(@) - Raf

Kitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı.…devamıKitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı. Kitap, İHH İnsani Yardım Vakfı bünyesinde çeşitli sosyolojik, ekonomik, siyasi krizleri kritik düzeyde yaşayan belkide adını hiç duymadığınız ülkelerdeki fena hayat hikayelerini belgeselleme ve insani yardım ulaştırma gayretiyle yollara düşmüş yazarın ekip arkadaşlarıyla yaşadığı zorlu serüvenleri boyunca aldığı bireysel notlardan oluşmakta. Öyleki yazar, uçurumun kıyısını izleyen bir yolda, tek odalı bir okulda, bomba seslerinin doldurduğu gri gökyüzün altında, geceye boğulmuş çölde, yetim bırakılmış bir yetimhanede, köhne evlerde, çocukların seslerine karışan çadır kentlerde dinlediği yaşanmışlıklarda kendini düşlerken ben de onun anlattığı anılara taşınıyordum. Onun tanıştığı insanlar ile tanışıyor yeni bir sosyal kimlik kazanıyordum adeta. Kimi yerlerde sıcak bir tebessüm ederken kimisinde de çaresiz bir hüzün titretiyordu kalbimi. Ve lügatımdaki “mazlum” kelimesi hiç bu kadar mana bulmamıştı. Kitabın sonlarına doğru seyahatlerin aslen topraklara değil bilakis keşfedilmemiş insan ruh ve düşlerine yapıldığını yakinen farkettim. Hatta yazarın TRT Belgesel’de metin yazarlığını yaptığı Aile Olmak serili belgeseli bu çalışmanın en başarılı ürünlerinden biri diyebilirim. Aslında kitap, bir çok sayfasında küçük işlere sığdırılmış büyük mutluluklar sahnelese de benim üzerimde bıraktığı tesir buruk bir hüzün oldu. İlginçtir, hayatın genelde bu iki duygunun arasında git gellerle deveran ettiğini kabullenmemiz hep zaman almıştır. Ne çok acı var. Pek azı içimizdeyse de fazlasıyla dışımızda. Şayet hisli bir yürek sahibiysek dışımızda kalanlar da içimize firar etmekte çoğunlukla. Ne çok keder dolu dünya halleri…İnsanı kahreden, zihninde bir yerlere oturtamadığı bencilce fiiliyatların acı faturası kitlenmiş bi çare insan kitleleri… Daha, daha, çok daha iyi, hatta ultra lüks hayatı olsun diye insan hayallerini, hayatlarını katleden para babalarının ancak Mahkeme-i Kübra’daki o zavallı hallerini göreceğimiz günün telkini ile teskin olabileceğimiz kadar büyük bu acılar. Velhasıl okuyucuya özellikle tecrübesel ayrıcalıkla politik açıdan dinamik bilgiler kazandırmasının yanında çok daha değerli bulduğum insan olarak varlığımızın anlamlandığı noktaları, duyguların ışık yılı ötesine değin uzantılarını yakalama yeteneği kazandıracağı kanaatiyle okunmasını önereceğim. Ve yazarın ağzından buruk bir paragraf: “Bizler kahraman değildik. Acı çekiyorduk sadece; çaresizce, utanç içinde, ölesiye… Anlatmazdım bunları. Ama bilinmesi gerekiyor; birileri ‘Ne işleri var burada?’ derken, ‘Evlerine dönsünler’ derken, bu insanları İstanbul sokaklarında horlayıp dururken, onların hangi şartlarda evlerini terk ettiklerinin bilinmesi gerekiyor. Yaklaşık bir ay boyunca Suriye beldelerinde dolaştım. Patlama görmeden, bomba sesleri duymadan bir günüm dahi geçmedi. Yaşama dair, insana dair düşüncelerim tarumar oldu, kafam çok karıştı. Anlatmazdım bunları…”

beyruha 1 week ago

Elveda Dost

Behzad Behzadpour

4 Gönderi

“Gönlüm tutuldu Murtaza... O kadar ışık bu şehirde ama hiçbiri gözümü aydınlatmıyor! Bu kadar göz bu şehirde ama hiçbiri gönlümü ısıtmıyor! Burda herkes canlı kalmak için koşuyor, kimse yaşamak için koşmuyor! Bu şehrin hepsi yeryüzü olmuş artık göğü yok bu…devamı

beyruha 1 week ago

Kalbe Düşen Sızı

Elif Veske Çetintaş

3 Gönderi

Değerli bir arkadaşımın pek övdüğü ve hediye ettiği bu romanı dönem okumalarımdan farklı olması açısından elime aldım. Konusu, fani aşktan baki aşka taşınışı anlatan bir hidayet öyküsü. Normal şartlarda bir kitapçıda görsem pek ilgilenmezdim. Giriş kısmı biraz klişeydi hatta sonu…devamı

beyruha 1 week ago

Düzeltilmesi Gereken Kavramlar

Muhammed Kutub

1 Gönderi

Yazar, 1919 yılı Mısır doğumlu çeşitli İslam coğrafyalarında öğretim üyeliği yapmış değerli bir akademisyendir. Aynı zamanda kendisine nispeten daha çok tanınan düşünür, yazar Seyyid Kutub’un küçük kardeşidir. Psikoloji, İngiliz Filolojisi üzerine eğitimler almış, İslami araştırma ve incemelerde bulunmuştur. Nasır yönetimine…devamıYazar, 1919 yılı Mısır doğumlu çeşitli İslam coğrafyalarında öğretim üyeliği yapmış değerli bir akademisyendir. Aynı zamanda kendisine nispeten daha çok tanınan düşünür, yazar Seyyid Kutub’un küçük kardeşidir. Psikoloji, İngiliz Filolojisi üzerine eğitimler almış, İslami araştırma ve incemelerde bulunmuştur. Nasır yönetimine karşı verdiği mücadelelerden dolayı yıllarca hapis hayatı yaşamıştır. Bu eseri ise İslam dünyası için oldukça mühim bir çalışmadır. Zira Müslümanların güncel krizler ve tekrarlayan hezimetler ile çoğu kez karşı karşıya kalma nedenlerinden en önemlisinin, temel dini kavramların düşünce ve eylemde deformasyona uğraması sebebiyle olduğunu safi biçimde açıklamaktadır. “Bu ümmetin sonu, ancak başının düzeldiği ile düzelir. Önce kavramlar düzeltilecek. Sonra da İslam’ın doğru anlaşılan kavramları üzerine yeni bir yapı oluşturulacak.” düşüncesiyle, kelime-i tevhid, ibadet, kaza ve kader, dünya ve ahiret gibi inancımızın ana başlıklarını Kur’an-ı Kerim rehberliğinde tüm yönüyle ele almakta; saadet asrındanki görkemine kavuşturmak için reçete sunmaktadır. Her Müslümanın bu kavramlar üzerinde yeniden düşünmesi ve gereğince anlamayabilmesi için okunması gerektiği kanaatindeyim. Ve yazarın açıklamalarına çoğunlukla ayetlerden delil getirmesi ile konuya tam isabet etmesi sanırım bu eserde beni en çok etkileyen kısım oldu. Bir noktada satırlardan sıyrıldım. Farklı, bağımsız perspektiflere taşındım. Kur’an’ın evrenselliği mucizesi, İslam’ın her zerrede muhakkak bir söz hakkı bulunması ve Yaratanın hayatımıza elbette bizden daha vakıf durması… Sarsılmaz bir emniyet, tesirli bir sakinlik getirdi bünyeme. Kader kalemi bize bırakılsaydı kim bilir hayatımız nasıl bir fiyasko olurdu. Yazılmış olan kaderim en güzel kaderdir benim için. Okuduklarımı alemler ötesinde tefekkür ettiren ve kaderimi bana sevdiren Rabbime hamd olsun.

beyruha 1 week ago

Dönüşüm

Franz Kafka

15 Gönderi

Kitabı çok önceleri okumuştum. Hasarlı bir psikolojiyi yansıtması için seçilen karekterin böcek olmasından olsa gerek betimlemeleri halen aklımdadır. Zira Kafka bu hikayesini bir çeşit bunalımdayken yazmış. Karakter zaman zaman hepimizin uğrayıp ayrıldığı istasyon misalindeki depresyona girmiş ama çıkmayı başaramayınca olanlar…devamıKitabı çok önceleri okumuştum. Hasarlı bir psikolojiyi yansıtması için seçilen karekterin böcek olmasından olsa gerek betimlemeleri halen aklımdadır. Zira Kafka bu hikayesini bir çeşit bunalımdayken yazmış. Karakter zaman zaman hepimizin uğrayıp ayrıldığı istasyon misalindeki depresyona girmiş ama çıkmayı başaramayınca olanlar olmuş. Kendi elleriyle hazırlanan dramatik bir son. Sistemin çarkında ezilmek için bir böceğe dönüşmeye gerek yok, böcek gibi davranmakta kafi. Hayatını yapay kalıplara göre dizayn eden, başkalarına takılıp kendini aşamayan, yaşamın bir mücadele sahası olduğunu unutan hep yorgun ve umutsuz bir tipleme için yalnızca sistemi suçlamak kolaydır. Bu durumda çarkların ya da içinde onun bir diğer parçası kimselerin arasında sıkışıp kalmak ise bir seçim. Hikayede, insanların menfaat ilişkileriyle sınanan karakterin düşüncelerini okurken bir ayet anımsadım: “Ey insanlar! Sizin bir kısmınızı diğer bir kısmınıza imtihan vesilesi kıldık; bakalım sabredecek misiniz?… (Furkan/20)” Evet insan, çevresindekilerle hatta en yakını ailesiyle de sınanabileceği bir gerçek. Peki sabrın bu işteki sırrı, manası nedir? Mehmet Akif Ersoy bir makalesinde bu konuyu çok güzel aydınlatıyor: “Aman ya Rabbi! Kur’an ne söylüyor, biz ne anlıyoruz! Sabır katlanmak değil, göğüs germek demektir. Neye göğüs germek? Evet, sonunda katlanılmayacak acılara katlanmak ızdırabına mahkûm olmamak için, önceden her türlü şiddete her türlü zahmete mertçesine, insancasına göğüs germek.” Velhasıl imtihanlara ancak evvelden, mertçe göğüs gerenler zahmetin ardındaki rahmeti görebilecekler. Son olarak söylemeliyim ki, şu dârıdünyada varlığımızı yetersiz, değersiz hissetmeye götüren yüzlerce sayılabilir sebeplerin arasından sıyrılarak ayakta kalmak için sağlam bir inancın, makul bir amacın ipine sarılmanın ne kadar ehemmiyetli olduğunu bir kez daha anladım. Yazarın anlatmaya çabaladığı bu olmasada.

beyruha 1 week ago

Paralel Evren

James Ward Byrkit

91 Gönderi

Bir filmi izlerken veya izledikten sonra hakkında araştırmaya değer bir şeyler bulmaktan gerçekten keyif alıyorum. Ve bu film işlediği konudan ziyade kurgusu ile bana bu enerjiyi verdi. Filmi bitirdikten sonra filmin gizemi üzerine yapılmış sağlam bir kritik okudum. En az…devamı

beyruha 1 week ago

Farzet ki Öldün

Haris El Muhasibi

2 Gönderi

Eser, ölüm sonrası insanın yaşayacağı evreleri ayet ve hadis ekseninde okuyucunun nefsine hitap ederek sırayla, adım adım anlatmakta ve bu yolculuğun adeta ön izlemesini yaparcasına etkili bir üslup kullanmaktadır. Yazar, ilk mutasavvıflardan olan Cüneyd-i Bağdadî’nin hocası ve İmam Şafiî’nin talebesi…devamıEser, ölüm sonrası insanın yaşayacağı evreleri ayet ve hadis ekseninde okuyucunun nefsine hitap ederek sırayla, adım adım anlatmakta ve bu yolculuğun adeta ön izlemesini yaparcasına etkili bir üslup kullanmaktadır. Yazar, ilk mutasavvıflardan olan Cüneyd-i Bağdadî’nin hocası ve İmam Şafiî’nin talebesi olan; nefsini çok hesaba çektiği için el-Muhâsibî lakabıyla tanınan ümmetin önderlerinden biri görülmektedir. Kitabı okuyalı biraz olmuşsa da tasvirleri zihnimde halen tazedir. Kitabı anımsayınca bazı düşüncelere daldım. Önce kendime sonra da size sormak istedim; Şu an telefonunuza yarın öleceğinize dair bir mesaj gelse ne düşünürdünüz, nasıl bir cevap verirdiniz? “Kain misin sen kardeşim, geleceği mi görüyorsun!” diye alay ederdiniz herhalde. Bir de bu durumun tam tersini konuşalım; yarın yaşamaya devam edeceğinizi yazan bir mesaj alsanız sanırım bunu pek garipsemezdiniz, zaten olması gerekeni söylemiş gibi. Peki yarın ölmek kadar yaşamakta gelecek bilgisi gerektirirken, ölüm için düşündüğümüz öngörülemez gerçek yakıştırmasını neden yarını yaşamak adına da yapamıyoruz? Yaşamın bir garantisi mi vardı, yoksa sürekli bir akış halinde hayat döngüsünde geçip giden zaman mı bizi yanılttı? Halbuki bugün ölen insanların da bir dünü vardı. Öyleyse ölüm kadar yaşam da bir muallaktır o halde yaşam için planlar yapıp durduğumuz gibi ölüm adına da bir hedef skalası koymak muhakkaktır. İnsanda ölüm korkusu, endişesi kadar en az yerini yapmış olan bir diğer duygu yaşama olan tutkudur -zıtlığının içinde anlam yakınlığı bulunsa da bu kavramlar tek bir kapının iki ayrı kulpu gibidir-. Alman filozof Schopenhauer'e göre yaşam istenci; doğanın onsuz var olamayacağı, içgüdüsel davranışları harekete geçiren, insan varoluşunda sonsuz olan doyumsuz bir çabaya neden olan "irrasyonel, bilgisiz, kör, kesintisiz" bir dürtüdür. Bu menfi hisler, ulvi bir yaratılış gayesine sahip insanın hakikatte ömür sermayesinin bir gün tükeneceği gerçeğini boğmakta, buna dair elzem çabalarına set olmaktadır. Fakat istenilen şey yaşama istediğinden kopmak, ölümü arzulamak da değildir. Pek tabi olan ölüm ve ötesi adına bilgi ve bilinci defaatle yenilemek; sonsuz alemin inşası için müspet bir gayrete soyunmaktır. Peki bu nasıl imkanlıdır, dünya başımızı o derece dördermişken? Bu soruyu ölüm ile yaşam arasındaki dengeyi ifade edecek, düşünce aleminizde derin derin irdeleyeceğiniz, hissedeceğiniz muazzam bir hadisi şerif ile yanıtlamak istiyorum: “Dünyada tıpkı bir garip hatta bir yolcu gibi ol!” (Bûhari) Ölmeden önce ölmek sırrına ermeli. Fani alemde mana cihetinde ölmeli ki dirilmek için madde ve mana aleminin yerle yeksan olduğu sancılı bekleyişler yurdu ahirette Habibimize gecikmemeli. Hem yarının dünyasında iman sancağı altında bir araya gelecekler, baki vatanda yaşamak için bugünden ölmeyi nefislerinde mümkün kılanlar ve takvayı azık edinenler olacaktır biiznillah. Geleceğin başarısı bugünün çabasına bağlıdır. Bugünün çabası ahiret yurdu için nefisleri ihya etmekte saklıdır. “Ey huzur içinde olan nefis! Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön. İyi kullarımın arasına gir. Cennetime gir.” (Fecr Suresi: 27-30)

beyruha 1 week ago

Müslümanca Bir Hayat

İmam Gazali

1 Gönderi

Eser, ibadet adapları, günahlardan sakınma yolları ve görgü kuralları üzerine yazılmış okuduğum en pratik kaynaktı. Her ne kadar konu başlıkları bunlar olsa da müellif kitaba ilim öğrenmenin asıl gayesini anlatmak ile başlamış. Zira bu başlıklar ilmin varlık sebebi. Ayrıca ilmin…devamı

beyruha 1 week ago

Kurtlar Vadisi: Filistin

Zübeyr Şaşmaz

9 Gönderi

İşgalci asker: Niçin geldiniz İsrail’e? Polat Alemdar: İsrail’e gelmedim, Filistin’e geldim. Bir kaç şahsiyetli liderinin dışında İslam coğrafyasındaki siyasilerin ve ayak takımının Altı Gün Savaşları’ndan bu yana gösteremediği film repliğinden öteye gidemeyen şu duruş, şu tavrın ümmete ne kadar pahalıya…devamı

beyruha 1 week ago

Şehzadebaşı Sohbetleri

Nureddin Yıldız

1 Gönderi

Nureddin Hocanın iki yıla yakın bir zamanda Şehzadebaşı Camii’nde ders bazında yaptığı konuşmaların derlenerek kitap haline getirildiği, 40 ayrı konu başlığından oluşan toplam iki ciltlik bir eserdir. Camilerdeki hutbe ve vaazların siyasi otorite ve bölgesel güce binaen şekillenmesi ayrıca konu…devamı