(@) - Raf

Genç kelimesi Farsça’da hazine demektir. Gençlik insan ömrünün hazinesidir. Popüler kültürün aksine sadece eğlence değil; tüm ömrü şekillendiren esaslı bir karakter inşa dönemidir. Kitap, bu gençlik evresini hem dünyevi hem de uhrevi olarak nasıl en iyi şekilde dizayn edeceğini öğrenmek…devamıGenç kelimesi Farsça’da hazine demektir. Gençlik insan ömrünün hazinesidir. Popüler kültürün aksine sadece eğlence değil; tüm ömrü şekillendiren esaslı bir karakter inşa dönemidir. Kitap, bu gençlik evresini hem dünyevi hem de uhrevi olarak nasıl en iyi şekilde dizayn edeceğini öğrenmek isteyenler için güzel bir pusula. Müellif Osman Nuri Hocanın üslubuna da değinmek istiyorum. Kendisi tasavvufi birikimini, bilimsel araştırmalar, sosyolojik veriler ve tarihi dipnotlarla genişletiyor. Bunu yaparken düşüncelerini Kur’an-ı Kerim ayetleri, hadisler ve İslam büyüklerinin hikmetli sözleriyle temellendiriyor. Böylece klasik bir tasavvuf metni okumanın ötesine geçiyorsunuz. Tasavvufu farklı ilimlerle sentezleyerek okuyucuya bu denli zengin bir içerikle sunan günümüzde başka bir tasavvuf büyüğü bilmiyorum. Bu ufuk açıcı anlatım sayesinde okur için son derece konforlu bir öğrenme süreci doğuyor. Peki neden özellikle gençlik? Çünkü tarih, gençlerin yön verdiği kırılma noktalarıyla doludur. İslam tarihi ise bu öncü şahsiyetlerin sayısız örneğine ev sahipliği yapar. Okur-yazarlığın lüks olduğu bir dönemde tam beş dil bilen ve Peygamberimizin vahiy katiplerinden biri olan Zeyd bin Sâbit bu dillerin ikisini öğrendiğinde henüz 16 sını bitirmemişti, Dönemin en zengin tüccarlarından biri olmasına rağmen tüm malını tek bir günde infak edecek kadar cömert olan Talha bin Ubeydullah, cennetle müjdelendiğinde henüz 14 yaşındaydı. Müthiş bir müçtehit olan İmam Şâfiî alim/müftü kabul edilme vasfını henüz 15 yaşında almıştı. İstanbul’u fethedip çağ kapatıp çağ açan Fatih Sultan Mehmed 21, hilafet makamını Osmanlı’ya taşıyan Yavuz Sultan Selim sınır boylarında kılıç salladığında 20’li yaşlarındaydı. Yakın tarihte İslam dünyasının en etkili hareketlerinden biri olan Müslüman Kardeşler teşkilatını kurduğunda Hasan el-Bennâ ise sadece 22 yaşındaydı. “15-20’li yaşları çoktan geçtim" diye üzülmeyin. Peygamberimizin, adaletindeki tavizsiz tutumu nedeniyle “el faruk” ünvanı verdiği Ömer radıyallahu anh İslam’la müşerref olduğunda 30’lu yaşlarındaydı. Peygamber Efendimiz’in "O benim Ehl-i Beyt’imdendir" diyerek taltif ettiği Selmân-ı Fârisî, bir ömür aradığı hakikate kavuştuğunda 40 yaşındaydı. Şifa bint Abdullah, İslam tarihinin ilk kadın kamu yöneticilerinden biri olarak bu kritik sorumluluğu üstlendiğinde 40’lı yaşlarına yaklaşmıştı. İslam coğrafyasının kendi teknolojisini üretmesi gerektiğine inanarak Türkiye’nin ilk yerli motor fabrikasını kuran Mühendislik dehası Necmettin Erbakan ise 30 yaşındaydı. Kısacası; gençlik tanımının alt ve üst sınırlarında hep ilham veren isimler vardı. İslam’da gençliğin üst sınırı 40 kabul edilir. Dolayısıyla hiçbir şey için geç değil. Bu öncülerden biri olabilmek adına ömrün en verimli zamanlarını manevi bir şuurla değerlendirmek, bir insanın kendine ve geleceğine yapabileceği en kıymetli yatırımdır. Şunu da belirtmeliyim ki gençlik, ömür tarlasının en karlı hasadı olsa da mümin son nefese kadar her amelini aynı şevkle yapar. Onun dünyasında 'emeklilik' yoktur; cennete girene kadar durmayacağını bilir. Ta ki bir gün Rabbine kavuşup asıl huzura erene dek bu sonsuzluk projesi için yorulur, yoğrulur. Nitekim ilim ve cihad aşkıyla at sırtında İstanbul surlarına kadar gelen Ebû Eyyûb el-Ensârî’nin (radıyallahu anh) bu kutlu yola baş koyduğunda 80 yaşının üzerinde olduğu gibi. Son olarak kitabı bitirip bir kenara koyamadan kendinizde şu sorunun cevabını arayacaksınız: Ben enerjimi, zamanımı ve potansiyelimi gerçekten neye adıyorum; geçici heveslere mi, yoksa kalıcı izler bırakacak değerlere mi? “Ne mutlu, mazinin ibret ve fazîlet levhalarını doğru okuyup, ümmetin kaderinde hayırlı hizmetlere namzet olan gençlere... Ne mutlu, kökleri maziye, dalları istikbâle uzanan, kadirşinas, asil ve genç nesillere…”

beyruha 1 month ago

“Harama bakış, iblisin zehirli oklarından bir oktur. Her kim Allah korkusu sebebiyle onu terk ederse, Yüce Allah bu davranışına karşılık ona, kalbinde tadını hissedeceği bir iman (lezzeti) bahşeder.” (Hâkim; Heysemî) Bu hadisi okuyunca Havvad bin Cübeyr geldi aklıma, genç bir…devamı“Harama bakış, iblisin zehirli oklarından bir oktur. Her kim Allah korkusu sebebiyle onu terk ederse, Yüce Allah bu davranışına karşılık ona, kalbinde tadını hissedeceği bir iman (lezzeti) bahşeder.” (Hâkim; Heysemî) Bu hadisi okuyunca Havvad bin Cübeyr geldi aklıma, genç bir sahabi. Peygamber Efendimiz ile bir yolculuğa çıkıyorlar, kafile halinde bir yerde konaklıyorlar. Havvad’ın bir çadırı var. Çadırından çıktığında bir de bakıyor ki biraz ileride genç hanım sahabiler oturmuş sohbet ediyorlar. İçine bir şey düşüyor, genç ya. Çadıra giriyor en güzel elbiselerini giyiyor, kokularını sürüyor sonra dışarı çıkıyor. Onlarla sohbet için oraya gidiyor. Bu esnada Efendimiz çadırından çıkıyor Havvad’ı orada görünce “Havvad burada ne yapıyorsun?” diye soruyor, o da diyor ki “Ya Resulallah devem biraz huysuzlandı, onu bağlayacak ip arıyorum.” Peygamber Efendimiz tebessüm ediyor ve başka bir şey söylemiyor. Daha sonra Efendimiz konaklama yerinde Havva’dı her gördüğünde “Havvad deven nasıl, devenin huysuzluğu geçti mi?” diye soruyor Havvad “Geçti ya Resulallah.” diyor. Yolculuk boyunca Medine'ye dönerken de, Medine’de de Efendimiz Havva’dı her gördüğünde devenin huysuzlugu ne oldu diye soruyor o da geçti ya Resulallah diyor. Hatta bazen Havvad’ı göremediğinde birini gönderip onu çağırtıp tekrar sorarmış Efendimiz. Havvad diyor ki “Bir gün tek başıma mescitte oturuyordum baktım Peygamber efendimiz mescide girdi, eyvah dedim yine aynı soruyu soracak. Kalktım ve hemen namaza durdum. Peygamberimiz niçin namaza durduğumu anladı tabi o da yanımda namaza durdu. Ben kıyamı uzattım uzattım. Efendimiz kısaca iki rekat namaz kıldı, selam verdi döndü bana dedi ki ‘Uzat Havvad uzat, ben buradayım.’ :) Anladım ki gitmeyecek hemen namazı tamamladım, selam verdim. Selam verir vermez ‘Havvad nasıl devenin huysuzlugu, geçti mi?’ diye sordu Efendimiz. Ben de dedim ki ‘Anam babam sana feda olsun ya Resulallah, huysuzlanan devem değil bendim.’” Efendimiz mübarek elini gencin üzerine koyup Allah'ın ona hidayet ve rahmet lutfetmesi için dua eder. Bu dua sebebiyle Havvad öyle tertemiz olur ki bir daha başını kaldırıp namahrem kadınlara bakmaz. (Taberani, mucemul kebir) Zaman zaman hepimiz benzer hislere kapılabiliriz. Erkek/kız fark etmeksizin her birimiz, bir namahreme bakışlarımızı kasten yöneltme arzusuyla dolabiliriz ya da nefsimizi cezbeden farklı haramlarla karşı karşıya kalabiliriz. Peki, bu irade savaşında kendimize nasıl söz geçireceğiz? Tasavvuf büyüklerinden Cüneyd-i Bağdâdî: “Gözü haramdan korumaya ne yardım eder?”sorusuna şu muazzam cevabı vermiştir: “Bakacağın şeyden önce, Allah’ın seni gördüğünü bilmektir.” Gerçekten ne hikmetli bir kavrayış.. Buna ek benim de küçük bir önerim var: Böyle bir anda elimizi kalbimizin üzerine koyup Allah Resulü’ne salavat getirelim. Sonra da o elin Efendimiz’in mübarek eli olduğunu ve tıpkı Havvât b. Cübeyr’e (radıyallahu anh) dua ettiği gibi, bizim de ihya olmanız için dua ettiğini hayal edelim. Belki bu hayalin hürmetine bir haya düşer gönlümüze de bakışlarımıza perde iner, kalbimiz selamette olur. Bilmeliyiz ki gözü indirme emrinin, ırzı korumaktan önce gelmesinin sebebi, bakışın, zinanın aracısı ve günahların öncüsü oluşu dolayısıyladır. el-Hamâsi şöyle der: “Bakışını öncü olarak göndermişsen eğer Kalbin bir gün seni baktıklarının peşinden sürükler.” Bu yüzden harama bakış hususunda azami gayret göstererek kalbi hallerimizi korumak üzerimize düşen hayati bir borçtur. "En önem verdiğin şey Allah olsun. Allah'ı göreceğin gözünü Allah'tan başkalarına yöneltmekten sakın. Yoksa Allah'ın gözünden düşersin."

beyruha 1 month ago

Yalnız Değilsiniz

Mesut Uçakan

2 Gönderi

- Salonu yerle bir etmişsin? + Tahrik ettiler - Üç beş kitabın yırtılması mı tahrik? + O kitaplar benim ruhumdu, inancımdı, dünyamdı... Kitaplarıma dair hislerime tercüman olur bu diyalog. Film, arayış içinde olan ve bulduğu yaradılış gayesiyle adeta yeniden doğan…devamı

beyruha 1 month ago

Aforizmalar

Halil Cibran

2 Gönderi

“Sen iki kişisin: birincisi karanlıkta uyanık, ikincisi aydınlıkta gafil. İkinci benliğin senden dolayı sürekli hüzünlüdür. Ama o, ancak hüzünle yaşar ve gelişir. Bu yüzden onun sevincinin kaynağı yine hüzündür. Hiçbir zaman ikinci benliğimle tam olarak uyuşmadım. Bana öyle geliyor ki…devamı

beyruha 1 month ago

Daha önce başınıza gelmiştir, birine gelecekle ilgili bir planınızı anlattığınızda o iş bir türlü gerçekleşmez... İşte bunun bilimsel bir sebebi varmış. Hedeflerinizi ve hayallerinizi birisine anlattığınız zaman, başarma ihtimaliniz neredeyse yarı yarıya düşüyor. New York Üniversitesi'nden psikolog Peter Gollwitzer'ın yaptığı…devamıDaha önce başınıza gelmiştir, birine gelecekle ilgili bir planınızı anlattığınızda o iş bir türlü gerçekleşmez... İşte bunun bilimsel bir sebebi varmış. Hedeflerinizi ve hayallerinizi birisine anlattığınız zaman, başarma ihtimaliniz neredeyse yarı yarıya düşüyor. New York Üniversitesi'nden psikolog Peter Gollwitzer'ın yaptığı bir deney de bunu kanıtlar nitelikte. Araştırmada; hedeflerini başkalarıyla paylaşanlar ortalama yalnızca 1.9 gün çalışabilirken, planlarını tamamen gizli tutanlar 2.7 gün boyunca çalışmaya devam ediyor. Bilim dünyasında bunun adı: Erken tamamlanmışlık hissi. Bunun temel nedeni ise dopamin. Beyin, ödülü aldığında değil, aslında onu beklerken dopamin salgılamaya başlar. Sen hedefini anlatıp çevrenden onay, övgü ya da alkış aldığında, beynin o tatmin duygusunu erkenden yaşıyor. Ödülü peşin alan zihin, işi zaten başarmış gibi hissedip dosyayı kapatıyor. Haliyle, hedefin gerektirdiği o zorlu ve disiplinli çalışmayı yapma motivasyonunu anında kaybediyorsun. Bu meselenin kişisel psikolojiye bakan tarafı. Diğer bir çok açıdan farklı yankılarını konuşursak; Aslında bu deneyden çok daha evvel, Peygamberimiz ﷺ hem zihnimizi korumanın hem de işimizi neticeye ulaştırmanın sırrını bize şöyle özetlemiş: “İhtiyaçlarınızı, sırrınızı saklamak suretiyle başarıya ulaştırınız. Çünkü, her nimet sahibi kıskanılır." (Taberani, Mucemu's-Sağir, 2/149) Henüz tohum aşamasında olan, filizlenmemiş bir fikri veya işi insanlara anlatmak, o zayıf tohumu hasetçilerin yakıcı bakışlarına maruz bırakmaktır. Belki de çoğu zaman üzerimize sinen o açıklayamadığımız isteksizlik ve tembellik, tamamen bu durumun bir ürünüdür. İbnü'l-Kayyim, "Nimetini hasetçiden gizlemek, ona karşı yapacağın en büyük savunmadır" der. Sûfiler ise bu hadisi "Kenz-i Mahfî" (Gizli Hazine) ahlakı ile bağdaştırırlar. Onlara göre bir işin içine ne kadar çok insan gözü ve takdiri girerse, o işin ihlası (yani sadece Allah rızası için yapılma kalitesi) o kadar bozulur. Yani herkese anlatılan işe karışacak herhangi bir riya, kaygı, niyet bozulması işin manevi omurgasını çökertir. Şafiî alimleri, bir kimsenin hayırlı planlarını sadece fikrine güvendiği, kendisini samimiyetle destekleyecek ehil kimselere açabileceğini, bunun dışındaki genel kitleye karşı ise sır tutucu olunması gerektiğini savunur. Fıkhî olarak bir işi gizlemek farz değildir; ancak işin başarıyla sonuçlanması, ruh sağlığının korunması, toplumda kıskançlık krizlerinin önlenmesi ve nazardan korunmak için müstehap ve sünnete uygun bir tedbir olarak kabul edilir. Özetle; ister bilimin dopamin tuzağı diyelim, ister kıskançlık ve nazar... Beynimizi sahte övgülerle kandırmadan, planlarımızı açık ederek kendi hedeflerimizi sabote etmeyelim. Bırakalım başarılarımız konuşulsun.

beyruha 1 month ago

Yakın zamanda şahit olduğum evlilik hakkındaki bir dizi konuşma beni hayrete düşürdü. Öyle bir düğün planından bahsediliyordu ki sanırsınız kraliyet ailesinin taç giyme töreni. Evlilik gibi değerli bir müessesenin düğün adı altında istismar edilmesi üzücü doğrusu. Teşhircilik, gösteriş, israf.. Düğün…devamıYakın zamanda şahit olduğum evlilik hakkındaki bir dizi konuşma beni hayrete düşürdü. Öyle bir düğün planından bahsediliyordu ki sanırsınız kraliyet ailesinin taç giyme töreni. Evlilik gibi değerli bir müessesenin düğün adı altında istismar edilmesi üzücü doğrusu. Teşhircilik, gösteriş, israf.. Düğün organizasyonlarının ana teması haline gelmiş durumda. Sahi amaç neydi? İki insanın hayatlarını birleştirmesi. Peki konuşulan ne, “Düğünüm harika olmalı!”. Cennette Resulullah sallahu aleyhi ve selleme en yakın olacaklar, hayatın her alanında O’na en çok benzemeye çalışanlardır. O halde gelin, bir de Efendimiz’in ﷺ düğünler ve eğlence anlayışı karşısında nasıl bir tutum sergilediğine birlikte bakalım: Allah Resulü, henüz kendisine peygamberlik vazifesi verilmeden önce, cahiliye döneminde farklı zamanlarda iki kez çalgılı ve kadın-erkek karışık düğün eğlencelerine katılmak istemiş; fakat ikisinde de Allah tarafından korunarak uyutulmuştur. Ali radıyallahu anhtan rivayetle ulaşan bir hadiste, Efendimiz ﷺ bu hadiseyi bizzat şöyle anlatmaktadır: "Cahiliyye ehli gençlerinin yaptığı hiçbir şeyi yapmadım. Ancak iki defa yapmak istedim, Allah beni onlardan korudu. Ailemin koyunlarına baktığım bir gece arkadaşıma, Mekkeli gençlerle eğlenmek için Mekke’ye gitmek istediğimi ve koyunlarıma da bakmasını söyledim. Arkadaşım kabul etti ve Mekke’ye gittim. Mekke’nin girişinde çalgı sesleri kulağıma geldi. Oraya doğru gittim ve sordum bu nedir. Bana, falanca kişi şununla evleniyor dediler. Oturup onları izlemek istedim. O esnada uykuya daldım ve güneş doğana kadar uyanmadım, bu nedenle çalgı seslerini duymadım. Sabah arkadaşımın yanına döndüm. Bana ne yaptığımı sordu. Ben de bir şey yapmadığımı söyledim. Mekke’de gördüklerimi ve uyuya kaldığımı anlattım." Efendimiz ﷺ başka bir zaman yine aynı durumu ikinci kez yaşadığını belirttikten sonra sözlerini şöyle tamamlamıştır: "Yemin ederim ki Allah bana nübüvveti ikram edene kadar bir daha asla içimden böyle bir eğlenceye katılma isteği geçmedi." (Beyhaki, Delailü'n-Nübüvvet, 2/33-34) Yüce Rabbimiz sevgili Resulü’nü risalet görevine tertemiz, nezih ve örnek bir şahsiyet olarak hazırlamak adına, onu henüz peygamberlik gelmeden önce bile cahiliye döneminin kadın-erkek bir arada icra edilen çalgılı düğünlerinden, yozlaşmış adetlerinden ve ahlaki aşırılıklarından bizzat muhafaza buyurmuştur. Zahirde ise bu muhafazanın hikmeti, çalgının ve karma ortamların harama kapı aralayan yapısıyla, evlilik gibi Allah katında aziz olan bir mukaveleye gölge düşürmemek olabilir. Bu durum, kötülüğe giden yolları erkenden kapatan ince bir edep kuralıdır. Nihayetinde kulak ve gözden giren her şey, kalbe bir damla gibi sızar. İki yaşamın birleşmesinden maddi/manevi bir bereket umulurken, temele nefsani yönelimleri koyup oradan hayır devşirmeyi beklemek oldukça güçtür. Allahu teala, Peygamberini daha nübüvvet öncesinde bile esirgediği bu ortamlardan, bizler de O’na olan sevgimiz ve cennette O’na yakın olma arzumuz adına uzak durmalıyız. Çünkü O'na benzemek, sadece ibadetlerimizde değil, en mutlu günümüz olan düğünlerimizde ve hayatın her alanında O'nun hassasiyetini kuşanmaktır. Peki İslam’a uygun bir düğün nasıl yapılmalıdır? 1- İslami bir düğünde kadınların ve erkeklerin birbirini göremeyeceği, birbirine karışmayacağı bir oturma düzeni olmalıdır. 2- Aileleri borca sokan şatafat, lüks salonlar ve gösterişli çeyizler yerine mütevazı ve bütçeye uygun bir organizasyon yapılmalıdır. Peygamber Efendimiz’in ﷺ "En bereketli nikâh, külfeti en az olanıdır" hadisinden yola çıkarak, sade ve mütevazı bir düğün planlanmalı. 3- Çalgı ve oyun dahil edilmemeli. Onun yerine kulağı yormayan, kalbi kirletmeyen, misafirleri nezaketle karşılayıp uğurlayan, manevi bir arka plan neşesi olarak küçük dinletiler tercih edilebilir. 4- Yemek vermek Sünnet'tendir. Herkes kendi takatına uygun bir yemek ikram edebilir. 5- Takı töreni yerine bir hediyeleşme kutusu tercih edilebilir. Bu sayede destekler, kişileri ve miktarları ön plana çıkarmadan, tamamen anlamlı birer katkı olarak kabul edilir. 6- Düğünlerde cuma vaazı gibi vaazların yapılması gerekmez. Önemli olan tebrikleşmek ve evliliği ilan etmiş olmaktır. Neşeli ve tatlı bir gün geçirmek önemlidir. 🌸 Birçoğunun sadece evlenebilmeyi konuştuğu bu çağda, evliliğin sürdürülebilirliğini de dert edinenlerdensek, daha en baştan bilinçli adımlar atmamız kıymetlidir. Çünkü geçici heveslerin uzağında, köklü bir aidiyet kurmak ancak bu sayede mümkündür. "Ruhların birbirine muhabbet duyması ve helal bir akitle (nikahla) birleşmesi, kalpteki tüm kederleri giderir. Düğün, bu dünyada cennet hayatının ufak bir provasıdır; çünkü orada da sadece selam, barış ve huzur vardır." (İbn Kayyim el-Cevziyye)

beyruha 1 month ago

İçtimai düzenin, ferdi bir hayalin ertelenen aksiyonu için gitmelere, kalmalara hep bir bahaneye sarılanlara, zamanı mekanı sanrılar ile boğanlara kısacası düşlenen hedefleri gerçekleştirmenin mümkünlüğünü yalnız bulunduğu coğrafi sınırların ötesinde sananlara, arayanlara kısa bir kelam: Buralar hiç birimize göre değil. Gitmek…devamı

beyruha 1 month ago

Allah'a Hüsnüzan Beslemek

İyad Kunaybi

2 Gönderi

Allah’a hüsnüzan beslemek… Allah hakkında her zaman iyi, olumlu ve ümitvar bir düşünceye sahip olmak; O’nun rahmetinden, adaletinden ve yardımından asla şüphe etmemek… Hani bazı kişilere ve kitaplara karşı o kadar yoğun bir his taşırsınız ki kelimelerle, satırlarla tarifi müthiş…devamı

beyruha 2 months ago

Hayatınızda ilk kez karşılaştığınız birine karşı aniden güçlü bir sevgi veya ilgi duyduğunuz oldu mu? Sanki çok önceden tanıyormuşsunuz hissi.. Aranızda muazzam bir bağ kurma potansiyeli gördüğünüz kuvvetli bir sezgi... Bu durumun aslında çok gerçekçi bir sebebi olduğunu söylesem? “Hiç…devamıHayatınızda ilk kez karşılaştığınız birine karşı aniden güçlü bir sevgi veya ilgi duyduğunuz oldu mu? Sanki çok önceden tanıyormuşsunuz hissi.. Aranızda muazzam bir bağ kurma potansiyeli gördüğünüz kuvvetli bir sezgi... Bu durumun aslında çok gerçekçi bir sebebi olduğunu söylesem? “Hiç şüphesiz bedenler birbiriyle tanışıp kaynaştığı gibi, ruhlar da Allah sevgisiyle birbirlerini tanırlar ve severler. Zâhiren hiç karşılaşmamış, tanışmamış olsalar ve oturdukları yerler birbirinden çok uzak da olsa bu böyledir.” (Târihu Dımeşk; Siyeru Â’lâmin-Nubelâ; Hilye) Alimler ve arifler tarafından dile getirilen bu hikmetli söz, aslında Resulullah’ın ﷺ şu meşhur hadis-i şerifine yapılmış harika bir şerh niteliğindedir: "Ruhlar, bir araya gelmiş topluluklar gibidir. Tanışıp uyuşanlar kaynaşır, tanışıp uyuşamayanlar ise ayrışır." (Buhârî, Müslim) Ruhların birbirini çekmesi ve kaynaşması, bedenlerden önce yaratıldıkları Bezm-i Elest yani Ruhlar Alemi ile doğrudan ilgilidir. Orada ruhlar, kendi aralarında da vakit geçirmiş ve birbirleriyle etkileşime girmiştir. Ruhlar alemi bizim asıl memleketimiz, dünya ise bir gurbettir. İnsan, gurbette kendi memleketinden, birine rastladığında nasıl tarif edilemez bir sevinç ve tanıdıklık hissederse; dünyada ruh dengini bulduğunda da hissettiği şey tam olarak budur. Bu hakikatin yansımaları Batı felsefesinde de kendine yer bulmuştur. Felsefe tarihinde ruh eşi kavramını ilk kez ortaya atan Platon, Symposion diyaloglarında bu durumu; insanların dünyadaki derin bağlarını, kayıp parçalarını bulma ve hatırlama süreci olarak nitelendirir. Goethe ise, ruhların birbirini çekmesi ve o tarifsiz aşinalık hissi üzerine şunları söyler: “İnsanlar da tıpkı kimyasal maddeler gibidir. Bazı ruhlar karşılaştıklarında aralarında kaçınılmaz, önüne geçilemez bir çekim ve akrabalık doğar. Bu iradi bir şey değildir; doğanın ve ruhun gizli bir kanunudur.” Ruhların ezelden gelen bu yakınlığı her ne kadar dostluk kavramı üzerinden de düşünülebilse de, asıl yankısını modern dünyadaki 'ruh eşi' kavramında bulmuştur. Eğer ruh eşini; yanındayken kendinizi tamamen güvende hissettiğiniz, değerlerinizin, ahlakınızın ve dünyaya bakışınızın bütünleştiği bir hayat arkadaşı olarak tanımlarsak; böyle bir birliktelik, evlilik yolculuğu için muazzam bir lütuftur. İbn Hazm’ın dediği gibi; kişi kendisine benzeyende sükunet bulur. Ancak burada kritik bir eşik var: Karşınızdaki kişi ruh eşiniz dahi olsa, onun da bir insan olduğu unutulmamalıdır. İnsan, hatasıyla ve kusuruyla kabul gördüğünde değerlidir. Çünkü ruh eşi olmak dikensiz bir gül bahçesi vadetmez; hayat yolunda düştüğün yerden birlikte kalkabilmeyi ve birbirine omuz verebilmeyi gerektirir. Bu inanışa gönülden katılan biri olarak, sözlerimi bu düşünceyle paralel olan Kur’an-ı Kerim’deki bir dua ile bitirmek istiyorum: “Rabbimiz! Bize göz aydınlığı eşler ve zürriyetler bağışla ve bizi takvâ sahiplerine önder kıl.” (Furkan Suresi, 74)

beyruha 2 months ago

Mağaradan Arş'a

Nureddin Yıldız

2 Gönderi

Ashab-ı Kehf kıssasının anlatıldığı Kehf Suresi'nin ilk 28 ayetinin tefsiri niteliğindeki bu kıymetli çalışma, özellikle ahir zaman gençlerini muhatap alan; sıradan bir hayat yaşamaktan sıkılmış, hayata ve yaratılışa dair daha büyük gayeleri olan ve harekete geçmek isteyenler için başucu niteliğinde…devamı