ölmeden önce izlenecekler listenize mutlaka dahil edin ve izleyin. 'Ah nerede o eski aşklar, nerede o eski filmler?' dedirtti film bütün süresi boyunca. Belki de aynı senaryo yeniden çekilse aynı tadı vermez, aynı duygusallığı yaşatamaz. Ne şimdilerde bir oyuncu Müşfik Kenter gibi Halil olabilir, ne de Sema Özcan gibi Meral. Yanlış anlamayın yeni dönemden hiçbir oyuncuyu küçümsemiyorum, oyunculuğuna hayran olduğum bir sürü isim de var. Ama her şey döneminde güzel. Her şey döneminde yaşayanlara güzel. 1 senedir fotoğrafına aşık olduğu kadının yüzüne bakmaya utanan yakışıklı bir adam. Fotoğrafına aşık olan adamın, kendisini de görmesi için çabalayan güzel bir kadın. Masumdu, safçaydı, en önemlisi ise bütün duyguların ötesinde bir şeydi. Filmi daha önce televizyondan izlemiştim, hem yaşım küçük olduğu için hem de tam anlamıyla bakmadığım için Halil'e kızıp Meral'e hak verdim. 'Neden?' dedim. 'Neden ona böylesine aşıkken kaçıp duruyor ki?' Ama Halil doğru olanı yapmıştı. ''Resmin sen değilsin ki, resmin benim dünyama ait bir şey. Belki sen benim bütün güzel düşüncelerimi yıkarsın.'' diyor Halil. Ne kadar da doğru bir cümle. Suretlere anlam yükleriz, kaşa göze vuruluruz. Suretine anlam yüklediğiniz insan bırakın hayalinizde kalsın. Aşık olduğunuz insanı tanımak güzeldir, ama onun hayalinizde yarattığınız insan gibi olmaması da her şeyden daha kötüdür. Meral belki de Halil'e borçlu hisettiği için aşık olduğunu sandı, belki de ulaştıktan bir süre sonra geçecek olan basit bir tutkuydu Meral'inki. Halil Meral'in resmine aşıktı, Meral de Halil'in kendisine olan aşkına. Meral'in ki kendisinin bile farketmediği bir sahtelikti belki de, kim bilir... Ama Halil'in aşkı gerçekti. Ölüm kadar gerçek, ve ölüm kadar da acı. Siyah beyaz filmlerin havasını her zaman daha güzel bulmuşumdur, siyah beyaz bir dünyada renkleri yakalamaya çalıştığımı hissederim. Filmdeki dış sesler biraz rahatsız ediciydi, ama filme ayrı da bir hava katmışlardı. Bir rüzgar sesi, bir yağmur sesi... Filmde kullanılan müzikler çok büyüleyiciydi, her sahne için usta isimler düşüne düşüne seçmiş gibiydi bu müzikleri. Aslında ilk introdan itibaren nasıl bir film izleyeceğimizin mesajını veriyor gibi. Fakat her sahnede müzik girmesi de rahatsız etti, evet müzikler fevkaledeydi, son derece de uygundu. Ama fazlaydı, gereksiz bir biçimde fazla... Filmin süresinin kısa olmasına rağmen garip bir yavaşlık vardı filmde, çok güzeldi. Daha uzun olsa yine izletirdi ama yavaştı film, belki de bana çok yavaş geldi bilmiyorum... Filmin en çok sonunu beğendim, sonunda o anlamadıramadığım belirsizlik çok hoşuma gitti. Böylesine naif bir filme ancak bu kadar güzel bir son yakışabilirdi. Sevmek Zamanı, bir filmden daha fazlasıydı. Sevmek Zamanı hayatla ölümün ayrıldığı o ince çizgi de bir yerdi. Sevmek Zamanı hayatın içindendi, ama gerçek olamayacak kadar da hayaliydi. Bu, bu mükemmeldi.

kalli 6 years ago

Devrim Arabaları

Tolga Örnek

42 Gönderi

Spoiler içeriyor 🗯 Şuan büyük bir duygu seli yaşıyorum. Aklım yattığınca bir şeyler yazmaya çalışacağım. Milli duygularım o kadar kabardı ki... Bahsetmesem olmazdı, eğer bu profilde bu film olmasaydı, bir şeyler eksik kalırdı. İlk defa karşıma çıktı ve izledim. Böylesine güzel bir…devamı🗯 Şuan büyük bir duygu seli yaşıyorum. Aklım yattığınca bir şeyler yazmaya çalışacağım. Milli duygularım o kadar kabardı ki... Bahsetmesem olmazdı, eğer bu profilde bu film olmasaydı, bir şeyler eksik kalırdı. İlk defa karşıma çıktı ve izledim. Böylesine güzel bir filmi bu kadar geç keşfettiğim için de üzüldüm. Ama üzen tek bu değildi, geç de olsa keşfetmiştim. Üzen o kadar detay var ki hangisinden başlasam ne söylesem bilmiyorum... 📽 Yıl 1961. Dönemin Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel yerli bir otomobil üretilmesi emrini verir. Projeyi de TCDD'ye bırakırlar. Hemen işe girişen 23 mühendisin 'Devrim'i üretmek için sadece 130 günleri vardır. Kimse inanmaz bu kadar kısa süre içinde bir otomobil yapılacağına. ''Bir toplu iğne bile üretemeyen Türkiye otomobil mi yapacak?'' derler. ''Hemde 4 ayda.'' Proje için çalışanlar, söylenenlere kulak tıkarlar, tıkamak zorundadırlar. Bu ülkenin evlatlarının yapılamaz denileceğini yapacağını göstermek için tıkamak zorundadırlar. ''Pembe rüya.'' denir, yerli otomobil için. İnananların pembe rüyasına, siyah kalpleri ile kabus olur inanmayanlar. ''Türkiye'de hiçbir başarı cezasız kalmaz.'' diyor, Latif bey. Tek bir cümle en az bu kadar anlamlı ve en az bu kadar can acıtıcı olabilir. İlkbahar ve sonbaharı aynı anda yaşadınız mı? Ben yaşadım. 2 saatlik filmde hem bu ülkeye dair umutlarım çiçeklendi, hem de soldu. Büyük bir gururla izledim filmi, aynı anda büyük bir hayal kırıklığı ile. 'Devrim' yapıldı. ''Yolda kalan otomobil.'' diye manşet atıldı. Yolda kalan sadece otomobil değildi. Umutlarımız, geleceğimiz, onlarca insanın başarısı, inananların azmi yolda kalmıştı. ''Yapacaklarına inanmaları yapmalarından daha önemli.'' İnanmışlardı, başarmışlardı. 'Devrim'i üretmeyi başardılar da içlerindeki düşmanları yenmeyi başaramadılar.. Bu proje için çalışan mühendisinden çaycısına, ustasından çırağına ne kadar insan varsa teşekkürü borç bilirim. Zamanında kimse onlara teşekkür etmedi, gece gündüz çalışan bu insanlara biz teşekkür edelim. Filme sadece bir otomobil üretimi olarak bakmayın. Film ülke siyasetini, medyayı, içimizdeki düşmanları, dış güçleri, halkı özetliyordu. ''Adı Devrim olan bir otomobilin sokaklarda dolaşmasına izin verilmezdi zaten.'' Yükselmemizi istemeyenlere benzin sadece bir bahaneydi. İpe un bile serilir, bir şeyi istemedikten sonra...

kalli 6 years ago

Hayata Uyanmak

Richard Linklater

15 Gönderi

Spoiler içeriyor 🗯 Yine çok önceden izlemiş olduğum bir filmle geldim, tekrar izleyecek cesareti yakalayabilirsem yazımı güncellerim, şimdilik bu filmle ilgili hafızamda kalanlar kadarıyla yazacağım. Filmi izleyecek olanlara ilk önerim hayatın iyi kötü her yönünden kısa süreliğine arınarak izlemenizdir. İzlemeden önce yeteri…devamı🗯 Yine çok önceden izlemiş olduğum bir filmle geldim, tekrar izleyecek cesareti yakalayabilirsem yazımı güncellerim, şimdilik bu filmle ilgili hafızamda kalanlar kadarıyla yazacağım. Filmi izleyecek olanlara ilk önerim hayatın iyi kötü her yönünden kısa süreliğine arınarak izlemenizdir. İzlemeden önce yeteri kadar meditasyon ile başlayabilirsiniz, aksi takdirde yoğun bir zihinle izlerseniz tek kazancınız boşa geçen 1 saat 40 dakika olur, internetinizin yavaş olduğunu da varsayarsak bu boşa geçen süreyi 2 saate çıkarabiliriz. Animasyon tekniği göz, senaryo da biraz beyin yorsa da iyi düşünülmüş bir film. İlk olarak çekim tekniğinden söz etmek istiyorum, dijital kamera ile çekilen film daha sonra bilgisayar ortamında animasyona dönüştürülmüş. Gerçekten buna gerek var mıydı? Tartışılır. Farklı bir şey yapmak istemişler, belki de böyle daha akılda kalacaklarını düşündüler. Başardılar mı? Benim açımdan evet. Çünkü bu film ilk olarak konusu ile değil, çekim tekniği ile geliyor aklıma. Yine de hem kendilerini bu kadar yormalarına, hem de izleyicinin gözünü yormalarına gerek yoktu şahsen. Film felsefenin her yönünü alması dolayısıyla büyük bir dikkat ve özveri ile izlenmesi gereken bir yapım. Hikayemiz rüya ile gerçek dünyanın ayrıldığı noktayı bulmaya çalışan genç bir adamın çevresindeki kişilerle yaptığı felsefik diyaloglar üzerine kurulu. Filmi izlerken bir süre 'acaba gerçek mi rüya mı?' yanılgısına çok düştüm. Rüya olduğu en başından beri ortadaydı, fakat gerçek dünyadan da tam anlamıyla soyutlandığını da söyleyemem. Evet gerçek olamayacak kadar ütopikti, ama gerçeği yansıttığını düşündürtecek kadar realistti kanımca. Bu filmle ilgili izlerken çok teoriler döndü zihnimde. Bazen diyalogları anladım çıkarımlar yaptım, bazen de o kadar derin diyaloglara girildi ki öylece bakmaktan başka bir şey yapamadım. 'Çok teoriler döndü zihnimde' demiştim. Bunun bir astral seyehat olabileceğini düşündüm, astral seyehata yatıyor ve çıkışı bulamıyordu. Kahramanımızın komada olduğunu düşündüm. Tek yapmak istediği bu derin uykudan uyanıp gerçek yaşamına dönmek, sağlığına kavuşmaktı belki. Ama dedim, bu kadar derin bir filmi bir-iki basit teoriye sığdıramayız değil mi? Bir de yanılsama olduğumuzu varsaydım. Hepimizin zamanda bir yanılsamalar olduğumuzu. Film bana bir çok şeyi çok fazla sorgulattı, dile getiremeyeceğim kadar çok şeyi. Aslına bakarsak film gerçek hayatımızla ilgili arka plana atamayacağımız hepimizin birgün yüzleşeceği kimine göre acı, kimine göre bir kurtuluş olan bir konuyu ele alıyor; 'ölümü.' Yaşadığımız alem bir rüya değil mi zaten? Bazılarımız bu rüyadan hemen uyanıyoruz, bazılarımız 20 sene bazılarımız 50 sene bazılarımız da daha uzun süre bu rüyayı görüyoruz. Hepimiz farklı şekillerde uyanıyoruz rüyadan; bazılarımız kendi isteği ile uyanmayı seçiyor. Film hakkında uzun uzun yazılır, uzun uzun konuşulur. Benim aklımda kalanlar, bahsedebileceklerim bunlarla sınırlı. Daha derin yazmak, konuşmak için çok derin felsefik bilgilere sahip olmak gerekir. O kadarı da bende mevcut değil, filmle alakalı ortaya bir çok teori atabilirim, atabiliriz. Hangisi doğru bilmiyorum. Belki de senaryoyu kurgulayan kişi veya kişilerde bunu bilmiyordur. Tek bildiğim karakterimizin bir daha bu sahte yaşama uyanamayacağı. Diğer bir değişle de sonsuz bir gerçekliğe uyandığı...

kalli 6 years ago

Virtüoz

Joe Wright

2 Gönderi

🗯 Sevgili Raf ailesi "Çok kaliteli film izlemekten sıkıldım, azıcık da orta kaliteli film izleyeyim." dediğinizi duyar gibiyim. Bu çağrılarınıza kulak verdim size tam da istediğiniz kıvamda orta kaliteli bir filmle geldim. İyi okumalar, izlemeyi düşünenlere de iyi izlemeler efendim.…devamı🗯 Sevgili Raf ailesi "Çok kaliteli film izlemekten sıkıldım, azıcık da orta kaliteli film izleyeyim." dediğinizi duyar gibiyim. Bu çağrılarınıza kulak verdim size tam da istediğiniz kıvamda orta kaliteli bir filmle geldim. İyi okumalar, izlemeyi düşünenlere de iyi izlemeler efendim. 🎬 Nathaniel müzisyenlere aşık, Beethoven'e ayrıca tutkun olan bir müzik dahisidir. Şizofreni hastası olan Nathaniel hastalığının ilerlemesi üzerine sokaklara düşer, ama müzik tutkusundan hiçbir zaman kopamaz. Öyle ki Steve'nin de dediği gibi ''Hiçbir şeyi onun müziği sevdiği kadar sevemedim.'' Sokaklarda keman ve çello çalmaya devam eden Nathaniel'in hayatı onun yaşamını kaleme almak isteyen yazar gazeteci Steve Lopez ile bir arkadaşlık kurmaya başlamasıyla değişmeye başlar.'' Film hakkında bilgilendirmeler; °Nathaniel karakterine hayat veren Jamie Foxx bu film için bolca çello dersi almıştır. °Film gerçek hayattan uyarlamadır. Gazeteci Steve Lopez'in kitabından uyarlanmıştır Steve Lopez karakterine Robert Downey Jr. hayat vermiştir. İlk olarak gerçek hayattan uyarlama olması benim daha çok dikkatimi çekti. Gerçek hayatın biraz da yazarın duyguları ile de birleşerek kurgulandığı hikayeler bana çoğunlukla ilham verir, başka bir dünyaya götürür. Sizi sakinleştirecek çerezlik bir film demeyi çok isterdim ama değil. Film hayal ettiğimin aksine çok inişli çıkışlıydı. Aslında filmde şizofreni hastalığı da konu alınıyordu ve bu ani gerilimleri ve çıkışları tahmin etmem gerekirdi fakat ben müzikal şölenin ön planda olduğu bir film düşünmüştüm. Müzikal şölen yok mu? Elbette var. Filmin geçen 1 saat 50 dakikalık süresi boyunca bazen Nathaniel'in parmaklarını çellonun ve kemanın üstünde usulca gezdirip Beethoven'i anmasıyla sakinleştim, bazen de gelen şizofreni sanrıları ile gerildim. Kısaca oyunculuklara da değinelim. Robert Downey'in iyi iş çıkardığını söyleyebilirim, lakin aman aman bir oyunculuğu yoktu. Fakat Jamie Foxx için övgüler yağdırabilirim. Çello ve keman derslerine çok iyi çalışmış, rolüne çok iyi çalışmış. Nathaniel karakterini oynamamış, yaşamış. Filmde hatalar var mıydı? Vardı. Denge tam olarak kurulmamış gibiydi, gerilimle müzikal bir sakinliğin arasında sıkışan bir film hissiyatını kapıldım. Aslında buna tam hata denemez, çünkü herkesi rahatsız edecek bir şey değil, sadece beni rahatsız ettiği için belirtmek istedim. Bir de hikayenin yavaş ilerlediğini düşünüyorum. Gereksiz detaylara girilmemiş, lakin yine de yavaş ilerliyordu. Çözemediğim bir ağırlık vardı filmde. İzlenilebilir mi? İzlerseniz hiçbir şey kaybetmezsiniz. 6.5/10'luk en başında da dediğim gibi orta kalite bir film. 🎻Alıntılar ''Hikayenin sadece bir kısmını biliyordum. Sabah güneşinde bir süt kasasında keman çaldığını biliyordum, dahi çocuk ile kayıp gezginin arasında bir yerde.'' ''Umarım rahat uyursunuz Bay Lopez. Umarım tüm dünya rahat uyur.''

kalli 6 years ago

Kazablanka

Michael Curtiz

36 Gönderi

Spoiler içeriyor *Spoiler uyarısı koyuyorum ama spoiler vermemeye dikkat edeceğim. Siyah beyaz aşk filmlerini sever misiniz? O zaman sizin için oldukça ideal olan bir filmle geldim. Filmin konusundan söz etmeyeceğim; izleyip görmenizi tavsiye ederim. İlk olarak filmin türüne bakınca beklentim savaş ve…devamı*Spoiler uyarısı koyuyorum ama spoiler vermemeye dikkat edeceğim. Siyah beyaz aşk filmlerini sever misiniz? O zaman sizin için oldukça ideal olan bir filmle geldim. Filmin konusundan söz etmeyeceğim; izleyip görmenizi tavsiye ederim. İlk olarak filmin türüne bakınca beklentim savaş ve politikanın ön planda olduğu bir filmdi. Fakat izleyince tamamen yanıldığımı farkettim. Film aşk ve mantığın ayrıldığı yerde buluşuyor. Öylesine güzel bir şekilde buluşuyor ki böylesine klasik bir filmden etkilenmemek mümkün değil. Filmin senaryosunun çok iyi olması bir yana film izlediğim en naif film olabilir. Diyalogların kalitesi, müziklerin hoşluğu, kendi dönemini, savaşın izlerini böylesine güzel yansıtması ve aşk ve mantığın ayrıldığı noktayı tahmin edilmeyecek kadar güzel işlemesi, her şeyiyle film kusursuz olmasa da kusursuza yakın derecede güzeldi. Filmin çok eski olduğunu ve o zamanlardaki imkanları da göz önüne alırsak ufak tefek kusurları göz ardı edebiliriz. Filmin çok güzel olması beni sevindirdi, çünkü harcadığım 1 saat 42 dakika için üzülmedim, aksine böylesine kaliteli bir film izlemekle zamanımı çok iyi değerlendirdiğimi düşündüğüm için mutlu oldum. Bir yandan da klasik bir filmin benim için bu kadar üst düzeyde bir kaliteye sahip olması beni üzdü. Çünkü yakın dönemdeki bazı filmleri düşündüm ve imkan arttıkça kalitenin düştüğünü bir kez daha farkettim. Bu da gelecek dönem sinemasına dair umutlarımı biraz daha söndürdü. -Sinema öğrencisi olarak tek umudum kendim ve arkadaşlarım ehehe- Filmin üzerine daha fazla yazabileceğim pek bir şey yok. ''1940'larda sinema nasılmış? Savaşın izlerini taşıyan klasik romantik bir film nasıl olur? Aşk ve mantık tam olarak hangi noktada birbirinden ayrılır? Ne zaman aşk, ne zaman mantık galip gelmelidir?'' gibi sorular zihninizde yer edindiyse ve de en başında da bahsettiğim gibi siyah beyaz klasik romantik filmleri seviyorsanız izleyebilirsiniz, sevmiyorsanız da izleyebilirsiniz. Belki hiçbir şey kazandırmaz, ama hiçbir şey de kaybettirmeyecek bir klasik. 🍁Alıntı ''Bu hikayeyi duymuştum, aslını istersen burada bir çok hikaye duydum. Hepsi de piyanonun sesiyle beraber aşığın gürültüsüne karışıp kaybolup gitti.''

kalli 6 years ago

Millennium Actress

Satoshi Kon

6 Gönderi

🌟 Yeterli ilgiyi görmediğini düşündüğüm bu animeden söz edeceğim bugün. Sitede gördüğüm kadarıyla kimse filmi izlememiş ve sadece 4 kişinin izlenecekler listesinde. Bu da beni bir hayli şaşırttı. Umarım bu yorumlarımla bu filmin sitedeki izlenebilirlik oranını arttırırım. Çok mükemmel deyip…devamı🌟 Yeterli ilgiyi görmediğini düşündüğüm bu animeden söz edeceğim bugün. Sitede gördüğüm kadarıyla kimse filmi izlememiş ve sadece 4 kişinin izlenecekler listesinde. Bu da beni bir hayli şaşırttı. Umarım bu yorumlarımla bu filmin sitedeki izlenebilirlik oranını arttırırım. Çok mükemmel deyip insanları yüksek beklentiler içine sokmak istemem, çünkü her film her izleyiciye hitap etmez, her izleyici aynı tadı alamaz. Sadece izlenmesi gerektiğini düşünüyorum bu animenin, en azından anime sevenler gözardı etmemeli. 🎬 İlk olarak kısaca filmin konusundan bahsedeyim. Yönetmen Genya, ünlü oyuncu Chiyako hakkında bir belgesel hazırlamaya karar verir. Chiyako döneminin en önemli aktristlerindendir, fakat yaklaşık 30 yıl önce inzivaya çekilmiştir. Yönetmen Genya kameramanı ile birlikte Chiyako'ya ulaşır, onun hayat hikayesini Chiyako'nun kendi ağzından dinlerken kendisini bir zaman tünelinin içinde, yaşanan bütün hikayelerde bir kahraman olarak bulur. 🎎 Japonların kendi kültürlerine olan bağlılığı her zaman çok hoşuma gitmiştir, hemen hemen her filmlerinde kültürlerinden bir parça yakalarız. Bu animede de japon kültürlerinden dönemsel olarak izlere sık sık rastlıyoruz. Geyşalar, samuraylar, ninjalar, yöresel kıyafetler.. Bütün bunlarda animenin seyir zevkini olabildiğinden daha üst seviyeye çıkarıyor. Filmin 1 saat 26 dakika kadar kısa bir süresi var. Hikayede gereksiz detaylara girmek yerine önemli olayları anlatmayı seçmiş Satoshi Kon. Ve ortaya izleyiciyi animenin yarattığı havadan koparmayan bir senaryo çıkmış. Uzun ve gereksiz detaylara giren filmler beni çoğunlukla boğar, bir an önce filmin bitmesini isterim. O yüzden bu yönüyle de oldukça hoşuma gitti. Biraz da filmin sahnelerinden ve kullanılan müziklerden söz etmek istiyorum. Filmin vurguladığı en büyük detay; 'Aşk' Aşkın yüceliğini, gözle görmenin, elle dokunmanın dışında bir şey olduğunu anlatıyor. Ve aşkın asıl anlamını göstermiş.Bir de aksiyon sahnelerinden söz etmek istiyorum. Filmde sık sık bu tür sahnelere rastlamak mümkün. Fakat aksiyon sevmeyenlerin bu sahnelerde sıkılacağını düşünmüyorum, çünkü aksiyonu dramatize ve merak uyandırıcı bir biçimde işlemişler, o sebeple de rahatsızlık duymak yerine büyük bir ilgi ile animeyi izliyorsunuz. Kullanılan müziklerden söz edeceğimden bahsetmiştim, kullanılan müziklerin oldukça yerinde kullanıldığı kanısındayım. Zira aksiyon sahnesinde gelen gerilim dolu bir müzikle yerinizde duramıyor, dramatik bir sahnede gelen dramatize bir müzikle de karakterin yaşadığı o acıyı hissediyorsunuz. Bazen bir kitap okurken kendimizi o karakterlerden biri olarak hayal ederiz, ya da kendimizi o kitabın içine koyarız. Aynı durum bu anime içinde geçerli, kendinizi animenin içinde bir karakter olarak hayal edebilirsiniz. Oldukça duygudolu olan bu anime benim etkisinde kaldıklarım listeme girecek. Gözardı etmemenizi, izlemenizi tavsiye ederim. Anime severlerin mutlaka listelerine eklemeleri gereken bir yapım. ''Senden nefret ediyorum. Hem de kaldırabileceğimden daha fazla. Ve seni seviyorum. Hem de kaldırabileceğimden daha fazla.'' 🌸

kalli 6 years ago

Şeker Portakalı

Jose Mauro de Vasconcelos

463 Gönderi

✅ Sadece film değil, kitap yorumlaması da yapmak istedim. Dün gece bitirdiğim 'Şeker Portakalı' kitabı ile başlıyorum. 📚 Sonunda okuma fırsatı yakaladım bu harika kitabı. Vasconcelos yapabileceklerinin sınırını zorlamış ve ortaya insanı ağlatma garantili bir kitap çıkarmış. Tabii bunda çocukluğunun…devamı✅ Sadece film değil, kitap yorumlaması da yapmak istedim. Dün gece bitirdiğim 'Şeker Portakalı' kitabı ile başlıyorum. 📚 Sonunda okuma fırsatı yakaladım bu harika kitabı. Vasconcelos yapabileceklerinin sınırını zorlamış ve ortaya insanı ağlatma garantili bir kitap çıkarmış. Tabii bunda çocukluğunun da etkisi var, fakat gerçek hayatı bu kadar güzel bir şekilde kurgulamak. Tek kelime ile muazzam. Küçük çocukların ve hayvanların olduğu filmler/ kitaplar her zaman daha çok duygulandırır beni. Ve tabii insanların sevdiklerini kaybettiği şeyler. Bunları okurken izlerken ya yüzümde bir gülümseme oluşur, ya burukça bir tebessüm, ya da 2-3 damla gözyaşı. 🗒 Kitabın betimlemeleri çok hoşuma gitti, küçük bir çocuğun hayat hikayesini anlattığı için dili daha sadeydi ve anlaşılabilir, yalın bir kitaptı. Bütün duyguları bir arada yaşattı, 3 gün gibi bir sürede bitirdim ve okurken zaman nasıl geçti anlamadım, hele son sayfalarına geldiğimde hissettiğim duygu yoğunluğu daha da arttı, bir sayfa bir sayfa daha derken bir baktım kitabı bitirmişim. Bu kadar çabuk bitirmiş olmam da kitabın akıcılığının en büyük göstergelerinden biri. En sevdiğim yanı ise hemen hemen herkesin bu kitapta kendisinden, çocukluğundan bir parça bulacağıdır. 🌠Küçük bir çocuğun hayal gücünün sınırlarının olmayacağını, duygularını küçük bedenlerinden daha yoğun bir şekilde yaşadıklarını ve bir şeyi sevdikleri zaman yüreklerinin ne denli büyüdüğünü göreceksiniz bu kitapta. Kim bilir belki hayal gücünüz Zeze ile birlikte daha çok genişler? Alıntı: 🍃 ''Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.''

kalli 6 years ago

Sözcüklerin Gücü

Doug Atchison

9 Gönderi

Harika bir filmle geldim arkadaşlar. Uzun zamandır listemde olan 'Akelaah And The Bee' -Türkçeye 'Sözcüklerin Gücü' olarak çevrilmiştir- filmini sonunda izleme şansı yakaladım, ve bu filmi izlemek için bu kadar geç kaldığıma üzüldüm. İzlediğim en iyi aile dram filmlerinde ilk…devamıHarika bir filmle geldim arkadaşlar. Uzun zamandır listemde olan 'Akelaah And The Bee' -Türkçeye 'Sözcüklerin Gücü' olarak çevrilmiştir- filmini sonunda izleme şansı yakaladım, ve bu filmi izlemek için bu kadar geç kaldığıma üzüldüm. İzlediğim en iyi aile dram filmlerinde ilk 5'e girer, ve tabii Karete Kid'in ardından en iyi motivasyon filmi olabilir. Filmin 1 saat 50 dakikalık bir süresi var. Senaryo o kadar akıcı bir biçimde işlenmiş ki ne zaman bitti anlamıyorsunuz bile. Filmin her bir saniyesi bile önem arzediyor, gözümü kırpmadan büyük bir dikkatle izledim. Abartıyor muyum bilmiyorum ama ben bu filmi gerçekten çok beğendim, motivasyona ihtiyaç duyduğum anda açıp izleyeceğim. Motivasyona ihtiyacı olan biri varsa da bu filmi izlemesini şiddetle tavsiye ederim. Herkesin bir hayali vardır, bazıları çok küçük hayallerdir, bazıları ise çok büyük. Bir ressam olmak, yazar olmak, blogger olmak, youtube kanalı açmak, iyi bir üniversite kazanmak, sporcu olmak, dünyayı gezmek, mutlu bir aile kurmak... Fakat bazen kendimizde yeterli inancı bulamayız, çevrenin faktörü de büyüktür bunda. Kimileri hayal ettiğiniz şeyi küçümser, daha iyi şeylerin olduğunu bunun sadece bir heves olduğunu söyler, kimileri ise sizinle dalga geçer. Kimileri ise hevesinizi kırmak için her türlü şeyi yapar. Bütün bu olumsuzluklar karşısında da vazgeçeriz hayalimiz olan şeyden. Oysa ki gerçekten o şeyi istiyorsak söylenen olumsuz cümlelerin bir anlamı olmamalı. Hatta bizi daha da cesaretlendirmeli o cümleler. İmkanım yok diye de düşünmeyin. Filmin bu konuda verdiği çok güzel bir mesaj var. '' Yardım etmek isteyen yok sanma, eğer gerçekten isterseniz 50 bin eğitmen bulabilirsin.'' Ve bunların hiçbirinin de özel eğitmenler olmasına gerek yok. Siz isteyin yeter, size yardım etmek isteyen insanlar da olacaktır. Filmin sonu beni çok duygulandırdı, tekrar tekrar izlenecek filmler listesine bunu da ekleyeceğim. Son olarak şunu eklemek istiyorum: ' Elalem ne der?' sözünü hayatınızın hiçbir yerinde kullanmayın. Yıllar boyunca yaşayacağınız hayatı hakkınızda sadece 15 dakika konuşacak insanlar adına heba etmeyin. Başkalarının doğruları ile değil, kendi yanlışlarınızla yaşayın. İşte o zaman gerçekten mutlu olursunuz, ve asıl başarıya ulaşırsınız. Son olarak unutmadan insanın en büyük rakibi kendisidir, kendinizle olan savaşınızı kazandığınızda kazanamayacağınız savaş olmaz.

kalli 6 years ago

Bay Hiçkimse

Jaco Van Dormael

117 Gönderi

BAY HİÇKİMSE İlk olarak filmin konusundan kısaca bahsedelim. Bay Hiçkimse 2092 yılında 117 yaşında dünyadaki son ölümlü insandır. Kendisiyle yaşamı hakkında röportaj yapmak isteyen gazeteciye birbirinden farklı hayatlar anlatır. Nemo tren istasyonunda duran 9 yaşında bir çocuktur, ya annesi ile…devamıBAY HİÇKİMSE İlk olarak filmin konusundan kısaca bahsedelim. Bay Hiçkimse 2092 yılında 117 yaşında dünyadaki son ölümlü insandır. Kendisiyle yaşamı hakkında röportaj yapmak isteyen gazeteciye birbirinden farklı hayatlar anlatır. Nemo tren istasyonunda duran 9 yaşında bir çocuktur, ya annesi ile gidecek, ya babasıyla kalacaktır. Bu karar, sonsuz sayıda olasılığı doğuracaktır.Pek çok gezegen, iki ölüm ve sevilecek kadınlar... Filmde bir çok kurgu bilim öğesine yer verilmiştir. En önemlileri ise;kelebek etkisi ve paralel evren. Bu iki kavramı da hepimiz çok kez duymuşuzdur. Filmi anlatmaya geçmeden önce bu iki terimin anlamına bir bakalım. Kelebek etkisi; küçük seçimlerin, büyük sonuçlar doğurması. Paralel evren; bir seçim yapmak zorunda kaldığımızda oluşan sonsuz evren kopyası. İlk olarak filmi kelebek etkisi açısından ele alalım. Nemo o trene yetişseydi bambaşka bir hayatı olacaktı, yetişemeseydi bambaşka bir hayatı olacaktı. Anna ile evlenirse başka, Elisa ile evlenirse başka, Jean ile evlenirse başka hayatı olacaktı. Nemo bir seçim yapmak zorundaydı ve yaptığı her seçim yeni hayatlar yeni sonuçlar doğuracak, sadece Nemo'yu değil, bir çok insanı etkileyecekti. Birden fazla tercihimiz olan durumlarda sadece bir seçim şansımız vardır. Yani tek bir hayatımız olacaktır. Bam! Kelebek etkisi! ``Amazonlarda kanat çırpan bir kelebek, Amerika'da kasırgaya neden olabilir.`` Şimdi de filmi asıl kilit konusu olan paralel evren kavramıyla ele alalım. Kelebek etkisi ile açıkladığımda sadece bir tane seçim şansımızın olduğunu söylemiştim. Einstein'in Quantum fiziğine göre ise durum böyle değildir. Bütün seçimleri yapacağız, bütün olasılıklar gerçekleşecektir. En net biçimde paralel evren etkisini şu şekilde açıklayabirim. 'Havaya bir bozuk para attığımızda %50 yazı, %50 tura gelme olasılığının olduğunu düşünürüz. Fakat paralel evren savunucularına göre durum böyle değildir, parayı hava attığımızda evrende yeni bir kopyamız oluşacak, iki olasılık da gerçekleşecektir. Mr. Nobody'nin kendisine yaşamı sorulduğunda farklı farklı cevaplar vermesinin nedeni de budur. Bay Hiçkimse paralel evrendeki bütün yaşamlarını, yaptığı bütün seçimlerin sonuçlarını hatırlıyordu. Anlattığı tüm yaşamlar vardı ve gerçekti, aynı zamanda yoktu ve bir hayaldi. Bizler de öyleyiz, varız ve gerçeğiz. Aynı zamanda yokuz ve Tanrı'nın zihnindeki sahtelikleriz. En son izlediğim paralel evren konulu filme nazaran daha açık, daha anlaşılabilir bir filmdi. Çok uzun olmasına rağmen sıkan sahneler çok fazla değildi, bu yüzden gayet anlamlı, harika, sürükleyici bir kurgu bilim filmiydi. Vakit bulabildiğim ve zihnimin meşgul olmadığı bir zamanda bu filmi yeniden izleyeceğim.